วิธีการจับแก้วไวน์ที่ถูกต้อง

วันนี้ขอแนะนำการจับแก้วไวน์ที่ถูกต้อง ช่วงเทศกาลแบบนี้ ต้องเตรียมตัวสำหรับการเฉลิมฉลองทั้งหลาย วิธีการชิมไวน์ มีสามอย่าง คือ ดู ดม และดื่ม น่ะค่ะ

วิธีการจับแก้วไวน์ ก็คือให้จับทีก้านแก้วเท่านั้นค่ะ พยายามอย่าให้โดนกระเปาะแก้วจะจับกี่นิ้วก็ได้เอาที่ถนัดแต่ห้ามกำรอบก้านแก้วนะ มันจะดูไม่งาม แถมการจับทีก้าน นอกจากจะทำให้สามารถ ส่องดูสีและความใสของไวน์แดงแล้ว การจับที่ก้านแก้วของไวน์ขาวจะไม่ทำให้ความร้อนของมือมีผลต่อไวน์ขาว เพราะไวน์ขาวต้องรับประทานเย็น (9-12 องศาเซลเซียส) แตกต่างจากไวน์แดง ต้องรับประทานที่อุณหภุมิห้อง (15-18 องศาเซลเซียส)

การชิมไวน์น่ะค่ะ ขั้นตอนเลยก็คือแก้วแรกที่บริกรรินให้นั้น วนแก้วเล็กน้อย ดมนิดหน่อยให้พอได้กลิ่น จิบไวน์นิดหน่อย กลั่วๆในปากนิดหน่อยเพื่อรับรู้รสชาติแล้วค่อยกลืน อันนี้เป็นอึกแรกนะ พออึกหลังๆก็ค่อยๆจิบธรรมดาไม่ต้องวนแก้วแล้ว เพราะไวน์อยู่ในแก้วได้สัมผัสอากาศระยะหนึ่งแล้ว กลิ่นจะดีขึ้นเอง ที่สำคัญน่ะค่ะ ต้องจิบทีละนิดค่ะ ไม่ดื่มทีเดียวหมดแก้ว เพื่อได้รสชาติที่กล่มกล่อมที่สุด

เวลาที่เหมาะสมในการดื่มไวน์โดยทั่วไป มี 2 ช่วงคือ

1. ช่วงเช้า ระหว่าง 10.00 – 12.00 น.

2. ช่วงบ่าย ระหว่าง 16.00 – 18.00 น.

เพราะในเวลาดังกล่าว เป็นเวลาที่คนเริ่มมีความรู้สึกหิวเล็กน้อยความรู้สึกนี้จะช่วยให้การชิมไวน์มีประสิทธิภาพมากที่สุดเพราะประสาททุกส่วนในการรับรู้กลิ่นรส และสีทำงานได้เต็มที่

บันทึกแกล้ด 3

วันอาทิตย์ที่ 25 พ.ย. 55  แม่กับกิฟทไปส่งกอล์ฟที่สนามบินเรียบร้อยแบบวุ่นวายเล็กน้อย และถ่ายรูปมาให้ดูด้วย กิฟทก็ยังคอยปลอบแกล้ดไม่ให้เศร้าคิดถึงกอล์ฟ เพราะกอล์ฟเขาก็ไปมีทางเดินชีวิตของเฃาเองแล้ว แต่ตัวคนปลอบกลับเช็ดน้ำตาป้อยๆ คนโดนปลอบก็เลยงงๆ ส่วนแม่ก็บอกว่า “กอล์ฟเหมือนนกที่บินได้แข็งแรงที่สุดใน 3 คน ก็ปล่อยให้เขาบินไปเถอะ”

กิฟทเริ่มเป็นหวัดน้ำมูกไหล   แล้วพรุ่งนี้ก็ต้องเดินทางไปทำงานทางภาคเหนือ   กว่าจะกลับก็เย็นวันเสาร์ แกล้ดก็เหงาอีกตามเคย  แต่กิฟทบอกว่าจะโทรมาหาบ่อยๆ  แล้วบอกให้พี่เลี้ยงออกกำลังกายให้แกล้ดทุกวัน

วันจันทร์ที่  26 – วันเสาร์ที่  31  พ.ย. 55 ตามปกติวันจันทร์ถึงศุกร์กิฟทต้องไปทำงานไม่มาเยี่ยมแกล้ดที่โรงพยาบาล แต่ช่วงนี้ต้องไปทำงานทางภาคเหนือแทน แต่แกล่ดก็รู้สึกเหงาๆเศร้าๆอาจเป็นเพราะหลายวันที่ผ่านมา  กอล์ฟกับกิฟทมาหาทุกวัน  พอไม่มีใครอยู่ก็เลยเหงาๆ และพอค่ำใกล้ๆเวลาจะกลับ      แกล้ดจะบอกว่า ” กลัว ” กอล์ฟก็จะมาล้อเล่นว่าแกล้ดกลัวผีเหรอ  แต่เปล่าเลย   แกล้ดไม่ได้กลัวผี แต่กลัวอยู่คนเดียว ไม่อยากให้ถึงตอนกลางคืนเลย แต่มันก็ต้องถึงเวลากลางคืนอยู่ดี แกล้ดก็ทำสมาธิแบบหลุดๆไปเรื่อยๆจนหลับแล้วก็ตื่นมา ” เช็ดตัว ” หมายถึง ใช้กาละมังพลาสติกสองใบใส่น้ำ  พยาบาลจะใช้ผ้าเช็ดตัวคนละผืน แยกเช็ดตัวกับเช็ดขา แล้วใส่สบู่เหลว เสร็จแล้วก็เอาผ้าจุ่มน้ำเช็ดซ้ำอีกที มันก็จะทำให้ “ผ้าขวาง” และ “ผ้ายกตัว” เปียก ก็ต้องเปลี่ยนทุกครั้ง และในระหว่างที่ “เช็ดตัว” น้องพยาบาลเขาก็จะคุยกัน แกล้ดก็เลยได้ “ความรู้” และไปร่วมแสดงความคิดเห็นแบบไม่ตั้งใจ.

อย่างเช่น น้องพยาบาลเข้ามาช่วยแกล้ดเช็ดตัว เขาก็คุยเรื่อง พ.ร.บ. อะไรสักอย่างไปด้วย อีกคนหนึ่งก็อธิบายขั้นตอนว่าต้องมีการร่าง ตรวจสอบ แล้วก็โน่นนี่นั่น ใช่มั้ยพี่แกล้ดๆฟังอยู่หรือเปล่าคะ? แกล้ดกำลังหลับตาเพราะไฟส่องตา ก็รีบพยักหน้าเห็นด้วย น้องพยาบาลบอก  ” เห็นมะ ..พี่แกล้ดเขายังเข้าใจเลย ”

และอีกคืน คราวนี้เป็นเรื่องที่ต้องเก็บเป็นความลับ น้องพยาบาลเข็นรถใส่กะละมังเข้ามาในห้องอย่างรวดเร็วเปิดไฟ ปิดม่านฟึ่บ  กำลังดึงหมอนออกจากเตียง  แล้วหันซ้ายหันขวา กลัวใครจะได้ยิน แล้วพูดเบาๆว่า             ” พี่แกล้ดๆ หนูมีอะไรจะเล่าให้ฟัง แต่พี่อย่าบอกใครนะ ” แกล้ดพยักหน้า พลางคิดในใจว่า ‘ เราพูดไม่ได้ แล้วจะไปบอกใครได้ยังไงหล่ะ! ‘ แล้วน้องพยาบาลก็เริ่มเล่า  ” เมื่อกี้หนูเดินสวนกับ…โอ้โห! เห็นแกเดินหัวฟู ตาสะลืม สะลือ เสื้อด้านหลังยับยู่ยี่มาเลยหวะ ไม่รู้แกไปแอบงีบพิงผนังที่ไหนมา   ฮ่าๆๆ ”

ส่วนตอนบ่ายก็จะมีเช็ดตัวตอนบ่ายสองโมง ถึงสี่โมง ประตูห้องจะ ล็อคห้ามญาติเข้าเยี่ยม ญาติจะเข้าเยี่ยมได้ตั้งแต่เที่ยงถึงบ่ายสองโมง และสี่โมงเย็นถึงสองทุ่ม

แต่แม่จะมาแต่เช้า แล้วให้พี่เลี้ยงเขามาช่วยพลิกตัวให้แกล้ดตอน 8 โมง แล้วรีบออกไป เพราะแกล้ดเมื่อย นอนไม่ถนัด แม้ว่าพยาบาลจะมาพลิกตัวให้ทุกสองชั่วโมงก็ตาม

มีอยู่วันหนึ่งแกล้ดเขียนบอกแม่ว่า ” วันที่ใส่ทิ้ว ทรมานมาก ร้องไห้ทั้งคืน ” แม่นิ่งไปพักหนึ่งไม่พูดอะไร พแวันรุ่งขึ้น แม่มาบอกว่า ” แม่ก็ทุกข์ที่รู้ว่แกล้ดทรมาน ถ้าแม่เป็นแทนแกล้ดได้ก็คงดี แต่มันเป็นไปไม่ได้ ลุงบอกว่าแกล้ดไม่ได้ทำบาป ไม่เคยทำร้ายใคร ทำไมถึงเป็นแบบนี้ อาจเป็นเพราะกรรมเก่าชาติก่อนๆที่แกล้ดต้องชดใช้ แกล้ดต้องยอมรับและชดใช้ไปนะ ทำใจให้สบายนะ “

ระหว่าง ที่ต้อง “ ทำใจ “ อย่างซึมเศร้าเหงาหงอยอยู่คนเดียว คนทำความสะอาดเข้ามาเช็ดขอบเตียงและเปิดเพลงคลอเบาๆ แกล้ดคิดว่าแกคงเปิดจากมือถือ แต่ทำไมพอแกเดินออกไปแล้วยังได้ยินเสียงเพลงอยู่ หรือแกลืมเอามือถือไปด้วย พอแม่เดินเข้ามาได้ยินเสียงเพลง และหาที่มา ” อ้าว มีวิทยุให้ฟังด้วย มีชื่อคนบริจาคให้ติดอยู่ ดีเนอะจะได้ฟังข่าวและรู้เวลา ”  เพราะแกล้ดไม่ได้ใส่แว่น ก็จะมองไม่เห็นอะไร ไม่รู้วัน เวลา แต่ตอนนี้ได้ฟังวิทยุแล้ว ค่อยดีขึ้นหน่อย ตอนกลางคืนจะได้ไม่เหงา

คุณหมอประจำตัวเข้ามาดูอาการแกล้ดเกือบทุกวัน บอกว่ายังไม่ให้เจาะคอ ให้ลองฝึกหายใจด้วยตัวเอง โดยไม่ต้องใช้เครื่องช่วยสักพักหนึ่งก่อน แล้วค่อยดึงทิ้ว ( Tube ) ออก

โดยวันแรกจะเริ่มปรับจากตัวเลข spont  ( ผู้ป่วยหายใจเองแต่มีอากาศช่วยเวลาหายใจเข้า ) 16 ลงมาเป็น 14 วันต่อมาก็ลดลงเป็น 12 , 10 และเมื่อถึงเลข 8 ก็แสดงว่าหายใจเองได้แล้ว ก็จะได้ถอดทิ้ว ( Tube ) ออก

วันแรกที่คุณหมอมาหมุนปรับตัวเลขให้ แกล้ดกลัวหายใจไม่ออก แต่ก็ไม่ได้เป็นอย่างที่เราวิตกกังวล การหายใจผ่านพ้นไปได้ด้วยดีแบบหายใจสั้นบ้าง ยาวบ้าง ระดับเส้นในจอคอมฯลฯก็จะยุกยิกๆไม่เป็นระเบียบ แม่บอก ให้หายใจลึกๆ ส่วนน้องพยาบาลก็เตือน ” พี่แกล้ดๆหายใจหน่อย ” เพราะบางทีแกล้ด “ ลืม “ หายใจ

วันเข้าพรรษา

วันเข้าพรรษานี้มีความสำคัญต่อพุทธศาสนิกชนและเป็นวันสำคัญของพระพุทธศาสนาด้วยเหตุผลดังนี้

๑. พระภิกษุจะหยุดจาริกไปยังสถานที่อื่นๆแต่จะเข้าพักอยู่ประจำในวัดแห่งเดียวตามพุทธบัญญัติ

๒. การที่พระภิกษุอยู่ประจำที่นานๆ ย่อมมีโอกาสได้สงเคราะห์กุลบุตรที่ประสงค์จะอุปสมบทเพื่อศึกษาพระธรรมวินัยและสงเคราะห์พุทธบริษัททั่วไป

๓. เป็นเทศกาลที่พระพุทธศาสนิกชนงดเว้นอบายมุขและความชั่วต่าง ๆ เช่น การดื่มสุราสิ่งเสพติด และการเที่ยวเตร่เฮฮา เป็นต้น ๔. นอกจากเป็นเทศกาลที่พุทธศาสนิกชนงดเว้นอบายมุขและความชั่วต่าง ๆ แล้วในช่วงเวลาพรรษา พุทธศาสนิกชนทั่วไปจะบำเพ็ญทาน รักษาศีลฟังธรรม และเจริญภาวนามากขึ้น

บันทึกแกล้ด 4

วันอาทิตย์ที่  2  ธ.ค. 55  กิฟทกลับมาแล้ว และสะพายกระเป๋าที่ซื้อฝากแกล้ดมาให้ดูด้วย แต่วันนี้ยืมใช้ก่อน 1 วัน แกล้ดแอบคิดว่าไม่รู้จะมีโอกาสได้ใช้หรือเปล่า แกล้ดเขียนบอกกิฟทว่า “ เบื่อ “ จังเลย เมื่อยก็เมื่อย กิฟทสอนให้คิดว่า ” กายเจ็บ แต่ใจไม่เจ็บ “ หมายถึง ร่างกายมันจะเจ็บปวดยังไงก็ปล่อยมันไป แต่ใจเราจะไม่ไปเจ็บปวดกับร่างกายเราด้วย ฟังแล้วเหมือนจะง่ายๆ แต่เวลาปฏิบัติจริง ยากจังเลย แต่จะพยายามนะ

แกล้ดยังฝึกหายใจต่อไปเรื่อยๆ ในช่วงนี้มีนักศึกษาพยาบาลมาฝึกงาน โดยให้ดูแลผู้ป่วยคนละเตียง  น้องที่มาดูแลแกล้ดน่ารักมาก มาช่วยแปรงฟัน , เช็ดตัว , ดูดน้ำมูกและน้ำลายให้ตลอด.. มีอยู่วันหนึ่งที่น้องมาช่วย แกล้ดแปรงฟัน โดยมีอาจารย์พยาบาลมาช่วยดูแล อาจารย์ถามน้องว่า เวลาแปรงฟันต้องปรับหัวเตียงให้สูงหรือต่ำ น้องมีท่าทางลังเล แกล้ดแอบขยับปากบอกน้องอย่างมั่นใจ ( เพราะอยู่ที่นี่ แปรงฟันวันละ 3 รอบ ทั้งๆที่ไม่ได้กินอาหารทางปาก เพราะกลัวเชื้อโรคเข้าไปในคอ ) น้องตอบว่า ” หัวสูงคะ ” อาจารย์ตอบกลับ ” ต้องให้หัวเตียงลง คนไข้จะได้ไม่สำลัก ” และต่อด้วย ” !!??!!??!!?? “. แกล้ดอยากบอกขอโทษน้อง แต่ก็ไม่มีโอกาส แต่มีน้องนักศึกษาพยาบาลที่มาฝึกรุ่นหลัง ถามคำถามนี้ด้วยความสงสัยกับพยาบาลที่กำลังแปรงฟันให้แกล้ด พยาบาลบอกว่า ” ต้องปรับหัวเตียงให้สูง คนไข้จะได้ไม่สำลัก “. น้องแย้งว่า “ แต่อาจารย์บอกให้ปรับเตียงลง หนูก็เลยสงสัยว่าต้องทำยังไงแน่ “ …อย่าว่าแต่น้องเลย แกล้ดก็ยังงงๆเหมือนกัน

วันจันทร์ที่  3 – 4  ธ.ค. 55  ส่วนกิจวัตรประจำวันของแกล้ดในห้อง MICU
5.00  น.         แปรงฟัน , เช็ดตัว
6.00  น.         ทำแผล
7.00  น.         พลิกตัว
8.00  น.         กินอาหารทางสาย , พ่นยา
10.00  น.       พลิกตัว , ทำกายภาพ
12.00  น.       แปรงฟัน ,กินอาหารทางสาย , พ่่นยา
14.00  น.       เช็ดตัว , ทำแผล
16.00  น.       พลิกตัว
18.00  น.       พลิกตัว , กินอาหารทางสาย , พ่นยา
20.00  น.       แปรงฟัน , พลิกตัว
22.00  น.       พลิกตัว
00.00  น.       กินอาหารทางสาย
02.00  น.       พลิกตัว
ยังไม่รวมการกินยา , ฉีดยาเข้าเส้น และดูดเสมหะนะ

แกล้ดกินอาหารของครัวโรงพยาบาลปั่นให้ แต่ท้องเสีย คุณหมอเลยเปลี่ยนให้เป็นนมแทน ครั้งละ 350 ML.  วันละ  4 เวลา และต้องให้ไหลช้าๆ จะได้ไม่ปวดท้อง กว่าจะหมดก็เป็นชั่วโมง ถ้าหมดเร็วก็ปวดท้องและท้องเสีย พยาบาลที่อยู่เวรดูแลแกล้ดเป็นประจำก็จะทราบ แต่พอเวลาเปลี่ยนเวร น้องพยาบาลที่เราไม่คุ้นหน้าก็เข้ามาเสียบสายเข้ากับถุงอาหาร แล้วแขวนไว้ที่เสา นมก็ไหลหมดอย่างรวดเร็ว แกล้ดได้แต่มองตาม เพราะไม่รู้จะบอกน้องเขายังไง น้องพยาบาลอีกคนวิ่งจากเตียงอื่นมาบอกว่าต้องให้ช้าๆ  ” หนูเห็นมาแต่ไกลแล้ว แต่วิ่งมาบอกไม่ทัน ” แกล้ดเตรียมตัวปวดท้องได้เลย! 555

วันพุธที่  5  ธ.ค. 55  แม่กับกิฟทมาดูที่หน้าจอคอมฯลฯเห็นการหายใจของแกล้ดดีขึ้น ก็ดีใจกันใหญ่ ส่วนน้องพยาบาลชูนิ้วโป้งให้ ” พี่แกล้ดเก่งจัง ” แกล้ดยิ้มหน้าบานเลย..กิฟทถ่ายคลิปจากทีวีที่ถ่ายทอดสด พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เสด็จออกมหาสมาคม พระราชพิธีเฉลิมพระชนมพรรษา 5 ธันวาฯ ณ สีหบัญชร  มาให้ดู เสร็จแล้วก็อ่านหนังสือให้แกล้ดฟัง เกี่ยวกับเรื่องเวลาที่เราเจ็บป่วย ให้เราแยกใจออกจากร่างกาย กายจะเจ็บป่วยอย่างไร เราก็ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของคุณหมอรักษาไป ส่วนเราก็ดูแลรักษาใจเราให้ดี ไม่ให้ใจเจ็บป่วยไปตามกาย ” กายเจ็บ แต่ใจไม่เจ็บ อย่างที่พี่เคยบอกแกล้ดไง จำได้หรือเปล่า? “ แกล้ดพยักหน้า  ” แล้วก็ไม่ต้องไปกังวลถึงเรื่องอื่นๆ ใครพูดอะไรก็ไม่ต้องไปสนใจนะ ดูแลตัวเองให้หายก่อน “ แล้วก่อนจะกลับบ้านก็จะบอกกับแกล้ดทุกครั้งว่า ” แม่กับพี่รักแกล้ดนะ  แกล้ดสู้ๆ “ แล้วก็จุ๊บหน้าผากหนึ่งที..

บันทึกแกล้ด 2

วันพุธที่  20  พ.ย. 55   วันนี้แม่กับกอล์ฟมาสายหน่อย เพราะแวะไปทำธุระก่อนแล้วถึงมาหาแกล้ด กอล์ฟช่วยแม่ขับรถ ให้แม่ช่วยบอกทาง มาถึงโรงพยาบาลอย่างปลอดภัยอย่างไม่น่าเชื่อ

วันนี้กอล์ฟเอาไอโฟน 5 มาให้ดู และให้ดูคลิปน้องหมาสองตัวที่เลี้ยงไว้ กอล์ฟเล่าว่าน้องหมาสองตัวนี้มันพลัดหลงมาจากเจ้าของมัน พอจ้าหน้าที่เขาจับมาได้เขาจะรอให้เจ้าของมารับภายใน 7 วัน ถ้าไม่มีใครมารับเลี้ยง น้องหมาก็จะถูกฆ่าทิ้ง กอล์ฟสงสารมันก็เลยเอามาเลี้ยงไว้เอง..  และให้ดูคลิปที่ถ่ายสถานที่ต่างๆที่เพิ่งไป มีรูปเพื่อนสนิทด้วย ดูกันเพลินเลย

กอล์ฟลงไปฃื้อกาแฟข้างๆ รพ. คนขายถามว่า “ จะเอากาแฟสดหรือกาแฟโบราณ “  กอล์ฟไม่กล้าถามว่ามันต่างกันยังไง ก็เลยสั่ง “ กาแฟโบราณ “ พอได้ชิมกาแฟโบราณ ใส่นมข้นหวาน อร่อย ถูกใจกอล์ฟมาก ราคาก็ถูกดัวย  แต่กอล์ฟบอกว่าเขาใส่น้ำแข็งเยอะไปหน่อย แม่บอกให้กอล์ฟบอกคนขายให้ใส่น้ำแข็งครึ่งถุงก็พอ  กอล์ฟบอก “ กลัวโดนถุงน้ำแข็งขว้างหัว ”

กิฟทโทรมาบอกว่าจะลางานสองวันพากอล์ฟเที่ยว..555 แม่เลยคิดโปรแกรมว่าพรุ่งนี้จะพากอล์ฟไปอ่างศิลาไปกินอาหารทะเลอร่อยๆ…  เฮ้อ! แกล้ดอดไปด้วยเลย เสียดายจัง….

วันพฤหัสบดีที่  22  พ.ย. 55  แกล้ดเหงาหงอยแต่เช้า คิดไปเรื่อยเปื่อยว่า แม่ , กอล์ฟและกิฟท ขับรถไปถึงอ่างศิลาหรือยัง? กินข้าวหรือยัง? จะแวะตลาดหนองมนหรือเปล่านะ แล้วจะกลับมาเมื่อไหร่? เสียดายจังไม่ได้ไปด้วย นานๆทีกว่ากอล์ฟจะได้กลับมา แกล้ดก็ต้องมานอนโรงพยาบาลซะก่อน แล้วยังพูดไม่ได้อีก..เฮ้อ!

ตอนบ่ายกอล์ฟกับกิฟทถือถุงปูต้มมาฝากพยาบาล แล้วมาคุยให้แกล้ดฟังว่าตอนช่วงเช้าแวะไปThe Mall เอาโน๊ตบุ๊คของแกล้ดไปปรับเป็น Windows 7 เพราะโน๊ตบุ๊คช้าเป็นเต่า กิฟทบอกว่าเมื่อคืนกอล์ฟเอาโน๊ตบุ๊คมาเปิดจะลงเพลงจาก ITunes ใส่ในไอโฟน 3 ( ที่กอล์ฟส่งมาให้ ) ให้แกล้ด แต่มันช้ามาก แถม wifi ก็ไม่มี aircard ก็ไม่ได้เรื่อง  กอล์ฟเกือบจะเหวี่ยงโน๊ตบุ๊คทิ้ง ( ฮ่าๆๆ ) …และซื้อเคสใส่ไอโฟนให้แกล้ดเสร็จแล้วก็ไปอ่างศิลา กินข้าวต้มปลาและหนวดปลาหมึกปิ้ง กอล์ฟบอกว่าชอบกินมากๆๆ  กำลังกินๆอยู่เลยส่งให้แม่ที่นั่งเบาะหลัง กลับหายจ้อยไปเลย  แม่ไม่ส่งกลับคืนก็เลยไม่ได้กินต่อ..จากนั้นก็แวะไปดูบ้านและ ซื้ออาหารทะเลที่ตลาดหนองมน กอล์ฟถ่ายคลิปมาให้ดูด้วย ดีจังเลยถึงแกล้ดไม่ได้ไปก็ได้ดูคลิปก็ยังดี

วันศุกร์ที่  23  พ.ย. 55  วันนี้ทั้งสามคนมากันตั้งแต่เช้าด้วยสีหน้าดูตื่นเต้นและบอกว่าพรุ่งนี้จะมีม็อบมาชุนนุม  รัฐบาลเลยเตรียมซ้อมรับการชุมนุม…   แม่กับกอล์ฟแยกไปหาพ่อที่กุโบว์ ตรอกสุเหร่ามหานาค ส่วนกิฟทก็อยู่ช่วยออกกำลังแขนขาให้แกล้ด ทำไปด้วยคุยไปด้วย พอกอล์ฟกลับมาก็เล่าให้ฟังว่าแม่พาไปนั่งรถตุ็กๆและไม่ลืมถ่ายคลิปมาให้ดูด้วย แล้วผ่านตรงที่ตำรวจเขาเตรียมซ้อมรับการชุมนุมของม็อบในวันพรุ่งนี้ แล้วแม่ก็พากอล์ฟลุยต่อด้วยการขึ้น ” รถเมล์ฟรีเพื่อประชาชน ” กว่าจะมาถึงที่โรงพยาบาลได้ก็มึนเลยแต่กอล์ฟก็คุยให้ฟังอย่างสนุกสนาน

วันเสาร์ที่  24  พ.ย. 55  วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่กอล์ฟจะมาเยี่ยมแกล้ด  เพราะพรุ่งนี้เช้าต้องกลับไปอเมริกา แม่กับกอล์ฟจะมาตอนสายๆหน่อย เพราะต้องไปทำธุระ  ให้กิฟทนั่งรถเมล์มาหาแกล้ดก่อนแต่เช้า  กิฟทบอกรถไม่ติด รัฐบาลเปิดถนน  แล้วเขาก็ใช้แก๊สน้ำตาสลายผู้ชุมนุม และส่งตัวผู้บาดเจ็บมาที่นี่ แกล้ดทำปากว่าอยากไปดูจัง กอล์ฟกับกิฟทบอก ” เดี๋ยวจะขอคุณหมอให้ ” แล้วก็ทำท่าจะเข็นเตียงแกล้ดออกไป และยัง ” ชม ” น้องรักอีกว่า ” ไอ้พวกหัวรุนแรง ชอบดูเขาตีกัน ”  น้องพยาบาลหัวเราะกันใหญ่ กอล์ฟลงไปถ่ายคลิปให้ดูเป็นระยะๆ

พอช่วงบ่ายแม่กับกิฟทไปไหนก็ไม่รู้ กอล์ฟเลยเอารูปที่แอบถ่ายแม่กับกิฟทกำลังนั่งหลับอยู่มาให้ดูขำๆแล้วก็เริ่มพูดเรื่องที่บ้าน ถึงความรู้สึกต่างๆที่มีกับทุกคน พูดถึงอาหารที่ลุงพาไปกิน , อาหารที่บ้าน , หนวดปลาหมึกและฮ้อยจ้ออร่อยมาก  พูดถึงเรื่องให้แม่ติด wifi และซื้อไอแพดให้แกล้ด  เวลาคุยกันจะได้เห็นหน้า และถ้าไม่สบายใจเรื่องอะไรก็ส่งเมล์ไปหาได้เสมอ บรรยากาศเริ่มเศร้า    แล้วแม่กับกิฟท์ก็มาขัดจังหวะ
แม่       ” เอาไอโฟนของกอล์ฟให้แกล้ดสิ ”
กอล์ฟ   ” อีกสองปีจะส่งมาให้ ”
กิฟท    ” แกล้ดมันใช้แต่ของเหลือๆ ”
แม่       ” เดี๋ยวแม่ซื้อกระดานชนวน ( ไอแพด ) ให้ ”
กิฟท    ” ชีวิตแกล้ดมันคงยุ่งน่าดูเลยใช้ทั้งโน๊ตบุ๊ค , ไอโฟน , ไอแพด , มือถือ ”
ฮาๆๆๆ

ที่นี่ให้เข้าเยี่ยมได้ไม่เกินสองทุ่ม แต่แม่อยากให้กลับก่อนเพราะจะพากอล์ฟไปกินกระเพาะปลาและจะได้จัดเสื้อผ้าใส่ กระเป๋า แต่กอล์ฟอยากอยู่ถึงสองทุ่ม แกล้ดบอกให้กลับเถอะและมองไปที่หมวกที่กอล์ฟสวมอยู่ ” ให้ ” นะ และยากจะบอกกับกอล์ฟว่า ” เพราะเราไม่รู้ว่าจะให้อะไรกอล์ฟเป็นที่ระลึก และขอบคุณที่ส่งไอโฟน 3 มาให้และเอาโน๊ตบุ๊คไปปรับเป็น Windows 7 ให้อีก โดนใจแกล้ดมาก ขอบคุณมากๆนะ  และเสียดายที่ไม่ได้ไปไหนด้วยกันเลย “  แต่แกล้ดก็ทำได้แค่ขยับปาก ” ขอบคุณนะ ”   กอล์ฟเข้ามาหอมแก้มและบอก  ” Thanks… ”  แกล้ดก็เริ่มน้ำตาไหล แล้วทุกคนก็เดินออกจากห้องไป กิฟทเดินย้อนกลับมาดูและปลอบว่า  ” ไม่ต้องร้องนะๆๆ เดี๋ยวพรุ่งนี้พี่จะมาเยี่ยมอีก “  หลังจากนั้นแกล้ดก็นอนหงอยเหงา  น้องพยาบาลอ้วนดำเลยเข้ามาถามว่า  ” คิดถึงพี่ชายเหรอ? “  แกล้ดพยักหน้าหงึกๆ แล้วถามต่อว่า  ” พี่ชายเป็นคนโต แล้วก็พี่สาวคนที่สอง พี่แกล้ดคนสุดท้อง?…เออ! ไม่ค่อยเคยเห็นนะว่าพี่ชายกับน้องสาวจะสนิทกัน แต่เห็นบ้านนี้คุยกันจุ๊กจิ๊กๆ น่ารักจัง “…

…เย้! แกล้ดได้กลับบ้านแล้ว พอเข้ามาในบ้าน แกล้ดเห็นทุกคนอยู่กันพร้อมหน้าทั้งพ่อ , แม่ , กอล์ฟและกิฟท   กำลังมีงานเลี้ยงฉลองกัน   มีอาหารอยู่เต็มโต๊ะ   เราคุยกันอย่าสนุกสนาน ในระหว่างที่แสงอาทิตย์กำลังลับขอบฟ้า สวยงามมาก!…แล้วแกล้ดก็ลืมตาขึ้นมา…  ‘ เราอยู่ที่ไหนละเนี่ย?  อ๋อ..อยู่ MICU ‘ แกล้ดก็แค่ฝันไป….