[ เข้าไปอ่านกันต่อ... ]  

...คัดลอกมาจากหนังสือ 'ชวนม่วนชื่น' เป็นเรื่องของอาจารย์พรหมหรือพระวิสิทธิสังวรเถร เป็นชาวอังกฤษ เป็นลูกศิษย์ของหลวงปู่ชา ก่อนจะไปก่อตั้งวัดป่าโพธิญานใกล้เมืองเพิร์ธ ที่ประเทศออสเตรเลีย

ช่วงก่อตั้งวัดป่าโพธิญานเมื่อปี 2526 พระอาจารย์พรหมเล่าว่า หลังจากซื้อที่ดินแล้ว เงินก็แทบไม่เหลือ ต้องสร้างวัดด้วยมือของตัวเองตั้งแต่ผสมปูน จนถึงการก่อกำแพงอิฐ

ท่านเล่าว่า ตอนที่ลงมือทำก็รู้สึกว่าได้ทำอย่างประณีตที่สุด จนกระทั่งกำแพงอิฐเสร็จสิ้นลง
แต่พอถอยออกมายืนดู ก็พบว่าก่ออิฐพลาดไป 2 ก้อน
พระอาจารย์พรหมขอเจ้าอาวาสทุบกำแพงทิ้งเพื่อก่อใหม่ แต่เจ้าอาวาสไม่ยอม

จากนั้นเป็นตันมา ทุกครั้งที่มาแขกมาเยี่ยมวัด พระอาจารย์ท่านจะพยายามหลีกเลี่ยงไม่พาแขกเดินผ่านกำแพงบริเวณนี้ เพราะอายที่ก่ออิฐผิดพลาดไป 2 ก้อน

จนกระทั่งวันหนึ่ง พระอาจารย์พรหมกำลังเดินกับแขกที่มาเยี่ยมวัดคนหนึ่ง
เขาเห็นกำแพงนี้แล้วก็เปรยขึ้นมาว่า ' กำแพงสวยดีนี่'
พระอาจารย์พรหมถามกลับด้วยอารมณ์ขันว่า 'คุณลืมแว่นสายตาไว้ในรถหรือเปล่า คุณไม่เห็นหรือว่ามีอิฐ 2 ก้อน ที่ก่อผิดพลาดจนกำแพงดูไม่ดี'

แต่แล้วผู้เยี่ยมชมคนนี้ก็เอ่ยประโยคที่ทำให้พระอาจารย์พรหมเปลี่ยนแปลงทัศนคติทั้งหมดที่เคยมีต่อกำแพงนี้พร้อมกับเปลี่ยนแง่มุมที่มีต่อชีวิต

เพื่อนๆ รู้มั๊ยว่า แขกที่มาเยี่ยมชมได้พูดว่าอะไร

แขกผู้มาเยี่ยมชมได้พูดว่า ' ผมเห็นอิฐที่วางไม่ดีสองก้อนนั้น แต่ผมก็ได้เห็นด้วยว่ามีอิฐอีก 998 ก้อนที่ก่อไว้อย่างสวยงาม'

' นับเป็นครั้งแรกในรอบ 3 เดือนที่อาตมาสามารถมองเห็นอิฐก้อนอื่นๆ บนกำแพงนั้น นอกเหนือจากเจ้า 2 ก้อนที่เป็นปัญหา'

ไม่ว่าจะเป็นอิฐที่อยู่ด้านบน ด้านล่าง ด้านซ้าย และด้านขวาของเจ้าอิฐ 2 ก้อนนั้น ล้วนแล้วแต่เป็นอิฐที่ก่อไว้อย่างดีไม่มีที่ติ

ยิ่งไปกว่านั้นจำนวนอิฐที่ดีมีมากกว่าเจ้าอิฐไม่ดี 2 ก้อนนั้น

ใช่เพื่อนๆ ในช่วง 3 เดือนที่ผ่านมา สายตาขอพระอาจารย์พรหมเฝ้ามองแต่อิฐ 2 ก้อนนั้น ท่านยอมรับว่าสายตาของท่านมืดบอดต่อสิ่งอื่นๆ

ท่านอยากทลายกำแพง เพราะมองเห็นแต่อิฐ 2 ก้อนที่ผิดพลาด

แต่ทันทีที่ความรู้สึกเปิดกว้าง มองเห็นอิฐก้อนดีๆ จำนวนมากบนกำแพงนี้ กำแพงเดิมที่อยากทลายลงก็กลับงดงามขึ้นมาทันที

'ใช่... กำแพงนี้สวยดี'

พระอาจารย์พรหมหันไปบอกกับแขกผู้มาเยี่ยมคนนั้น

จนถึงวันนี้ พระอาจารย์พรหมก็นึกไม่ออกแล้วว่าอิฐที่ผิดพลาด 2 ก้อนนั้น อยู่ตรงส่วนไหนของกำแพง ทัศนคติในการมองโลกที่เปลี่ยนแปลง ทำให้อิฐ 2 ก้อนนั้นเลือนหายไปจากความทรงจำ

พระอาจารย์พรหมเปรียบเปรยว่า คู่ชีวิตที่ตัดสัมพันธ์หรือหย่าร้างกัน ก็เพราะทั้งคู่เพ่งมองแต่ส่วนที่เป็น 'อิฐที่ไม่ดี 2 ก้อน' ในคู่ชีวิตของเขา


***อย่าให้ความผิดพลาดของ 'อิฐที่ไม่ดี 2 ก้อน' ทำให้เราต้องทำลายกำแพงดีๆ จนพัง และในขณะที่เรามองหาข้อดีของตัวเราและคนอื่นแล้ว ให้มองหา 'ข้อดี' จาก 'ข้อบกพร่อง' ของตัวเราและคนอื่นอีกด้วย แล้วชีวิตนี้จะมีแต่ความสุข***

เวลาเดินผ่านไปจากวินาทีเป็นนาที
เป็นวัน เป็นเดือน เป็นปี
เป็นเรื่องราวมากมาย
แต่จะมีสักครั้งไหม
ที่เราทำความทรงจำหล่นหายไปในช่องว่างของเข็มนาฬิกานั้น


ฉันอยากทำมันหล่นบ้าง
ยิ่งเรื่องราวร้ายๆ ที่เคยเกิดขึ้น
และโดยเฉพาะเรื่องของเธอ


แม้ฉันจะทิ้งความทรงจำที่ปวดร้าวนั้นไม่ได้
แต่ฉันจะไม่นึกเสียดายในก้าวย่างที่ผ่านพ้น


อย่างน้อยในวันนี้
วันเวลาก็นำพาสิ่งดีๆ มาให้ฉัน
จากนี้จะงดงามหรือไม่นั้น
ฉันก็ขอบคุณ... เ ว ล า

เคยสงสัยมั้ย...

เคยสังสัยมั้ย : ว่าทำไมซุปเปอร์แมนต้องแปลงร่างเฉพาะในตู้โทรศัพท์(สาธารณะ)เท่านั้น

เคยสังสัยมั้ย :ว่าทำไมนักเขียนการ์ตูนตลกทุกคนถึงชอบเขียนสิ่งที่ตรงข้ามกับความเป็นจริง

เคยสังสัยมั้ย :ว่าทำไมเดือนกุมภาพันธ์ถึงมีไม่ถึง 30 วันสักที

เคยสังสัยมั้ย :ว่าวันที่ 367 ในรอบปีนั้นหาไปไหน

เคยสังสัยมั้ย :ว่าทำไมเมื่อมีสิ่งหนึ่งแล้ว มักจะต้องมีอีกสิ่งหนึ่งที่มันตรงข้ามกันเสมอ

เคยสังสัยมั้ย :ว่าทำไมบรรดาพวกผีๆ ทั้งหลายถึงได้ชอบปรากฏตัวในช่วงเวลากลางคืน

เคยสังสัยมั้ย :ว่าทำไมสิ่งดีๆ ถึงไม่ตกเป็นข่าว สำหรับสิ่งที่ไม่ดีนั้นกลับดีงเปงข่าวหน้าหนึ่งไป

เคยสังสัยมั้ย :ว่าทำไมแค่ตัวหนังสือถึงทำให้คุณอมยิ้มได้

ตักบาตรพระล้านครั้ง ไม่เท่ายื่น อาหารให้พ่อแม่เพียงครั้งเดียว
ความดีของลูก คือความสุขของพ่อแม่ ความเลวของลูก คือความทุกข์ของพ่อแม่
หลงผัว หลงเมีย จนลืมพ่อแม่ นับว่าแย่มาก
อยากรวย ให้ทำงาน อยากสวยให้รักษาศีล อยากดี ให้หมั่นเจริญภาวนา
คนฉลาด กำลังทำงาน ส่วนคนโง่ กำลังดูฤกษ์ยาม
หนึ่งวินาที คบบัณฑิต ดีกว่าหนึ่งปี คบคนพาล
อย่าประมาทเมื่อพบงานง่าย อย่าท้อใจเมื่อพบงานยาก
ถ่อมตนคนรัก อวดนักคนชัง (อวดดี...ไม่ใช่การอวดที่ดี)
เสริมเสน่ห์ตนเองด้วยรอยยิ้ม ดีกว่าคอยพึ่งพิงสิ่งศักดิ์สิทธิ์
ไม่ควรไว้ใจในคนที่ชอบทำบาป (ถ้าทำบาปแลกบุญ จะขาดทุนร่ำไป)
คนจนยิ่งจน เพราะทำรวย คนรวยยิ่งรวย เพราะทำจน
เรายอมแพ้คน เพื่อเอาชนะกิเลส ดีกว่ายอมแพ้กิเลส ! เพื่อเอาชนะคน
ยามไปซื้อของ อย่าอวดเงินทองให้ใครเห็น
คำสรรเสริญควรให้ไป คำติชม ควรเก็บไว้เพื่อส่องตน
ระวัง อย่าให้สูญเสียคนดี เพราะคนชั่วแทนที่ไม่ได้
คนโง่ แสวงหาพระเครื่อง ผู้ฉลาด แสวงหาพระธรรม
มารยาทงามนี่แหละ จะพลอยทำให้วาสนาดี
เพื่อนบ้านที่อยู่ใกล้ ดีกว่าพี่น้องในไส้ที่อยู่ไกล
ประดับกายด้วยความดี มีร าศีกว่าประดับเพชร
กินเหล้าเพื่อเข้าสังคม คือค่านิยมที่ผิด
ความร่ำรวยหากขอกันได้ โลกนี้ก็คงจะไม่มีคนจน
ทรัพย์เกิดไม่ได้ ด้วยเพียงแต่ใจคิดฝัน
ตัวอย่างที่ดี มีค่ามากกว่าคำสอน การปฏิบัติดี มีค่ามากกว่าการขอพร
คนขยันคือคนโชคดี ความขยันจึงเป็นพรอันประเสริฐ
ถึงแม้การเลือกเกิดเราจะไม่มีสิทธิ์ แต่การเลือกทางชีวิตเป็นสิทธิ์ของเรา
แสวงหาลาภจากการงาน ดีกว่าบนบานบวงสรวง
อย่าเชื่อคนโดยไร้คิด อย่าหลงมิตรเพียงคำยอ
ที่ทำดีไม่ได้ดี เพราะทำดียังไม่มากพอ (ทำดีวันละนิด ดีกว่าคิดว่าจะทำ)
เมื่อมีคำขอโ ทษ ความโกรธย่อมจางเร็ว
วาจาอ่อนหวานลูกหลานใกล้ชิด วาจาเป็นพิษญาติมิตรห่างไกล
กินเพื่ออิ่ม ก็จะมีปัญหาน้อย แต่ถ้ากินเพื่ออร่อย ก็จะมีปัญหามาก

“ความรัก” และ “การหลอกลวง”... ไปด้วยกันไม่ได้

“การไว้ใจ” คือรากฐานของความรัก ว่ากันว่าการเชื่อใจของกันและกันจะล่อเลี้ยงให้ความรักเติบโตได้อย่างสวยสดงดงาม


ดังนั้น... ความรักไม่สามารถจะอยู่ได้หากขาดการเชื่อใจกันและกัน เมื่อใดก็ตามที่คุณรักใครสักคนแล้ว คุณย่อมหวังว่าคนๆนั้นจะซื่อสัตย์กับคุณ... และเขาเองย่อมได้รับความซื่อสัตย์เป็นการตอบแทน คุณยอมแลกได้ทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อคนที่คุณรักก็ต่อเมื่อคุณมั่นใจในตัวเขาแล้วนั่นเอง


เพื่อที่จะให้ความรักของคุณทั้งคู่อยู่ยงคงกระพันนั้น “การไว้ใจ” กันและกันถือว่าเป็นสิ่งที่ต้องอยู่ควบคู่ไปกับความรักด้วย
เมื่อใดก็ตามที่ความไว้วางใจได้หายไปจากคนทั้งสองแล้วละก็ ความเจ็บปวดจะกลายเป็นสิ่งที่จะเข้ามาแทนที่นั่นเอง มันอาจจะฟังดูยากที่จะให้คุณหยุดรัก แต่น่าประหลาดใจที่โดยทั่วไปแล้วคุณจะหยุดไว้วางใจเขาทันทีที่เขาไม่ซื่อสัตย์ต่อคุณ


เมื่อคุณได้เริ่มหลงรักใครบางคนเข้าเต็มเปาแล้วล่ะก็ คุณมักจะไม่ระวังว่าเขาคนนั้นจะทำลายความไว้วางใจที่คุณมอบให้ สัญญาณอะไรต่างๆที่บ่งบอกว่าเขาจะนอกใจ คุณเองก็ละเลยไม่ได้สนใจเท่าที่ควร แล้วเป็นไงล่ะ! เมื่อความไว้วางใจที่คุณมีต่อเขาขาดสะบั้นลง คุณก็ต้องมานั่งโศกเศร้าเสียใจ และโทษตัวเองที่ไม่ได้สังเกตระแวดระวังอะไรเลย


ยิ่งบางคนที่เข้าตำรา “รักทำให้ตาบอด” กลับคิดไปอีกว่าเขาไม่ได้ลอกลวงอาจจะเป็นเราที่ผิดเอง แต่ทันทีที่เธอหูตาสว่างแล้ว บางคนถึงขั้นช็อกไปเลยก็มี


สำหรับใครก็ตามที่ใช้ “การโกหก” มาล้อเล่นกับความรัก หยุดเสียเถอะ! มันอาจจะส่งผลเสียหายขั้นรุนแรงต่อจิตใจนะ
เคยได้ยินไหมที่บางคนกล่าวกันว่า “ความรักเป็นสิ่งบริสุทธิ์” เช่นรักที่แม่มีต่อลูกน้อย หรือความรัก ความศรัทธาที่เรามีต่อพระเจ้า ฯลฯ ความรักอย่างโรแมนติคก็ถือว่าเป็นความรักอันบริสุทธิ์เช่นกัน รักเปรียบเสมือนพรจากพระเจ้าให้เราได้พบกับคนที่เราจะฝากชีวิตไว้ด้วยได้ ได้พบกับคนที่พร้อมที่จะดูแลห่วงใยเราเสมอ และได้พบกับคนที่เราจะไว้ใจเขาได้ตลอดไป


เมื่อใดที่คุณหยิบยื่นความรักให้กับใครซักคน “ความจริงใจ” คือสิ่งที่คุณและเขาต้องมอบให้กัน ถึงแม้แค่การโกหกเล็กๆน้อยเกิดขึ้นระหว่างคุณและเขา มันจะอาจจะทำให้คุณสงสัย ระแวงในตัวเขา บางรายรุนแรงถึงขั้นเลิกกันไปเลย แล้วถ้ายิ่งการโกหกของเขามีเรื่องความสัมพันธ์กับคนอื่นเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย นึกไม่ออกเลยว่าผลที่ออกมามันจะรุนแรงขนาดไหน


อย่างที่กล่าวมาช่วงแรกว่า “ความรักเป็นสิ่งบริสุทธิ์” ดังนั้นเราไม่ควรที่จะให้การโกหก หลอกลวงเข้าเกี่ยวข้องกับความสัมพันธ์ระหว่างคุณกับเขา เพราะเมื่อใดก็ตามที่มีการโกหกลอกหลวงเข้ามาเกี่ยวข้องแล้ว ตอนจบของความรักมักจะไม่ได้สวยหรูอย่างที่คุณวาดฝันไว้

"ยัยเปิ่นๆ" เสียงเรียกจากผู้ชายผมยาว ที่แต่งตัวออกแนวเซอ เรียกให้เซนหันไปมอง ผู้ชายคนนี้เป็นเพื่อนสนิทของเธอ ที่หลายคนคิดไปไกลว่าเขาทั้งคู่เป็นแฟนกัน

"มีอะไรโจ๊ก เรากำลังรีบน่ะเนี้ย เดี๋ยวไปรับแม่ไม่ทันอ่ะ"

"ข้าถามเอ็งนิดเดียวอ่ะ เอ็งเลิกกะดรีมแล้วหรอ เลิกทำไมว่ะ"

"ก็อยากเลิก เขาหลอกข้ามาตั้งนาน"

"แต่เอ็งก็รู้เรื่องนี้นานแล้วไม่ใช่หรอ" เซน เงียบไปก่อนจะหลบสายตาของโจ๊กเพื่อนสนิท ก่อนจะถอนหายใจยาว ขอบตาสวยแดง น้ำตารื้นขึ้นมาเกือบล้นขอบ

"มันก็ใช่ ข้ารู้มานานแล้ว แต่ว่า บอกตามตรงว่ามันแค้น ข้าอยากให้อชิเจ็บบ้าง"

"โดยที่เอ็งไปลงกะดรีมที่ไม่เกี่ยวข้องเลยเนี้ยน่ะ"

"เขาเป็นเพื่อนกันนี่นา ถ้าดรีมเจ็บ คิดหรอว่าอชิจะไม่เจ็บ อชิต้องไม่อยู่เฉยแน่ๆ เชื่อข้าสิ"

"เฮ้อ" โจ๊ก ถอนหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน เพื่อนที่แสนจะเก่งกาจ ฉลาดเป็นกรดแก่แบบเซนเพื่อนรักของเขา ทำไมถึงได้จนตรอก และ มุ่งมั่นที่จะแก้แค้นเรื่องความรักมากมายขนาดนี้น่ะ

"ทำไมเอ็งทำแบบนี้เนี้ย แล้วต่อไปดรีมจะเป็นไง เอ็งคิดบ้างไหม"

"ไม่รู้ รู้แค่อชิต้องไม่อยู่เฉยแน่ๆ"

"เอาเหอะๆ ยังไงเอ็งก็ทำไปแล้วนี่นา ถ้ามีอะไรเดี๋ยวข้าช่วยเอง ไปรับแม่เหอะ เดี๋ยวข้าไปด้วย"

"อ้าว ไหนว่าจะอยู่ช่วยพวกที่คณะทำงานต่อ ข้าโดดแล้วเนี้ยเอ็งยังโดดอีก"

"หมดอารมณ์ เมื่อกี้ตอนออกมาบอกประธานงานแล้ว มันเข้าใจเรา2คนดีว่ะ"

"เออ พอนึกจะเลวก็เลวด้วยกันทั้งคู่เลยน่ะ เจริญ"

"พูดมาก ไปแท๊กซี่น่ะ เดี๋ยวเลี้ยง"

ร่างของคน2คนที่ขึ้นรถคันที่เหลืองไป อยู่ในสายตาของดรีมตลอด เขาเฝ้าตามดูเซนตั้งแต่วันที่เลิกกัน เพราะคำพูดของอชิที่ทำให้เขาระแวงว่าเพื่อนรักของเขาจะทำอะไรไม่ดีกับคนที่เขารักมากมายคนนี้ ไหล่หนาไหวเล็กน้อย เขารู้สึกหนาวในใจทุกครั้งที่เห็นเซน ไม่รู้ว่าเพราะสิ่งใดที่ทำให้เขารักคนรักเก่าของเพื่อนขนาดนี้ เซนเคยเจ็บหนักเพราะอชิ แล้วคราวนี้ เซนทำให้เขาเจ็บหนัก เพราะเขารู้ดีว่า เซนเป็นคนเจ้าคิดเจ้าแค้น แต่ไม่ใช่คนร้ายกาจอะไรนัก เพียงแต่บางครั้ง ความรักทำให้คนเราเปลี่ยนไปเหมือนกัน

**********

"ติ๊ดๆๆ ติ๊ดๆๆๆ" เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์เครื่องเล็ก ทำให้เจ้าของเครื่องต้องคว้ามือเปะปะค้นหา มือบางกดรับสายก่อนจะเอามาแนบหู ทั้งๆที่ตาคู่สวยยังหลับอยู่
"ฮาโหล "

"หวัดดี ตื่นรึยังครับ" เสียงที่ดังมาตามสายเป็นเสียงที่เคยคุ้น ทำให้เซนรีบลืมตาทันที อชิ

"ยัง มีธุระอะไรรึป่าว"

"เปล่าหรอก แค่โทรมาคุยไม่ได้หรอ"

"ก็ได้น่ะ คิดจะแก้เผ็ดแทนดรีมหรอ"

"เปล่านี่ ปกติเราก็โทรคุยกันอยู่แล้วไม่ใช่หรอ ขอโทษด้วยน่ะที่ปิดน่ะเรื่องเรากับดรีม"

"ช่างมันเถอะ มันผ่านไปแล้ว"

"งั้นวันนี้ไปดูหนังกันไหม อยากจะขอโทษ แล้วเรื่องของดรีม..."

"พอเถอะ ที่เราเลิกเพราะเราไม่ได้รักดรีมต่างหาก เลยแค่ใช้เรื่องของนายมาอ้างนะ"

"หรอ งั้นก็ปล่อยไปเถอะ เพราะดรีมก็ไม่ได้คิดอะไรเหมือนกัน มันบอกเราว่ามันก็แค่ชอบเซนเท่านั้นเอง" เซนน้ำตาไหล ไม่ใช่ว่าเธอไม่มีความรู้สึกดีๆให้ดรีม เพียงแต่เธอคิดแต่จะเอาชนะ เลยทำลงไปแบบนี้ ไม่อยากจะเชื่อว่าดรีมยิ่งกว่าเธอที่ทำใจได้เร็วกว่ามาก เซนมัวแต่จมอยู่กับความคิด เธอเลยหลงกลอชิเข้าอีกครั้ง ยอมเชื่อเขาอีกแล้ว

"งั้นเดี๋ยวเจอกันที่...ตอนเที่ยงน่ะ ไปดูหนังกินข้าวกัน " อชิเอ่ยชวนซ้ำ

"อื้ม ได้ๆ ไว้เจอกันน่ะ"

เซนวางสายไป พลางน้ำตาไหลพราก เธอเคยคิดว่าเธออาจจะทำผิดที่ทำแบบนี้กับดรีม ผู้ชายที่แสนดี เธฮกำลังตัดสินใจว่าจะไปขอโทษดรีมดีไหม แต่ตอนนี้คงไม่ต้องแล้ว ในเมื่อเขาไม่ได้เจ็บปวดอะไร ทุกอย่างคงจบ อชิกลับมาหาเธอก็ดีแล้ว คิดได้แบบนั่น เซนก็ลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัว พลางสายตามองไปทางเตียงของโจ๊กที่นอนหลับสนิท นอนเอาเป็นเอาตายเพราะเหนื่อยจากงานที่ทำที่มหาลัยเมื่อคืน เธอกับโจ๊ก ได้รับหน้าที่ออกแบบส่วนหน้าของงานกัน2คน ซึ่งเป็นงานที่หนักพอสมควร ปั่นกันเมื่อคืนเพิ่งจะเสร็จ ได้นอนตอนเกือบรุ่งเช้า เหลือดูนาฬิกาก็เกือบ11โมง ขาเรียวเลยรีบก้าวเข้าห้องน้ำ ถ้าตอนที่อชิพูดเซนคิดอีกสักนิด เธอคงต้องไม่เจอกับเรื่องปวดหัวที่กำลังจะเกิดขึ้นแน่ๆ...

วันนี้เป็นวันเกิดฉัน... ครบรอบอายุ 16 ปี บริบูรณ์ เป็นวันที่ฉันมีความสุข ถึงแม้วันเกิดปีนี้
จะไม่มีพ่ออยู่ฉลองด้วยอีกแล้วก็ตาม แต่ฉันก็อยากให้พ่อได้รับรู้ว่า ตอนนี้ลูกสาวคนเล็กป๊าโตเป็นสาวแล้ว คิดถึงป๊าเสมอ..



วันนี้ฉันตั้งใจจะไปทำบุญ ถวายสังฆทานที่วัดกับแม่ ฉันคิดว่าการที่เราได้ทำบุญคงเป็นสิ่งที่ดีและเป็นมงคลกับชีวิตอย่างมาก โดยเฉพาะเนื่องในวันเกิด แต่ฉันก็ไม่เคยรับรู้ว่า การไปทำบุญถวายสังฆทานในครั้งนี้ จะทำให้ฉันได้รับรู้
ถึงบางสิ่งที่หลายคนอาจไม่เคยคิด



เมื่อมาถึงวัด ฉันกับแม่ก็บริจาคเงินลงตู้ตามศรัทธา แล้วทำการหยิบชุดสังฆทานขึ้นมา 1 ชุด พร้อมกับเข้าไปจุดธูปเทียนไหวพระ
และฉันก็ระลึกถึงป๊าอยู่ในใจ ส่งกระแสจิตถึงท่าน หลังจากนั้นก็กราบพระ 3 ครั้ง .. แล้วเดินตามแม่ไป พบพระรูปหนึ่ง ท่านดูมีอายุ ใจดี และยิ้มแย้มแจ่มใส ท่านบอกให้ฉันกับแม่ กล่าวคำถวายสังฆทานตามและท่านก็สวดมนต์ใหพร แล้วเราแม่ลูกก็ประเคนชุดสังฆทานให้ท่านผ่านผ้าที่ใช้วางประเคน



"เอ้าเป็นอันเรียบร้อยนะโยม" ท่านกล่าวบอกฉันกับแม่ "ขอบพระคุณมากเจ้าค่ะ วันนี้วันเกิดลูกสาวดิฉันค่ะ ปีนี้อายุครบ 16 ปี บริบูรณ์แล้ว"
แม่ฉันบอกกับหลวงตา "ว่าไงจ๊ะหนูน้อย อายุ 16 แล้วเหรอ ปีนี้เรียนชั้นอะไรแล้วล่ะ" "ขึ้นม.5 ค่ะ"
ฉันตอบท่านเสียงเบาๆ "เหรอ เก่งจังเลยลูก เป็นเด็กดีนะ วันเกิดก็ขอให้มีความสุข คิดแต่เรื่องดีๆนะ อย่าขุ่นมัว"
ขอบคุณมากค่ะ ฉันตอบ แล้วยิ้มให้ท่าน "นี่โยม โยมเรียนอยู่ตั้งชั้นม.5 อาตมามีอะไรเล็กน้อยอยากจะถามหน่อย..ได้ไหมล่ะ" ท่านหัวเราะเล็กๆ "เอ่อ.. ค่ะ" ฉันตอบอย่างสงสัยเล็กน้อย แต่ก็รอฟัง "หากอาตมาจะถามโยมลูกว่า ลูกรู้จักการ ซื้อเวลาไหมล่ะ"
"ซื้อเวลา..?? ไม่อ่ะค่ะ" หลวงตายิ้มน้อยๆ "ไม่รู้จักงั้นหรือ เหอะๆๆ เด็กสมัยนี้บางทีก็ต้องฉงนกับบางเรื่อง แต่นั่นเป็นสิ่งที่ดี.. รู้อะไรไหม การซื้อเวลาน่ะ ให้คุณมากมายขนาดไหน" "หากเจ้าฉุกคิดถึงอนาคตสักประเดี๋ยว เจ้าก็จะรู้ถึงประโยชน์ของมัน" คำตอบของหลวงตา
ทำให้ฉันสงสัยมากขึ้น "เอ้า ..งั้นเอาอย่างนี้นะเด็กน้อย 1 วัน มีเวลากี่ชั่วโมงกันเล่า" "เอ่อ.. 24 ค่ะ" "ดีลูก.. แล้วหากเจ้าต้องเสียเงินในการซื้อเวลา ชั่วโมงละ 1 บาท 1วันเจ้าต้องเสียเงินทั้งหมดกี่บาทกัน" "24..ค่ะ"
"เหอะๆๆ ใช่ ใช่ ลูก. . อาตมาจะถามว่า 1 ปี มีทั้งหมดกี่วัน" "365 ค่ะ" "นั่นล่ะ แล้วถ้าอีก 10 ปีหรือ 20 ปีข้างหน้าล่ะ มีกี่วันกัน"
"อะเอ่อ... " "หะๆๆ เอาเถอะลูก ไม่ต้องคิดกัน อาตมาเพียงอยากจะบอกว่าหากเจ้ารู้จักคิด รู้จักทำ.. ลองสิลูก
เพียงแค่รู้จักเก็บรักษาเงินทอง ด้วยการซื้อเวลาเพียงวันละ 24 ชม. ชม.ละ1บาท


เวลาผ่านไปอีกหลายปีข้างหน้า เจ้าจะมีเงินใช้จากน้ำพักน้ำแรงของเจ้า ทั้งหมดกี่บาทกันเชียว .."
ฉันได้ฟังดังนั้น ก็เริ่มเข้าใจถึงสิ่งที่หลวงตาอยากจะบอก แล้วยิ้มให้กับหลวงตา "เข้าใจนะเด็กน้อย เป็นเพียงสิ่งที่อาตมาอยากจะให้คิดดูให้ดีๆ แล้วจงเข้าใจมัน" ...



หลังจากที่ฉันกลับมาจากทำสังฆทานวันเกิดในครั้งนั้น ฉันได้ข้อคิดบางอย่างกลับมา ทำให้ฉันเริ่มต้นกับการซื้อเวลา
และทำเช่นนั้นสม่ำเสมอเรื่อยมา สิ่งที่หลวงตาพยายามบอกฉัน ตอนนี้ฉันพบว่า เมื่อ 10 ปีที่แล้ว เมื่อฉันเป็นเพียงเด็กสาวตัวเล็กๆ
คนหนึ่งที่ไม่มีวี่แววว่าจะทำอะไรสำเร็จเป็นชิ้นเป็นอันได้ในระยะเวลารวดเร็ว แต่วันนี้เรื่องราวในครั้งนั้น มันทำให้ฉัน
ประสบความสำเร็จได้แล้วจริงๆ...

มะกัน-ผู้ดี จับมือวิจัยใช้ยีนรักษาผู้ป่วยตาเกือบบอดเพราะพันธุกรรมผิดปกติได้ผล เตรียมทดลองรักษาต่อในเด็กโรคเดียวกันที่ยังมีอาการไม่มาก เผยโรคนี้แม้มีไม่มาก แต่ยังไม่มีทางรักษา แถมถ่ายทอดทางพันธุกรรมได้ด้วย หวังต่อยอดรักษาโรคดวงตาชนิดต่างๆ ด้วยยีนบำบัด

ทีมนักวิจัยสหรัฐอเมริกาและอังกฤษประสบผลสำเร็จในการทดลองระดับคลินิก หลังใช้ยีนรักษาผู้ป่วยตาใกล้บอด อันเนื่องมาจากความผิดปกติทางพันธุกรรมที่มีมาแต่กำเนิด ให้กลับมามองเห็นได้อีกครั้งด้วยวิธียีนบำบัด (gene therapy) พร้อมทั้งได้รายงานลงในวารสารนิวอิงแลนด์ เจอร์นัล ออฟ เมดิซีน (New England Journal of Medicine) แพทย์หวังขยายผลสู่การรักษาโรคตาบอดชนิดอื่นๆ ต่อไป

"นี่เป็นเรื่องที่น่าตื่นเต้นยินดีอย่างยิ่ง มันจะเป็นจุดเริ่มต้นที่จะนำไปสู่แนวทางใหม่ในการรักษาดวงตา" คำกล่าวของ ดร.จีน เบนเนตต์ (Dr. Jean Bennett) ผู้เชี่ยวชาญด้านจักษุวิทยา มหาวิทยาลัยแห่งรัฐเพนซิลวาเนีย (University of Pennsylvania) หัวหน้าทีมวิจัย

การศึกษาครั้งนี้ได้อาสาสมัครจำนวน 3 คน เข้ารับการทดลองรักษา เป็นหญิง 2 คน อายุ 19 และ 26 ปี อีกคนหนึ่งเป็นชาย อายุ 26 ปีเช่นกัน โดยทุกคนเป็นผู้ป่วยโรคแอลซีเอ (Leber congenital amaurosis: LCA) ที่เกิดจากความผิดปกติของยีนที่ทำหน้าที่สร้างโปรตีนสำคัญของดวงตาในส่วนเรตินา (retina) ซึ่งเป็นอวัยวะรับแสงส่งสัญญาณภาพไปยังสมอง

ความผิดปกตินี้สามารถถ่ายทอดทางพันธุกรรมได้ส่งผลให้เด็กที่เกิดมามีปัญหาในการมองเห็น โดยเฉพาะในเวลากลางคืน จนกระทั่งตาบอดสนิทเมื่อเข้าสู่วัยผู้ใหญ่ช่วงต้นที่มีอายุราว 20-30 ปี และปัจจุบันยังไม่มีวิธีรักษาโรคนี้

ในการทดลอง นักวิทยาศาสตร์ได้ไช้วิธีตัดต่อพันธุกรรมไวรัสเอเอวี (Adeno-Associated Virus: AAV) สำหรับเป็นตัวนำยีน อาร์พีอี65 (RPE65) ที่มีโครงสร้างและทำงานได้ตามปกติจำนวนนับล้านๆ ยีน เข้าสู่ร่างกายผู้ป่วยโดยการฉีดเข้าทางด้านหลังของดวงตาข้างหนึ่ง ส่วนอีกข้างหนึ่งยังไม่ฉีดเพื่อไว้สำหรับเปรียบเทียบผล

นักวิจัยติดตามผลหลังจากนั้น 2 สัปดาห์ พบว่าดวงตาข้างที่ได้รับการรักษาของผู้ป่วยทุกคนรับแสงได้ดีกว่าดวงตาอีกข้างหนึ่งถึง 3 เท่า และเมื่อทดสอบประสิทธิภาพการมองเห็นอย่างต่อเนื่องเป็นระยะ การมองเห็นของผู้ป่วยทุกคนก็เริ่มดีขึ้นและให้ผลเป็นที่น่าพอใจ ตั้งแต่สามารถตรวจจับการเคลื่อนไหวมือผ่านดวงตาได้ กระทั่งพัฒนาไปจนมองเป็นตัวอักษรบนแผนภาพวัดการมองเห็น (eye chart)

"แน่นอนว่าเรายังต้องศึกษาเพิ่มเติมอีกเพื่อให้ได้ผลการรักษาที่แน่ชัด รวมถึงศึกษาการนำไปใช้รักษาให้ผู้ป่วยที่อยู่ในวัยเด็กที่ดวงตามีความเสียหายน้อยกว่าด้วย แต่การศึกษาในขั้นต้นที่ใช้ไวรัสเอเอวีเป็นตัวนำส่งยีนก็ให้ผลการรักษาเป็นที่น่าพอใจมากทีเดียว" แบร์รี คาร์เตอร์ รองผู้อำนวยการทาร์เก็ตเจเนติกส์ (Targeted Genetics) หนึ่งในทีมวิจัยเผย

นอกจากนี้ยังมีทีมวิจัยของมหาวิทยาลัยคอลเลจ ลอนดอน (University College London: UCL) ในประเทศอังกฤษที่ร่วมกันศึกษากับทีมวิจัยของสหรัฐฯ และได้ดำเนินการทดลองรักษาในผู้ป่วย 3 ราย เช่นกัน ได้แก่ ผู้ป่วยชายวัย 18 ปี และผู้ป่วยหญิงวัย 17 และ 23 ปี แต่เห็นผลแค่ในผู้ป่วยชายรายแรกเท่านั้น คือ สตีเวน โฮวาร์ธ (Steven Howarth) ซึ่งมีพัฒนาของโรคน้อยกว่าเพื่อนอาสาสมัครอีก 2 คน

โฮวาร์ธเผยว่า เขาเข้ารับการทดลองรักษาเมื่อเดือน ก.ค. ปีที่ผ่านมา โดยตอนแรกเขามีความรู้สึกว่าดวงตาคล้ายกับกระดาษทราย แต่ผ่านไป 1 สัปดาห์ ก็รู้สึกดีขึ้น ค่อยๆ มองเห็นมากขึ้นทีละน้อยๆ จากแต่ก่อนที่ต้องรีบวิ่งกลับบ้านทันทีหลังเลิกเรียนเพราะเกรงว่าหากมืดแล้วจะมองไม่เห็นทาง แต่เดี๋ยวนี้ในเวลากลางคืนหรือที่มีแสงน้อยก็มองเห็นได้ดีขึ้นกว่าเดิมแล้ว ซึ่งแม้จะเป็นการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยในดวงตา แต่เปลี่ยนแปลงชีวิตเขาให้ดีขึ้นมากทีเดียว.

สภากาชาดไทยได้เตรียมเครื่องอุปโภค-บริโภค กว่า 10 ตัน พร้อมลำเลียงส่งให้พม่าเพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัยพายุนาร์กีส และพร้อมกันนี้ กาชาดได้เปิดรับบริจาคเงินจากประชาชนผู้มีจิตศรัทธาที่ต้องการให้ความช่วยเหลือ

สภากาชาดไทยเตรียมชุดธารน้ำใจ 1,000 ชุด หนักกว่า 10 ตัน ซึ่งประกอบด้วย อาหาร น้ำดื่ม ยาสามัญประจำบ้าน มุ้ง ผ้าห่ม โสร่ง และผ้าซิ่น รวมทั้งของจำเป็นในการยังชีพอื่น ๆ ส่งผ่านสถานทูตไทยในเมืองย่างกุ้ง ให้สภากาชาดพม่า เพื่อนำไปบรรเทาทุกข์ผู้ประสบภัย โดยสภากาชาดไทยได้ประสานขอความร่วมมือกองทัพอากาศในการขนส่ง

อนึ่ง เลขาธิการสภากาชาดไทย นายแผน วรรณเมธี ได้ส่งสาสน์แสดงความเสียใจในนามของสภากาชาดไทย ถึงเลขาธิการสภากาชาดพม่าด้วย

นอกจากนี้ ประชาชนที่ประสงค์จะบริจาคเงินช่วยเหลือผู้ประสบภัย สามารถติดต่อบริจาคได้ที่ บัญชีกระแสรายวัน เลขที่ 045-3—4285-5 ชื่อบัญชี : สภากาชาดไทยเพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัยพิบัติ ประเทศพม่า ธนาคารไทยพาณิชย์ สาขาสภากาชาดไทย และขอให้ส่งใบโอนเงินพร้อมชื่อและที่อยู่ของ ผู้บริจาคมาที่โทรสาร หมายเลข : 02 2500120 สอบถามข้อมูลเพิ่มเติมได้ ที่ โทร. 02 2564068 - 69


วันที่ประกาศ : 8 พ.ค 51 14:40

http://www.redcross.or.th

ทางการจีนยอมรับว่า มีการสอบสวนผู้ให้บริการอินเตอร์เน็ตรายใหญ่อย่าง Google และ Sohu จริงตามนโยบายรักษาความลับและความมั่นคงของประเทศ โดยรายงานจากหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นจีนระบุว่า ทางการจีนต้องการกำจัดบริการแผนที่ออนไลน์ซึ่งแสดงข้อมูลแผนที่พรมแดนของจีนผิดพลาด รวมถึงบริการแผนที่ออนไลน์ซึ่งเผยให้เห็นความลับด้านการทหารของจีน

หนังสือพิมพ์รายวันของจีน People's Daily อ้างคำให้สัมภาษณ์ของหมิน อี้เหริน รองประธานสำนักงานสำรวจและจัดทำแผนที่แห่งชาติของจีน โดยระบุว่ารัฐบาลจีนเริ่มการสอบสวนบริการแผนที่ที่เข้าข่ายมีปัญหาแล้วตั้งแต่เดือนเมษายนที่ผ่านมา และจะดำเนินการต่อเนื่องจนถึงปลายเดือนนี้

ตามรายงานของ People's Daily หมินระบุว่าพื้นที่ในแผนที่ออนไลน์ที่มีปัญหามีราว 5 จุด บางจุดมีการวาดเขตแดนของจีนใหม่และมีการแสดงตำแหน่งพื้นที่เขตแดนซึ่งยังมีความขัดแย้งกับรัฐบาลจีนเช่นเกาะไต้หวัน หมู่เกาะ Spratlys และ Paracels ในทะเลจีนใต้ เป็นต้น โดยรายงานก่อนหน้านี้ หมินเคยให้สัมภาษณ์ว่า จำนวนเว็บไซต์ให้บริการแผนที่ผิดกฏหมายในประเทศจีนนั้นมีจำนวนสูงถึง 1 หมื่นแห่ง

ในรายงานระบุว่า บริษัทที่ถูกสอบสวนในขณะนี้มีบริการสัญชาติสหรัฐอย่าง Google และบริการสัญชาติจีนอย่าง Sohu และ Baidu รวมอยู่ด้วย โดยครั้งนี้ถือเป็นครั้งแรกที่สื่อรัฐบาลจีนยอมเปิดเผยชื่อบริษัทที่กำลังถูกสอบสวนและอาจถูกตัดสินว่าทำผิดกฏหมาย ซึ่งการสอบสวนจะใช้ตัวแทนจาก 8 กระทรวงของจีน ทั้งสำนักจัดทำแผนที่ กระทรวงอุตสาหกรรมและการสื่อสาร กระทรวงการต่างประเทศ และกระทรวงความมั่นคงแห่งชาติจีน ร่วมกันดำเนินการสอบสวนด้วย

ปีที่แล้ว รัฐบาลจีนคยออกมาตรการควบคุมกิจกรรมการสำรวจและจัดทำแผนที่ขององค์กรต่างชาติโดยใช้เหตุผลด้านความปลอดภัยของชาติเป็นหลัก คาดว่าผลการจัดระเบียบบริการแผนที่ออนไลน์ครั้งนี้จะถูกจับตามองจากนานาชาติในวงกว้าง