สมชายกับสมศรีเพิ่งจะแต่งงานกันใหม่
และแล้วในคืนวันฮันนีมูนที่หวานชื่น ซึ่งทั้งสองจะไปฮันนีมูนกันที่เกาะภูเก็ด
สมศรีจึงโทรศัพท์ไปหาแม่แล้วบอกว่า
คุณแม่ขาพรุ่งนี้คุณสมชายจะพาหนูไปเกาะภูเก็ดค่ะ
คุณแม่ช่วยซื้อช่วยจัดกระเป๋าให้หนูด้วย
แล้วก็อย่าลืมซื้อชุดนอนใหม่ให้ด้วย 1 ชุดนะคะ
เมื่อวางโทรศัพท์คุณแม่ก็รีบกุลีกุจอไปจัดกระเป๋าให้ลูกสาวสุดที่รัก
และแล้วก็ล้มตัวหลับไปจนเช้า รุ่งเช้าคุณแม่ก็นึกขึ้นมาได้ว่ายังไม่ได้ซื้อชุดนอนชุดใหม่ให้แก่สมศรี ทำให้รู้สึกกังวลเป็นยิ่งนัก
ทันใดนั้นก็เกิดความคิดเฉียบพลันขึ้นมาในสมอง
คุณแม่จึงเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าของตนเองหยิบชุดนอนสีชมพูซึ่งเป็นชุดนอนตัว โปรดที่แสนรัก และใช้เมื่อครั้งตนเองส่งตัวเข้าหอ…จัดเตรียมใส่ไปในกระเป๋าสมศรี
เมื่อสมศรีมาถึงบ้านก็คว้ากระเป๋าขึ้นรถไปทันที จากนั้นไม่นานก็มาถึงที่เกาะภูเก็ต
สมชายขอตัวบอกว่า
“ผมขอตัวอาบน้ำอาบท่าก่อน คุณอย่าเปิดประตูดูผมหละ” ว่าแล้วก็เข้าไปอาบน้ำ สมศรีจัดเสี้อผ้าจากกระเป๋าเข้าตู้
ด้วยความอยากรู้ว่าคุณแม่ซื้อชุดนอนอะไรให้
เมื่อเปิดกระเป๋าและหยิบชุดนอนขึ้นมาก็ต้องร้องอุทาน!
ขึ้นมาด้วยความนึกไม่ถึงว่า “อุ้ย! แม่เจ้า สั้นก็สั้น ย่นก็ย่น เหี่ยวก็เหี่ยว แต่…ยังดีนะที่เป็นสีชมพู ”
ว่าแล้วเธอก็หยิบชุดนอนแขวนเข้าตู้
เมื่อสมชายได้ยินที่สมศรีพูดก็ตะโกนออกมาจากห้องน้ำทันทีว่า
..ผมบอกแล้วว่าอย่าพึ่งดู…อย่าพึ่งดู…ก็ไม่เชื่อ
