ฉันอาจจะเป็นคนที่ผิดเอง

ฉันผิด…ที่ไม่ยอมรับว่าตัวเองผิด
ฉันผิด…ที่ว่าเธอ
ฉันผิด…ผิดที่รักเธอมากมาย
และฉันก็ผิดที่สุดผิดที่ไม่ยอมให้อภัยเธอ

- – - – - – - – - – - – - –

ฉันคือคนที่ผิดเอง….

ผิดที่โมโหเธอในวันนั้น..

ผิดที่…ทำเป็นเย็นชาใส่เธอในวันนี้

เธอรู้ไหม….

ทุกครั้ง…ที่ฉันเห็นเธอหัวเราะ

มีความสุขกับคนอื่นที่ไม่ใช่ฉัน..

ใจดวงนี้ มันเจ็บแสบ…จนแทบทนไม่ไหว

ฉันทนไม่ได้ ที่เห็นเธอมีความสุข….

กับคนอื่น…ที่ไม่ใช่ฉัน

เธอรู้บ้างไหม เพื่อนรัก….

ใจดวงนี้ยังคงโหยหาเธออยู่เสมอ….

ถึงรู้ว่า…ยังไงก็ไม่มีทางเป็นเหมือนเดิมได้….

แต่ฉันอยากกลับไป….

กลับไป…เป็นเหมือนเดิม

ฉันบอกว่า ตอนนี้ฉันเกลียดเธอ…

แต่เธอจะรู้ไหม….ฉันโกหก

ฉันเกลียดเธอไม่ลงหรอก

เพราะใจดวงนี้ มันรักเธอ…..

ฉันรู้สึกได้…ว่าบางครั้งเธอก็แอบมองฉันจากที่ไกลๆด้วยแววตาเศร้าๆ

และเธอก็คงรู้สึกได้เหมือนกัน…

ว่าฉันเองก็มองเธอจากที่ไกลๆ ด้วยแววตาที่เศร้ายิ่งกว่าเธอ

มองด้วยความเจ็บปวด…น้ำตามันจะไหลอีกแล้ว

ฉันจะทำยังไงดี….

ฉันจะมอบความสุขให้กับใจดวงนี้ได้ยังไง….บอกหน่อยเถอะ

ฉันรู้ว่า…ยังไงเธอก็คงจะไม่กลับมา

แต่ฉันก็หวังนะ ว่าสักวันเธอจะกลับมา

หัวเราะกับฉันเหมือนที่เคยเป็น

ถ้าวันใด…ที่เธอคิดว่า ขาดฉันแล้ว ไม่มีความสุข

กลับมาได้ทุกเมื่อนะ….กลับมา

ฉันจะไม่ยอมให้เรื่องแค่นั้น….มาทำลายมิตรภาพระหว่างเราอีก

ไม่ยอม…ปล่อยเธอไปง่ายๆอีกแล้ว

หากเธอได้มาอ่านล่ะก็…

อยากบอกกับเธอว่า….

รักเสมอนะ…รักเพื่อนคนนี้เสมอนะ

ถึงแม้จะไม่ได้แสดงอาการในวันนี้…แต่ก็รักเธอ

อยากคุยกับเธอ….เล่นกับเธอ

อยากไปส่งเธอที่บ้าน….

อยากห่วงเธอ เท่าที่เพื่อนคนหนึ่งจะห่วงได้…

อยากกอดเธอไว้แน่นๆ….เหมือนวันนั้น

ฉันจะมีโอกาส….ได้ทำมันอีกไหมนะ….

Comments are closed.