แด่เธอ……………ผู้ตั้งใจให้ความผิดหวัง (อิสระ )
จาก………………..ผู้รับที่ไม่อยากได้
สวัสดีนะตัวเอง เค้าไม่รู้นะว่าตัวเองจะได้อ่านจดหมายจากเค้าหรือเปล่าไม่รู้ แต่ที่ตอนนี้สิ่งที่เค้ารู้ก็คือในขณะที่เค้าคิดถึงคน ๆ หนึ่งตลอดเวลา แต่เขาคนนั้นก็อาจอยู่กับใครอีกคนอยู่ก็เป็นได้และบางครั้งก็อาจมีคนที่คิดถึงเราโดยที่เราไม่สนใจเช่นกัน บางครั้งการได้ฝันไปคนเดียวมันก็ดีกว่าการได้รู้ความจริงว่า…สิ่งที่เค้าคิดทั้งหมดมันคือความฝันของเค้าเองเพียงคนเดียว ฉะนั้นจึงไม่แปลกที่คนส่วนใหญ่เลือกที่จะจมกับความฝันมากกว่าการได้รับรู้ความจริงการไม่ได้เป็นที่ 1 ในใจตัวเองไม่ใช่เรื่องหน้าเศร้า..เค้าอาจเป็นที่ 2 ซึ่งมันก็ยังดีกว่าเป็นที่ 3 ที่ 4 หรือจะเป็นคนสุดท้ายก็ได้…แต่ความจริงที่รู้ก็คือคนแรกคือ สุ ลัดดาวัลณ์ คนที่ 2 คือ ตุ๊กติ๊ก อภิญญา และคนที่ 3 คือ เค้า ส่วนคนที่ 4 ก็คือคนที่ตัวเองดูอยู่ตอนนี้ เค้าทำใจไว้แล้ว่า คนแรกตัวเองคบได้ปีนึง คนที่สองคบได้สองปี ส่วนเค้าคบได้สามสี่ปี คนนี้ก็ขอให้รักกันตลอดนะ และหากเค้าไม่ได้เป็นที่อะไรเลยในใจตัวเอง ก็ขอให้คิดว่าดีกว่าเค้าไม่มีความสำคัญอะไรในใจ เค้าเลยต้องมีน้ำตาบ้างในการยอมรับความจริงที่ว่าเค้าไม่ใช่ที่ 1..แต่โปรดจำไว้เถอะว่าหากหัวใจของเค้าเองจะไม่ร้องไห้ออกมาดัง ๆ การรักใครซักคนไม่ต้องการความพยายาม…แต่การตัดใจจากคนที่เรารักต่างหาก และนั่นต่างหากที่ต้องใช้ความพยายามอย่างมากมาย ตัวเองลองชั่งน้ำหนักดูสิว่า ความสุขยามที่เราได้สบตากันคนที่เรารักกับความทุกข์ยามที่เราต้องคอยหลบตา อันไหนมันหนักหนากว่ากันอย่าโทษตัวเองที่ได้ทำร้ายเค้า..อย่าโทษเค้าที่ไม่มีเวลาให้..อย่าโทษโชคชะตาที่ทำให้เราพบกันแต่ไม่ได้ให้เราใจตรงกัน..เพราะตัวเองเลือกเองเลือกที่จะไปกับคนใหม่ แต่จงยิ้มให้กับตัวเองที่อย่างน้อยถึงจะพบกับเค้าคนนั้นสายเกินไปแต่ก็ยังได้พบ…ยิ้มให้เค้าคนที่ตัวเองไม่รักหรือทำร้ายใจมาแต่ก็ยังได้รับหัวใจเค้าไป..ยิ้มให้กับโชคชะตาที่ถึงแม้จะทำให้เรารักกัน..และพรากจากกันเพราะตัวเองทิ้งเค้าไปแต่ก็ยังทำให้เราได้รู้จักกันเราควรจะดีใจด้วยซ้ำที่ครั้ง 1 เราได้เจอคนที่เราอยากเก็บรอยยิ้มของเค้าไว้คนเดียวคนที่เราใส่ใจกว่าตัวของเราเอง..คนที่ทำให้เราหัวเราะและร้องไห้ได้มากมาย..คนที่เพียงแค่ยิ้มของเค้าเปลี่ยนวันที่หมองหม่นให้กลายเป็นวันที่สดใสเท่านั้นก็ควรเพียงพอแล้วไม่ใช่รือ แค่การได้เห็นคนที่เรารักได้หัวเราะอยู่กับใครซักคนที่เค้ารักมากที่สุด..นี้แหละคือความสุขของการได้รัก..อย่างจริงใจตัวเองรู้หรือเปล่าความรักคือสิ่งที่ทุกคนอยากครอบครองมัน เค้าไม่รู้หรอกว่าอนาคตที่เราเลือกนั้นจะออกมาดีหรือร้ายเพียงใด แต่ความรักสวยงามเสมอ..เมื่อเราได้รู้จักมัน เราอาจคิดได้ว่า..ดีเหลือเกินที่เราได้รัก แต่มันจะทุกข์มั้ย..เมื่อความรักที่เรามอบให้ใครสักคน เขาคนนั้น..ไม่สนใจมันสักนิดและทิ้งมันไป เราจะเลือกอะไร..ระหว่าง การแอบรักอย่างเงียบ หรือบอกความรู้สึกออกไป ไม่ว่าความรักเราเลือกแบบใด? คำตอบก้อมีเพียงสองข้อคือ..ผิดหวัง..สมหวัง แต่ไม่ว่าคำตอบของคำถามนี้จะเป็นเช่นไร ทุกคนก้อคงพร้อมที่จะรักใครสักคนอยู่ดี แล้วรู้จักเปล่า คำว่ารักให้เป็นนะ หลายครั้งหลายหนที่เรารู้สึกเจ็บปวดเพราะรัก เพราะรักเป็นทุกข์งั้นหรือ หากมองดี ๆ รักอาจจะไม่ใช่ตัวกำหนดทุกข์นั้นก็ได้ แต่เป็นความคาดหวังที่จะได้รับรักจากอีกฝ่ายมากกว่า ลองย้อนถามตัวเองดูสิว่า..ทุก ๆ ครั้งที่เราร้องไห้ เราผิดหวังเป็นเพราะเรารักเขา หรือเป็นเพราะเขาไม่รักเรามากอย่างที่เราต้องการกันแน่ ความรักไม่เคย ไม่เคยทำร้ายใคร แต่เป็นความคาดหวังจากความรักนั้นมากกว่า ที่จะคอยจะย้อนมาทำร้ายเราทุกครั้งที่คาดหวังสูงเกินไป ไม่มีใครในโลกที่สามารถเป็นอย่างเจ้าชาย หรือเจ้าหญิงในฝันของเราได้ การเรียกร้องจากอีกฝ่าย รังแต่จะทำให้เกิดความเจ็บปวดสำหรับคนทั้งคู่ เมื่อใดที่รู้สึกท้อแท้และหมดกำลังใจจากการร้องหาความรักจากผู้อื่น ลองมองย้อนกลับมาที่ตัวเราเองแล้วลองสร้างความรักให้เกิดขึ้นในใจของตัวเองดูบ้าง ไม่จำเป็นต้องเป็นฝ่ายได้รับอยู่ตลอดเวลา
ความรักในใจของตัวเองไม่ต้องใช้เงินทองซื้อมา หากแต่กำเนิดขึ้นมาอย่างง่าย ๆ และมีล้นเหลือมากพอที่จะแบ่งปันให้กับผู้อื่น โดยไม่จำเป็นต้องคาดหวังถึงสิ่งที่จะได้รับกลับมา ไม่จำเป็นเลย ที่ต้องเรียกร้องให้เขารักเราตอบเท่าเทียมกับที่เรารักเขา เพียงแต่แบ่งปันรักในใจเท่านั้น เราก็สัมผัสถึงคำว่าความสุขจริงแต่มันก็คงยากอยู่นะ ที่เราอยากจะลืมอะไรทุกครั้ง ที่รู้สึกปวดร้าวหมดสิ้นกำลังใจจะก้าวเดินไป วันเวลาที่แสนมืดหม่นก็คงจะเดินผ่านไปช้าช้า จนลืมนึกไปว่าการเดินทางมันไกลเท่าไร จนมองข้ามบางอย่างนั้นคือพลังแกร่งกล้าในใจที่ยังฝังอยู่ในจิตใจลึกลึกมานาน และในวันนี้เค้าจะยังหยัดยืนและลุกขึ้นอีกครั้งด้วยพลังในหัวใจ อย่าไปยอมแพ้ให้กับปัญหาใดใด จงพร้อมจะอดทนก้าวไปสู่หนทางที่ฝันใฝ่ด้วยตนเอง บนถนนที่คนก้าวเดินจะเป็นดังภาพสะท้อนให้เห็นละครที่ต่างชีวิตไป ทุกครั้งที่เค้าหมดหวังหมดและสิ้นกำลังท้อแท้ในใจ เค้าจะมองดูภาพผู้คนที่อยู่เดียวดายด้วยความอ้างว้าง เพียงเค้ามองออกนอกหน้าต่างจะเจอความจริงมากมาย คงจะทำให้เค้าได้พบคำตอบว่าบนทางเดินที่แสนยาวไกลทุกชีวิตต้องเดินออกไปเพื่อสู้ความจริง อย่ายอมแพ้กับปัญหาใด ๆ นะ ใจ เพราะอย่างน้อยจะมีกำลังใจให้เสมอ
มีใครบางคนบอกว่า….
ในความรัก ของคนสองคน สุดท้ายเวลาที่เลิกกัน
เราจะรู้ว่าใครคือผู้ให้และใครคือผู้รับ
…………………………………………
ผู้ให้ คือ คนที่หยิบยื่นความเจ็บปวดให้อีกฝ่าย
จะโดยตั้งใจหรือไม่ก็ตาม แต่เขาได้ให้มันไปแล้ว
ผู้รับ คือ คนที่ยอมรับความเจ็บปวดนั้นมา
โดยที่ไม่อยากได้มันเลยแม้แต่น้อย…แต่ก็ต้องรับมัน
ความหมาย แบบนี้ ไม่มีใครอยากเป็นผู้รับแน่นอน
และ.บางคน…คงไม่อยากจะเป็นผู้ให้..เหมือนกัน……
เพราะกลัวว่าสักวันอาจจะเปลี่ยนมาเป็นผู้รับบ้าง
ใครคนนั้นบอกอีกว่า
บางสิ่งที่เขาหยิบยื่นให้ คนรับ..เต็มใจรับมันเสียด้วย
บางคนรับมันมา…รู้ว่าหนัก…วางมันลง..เพราะกลัวเหนื่อย
บางคนรับมัน..แบกไว้จนหนัก…เหนื่อย….ถึงวางมันลง
บางคน…รู้ว่าหนัก …กลับยิ่งแบก…รับมันเพิ่ม…มันยิ่งหนัก
ก็ยิ่งเหนื่อย…แต่ไม่วางมันลง…
มันขึ้นอยู่กับว่าคนรับ..ตั้งใจจะเก็บ จะแบกมันไว้กับตัวนานแค่ไหน
……………………………………………….
ความทุกข์ ความเสียใจ ความผิดหวัง ความเจ็บปวด
เราจะวางมันลง..ครั้งเดียวทีเดียวเลย..คงไม่ได้และไม่ง่าย….
…แต่เมื่อไร…
ที่รู้สึกว่าแบกมันไว้..จนหลังไหล่ลู่ล้า อ่อนแรง…ไปหมด…
ขอแค่…ค่อยๆวางมันลงทีละนิด ทีละนิด เท่าที่จะวางได้เป็นพอ
…สักวัน..
.มันจะเบาบาง…ผ่อนคลายความหนักหน่วง..นั้นเองตามกาลเวลา..
.แม้อาจจะไม่มีวันหมด…เลยก็ตาม….แต่ยังไง
……..ก็ดีกว่าที่จะเก็บมันไว้แบบนั้น……….
…..ตลอดไป……
“เค้าไม่กลัวอนาคตเพราะเค้ามั่นใจในกันและกัน ขอบคุณแม้เค้าจะเชื่อใจในตัวเอง (กวาง) ฝ่ายเดียวก็ตาม ลาก่อน”
คำว่า เชื่อใจ เท่านั้น ที่ทำให้ คนทั้ง 2 คน คบกันอย่างมีความสุข
แล้วตัวเองละเคยเชื่อใจเค้ามากแค่ไหน ?
บันทึกสุดท้ายของใจ
ที่บอกว่าบันทึกสุดท้ายเพราะคงจะไม่ได้พูดกันอีกแล้วทั้ง ๆ ที่อยากจะพูดอยากจะถามอีกมากมาย แต่เมื่อทุกคำถามที่ถามไปมันไม่มีคำตอบ มีแต่ความเงียบ นั่นแหละคือคำตอบที่ตัวเองตอบมาแล้วทั้งหมด ตัวเองไม่ปฏิเสธ นั่นก็คือความจริง ตัวเองไม่บอกก็เพราะรัก รักคนนั้นมากกว่าเค้า จนกลัวว่าเค้าจะไปต่อว่าคนคนนั้นของตัวเอง ไม่หรอกเค้าไม่ทำเพราะจะโทษผู้หญิงฝ่ายเดียวไม่ได้ถ้าผู้ชายไม่มีใจให้จริงมั้ยตัวเอง ถ้าเพียงแต่ใจตัวเองเข้มแข็งมากพอ ตัวเองก็จะไม่ให้ใครแทรกเข้ามาง่าย ๆ แต่อยากรู้ว่าตัวเองปล่อยให้คนนั้นเข้ามาอยู่ในใจแทนเค้าได้ยังไง ทั้ง ๆ ที่ไม่เจอกันแค่ไม่กี่เดือนเอง ตัวเองทำได้ยังไง แต่ถ้าลองย้อนกลับไป เค้ารักตัวเองมากว่า เพราะระหว่างที่เค้าคบกับตัวเองโดยที่เค้าไม่รู้เลยว่าตัวเองมีตุ๊กติ๊กแล้ว เค้าก็ยังให้โอกาสตัวเองคุยกับตุ๊กติ๊กขอแค่ตัวเองบอก และเค้ายอมเป็นฝ่ายไปถ้าตัวเองหรือตุ๊กติ๊กยังรักกันแม้เพียงน้อยนิดก็ตามแต่ตัวเองยืนยันว่ารักเค้าสุดหัวใจ และจะพยายามห่างจากคนนั้นทั้งที่เค้าไม่อยากให้ตัวเองทำร้ายตุ๊กติ๊กเลยแต่ตัวเองก็ตามเค้าตลอดเวลา เค้ายอมถึงแม้ต้องใช้เวลานานก็ตามจำได้มั้ย แต่ตอนนี้สิ่งที่ตัวเองทำกับเค้ามันไม่ใช่อย่างนั้น ตัวเองให้ผู้หญิงคนใหม่ใช้เบอร์ของตัวเองโทรหาเค้าแล้วบอกว่านี่แฟนพี่กวาง เค้ายอมรับว่าช๊อคมาก ไม่คิดว่าตัวเองจะทำร้ายเค้าอย่างนี้เลย 5-6 เดือนเค้ายังไม่เคยรับโทรศัพท์ที่ตุ๊กติ๊กโทรมาเลย และไม่เคยกดวางหรือกดทิ้งแต่นี่ตัวเองยอมให้คนนั้นทำกับเค้า แล้วประโยคที่ว่าจะรักเค้าล่ะนั้นก็แสดงว่าหลอกเค้ามาแต่ต้นให้เค้าหลงรักตัวเองยอมวางแผนสร้างร้าน สร้างอนาคตร่วมกันแต่สุดท้ายตัวเองทิ้งเค้าแล้วเอาคนอื่นมารับช่วงแทนมันเจ็บมากนากนะ แต่ไม่เป็นไรตายเพราะคนที่เรารัก เค้ายอม แต่นี่ทำมัยตัวเองถึงทำร้ายเค้าได้ขนาดนี้ทั้ง ๆ ที่ต้อนนั้นตัวเองกอดเค้าและบอกเค้าว่าอย่าทิ้งตัวเองไป ตัวเองจะเก็บเงินมาขอเค้าขอให้เค้าเชื่อใจ นี่หรือความเชื่อใจที่ได้รับ ในเมื่อกล้าทำก็ต้องกล้ารับซิลูกผู้ชายเสียอย่าง เค้าลูกผู้หญิงยังยอมรับได้เลยว่าตัวเองไม่รักเค้าแล้ว ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตามที่ตัวเองมีคนอื่น นั่นก็คือตัวเองก็ได้มีไปแล้ว ถ้าตัวเองรักเค้าตัวเองจะไม่มี แต่นี่ตัวเองหลอกเค้าตั้งแต่ต้น ขอร้องอย่าหลอกคนที่ 4 คนนี้อีกเลย และอย่าให้คนนั้นโทรมาหาเค้าอีกไม่กรณีใด ๆ เค้าไม่เคยทำกับตุ๊กติ๊ก ไม่เคยพูดกับตุ๊กติ๊กแต่ตัวเองให้คนนั้นทำกับเค้าได้ลง เก่งจริง ๆ เก่งทั้งบ้านเลยนะขอชม ไม่ได้ไปนราแต่อยู่กับอีกคนหลอกเค้าได้เยี่ยมมาก เพียงแต่ไม่ยอมรับโทรศัพท์จากเค้าเพราะกลัวแฟนใหม่รู้ หลอกกันได้ต่าง ๆนา ๆ ไม่น่าทำกันเลย เคยเริ่มต้นด้วยดีแต่ทำมัยต้องจากกันด้วยความเกลียดชังทั้ง ๆ ที่บอกนักบอกหนาว่าชอบใครให้บอกเค้า เค้ายอมรับได้เสมอ คนไม่รักษาคำพูด
สำหรับส่วนเค้า เค้าคงต้องยอมรับละนะว่าเค้านะโง่ ๆ มาก ๆ ที่ยอมให้ตัวเองคุยกับทุกคนที่เข้ามาเกี่ยวข้องกับเค้า ยอมให้ตัวเองตัดโอกาสของเค้า และแม้แต่ตอนนี้ที่เราห่างกันเค้าก็ปิดโอกาสไม่ให้เข้ามาได้เลย เพราะอะไรหรือก็เพราะรักงัยอยากให้ตัวเองเชื่อใจ แต่เปล่าเลยมันไม่ได้ทำให้ตัวเองรักเค้าขึ้นมาเลย ความรักที่ตัวเองมีให้กับเค้าถูกกำหนดด้วยคนในครอบครัวของตัวเองอยู่แล้ว จริงมั้ยตั้งใจหลอกเค้าไปให้พ้นวัน ๆ ไม่อย่างนั้นตัวเองคงไม่บอกออกมาอย่านั้นหรอก ตัวเองจำได้มั้ยว่าตอนรักกันใหม่ ๆ เราเริ่มต้นความรักกันเพียงเราสองคน ไม่มีใครเข้ามายุ่งเกี่ยว ไม่เคยถามความเหมาะสมจากใครคนอื่น ไม่เคยนำคำพูดของใครเข้ามาพิจารณาด้วยเลย แค่เรามั่นใจในการกระทำของกันและกัน จากที่เค้าไม่เคยแม้แต่จะคิดรักตัวเองเลย เพราะตัวเองอายุน้อยกว่าเค้า แต่ตัวเองก็บอกว่ารักคนมีอายุมากดีกว่าเพราะไม่เรื่องมากไม่งอแงมีเหตุผล แต่สุดท้ายตัวเองบอมว่าแม่ตัวเองไม่ชอบเค้าเพราะเค้าไม่ได้มาช่วยงานบวชตัวเองแม่เลยไม่ชอบ แต่เค้าบอกตัวเองแล้วว่าทางโรงเรียนส่งเค้าไปทำงานพานักเรียนไปแข่งขันและเก็บภาพการแข่งขันกลับมาโรงเรียนด้วยทำไมตัวเองไม่ยอมเข้าใจเลยว่าเค้าต้องรับผิดชอบต่อหน้าที่งานของเค้า ไม่เป็นไรสิ่งที่ทำร้ายเค้ามาเค้าไม่โกรธ แล้วที่ตัวเองได้กระทำตอนนี้มันเรียกว่าอะไร กลับไปรักเด็กทั้ง ๆ ที่บอกว่าเด็กเรื่องมาก เอาแต่ใจตนเอง ขี้งอน ตัวเองได้กลืนน้ำลายตัวเองงั้นไปแล้วหรือ ทั้ง ๆ ที่ตอนนั้นเค้าคิดว่าตัวเองคงมีใครอยู่แล้วทั้งคน แต่ตัวเองกลับทำตัวว่าไม่มีใครจนเค้าเชื่อ และดูจากความจริงใจของตัวเองที่ทำให้เค้าได้เห็น จนเค้าเริ่มไว้ใจและเริ่มรักตัวเอง จะด้วยอะไรก็ตามที่ทำให้เรารักกัน แต่ตัวเองก็ทำให้เค้ามั่นใจว่าตัวเองคงจะดูแลเค้าได้ เค้าเชื่ออย่างนั้นจริง ๆ แต่ทำมัยเมื่อเวลาผ่านไป ตัวเองกลับเป็นคนที่ทำลายมันด้วยตัวเองทั้ง ๆ ที่เค้าพยายามรักษามันไว้สุดชีวิตของเค้า ทำไมตัวเองต้องเอาคนอื่น ๆ เข้ามาเกี่ยวข้องด้วย นี่คือข้ออ้างที่บอกว่าแม่ไม่ชอบเค้า แต่ความจริงตัวเองได้เปลี่ยนไปแล้วก่อนจะบวชเสียด้วยซ้ำ เค้ารู้ตัวดี แต่ก็คิดเพียงว่านั่นคือการน้อยใจของตัวเอง แม้แต่ตัวเองกินเหล้าเค้าก็ไม่เคยห้ามซ้ำยังคงเป็นห่วงตัวเองเสมอแม้ไม่ได้เจอกัน แต่วันนี้ตัวเองกลับทำให้เค้าเกลียดตัวเองมาก ๆ รู้มั้ยว่าตอนแรกพี่ตัวเองดีกับเค้านะ ดีมาก ๆ ด้วย แต่ตอนหลังกลับปฏิบัติอีกอย่างหนึ่ง ไม่เป็นไรก็มันรักน้องเค้าไปแล้วนี่ยังไงก็ต้องทน แม้จะถูกว่า หรือจะต้องตอบคำถามจะอยู่กันได้หรือ หรืออีกมากมายที่ต้องทน ก็ทนมาแล้วนี่ จนมาถึงวันนี้วันที่ตัวเองบอกเลิกตุ๊กติ๊ก แต่ตัวเองก็บอกว่ายังรักอยู่และตัวเองไม่มีใครและอีกมากมายที่เค้าได้ยิน ช่างเถอะตัวเองรักของตัวเอง ส่วนเค้ารักตัวเองก็ต้องอดทน แต่วันนี้ตัวเองกลับให้คนนั้นมาพูดกับเค้าทั้งที่เค้าไม่ได้ขอ แต่ตอนที่ขอบอกว่าไม่มีใคร ซึ้งมาก ๆ กับการกระทำครั้งนี้ ขอบคุณที่ทำให้เค้าได้รู้ว่าที่ผ่านไม่ได้รู้จักตัวเองเลย ขอบคุณ
เค้าก็พูดเสมอว่า จะอดทนจนถึงที่สุดแต่ ถ้าเมื่อไหร่ที่เค้าทนไม่ได้ เค้าจะไม่ทนและจะไม่พูดแต่เค้าจะไปโดยที่ไม่ทำให้ตัวเองต้องเดือดร้อน เชื่อเค้าสิและวันนี้เค้าก็ได้ทำอย่างที่ว่านั้นแล้วเพราะมันคงมาถึงทางแยกของเราแล้วซินะ การรอคอยที่จะได้อยู่ด้วยกันมันไม่มีอีกแล้ว เพราะเหตุผลที่ตัวเองบอกว่าแม่ไม่ชอบเค้า เค้ารับได้ เค้าไม่เข้าไปทำให้ครอบครัวที่อบอุ่นต้องแตกแยกกันหรอกนะ ตัวเองมีคนใหม่เค้าก็รับได้ แต่หลอกกันทำมัยนี่สิที่รับไม่ได้ แม้ว่าเค้าจะถูกหลอกให้รอมาจนถึง 3-4 ปีก็ตาม หลอกให้รอขอเก็บเงินก่อน แต่จนแล้วจนรอดปัญหากลับไม่ใช่เรื่องเงิน เพราะถ้าเป็นเรื่องเงินจริง ๆ พี่ตัวเองคงยังไม่ได้แต่งหรอก ตัวเองรู้ดี เค้าต้องคิดต่าง ๆ นาว่าเราจะช่วยเก็บเงินกันยังงัยดี พยายามให้ตัวเองเปิดร้าคอมเพราะนี่คงเป็นทางหนึ่งที่เราจะเก็บเงินได้เร็ว ๆ คงไม่เกิน 3 ปี และคิดหาวิธีอื่น ๆ อีกสารพัด ที่จะเป็นหนทางให้เราเก็บเงินได้เร็วขึ้น ตัวเองชวนไปเที่ยวก็ไม่ไปหวังเพียงว่าจะได้มีเงินเก็บได้มาก ๆ และจะได้แต่งงานกัน เป็นเพียงแค่ความฝันจริง ๆ เรื่องอื่น ๆ คงไม่ต้องพูดถึงหรอกนะยิ่งพูดก็ยิ่งช้ำ เพราะมันมีหลายกรณีที่ตัวเองหลอกเค้า ขอแค่จำไว้ว่าทำอะไรผิดไปบ้างแล้วคราวหลังก็อย่าทำอย่างที่ผ่านมาก็ ตัวเองมีคนอื่นแล้วและคงสำคัญกว่าเค้า มันจึงทำให้ตัวเองลืมเค้าได้ง่าย ๆ เพียงเพราะเวลาไม่กี่เดือนที่ไม่ได้เจอกัน และทั้ง ๆ ที่ตลอดเวลาตัวเองก็โทรหาเค้าตลอดทุก ๆ 2 วัน เพียงแต่ ช่วงหลัง ๆ ที่ตัวเองไม่โทรมา และเค้าก็ได้รู้ความจริง และทั้ง ๆ ที่ตัวเองไม่เคยคิดมาหาเค้าที่บ้านเลย มีแต่นัดให้เค้าออกไปหาตัวเองข้างนอกตลอด ไม่เป็นไรขอให้ตัวเองจงเป็นลูกที่ดีของแม่ต่อไปเถอะนะ ลาก่อนเพื่อนที่ร่วมโลก เพื่อนที่ดีคนหนึ่ง คงไม่ต้องมาพบหน้ากันหรอกนะ เพราะถึงจะพบหน้ากันผลก็ออกมาเหมือนเดิม ตัวเองก็ไม่รักเค้าอยู่ดี ไม่คิดจะแต่งงานกับเค้าอยู่ดีว่ามั้ย และที่สำคัญตัวเองก็ไม่อยากอยู่กับเค้าอีกแล้ว ของที่เค้าขอไปขอให้ส่งมาให้ด้วยนะ
เค้านะแม่พระถ้าพบกับคนดี แต่จะเป็นพระเพลิงกับคนผิดคำพูด รู้ใช่มั้ยว่าเค้าพูดคำไหนคำนั้น ถ้าจะส่งคืนโทรมาบอกด้วยตัวเองขอร้อง เพราะที่อยู่แจ้งไปให้แล้ว แต้ถ้าไม่คืนไม่เป็นไร เค้ายอมให้ตัวเอง อโหสิกรรมให้ทุกอย่างชาติหน้าอย่าได้พบเจอกันอีกเลยอย่างได้มีเวรกรรมต่อกันเลย
สุดท้ายของความรักที่มอบให้ก็คือความเสียที่ได้รับจากคนรัก
เค้าทำอะไรผิด
ป.ล. ตอนนี้มีคนที่ดีเข้ามาแล้ว เพราะคนนี้แอบรู้สึกดีกับเค้ามานานแต่ไม่กล้าบอกเมื่อเขากล้าบอก เค้าคนนี้ยินดีต้อนรับพี่คนนั้น สำหรับตัวเองขอให้ตัวเองพบคนดีเช่นกัน
สำหรับการทำใจไม่ให้เจ็บมีเพียงข้อเดียว
คือ รักตัวเองให้มากเพราะถึงไม่มีใครรักเราแต่ยังมีเราที่รักตัวเราเอง
