(เรียบเรียงอยู่นาน อาจมีโม้นิดหน่อยเพื่อความบันเทิง)
7 มี.ค.
กริ้งๆ
“ฮาโหล อ๊อบบี้ค่ะ”
“ไอ้ออฟพรุ่งนี้ไป ร.ร. กี่โมง”
“หา….”
“ปัจฉิมนิเทศอ่ะ จะไปขึ้นรถเที่ยวกี่โมง”
“อ่อ….ลืม…. แล้วงานมันมีกี่โมง”
“9โมง”
“งั้นออกจากบ้าน 8โมง เด๋วต้องไปนั่งลำดับความหลังอีก”
“โอ เช”
ณัฐยา โทรมาเตือน ไม่อยากจะไป สักเท่าไรหรอก เพราะตากุ้งมันยิงเอาแต่ อุตส่าห์โทรมานัด ก้อเลยต้องไป (ใจใรงก้ออยากไปแต่ลูกกะตาไม่อำนวย)

8 มี.ค.
ณ งานปัจฉิมนิเทศ อันใหญ่โต

จาระวีเดินมาพร้อมณัฐยา โอ้โห ช่างดูเด่นเปงสง่า
เราทั้งสองต่างวิ่งไปกระโดดกอด ไอ้บี กะไอ้อุ้ม
ไอ้อุ้มเนี่ยฝาแฝดเราเลยนะ
เพราะเกิด วันเดียว เดือนเดียว ปีเดียว กะเรา
แต่ คน ละพ่อแม่
ปีหน้ามันจะไปเรียนต่อที่อื่น ต้องรักมันหน่อย แหะๆ
ไอ้บี เซอร์ไพรส์ ณัฐยา โดยการเอากรอบรูป ติดรูปมันกะณัฐ เต็ม
แต่ละภาพเก็กท่าซะ…….(คิดเอาเอง)

9:00 น.
นั่งในหอประชุม ฟังผอ. แอน รองผู้ว่าพูด
คร่อก หลับแล้ว หลับอีก
จากนั้นพิธีการผูกสายสิญจน์ ‘จารย์ อวยพรซะซึ้ง
จากนั้นก้อถ่ายรูปประวัติศาสตร์ เก็บไว้ดู
เพราะวันแบบนี้คงไม่มีอีกแล้ว
บ่ายโมงก็ออกหา อาหารกิน
ไปกินข้าวริมแม่น้ำด้วย
*ไอ้บี กินไป 2จาน*
แล้วสุดท้ายไป คาราโอเกะ ร้องเพลงให้เพลิดเพลินก่อนกลับ
เราร้องเพลงผงาดง้ำค้ำโลกด้วย
*ไอ้บีร้องไม่ไหว อิ่มจัด*
เพลิดเพลิน สุดท้ายต้องจากกัน(อยู่ดี)
ร่ำรากันแล้วก็กลับบ้าน กะ ณัฐยา

“พรุ่งนี้มาฟัง 0,ร อ่ะป่าว”
“ฟังทำไมไม่ติดอยู่แล้ว”ไอ้หัวโต ตอบด้วยความมั่นใจ