ระวังน้ำดื่มในร้านที่สวนจตุจักร

ระวังน้ำขวดที่ตลาดนัดจตุจักร…ร้านที่อยู่บริเวณหอนาฬิกา

เรื่องมีอยู่ว่าวันอาทิตย์ที่ผ่านมาผมได้ไปตลาดนัดจตุจักร

เดินไปซักพักก็เริ่มหิวน้ำสมมติฐานแรกคือร่างกายสูญเสียนำเพราะอากาศร้อน

ก็เลยมองหาน้ำดื่มเดินไปถึงร้านขายน้ำ(ร้านเล็กๆอยู่บริเวณ 35 องศาเหนือของหอนาฬิกา)

กำลังรอคิวที่จะซื้อน้ำ แต่แล้วผมก็สังเกตเห็นที่บริเวณฝาขวดนำดื่ม

ตรงที่ผนึกขวด มันมีรอยขรุขระ เหมือนโดนความร้อนเชื่อมกัน

ผมคิดว่ามันต้องมีอะไรผิดปกติแน่ๆ ก็เลยไปเดินเก็บข้อมูลอยู่หลายร้าน

ลองสังเกตขวดน้ำเปล่าที่ไม่มีพลาสติกปิดฝาขวดแล้ว

แม่งเหมือนกันเลย สมมติฐานอันแรกและเดียวก็คือเขาคงเอาขวดเก่ามากรอกน้ำแล้วเอาฝาปิด

แล้วก็เอาไฟลนให้ฝาติด เหมือนยังไม่ได้เปิด ไม่เชื่อก็ลองสังเกตเวลาคุณซื้อน้ำเปล่าที่สวนจตุจักรสิ

พวกคนขายจะเปิดขวดพร้อมเอาหลอดเสียบให้คุณเสร็จ

ผมทำการสำรวจ(ฝาขวด) และวิเคราะห์พฤติกรรม(เจ้าของร้าน)

อยู่หลายร้านจนมั่นใจว่าสมมติฐานคงไม่คลาดเคลื่อน

ผมจึงสรุปได้ว่า ร้านขายน้ำบางร้านนำขวดเก่ามาเติมน้ำแล้วน้ำมาขาย

ผมนั่งคิดว่าจะทำอย่างไรกับร้านขายนำพวกนี้ดี

(ระหว่างนี้ก็พยายามทำตัวให้ปกติเพื่อไม่เป็นการแหวกหญ้าให้คนขายน้ำตื่น) อาศัยความกระหายของมนุษย์เป็นเครื่องมืทำมาหากิน
นับเป็นการกระทำที่อภัยให้ไม่ได้ ถ้าเป็นเมื่อก่อน(ที่ผมจะหิวน้ำ) เรื่องนี้คงจะผ่านไปเหมือนลมจากไดเป่าผมผ่านติ่งหูแต่ว่า!!

ไม่ใช่คราวนี้ ความกระหายน้ำทำให้เรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่สำหรับผม

ผมไม่รอช้ารีบลุกขึ้นและเดินกลับไปที่ร้านขายน้ำร้านนั้น

ร้านที่ทำลายความเชื่อใจผู้บริโภคอย่างผมเดินไปเดินไป

ผมยืนอยู่หน้าร้านขายน้ำจอมหลอกลวงสายตาผมจดจ้องไปที่ขวดน้ำเปล่าเล็งไป

ที่ฝาขวด (ชัดเลยขวดเก่าเห็นแล้วฉุนมาก) ‘ รับอะไรดีค่ะ ?’ ประโยคจากคนขายดังขี้น

‘ เอาความซื่อสัตย์น่ะ มีขายไหม ‘ ผมคิดในใจ

ในขณะที่ร่างกายกระหานน้ำแต่สายตายังคงจับจ้องขวดน้ำ

‘ รับอะไรดีค่ะ ?’ เสียงจากคนขายขึ้นอีกครั้ง

เหมือนกับจะเร่งให้ผมสะกดอารมณ์ไว้ไม่อยู่ อยากให้ผมพูดนักใช่ไหม

บีบคั้นกันเหลือเกินขืนพูดมาอีกคำละก็ผมจะสวนกลับให้อายกันไปเลย

จะได้รู้ไปเลยว่าอย่ามามีเรื่องกับคนหิวน้ำ

‘ น้องจะรับน้ำอะไรดีค่ะ ? ยังไม่ทันสิ้นคิด(คิดยังไม่เสร็จ)

เสียงเจ้าของร้านเหมือนกับมือที่ดึงสลักระเบิดออก ผมทนอีกไม่ไหวแล้ว

‘ ทนไม่ไหวแล้วโว้ย!! ‘ ผมคิดในใจเสียง

ดังสายตาหันไปมองหน้าคนขายแล้วพูดกระแทกใส่หน้าว่า ‘ เป็บซี่ป๋องพี่ ‘

แล้วผมก็ควักเงินให้ไป 13 บาท แล้วผมก็หันหลังเดินจากไป

มันอาจเป็นเพราะร่างกายผมขาดน้ำ เลยทำให้ร่างกายไม่ทำตามอย่างที่คิด

โชคดีไปที่เมืองไทยเป็นเมืองพุทธ

หลังจากหายหิวน้ำเวลาก็ล่วงเลยผมยังคิดคิดคิด(จะจัดการเรื่องนี้ยังไง)

ในที่สุดผมก็เลยเขียนอีเมล์ฉบับนี้เพื่อเตือนคนชอบกระหายน้ำที่ไปเดินตลาดนัดจตุจักร

ให้ระวังน้ำขวดรีไซเคิลให้ดีเพราะไม่รู้ว่า

น้ำที่เขาเอามาเติมเป็นน้ำสะอาดหรือเปล่า

และขวดที่นำมาก็ ไม่รู้ว่าไปเอามาจากไหน

อีเมล์ฉบับนี้เป็นทางออกที่ผู้เขียนใช้เวลานั่งคิดหลังจากดูดเป็บซี่กระป๋องนั้นหมด

โดยหวังว่าผู้ที่ได้รับจะส่งเตือนต่อไปเรื่อยๆและอาจมีซักคนที่คิดจะอะไรซักอย่าง

เพื่อเรียกร้องสิทธิผู้บริโภค(ไม่ใช่แบบที่ผมทำ)ช่วยส่งไปให้คนเหล่านั้นที

และขอยืนยันว่ามันเป็นเรื่องจริง …. ไม่เชื่อเสาร์อาทิตย์นี้ไปเดินดูสิ

ขอบคุณ fwd mail ค่ะ

Comments are closed.