สายเกินไปแล้ว

ไม่แน่ใจนัก….กับพรหมลิขิต

ว่าวันข้างหน้า จะได้พบเธออีกหรือไม่

ไม่ว่า………….อย่างไร

คงต้องบอกกับตัวเอง

ว่า………..มันสายเกินไปแล้ว

กับ…………..วันเวลาที่ผ่านมา

กับ………….ความว่างเปล่าที่ได้รับ

กับ…………ความเฉยชาที่มีให้กันเรื่อยมา

หรือ

กับความรู้สึกที่ได้รับจาก คนรอบข้าง

เธอไม่ได้ช่วยอธิบาย…..ให้ใครเข้าใจ

เธอไม่ได้ปลอบใจ หรือ แสดงความห่วงใยให้ได้รับรู้

สิ่งที่ต้อง…………เผชิญ คือสายตาของคนรอบตัว

เมื่อเธอปล่อยให้ฉันผ่านไป…ด้วยตัวของฉันเอง

แล้วเธอ…………จะไม่สายเกินไปได้อย่างไร

Comments are closed.