โอ้ย…ปวด

โอย วันนี้แย่สุดๆเลย ดันปวดท้อง ด้านซ้าย
กะลังนอนสบายๆ บนเตียงอุ่นๆ อากาศนอกห้องเย็นๆ เพราะฝนตกตอนเช้า
เราก็ไม่รู้ว่าเป็นอะไร สงสัยว่าคงเป็นโรคเก่านะแหละ ลำใส้อักเสบ
เราก็จำต้องโผล่ออกมานอกห้อง เดินก้มๆ ไปที่โต๊ะนั่งเล่น เพราะมันยืดตัวไม่ได้ เจ็บ
คุณแวว เจ้าของบ้าน เห็น ก็ทัก ว่าทำไมเดินเหมือนคนแก่แบบนั้นล่ะ
โอย คุณแวว ปวดท้องอ่ะ ว่าแต่เราเดินเหมือนขนาดนั้นเลยเหรอ เอ๊ะ หรือว่าเราแก่วะ
อ๊า คิดอะไรไม่ออกแล้ว ปวดชิบเลย นั่งทนปวดไปเรื่อยๆ เพราะคิดว่าเดี๋ยวคงจะหายไปเองเหมือนที่เคยเป็น แต่มันก็ปวดหนักขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งคุณแววเห็นแล้ว ไปเรียกเพื่อนบ้านมาสอบถามอาการเรา เพราะเค้าเป็นพยาบาล เราก็บอกเค้าไป เค้าก็เลยแนะนำว่าให้ไปหาหมอเหอะ เดี๋ยวเค้าไปส่ง อาการปวดจนเดินตัวงอซะขนาดนี้
เราก็ ค่ะๆ ไปก็ได้ค่ะ
แล้วมันก็กวนซะ ตอนนั่งรถไปโรงบาล ดันหายปวดเฉยเลย เราก็ ไรวะ
พอมาถึง ก็ทำบัตร รอตรวจ เออ คุณหมอดันไม่อยู่อีก ก็รอจนหมอมา เข้าตรวจ เค้าก็ให้นอนบนเตียง กดตรงที่เรารู้สึกเจ็บ อ๊า มันยังเจ็บอยู่เลย หมอถามหลายอย่าง แล้วเค้าก็ขอตรวจปัสสาวะด้วย ผลออกมาเรามีอาการอักเสบ หมอให้ยาปฏิชีวนะ มาทาน โอย เกลียดทานยาที่สุดเลยอ่ะ เม็ดสีชมพูสวย แต่ไม่หร่อยเลยอ่ะ
เฮ้อ เรานี่น้า ประมาท ประมาณว่า โอ้ย ไม่ตายหรอก แล้วไง ต้องมาทานยาที่แสนจะเกลียด ต้องทนปวดอีก เลยนึกถึงคำที่ว่า ความไม่มีโรคเป็นลาภอันประเสริฐ
มันเป็นอะไรนักหนาล่ะเนี่ย เซ็งอีกแล้ว ชีวิตหนอชีวิต เฮ้อ…….

Comments are closed.