บ่ายของวัน..กิ๊บกับนักวิทย์ฯอีกห้า-หกตัว
เอ๊ย..ห้า-หกชีวิต กำลังมันอยู่กับงานวิจัยที่พึ่งได้รับมอบหมาย ^o^
วันนี้เราทำงานเป็นกลุ่มกัน..สนุกมาก..
แต่รู้สึกว่าเพื่อนมันจะพูดมาก..มีเรื่องให้เม้าส์มากไปหน่อย (o_O)
มันจึงไม่ค่อยจะใส่ใจกันเท่าไหร่
ทั้งๆที่เดทไลน์..มันไม่ได้ไกลเลยสักนิด -*-
กิ๊บผู้มองเห็นอนาคต
และความหายนะ…ที่มั่นใจว่าจะมาเยือน -_-
จึงทำตัวเป็นแม่ที่ดี..ขี้บ่น..
เป้าหมายหมายคือให้ลูกๆหยุดคุย
หยุดหยอกล้อกันเสียที
และให้หันมาสนใจงานวิจัยชิ้นนี้กันดีกว่า
เมื่อถึงเวลาที่ต้องซีเรียสกันจริงๆ
เหมือนว่าพวกมันจะสำนึกกันได้
แต่มันได้แต่มองตาผู้เป็นแม่หรือกิ๊บตาปริบๆ…
แสดงให้เห็นถึงความไม่เข้าใจว่าต้องทำอะไร
กิ๊บได้แต่นึกด่าในใจ “บอกแล้วเป็นงัย เคยฟังกันมั๊ย”
แต่กิ๊บก็ยังใจดีอยู่
ไม่ปล่อยอารมณ์ร้ายๆและร้อนๆให้เผาไหม้งาน
จึงตัดสินใจอธิบายให้ลูกๆแต่ละตัวฟังที่ละขั้นตอน
ว่ามันต้องทำอะไรกันมั่ง
แต่มันก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี
กิ๊บจึงตัดปัญหาให้เพื่อนๆหรือลูกๆ
เป็นลูกมือคอยจับนู่นหยิบนี่ให้
ส่วนเรื่องวิเจิงวิจัยกิ๊บจัดการหมด
แม้กระทั่งการบันทึกผล…
ทำงานวิจัยบนหลังกันชัดๆ… -_-”
ทำไปเยอะแล้ว..
เหนื่อยด้วย
ปวดหัวด้วย..
จึงออกคำสั่งให้เพื่อนๆเฝ้างานไว้..
ให้ทำแค่นี้คงไม่ตายกันหรอกมั้ง
กิ๊บจึงขอตัวไปนั่งกินกาแฟเพียงเดียวดายที่แคนทีน..
แต่มันก็ยังตามมาอีก..ตกลงไม่มีใครเฝ้างานเลย (o_O)
ซาร่า..
มันเข้ามากอด..
มาหอมแก้ม..จุ๊บๆ -*-
ตอนแรกก็รู้สึกขนลุกนิดๆ..
นังนี่มันทำอะไรของมัน…
แต่พอคิดดูๆ แล้วก็เบาใจหน่อยนึง..
เป็นเพื่อนกันมาห้า-หกปี แล้ว..มันคงไม่เป็นอะไรหรอก ^o^
จากนั้นจอร์แดนก็เอามือลูบผมกิ๊บ..
รื้อทรงผมที่กิ๊บทำก่อนออกจากบ้าน..
พังหมดเลย.. T^T
แล้วเพื่อนๆก็ทำให้ใหม่…
เป็นทรงที่..กิ๊บคิดว่าสวยนะ..
แต่ที่สำคัญที่สุด..ก็คืองง..พวกนี้เป้นอะไรของมันนี่.. ?? -*-
โดยเฉพาะซาร่า..
กิ๊บสงสัยว่ามันจะเป็นประจำเดือนแน่ๆเลย
การกระทำจึงดูแปลกๆหน่อย ??
และแล้วสิ่งที่ำไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น..
เมื่อเพื่อนๆทุกคน..คุกเข่า..สารภาพ..
บอกว่า..มันหยอกล้อกันหลังจากที่กิ๊บออกจากหอวิจัย..
พวกมันพากันซุ่มซ่าม..ทำ aparatus
หรือเครื่องมือต่างๆตกจากโต๊ะ..แตกเพล้ง..
เหลือไว้เพียงซาก T^T
กิ๊บหัวเราะ….หลอกตัวเองในใจ
“พวกนี้มันล้อเล่นน่า..เนอะ” ^o^
แต่จริงๆแล้วมันไม่ใช่นี่สิ.. T^T
พวกนี้มันดื้อกันจริงๆ
ปล่อยไว้ให้คาดสายตาไม่ได้เลยเชียว -_-”
ผลสุดท้ายกิ๊บก็งอน..
พวกมันก็บอกว่าขอโทษ
และช่วยกันทำวิจัยชิ้นนี้อีกครั้ง
แต่ครั้งนี้กิ๊บแค่นั่งควบคุมและออกคำสั่งเฉยๆ
ส่วนพวกมัน..ทำต่อไปด้วยความรู้สึกผิด
+
อย่าคิดว่าจะได้ใช้แรงสมองจากอิฉันคนเดียว
+
ว๊ะฮะฮ่า!!!!!!!!!!!!!!!
