วิวาห์เปียก………..โห่……….ฮิ๊ววววววว

งานแต่งงานของน้องสาวผ่านไปได้ด้วยดี โดยเพาะฝนที่ตกดีจนเกินคาด ตกตลอดงาน ตกแรงบ้าง ปรอยๆบ้าง แต่ก็ไม่ยอมหยุดตกเลย เหอๆ สรุปว่าเมื่อวานนี้ สวยสุดคงเป็นเจ้าสาว นอกนั้น เป็นหมาเปียกกันหมดเลย สังหรณ์ใจอยู่แล้วเชียวว่า ริน จะต้องเป็นแจ๋วในงาน โดนใช้เดินไปเดินมา ฝนก็ตก แรกๆก็ใช้ร่ม พอเดินมากๆเข้า ขอหมวกล่ะกันจะได้ ขนของได้สะดวกๆ ขันหมากก็ขบวนยาวมาก รินเป็นคนไปเชิญขันหมาก ดดยปกติคนเชิญขันหมากจะได้ตังค์เยอะนี่นา แต่นี่ ได้มา 20 เง้ออออออ เอาง่ะ 20 ก็ 20 งั้นเดี๋ยวรอกั้นประตูก็ได้ เราอยู่ประตูสุดท้ายยังไงก็ต้องได้สักร้อยสองร้อยล่ะ สรุป ได้มา 40 อื่มม มากกว่าหนแรก20 ………..ก็ ดีกว่าไม่ได้ล่ะฟร่ะ เหอะๆ แล้วงานก็ดำเนินต่อไปด้วยเสียงหัวเราะและ เม็ดฝน อยากจะร้องเพลงนี้ให้เหลือเกิน “เธอ มากับฝน……..ลั๊ลลาๆๆ บลาๆๆๆ” ร้องได้แค่นี้แหละค่ะ ที่เหลือจำไม่ได้ อิอิ มาถึตอนวางเงิน เค้าก็เรียก รินก น้องสาวอีกคน ซึ่งเป็นพี่เจ้าสาวไป นั่ง จากนั้นก็ให้ เจ้าสาว สวมแหวนให้ ที่นิ้วก้อย กรี๊ดๆๆ เค้าตื่นเต้น เสมือนได้แต่งเองยังไงพิกล อิอิ สรุปว่า น้องแต่งก่อนพี่ พี่ก็เลลยได้แหวน เป็นการแก้เคล็ดจากน้องสาว ซะ1 วง ปีหน้ายุให้น้องอีกคนแต่งดีกว่า จะได้อีก วง ก๊ากๆ งกอ่ะคะ
ตอนรดน้ำสังข์ก็มีคน ตาแดงๆน้ำตาเล็ดอยู่คนนึง หุหุ เจ้เห็นนะ ว่าหนูร้องให้ ขี้แยๆๆๆๆๆๆ กิ๊วๆๆๆ

จากนั้นก็เชิญแขกเหรื่อทั้งหลายไปรับประทานอาหารกัน (ฝนก็ยังคงตกอยู่ดี) งานี้ไม่ต้องถามหาเด็กเสริฟเพราะเราเสริฟกันเอง เดินขาขวิดกันเลยทีเดียวเชียวค่ะ
เหนื่อย……………………คำเดียวสั้นๆเลยค่ะ

พอบรรดาแขกท่านผู้มีเกิบทั้งหลายทานข้าวกันเสร็จก็จะกลับกันแระ แล้ว รินก็ต้องนั่งรถไปส่งเจ้าสาวที่จันทบุรีด้วยเช่นเดียวกัน อืมม ไปมันทั้งเยินๆๆนั่นแหละ เหอๆ จนไปส่งตัวน้องสาวเข้าหอ เป็นเที่เรียบร้อยก็เดินทางกลับบ้าน ถึงบ้านก็ บ่าย 5 ดมงเย็น นั่งจิบเบียร์กันอีกนิดหน่อยพอเป็นพิธี ตอนเดินไปเอากับแกล้ม ดันลื่นล้ม ดังโครมใหญ่ เจ็บระบมมาจนถึงตอนนี้ ยังไม่หายเลยค่ะ ช้างล้มยังไง รินก็ล้มยังงั้นเลย เหมือนกันเด๊ะๆๆ

ปล.

- งานนี้ได้ภาพสวยๆและฮาๆ จากตากล้องคนพิเศษ ที่ต้องอิมพอร์ทมาไกลจากเชียงราย ขอบคุณพี่อูค่ะ ที่เดินตากฝนถ่ายรูปให้ซะทั่วงานเลย ปวดขาด้วยนะนั่น หุหุ แต่ แม่ปลื้มมากค่ะ งานี้ได้หน้าไปเต็มๆ ชิๆ ทีรินเดินตากฝนไปทั่วงานแม่ไม่เห็นจะชมเลย อิจฉานิดๆแล้วนะนี่ อิอิ

- เจ้าสาวไปแล้ว บ้านเหงามากๆ ค่ะ เงียบกว่าที่คิด ใจหายเหมือนกันนะนี่เหงาๆ

- เมื่อเช้าเกือบไปส่งพี่อูขึ้นเครื่องแทบไม่ทัน ขอโทษนะคะ แต่ในที่สุดก็ทันเวลาพอดีนี่ไง อิอิ ตื่นเต้นๆๆๆดีเนอะ

- ความกดดันเรื่องแต่งงานมีมากขึ้นมาอีก 1 ระดับ ก็ทั้งบ้านเหลือรินคนเดียว ส่วน้องอีกคนเค้าอยุ่ที่ทำงานไม่โดนเพ่งเล็ง เหมือนริน อ่ะ เง้อๆ

- ขอบคุณทุกคนที่มีส่วนช่วยให้งานแต่งครั้งนี้สำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดี ถึงแม้จะเหนื่อยกันมากๆ จนหมดแรงๆไปตามๆกันก็เถอะนะคะ ขอบคุณมากๆๆค่ะ

- ขอบคุณสายฝนที่ตกจนหยดสุดท้าย อย่างน้อยๆฝนตกก็ทำให้อากาศเย็นสบาย ไม่ร้อนล่ะน่ะ

- ตั้งใจว่าจะถ่ายน้องสาวกะเจ้าบ่าว กลางแจ้งให้เหมือนในสตูดิโอสักนห่อย แต่ฝนตกเลยอดถ่าย เจ้เสียจังเลยน้องเอ้ย เสียดายๆๆ

- คิดถึงค่ะ ตาอ้วน อิอิ

Comments are closed.