คนรักกัน ต้องเชื่อใจกัน( มีกลอนด้วย)

เราเพิ่งรู้นะเนี่ยว่าการรอคอยคนรัก มันเป็นยังไง
ทั้งที่เรายังไม่แน่ใจว่าจะได้เจอเค้ารึป่าว
แต่เราก้อยังรอเค้า เรายอมรับว่าเราตื่นเต้นมาก
แล้วนี่เราก้อยังไม่รู้เลยว่าเราจะไปงาน วันที่ 24 ดีรึป่าว
เราอยากไปนะ แต่ไม่กล้าไป ไม่ใช่เพราะเราไม่รู้จักใครหรอก
แต่เราไม่รู้จะแต่งตัวยังไปไงให้ดูดี แล้วหั้ยเค้าประทับใจ
แต่ไอ้เพื่อนตัวมีมันก้อคะยั้นคะยอหั้ยไปให้ได้
ตอนนี้ เค้าใช้คำว่าชอบกับเราไม่ได้ใช้คำว่ารัก
เราถือว่าก้อดีนะ ค่อยๆ รู้จักกัน
เมื่อคืน คุยโทรศัพท์กับ เพื่อน
เพื่อนก้อบอกว่า” ตอนเนี่ยแค่ชอบต่อไปเป็นแฟนกัน ดี๋ยว เณรน้อย (ไผ่) มันก้อใช้คำว่ารัก “
เรา “รู้ได้ไง
เพื่อน “ก้อแต่ก่อน ชินอิจิ (เป็นฉายาของแฟนเพื่อนเรา) ก้อใช้คำว่าชอบกับเรา แล้วเป็นก้อเปลี่ยนเป็นคำว่ารัก”
เรา “เปลี่ยนเมื่อไหร่”
เพื่อน “นานมากแล้ว”
เรา “เเหรอ”
แล้วเราก้อพูดต่อว่า “เรา กลัีวเค้าไม่ได้ชอบเราคนเดียว”
เพื่อน “ทำไมหละ”
เรา “ก้อคนเราอยู่ห่างกัน ใันต้องมีกันบ้างหละ”
เพื่อน ” เอาน่าถ้าเค้ารักเราจิงเค้าต้องมีเราคนเดียว แล้วถ้าเรารักเค้าเราต้องเชื่อใจเค้า”
เรา ” โอเค เราจะเชื่อใจ” เพราะปกติ
เราคบใครเราให้เกียรติตลอด
เวลาคุยโทรศัพท์กับใคร เราก้อจะไม่ถาม
ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ แต่ก้อมองหน้าเค้าตอนคุยโทรศัพท์เสร็จ
แล้วเค้าก้อบอกเราเอง ลองฟังกลอนที่เราแต่งดูนะ

“รักคนบ้านไกลเอาใจยาก
แฟนเขามากเราไม่รู้ดูไม่เห็น
เขารักเราเขาก้อรักคนอื่นเป็น
เขาไม่เห็นค่าเราเขาก้อไป”

“วันเวลาผ่านไปไกลแสนไกล
แต่หัวใจดวงนี้มีแต่เธอ
วันเวลาผ่านไปฉันยังเพ้อ
เฝ้ารักเธอคนนี้เต็มหัวใจ”

Comments are closed.