ตอนเช้าหลังจากมาว ม๊าว มาว

โทรไปหาวารีแต่เช้า
หลังจากคืนที่เมามากๆตอเช้าแล้วชอบคึกแบบนี้แหละ
แก๊…เมื่อคืนฉันเมามากเลยนะ…
นาฬิกายังไม่แปดโมงเลย เสียงวารีงัวเงียมากมาย
อารายนะ…เมาเหรอ…แล้วใครดูแลแกอะ
วิลาสินีไง และพี่โอ๊ตก็ไปอุ้มฉันกลับมาอะ
อืม ไปทำงานที่นี่มันต้องมีเพื่อนสนิทนะ มันกินเหล้ากันหนัก เวลาเมาเด๋วไม่มีใครดูแลอะ
วารีพูดแบบรู้ดี นั่นดิ นึกถึงเมื่อก่อนอะ ที่ฉันกับวารีผลัดกันเมาและผลัดกันดูแล แต่ต่อไปนี้ฉันต้อง ดูแลตัวเองแล้ว
แล้วใครสั่งให้แกกินวะ
มีดิวะ อยู่ดีๆ ฉันจะไปกินเองทำซากไร….ก็เพ็ญแสงอะดิ มันเป็นเจ้ามือเล่นเต๋าปั่นกินเหล้าอะ มันเทให้ฉันเยอะชิบเป๋ง พอเมาได้ที่แล้วมันก็อาละวาดฉันด้วยนะแก ร้ายกาจมาก ฉันเล่าฉอดๆ
มันหาเรื่องแกอะดิ อะไรวะ แก่ๆกันแล้วยังไม่เลิกอีกเหรอวะ
นั้นดิ ฉันน่ะตกงานอยากไปทำงานนั่งๆแล้วก็กลับ แต่ต้องไปเจอปัญหาไรไม่รู้
ฉันเริ่มปลงอนิจจังกับชีวิตตัวเอง รู้สึกเศร้าๆไงไม่รู้ นี่ขนาดสวดมนตร์แผ่เมตตาทุกวันนะ ยังไม่หมดเวรหมดกรรมง่ายๆเลย เอาน่าไม่ว่าไรจะเกิดขึ้นก็ไม่ท้อหรอกเรื่องสวดมนตร์ พระรัตนตรัยเป็นที่พึ่งอันสูงสุด หุหุ
แกต้องแก้แค้นให้ฉันนะ ฉันอ้อนวารีเพื่อนรัก รู้สึกซาบซึ้งใจเมื่อวารีบอกว่า
ได้ ถ้าฉันลงไปฉันจะไปกรีดรถมันให้แกเอง อิอิ ดีเปล่าเพื่อน
เอ้อ…เอาเล้ยยย…แกต้องทำจริงนะ
ฉันร้องอย่างลิงโลด
แปลกมากฉันกับวารีเป็นเพื่อนสนิทกันมาหลายปี เรามีอะไรหลายอย่างที่คล้ายกัน แต่บางอย่างก็แตกต่างกันสุดขั้ว เช่นหน้าตาเราจะเหมือนกันมาก หุหุ จนเคยได้ฉายาว่าแฝดนรก คำว่านรกไม่ได้ร้ายกาจไรหรอกนะ แค่มีเล่ห์เหลี่ยมนิดหน่อยสำหรับเอาตัวรอดไม่เป็นพิษเป็นภัยกับใครหรอกจ้ะ แต่นิสัยเราจะต่างกันมากๆ วารีจะเป็นนักเลง สู้คน เวลามีปัญหาจะถึงขั้นลงไม่ลงมือ วารีจะต้องเป็นคนออกหน้าเสมอ หุหุ แต่สาเหตุนั้นมักจะมาจากฉันนั่นแหละ อิอิ ฉันเป็นคนตัวเล็ก อ้อนแอ้น พูดจาดีถึงดีมากไม่ว่าจะกับใครต้องเรียกคุณนำหน้าเสมอ เลยได้รับฉายาว่าเป็นเจ้าหญิง อิอิ และเพราความดีเหล่านี้แหละ เลยเกิดข้อหาหมั่นไส้ให้กับคนบาง เค้าพูดว่า
มึงคบเข้าไปได้ไงวะอีนกฮูก มันดัดจริตจะตาย… คนที่พูดแบบนี้มักเป็นคนไม่รู้จักฉันดีน่ะ (ประโยคนี้ของยัยเพ็ญแสงนะ) จนรี่ต้องคอยแก้ต่างให้ว่า
เฮ้ยไอ้นกฮูกมันไม่มีไร มันเป็นคนพูดจาแบบนั้นเอง…. เวลามีเรื่องแบบว่าไปสะดุดตาใครเข้าจนต่อมหมั่นไส้เค้าระเบิด (ส่วนใหญ่คือเพ็ญแสงง่ะ) รี่ต้องคอยเข้าไปเคลียร์
เฮ้อ…มือตีนแบบนี้จะไปสู้ใครเค้าได้ ว่าพลางมองเท้าไซส์ 35 ของฉันแบบปลงๆ

วารีบอกกับฉันว่าฉันไม่ควรไปทำงานที่นั่นอีกเพราะอริเยอะ เพ็ญแสงเป็นมาเฟียคุมอยู่นะ ไปสภาพแบบนี้ก็มีแต่ให้เค้าดูถูกและรังแก เอาไว้เป็นแขกไปเที่ยวตอนวารีลงมาดีกว่า
เฮ้อ…สรุปว่าฉันต้องหางานที่ใหม่ใช่ไหมเนี่ย
ฉันคิดก่อนหลับไปอีกรอบตอนสายๆ หลังจากเมาท์เสร็จ คร่อก!

Comments are closed.