โดดเดี่ยวและอ้างว้าง…..เหลือเกิน

วันนี้ฉันไปกินปีใหม่ที่บ้านเพื่อน มีแต่คนในครอบครัวเพื่อน
มีเพียงฉันคนเดียวที่เป็นคนนอก……..

แต่ฉันกลับรู้สึกอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก
กับสิ่งที่ฉันรับในวันนี้

ฉันเห็นและได้รับรู้ความรู้สึก….
ของคำว่า “ครอบครัว”

มีความรัก คุยกัน แหย่กัน แกล้งกัน
ทะเลาะกันบ้าง แต่ก็เต็มไปด้วยรอยยิ้ม

ฉันกลับมามองตัวฉันเอง นานมาแล้ว…
เรียกว่า นานมากแล้ว ที่ฉันไม่เคยไร้สึกถึงคำว่า ครอบครัว

ทำไมมันโดดเดี่ยวแบบนี้หละ
ทั้งๆที่ฉันมีพ่อ(ถ้าเค้ายังคิดว่าฉันเป็นลูก)
ฉันมีญาติ(ที่แก่งแย่ง แข่งขัน ชิงีชิงเด่นกันเอง)

ฉันมีแฟน(ที่มักไม่เคยอยู่ในเวลาที่ฉันต้องการ)

แต่ก็ยังดีนะ ที่ฉันยังมีเพื่อนที่ดี (ครอบครัวเพื่อนที่ดี)

ปีใหม่นี้….ฉันคงต้องนับถอยหลังกับน้องหมา(อันเป็นที่รักของฉัน)เท่านั้น

แต่ไม่เป็นรัย….. น้ำตาของฉัน คงจะหยุดไหล ก่อนที่จะข้ามปี
ฉันหวังว่าอย่างนั้น!!!!!!!

และฉันหวังว่า ปีนี้คงเป็นปีสุดท้าย ที่ฉันจะรู้สึกเช่นนี้

สวัสดีปีใหม่ ขอให้คนอ่าน ไม่โดดเดี่ยวและอ้างว้าง อย่างฉัน

Comments are closed.