วันนี้ฉันไปกินปีใหม่ที่บ้านเพื่อน มีแต่คนในครอบครัวเพื่อน
มีเพียงฉันคนเดียวที่เป็นคนนอก……..
แต่ฉันกลับรู้สึกอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก
กับสิ่งที่ฉันรับในวันนี้
ฉันเห็นและได้รับรู้ความรู้สึก….
ของคำว่า “ครอบครัว”
มีความรัก คุยกัน แหย่กัน แกล้งกัน
ทะเลาะกันบ้าง แต่ก็เต็มไปด้วยรอยยิ้ม
ฉันกลับมามองตัวฉันเอง นานมาแล้ว…
เรียกว่า นานมากแล้ว ที่ฉันไม่เคยไร้สึกถึงคำว่า ครอบครัว
ทำไมมันโดดเดี่ยวแบบนี้หละ
ทั้งๆที่ฉันมีพ่อ(ถ้าเค้ายังคิดว่าฉันเป็นลูก)
ฉันมีญาติ(ที่แก่งแย่ง แข่งขัน ชิงีชิงเด่นกันเอง)
ฉันมีแฟน(ที่มักไม่เคยอยู่ในเวลาที่ฉันต้องการ)
แต่ก็ยังดีนะ ที่ฉันยังมีเพื่อนที่ดี (ครอบครัวเพื่อนที่ดี)
ปีใหม่นี้….ฉันคงต้องนับถอยหลังกับน้องหมา(อันเป็นที่รักของฉัน)เท่านั้น
แต่ไม่เป็นรัย….. น้ำตาของฉัน คงจะหยุดไหล ก่อนที่จะข้ามปี
ฉันหวังว่าอย่างนั้น!!!!!!!
และฉันหวังว่า ปีนี้คงเป็นปีสุดท้าย ที่ฉันจะรู้สึกเช่นนี้
สวัสดีปีใหม่ ขอให้คนอ่าน ไม่โดดเดี่ยวและอ้างว้าง อย่างฉัน
