กลับมาจากทะเล…..วี๊ด วิ้วววววววววว
ในที่สุดก็ได้ไปทะเล เสื้อดงเสื้อแดงอะไรไม่สนใจมันแล้ว
คืนแรกไปนอนที่ระยอง คนยังไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่ แบบนี้ดี…ชอบ
มาคราวนี้กะมาฟาดอาหารทะเลให้เต็มคราบ
กินกันจนจุก ต้องพึ่ง air-x เข้าช่วย….เอิ๊กกอ๊ากกันไปตามระเบียบ
สรุป….ไม่ได้เล่นน้ำทะเลกัน มัวแต่ห่วงกินซะงั้น
คืนที่สองเปลี่ยนบรรยากาศลองมามาพักแถวบางแสนดู
เบื่อพัทยาแระ ตระเวนหาที่พักกันเพราะไม่ได้จองไว้
สุดท้ายก็มาได้ที่พักแถวๆ แหลมแท่น ใกล้ถนนคนเดิน
กลางคืนก็เลยมีโอกาสมาเดินเล่นหาของกิน (อีกแระ)
แต่ก็ยังอุตส่าห์ได้ของแฮนเมดน่ารักๆ ติดไม้ติดมือพองาม
คนขายของที่นี่เค้าน่ารักกันดีนะ ดูแล้วเหมือน
พวกนักศึกษามานั่งขายของกัน ของที่ขายก็เก๋ๆ
ของเก่าก็เยอะ มีดนตรีมาเล่นให้ฟังด้วย
แต่ฟังแล้วรำคาญมาก ฟังสดๆ เสียงไม่ได้เรื่อง
ตะโกนอะไรกันก็ไม่รู้ ก็ยังดีกว่าไม่มีให้ฟังนิ
ขากลับแวะเขาสามมุกไปฟาดอาหารทะลมื้อสุดท้ายกันต่อ (อีกแระ)
ร้านอาหารอยู่ติดเขา ลิงเยอะดี มองๆ ดูเห็นคนอื่นเค้าให้อาหารลิงกัน
เอ๊ะ..ดูท่ามันเชื่องดีนิ ท่าทางเรียบร้อยไม่เหมือนลิงที่อื่นชอบแยกเขี้ยวใส่
ว่าแล้วนางงามรักสัตว์อย่างอิฉัน
ก็อดไม่ได้ที่จะเข้าไปซื้ออาหารให้มันกินบ้าง
เจ้าของร้านบอกว่าเค้าชอบกินถั่ว อ่ะ..ถั่วก็ถั่ว
อุ๊ยตาย…อุ๊ยตาย นั่งรอกันน่ารักจริงเชียว
ยื่นมือมารับถั่วกันเป็นแถว นางงามก็เป็นปลื้มแจกถั่วไม่อั้น
ระหว่างนั้นเอง….อยู่ๆ ก็มีมือดีมาจับที่หัว!
จ๊ากกกกกกก…..อีลิง มาจากไหนอ่ะ มันมาแบบไวมั่กๆ เลย
กระโดดขี่คอขึ้นหัวกรู!! งานนี้กริ๊ดดดด แตกสิคับพี่น้อง
อีเพื่อนกรูหายไปไหนหมดว่ะ วิ่งแตกกระเจิงทิ้งกันซะงั้น
มากอดหัวกรูทำไมเนี่ย!! เห็บ เหา ไม่มีนะโว๊ย!!
จะปล่อยให้กรูกรี๊ดอยู่อย่างงี้เหรอ? ใครก็ได้ช่วยกรูด้วย??
สักแป๊บอีพี่เจ้าของร้านก็วิ่งมาจับออก แถมยังมีหน้ามาพูดอีก
“ปกตินังเหี่ยว (ชื่อลิงเค้าล่ะ) มันเรียบร้อย สงสัยมันเห็น
คนสวยแล้วอิจฉา!! “ โหยย…ไม่ต้องมาอิจฉากรูเลย กรูกลัว!
ฟากไว้ก่อนเหอะนังเหี่ยว ! นี่เห็นเอ็งมีพวกเยอะนะ
ไม่งั้นนางงามอย่างอิฉันจะแปลงร่างเป็นนางมาร
เอากะปิ! ป้ายหน้า ป้ายตูดซะให้เข็ด!
เซ็งเจี๊ยกๆ (เซ็งลิงว่ะ!!)
