ได้คุยเอ็มกับเพื่อนสมัยเรียนม.ราม ได้ประมาณอาทิตย์หนึ่ง
หลังจากไม่ได้ติดต่อกันมาหลายปีอยู่
คุยกันได้ใจความว่า เพื่อนกำลังคุยเอ็มอยู่กับชาวต่างชาติ ประมาณว่าหา
คู่ทางเน็ต คุยกันมาได้ 2 เดือนกว่าแล้ว มีการส่งรูปให้กันดู
ตอนแรกๆฟังก็ไม่คิดอะไร คิดว่าเพื่อนคงอยากฝึกภาษา ก็ดี จะได้เก่งภาษา
นานๆไปเหมือนเพื่อนเราเริ่มเอาจริง บอกว่าเขาจะมาเมืองไทยหลังสงกรานต์นี้
เขาพูดไปยได้บ้าง เพราะมาเมืองไทยหลายครั้งแล้ว มาทำธุกิจ รู้เรื่องเมืองไทยดี
ด้วยความเป็นห่วงเลยเตือนเพื่อนว่า ให้ระวังตัวดีๆนะ คิดดีแล้วเหรอ
เพื่อน “อืม เพื่อนๆในกลุ่มเรามีแฟนเป็นชาวออสซี่เยอะเลย”
แอล”ก็เลยอยากมีบ้างเหรอ”
เพื่อน “เขาได้แต่งงานกัน เงินเดือนแฟนเพื่อนได้ตั้งหลายแสน เกือบล้านแน่ะ”
แอล ” แล้วยังไง คิดว่าคนเราจะโชคดีทุกคนเหรอ”
เพื่อน ” ก็อยากสบายบ้าง”
คนเราคบกันเพราะความรักไม่ใช่เหรอ คิดว่ามีความสบาย แล้วจะมีความสุขงั้นเหรอ ถ้าคบกันไม่ได้มาจาก”ความรัก”
มันเป็นค่านิยม หรือเป็นที่ความคิดของคนว่า แต่งงานกับชาวต่างชาติแล้วจะ”สบาย” เพราะว่าเขารวยงั้นเหรอ
ชาวต่างชาติไม่ได้ว่าจะรวยทุกคน ไม่ได้ว่าจะจริงใจกันทุกคน
แอลคิดว่าไม่ว่าชาติไหนๆ ก็หาคนดีๆได้ แต่อยากให้คบกัน ด้วยความรัก
ความจริงใจต่อกัน
ถ้าเพื่อนคิดแค่อยากได้แฟนต่างชาติ รวยๆสักคน เพื่อที่ตัวเองจะได้สบายละก็
สิ่งเดียวที่เราจะทำได้ตอนนี้ก็คือแค่อวยพร
“ขอให้เพื่อนโชคดีนะ ได้เจอคนดีๆ”
ไม่อยากให้โดนหลอก และก็ไม่อยากให้ไปหลอกเขา
เป็นห่วง และก็เลยถามถึงแฟนคนไทยที่เคยคบอยู่
เพื่อนบอกว่า ปากร้าย หน้าแก่ เห็นแก่ตัว พูดไม่รู้เรื่อง ไม่มีน้ำใจ ไม่เข้าใจกัน
ไม่ช่วยเหลือในทุกๆเรื่อง
ง่า…แล้วไปคบกะมันทำไม เลิกไปเลย หรือว่าเพราะอย่างนี้ใช่ไหม
ถึงบอกว่าอยากสบายกะเขาบ้าง
เพราะ ประสบการณ์ที่ผ่านมามันเลวร้ายมาก ก็เข้าใจเพื่อนอยู่นะ
