ผมเรียนจบแล้วครับ
แต่ก็ยังไม่จบสนิทดี.. คือ ยังไม่ได้รับปริญญา และที่มหาวิทยาลัยก็ยังไม่ออกใบรับรองว่าเรียนจบ
แต่ ผมก็ได้ทำงานแล้ว!
(บอกตรง ๆ ใช้เส้นแม่พอควร ..อิอิ)
————————————————————————————
บริษัทที่ผมไปสมัครคือ บริษัทที่ทำเกี่ยวกับเคเบิ้ลทีวี โดยจะซื้อสัญญาณจากหลาย ๆ ที่ (เช่น ASTV ของสนธิ ฯลฯ) รวมทั้งมีช่องของบริษัทเอง ที่เอาไว้ผลิตรายการเอง
นอกจากนี้ยังมีเวบไซด์(www.hometv.in.th) , วารสารรายเดือน
และได้ข่าวมาว่า อนาคตจะทำวิทยุออนไลน์อีก
แหม! โครงการที่นี่ไม่เบา..
ช่วงสาย ๆ ของวันจันทร์ที่ 24 ก.ค. ..ผมไปสมัครงาน พี่กิ๊บ(ผู้จัดการ+พิธีกร)ถามผมว่า.. น้องอยากทำอะไร?
“เอ่อ…” คือคำตอบของผม เพราะผมก็ งง ๆ ชีวิตว่าผมอยากทำอะไร
คือ จะว่า หาตัวเองไม่เจอก็ไม่เชิง? . เพราะผมก็ชอบ สนใจเรื่องสื่อทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นสื่อ สิ่งพิมพ์ วิทยุ หรือโทรทัศน์
สิ่งพิมพ์ผมเคยทำแล้ว
วิทยุผมเคยทำแล้ว(และปัจจุบันก็ยังทำแบบพาร์ทไทม์อยู่)
แต่โทรทัศน์ผมยังไม่เคย
“จะเป็นพิธีกรก็ได้ เป็นโปรดิวเซอร์ก็ได้ เป็นนักข่าวก็ได้ หรือจะทำงานวารสารก็ได้……………… น้องอยากทำอะไร?” พี่กิ๊บถาม
มันเป็นคำถามที่กว้างเหลือเกิน..
“เอ่อ…” ผมตอบด้วยรอยยิ้ม ..พร้อมกับคิดในใจว่า จะทำอะไรดีวะ??
“จริง ๆ แล้วผมถนัดงานเขียนมากกว่า” ผมพูด พร้อมเอาหลักฐานต่าง ๆ มาให้ดู
“อืม.. ดี ๆ งั้นมาทำงานวารสารมั้ยล่ะ?” พี่กิ๊บถาม
“เอ่อ……” พอมีคนชวนให้ทำงานเขียนเป็นอาชีพจริง ๆ ผมก็ชักไม่มั่นใจ (ถ้ามั่นใจก็คง อยู่บ้านเขียนนิยายขายไปแล้ว!)
มีสิ่งนึงที่ผมเคยฝันไว้ แต่ยังไม่เคยทำ…
นั่นคือ การทำหน้าที่ประมาณว่า.. เป็น ‘ครีเอทีพ’ คิด สร้างสรรค์รายการทีวี..
“อยากเป็นเบื้องหลัง เป็นคนคิด สร้างสรรค์รายการนะครับ” ผมตอบอย่างไม่ค่อยมั่นใจ
“อ๋อ.. ครีเอทีพ..” พี่กิ๊บยิ้ม “เป็น โปรดิวเซอร์ นั่นเอง”
“โปรดิวเซอร์?” ผม งง .. คือ ผมคิดว่า..ถึงแม้ผมจะสนใจ และอยากทำ อยากเป็น แต่คำว่า โปรดิวเซอร์(Producer) กับ ผม ในตอนนี้ ช่างห่างไกลกันสิ้นดี…
– ผมไม่เคยทำงานด้านผลิตรายการทีวีมาก่อน –
อย่างมากก็แค่ดู ๆ แล้วก็เรียนแบบผ่าน ๆ ไม่เคยลอง ไม่เคยหยิบจับอะไรจริงจังเลยสักนิด.. สักนิด…..
———————————————————————————–
“เออ พี่อยากทำรายการ ไอที มีเวลา 30 นาที ..ปลั๊กไปคิดรายการ แล้วก็ไปทำสคริปมาด้วยนะ”
“อะ!” ผมงง “เอ่อ.. คือพี่ครับ.. ผมอยากทำงานตรงนี้นะ แต่ว่า ผมไม่เคยทำมาก่อน.. เพราะฉะนั้นตอนนี้ผมเลยอยากเป็นลูกน้องของพี่ ๆ แบบ เรียนรู้งานไปก่อนนะครับ” ผมพยายามอธิบาย
“อืม.. คือ ที่น้องไม่มีลูกน้อง หรืออะไรอย่างนั้นหรอกนะ เราทำงานกันเป็นแบบเพื่อน หรือพี่น้องกันมากกว่า.. เพียงแต่ตำแหน่งงานเรามันอาจจะต่างกันเท่านั้นเอง” พี่กิ๊บอธิบาย.. เหมือนจะอธิบายไปอีกทาง…
“เอ่อคือ…” ผมอ้ำอึ้ง
“เอาละ พี่พูดหมดทุกอย่างแล้วนะ”
“อะ.. เอ่อ.. ครับ..” ผมอ้ำอึ้ง
“ไป!.. ไปคิดสคริปรายการไอทีมา ตอนบ่ายเอามาส่งนะ”
“อะ.. ครับ..” ผมรับปาก….
พี่รับใบสมัครงานของผมไว้ แล้วเราก็แยกจากกันไป
ในวันแรกนั้นผมไม่ได้เอางาน หรือสคริปอะไรไปส่งที่บริษัทหรอกครับ
ผมไปหาข้อมูลที่ร้านหนังสือ หา-คิดจนเครียด.. ก็เลยไปกินข้าวเที่ยง เสร็จแล้วกลับไปคิดต่อที่บ้าน.. แต่ไม่ช้าไม่นานผมก็นอนหลับไป ตื่นมาอีกทีก็ 6 โมงเย็น
————————————————————————————
วันที่สอง(อังคารที่ 25 ) ไปทำงานตอน 8 โมง พี่ทีมงานบอกว่า..
“ตอนบ่ายเราจะไปถ่ายรายการ ไอที ที่ตึกคอมกัน!” พร้อมกับโยนคำถามมาว่า..
ขณะ จะออกรถไปถ่ายรายการ.. ผมก็โพล่งคำถามขึ้นว่า…
“พี่ ๆ แล้วคิดสคริปกันรึยัง?”
“อ้าว! ก็ปลั๊กเป็นคนคิดสคริปไม่ใช่เหรอ?”
“เอ่อ.. ยังครับ คือ…. ผม……” ผมอ้ำอึ้ง
“อ้าว.. ยังไม่คิดอีกเหรอ เค้าจะไปถ่ายกันแล้วนะเนี่ย!” พี่ทีมงานได้บ่น.. แล้วเราก็ออกไปถ่ายรายการไอทีเทปแรก โดยไม่สคริป!
มันเป็นหน้าที่ผม
แต่ผมไม่ทำ!!
แล้วใครจะรับผิดชอบ?
ไม่มีสคริป!!
ก็พยายามเดา ๆ มาเรื่อย ยังดีที่พี่ทีมงานช่วยคิด ๆ ให้
ก็ขอขอบคุณพี่ทีมงาน ไว้ ณ ที่นี้ครับ
กลับมาถึงบ้าน ด้วยความปวดหัว
นั่งดูทีวีที่โซฟา พอลุกขึ้นก็เวียนหัว .. ใช่! … อาการ หวัด ไข้ เริ่มมาเยือนผมแล้ว
———————————————————————————–
วันนี้ไปทำงานด้วยอาการไม่สบายนิดหน่อย
ผมพยายามทำหน้าที่ให้ดี่ที่สุด
เพื่อนร่วมงานคนนึงถามผมแบบแปลก ๆ ว่า “จะอยู่ที่นี่ได้สักกี่วัน”
ที่เพื่อนคนนั้นพูดอย่างนี้ก็เพราะ เคยคนบางคนมาทำงานได้ไม่กี่วันแล้วก็ลาออก!
แล้วจะลากออกอย่างนั้นมั้ย?… ไม่เลย ไม่คิดเลย
คิดเพียงแต่ว่า.. เมื่อไหร่จะทำงานเป็น จะได้เก่งกะเค้าซะที!
Producer !
(เซอร์! 55+)
ปล.
1. ทำงานจันทร์ – เสาร์ .. เวลา 09.00-18.00 กว่าจะถึงบ้านก็ 1-2 ทุ่ม กินข้าวอาบน้ำนอน.. ตื่นมาก็ทำงาน……..
มีเวลาเที่ยวเล่น น้อยมาก..
ดีแล้วล่ะ ที่ก่อนทำงานผมได้ “เที่ยว” เก็บความสุข สนุก ไว้พอควรแล้ว!
2. หัวหน้าบอกว่า ประมาณวันที่ 1-2 เดือนหน้า จะมาถ่ายรายการ ที่งาน ไอที เอ็กซ์ โป ที่ กทม. ..
คนที่ไปมีทีมงาน 2-3 คน กับหัวหน้าอีก 1 คน
ผมก้คิดว่าคงจะเครียดแหง ๆ
แต่ที่ไหนได้
หัวหน้าบอก.. “เราออกจากขอนแก่นตอนบ่าย ๆ ไปถึงนั่นตอนเย็น.. แล้วเราจะไปเที่ยวรัชดาซอย 4 กัน ฮ่า ๆ!”
ช่างพูดได้ถูกใจลูกน้องยิ่งนัก…
