เพราะเหตุที่นอนน้อย (กรนเยอะ) สั่งสมสืบเนื่องติดต่อกันมาหลายวัน พอถึงเมื่อเช้านี้ (วันศุกร์ที่ 11 ตุลาคม) เวรกรรมและเวรกรนก็เริ่มแสดงผลให้ปรากฎ ขณะที่นั่งรถเมล์มาทำงาน ผมก็เกิดอาการเบลอเผลอไผลหยิบตั๋วรถไฟฟ้ามาจ่ายค่ารถเมล์แทนเงิน
พนักงานเก็บค่าโดยสาร (ซึ่งผมสงสัยมาจนถึงบัดนี้ว่าทำไมถึงเรียก กระเป๋ารถเมล์) รับไปแล้วก็ทำหน้างง ๆ ก่อนจะส่งกลับคืนมาให้ พร้อมทั้งพูดอย่างเกรงอกเกรงใจนอบน้อม
โทษนะครับพี่ บัตรนี้ใช้จ่ายค่ารถไม่ได้ครับ
ผมจึงได้สติรวบรวมสตังค์ชำระค่าโดยสารด้วยความนอบน้อม จากนั้นก็แกล้งทำไม่รู้ไม่ชี้รีบหลับอย่างรวดเร็ว (เป็นการหลบสายตาผู้คนรอบข้าง)
จนใกล้จะถึงที่ทำงาน ผมก็สะดุ้งตื่น เหลือบมองไปนอกหน้าต่างรถเมล์ในสภาพที่ยังไม่คลายจากความเคลิบเคลิ้ม
พลันสายตาผมก็ทรยศ มองเห็นป้าย เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กลายเป็น เขตป้อมปราบศัตรูพืช
พูดถึงเรื่องอ่านป้ายข้อความผิดพลาดคลาดเคลื่อน ผมเป็นโรคนี้ประจำ ครั้งหนึ่งเคยอ่านป้าย รับซ่อมลูกหมาก (ตรงร้านแถว ๆ บางแค) ผิด กลายเป็น รับซ่อมลูกหมา ไปโน่น
นอกจากอ่านไม่ละเอียด จนทำให้ความหมายเฉไฉต่างไปไกลจากเดิมแล้ว ผมก็ค้นพบว่า ความชื่นชอบในการอ่านป้ายชื่อร้าน ข้อความทุกอย่างที่ขวางหน้า ยังเป็นความสนุกสนานรื่นรมย์อีกอย่างระหว่างการเดินทางของผม
มีร้านขายอะไรก็ไม่รู้ อยู่ใกล้ ๆ ภูเขาทอง ชื่อว่า เลี้ยวงี้ฝ่อ ฟังดูแล้วก็อยากจะมุ่งหน้าทางตรงสถานเดียวด้วยความเชื่อฟังเคารพคำสั่ง
จนถึงทุกวันนี้ผมก็ยังสงสัยไม่หายนะครับว่า เขาขายอะไร?
เรื่องความขี้สงสัยในสิ่งที่ไม่ควรจะสงสัย ดูเหมือนจะเป็นนิสัยถาวรของผมเลยทีเดียว
บางครั้งผมก็สงสัยอยู่เหมือนกันว่า ทำไมผมถึงได้เป็นคนขี้สงสัย
ดังเช่นตัวอย่างต่อไปนี้
ถ้ายานอนหลับกินแล้วง่วง กระทิงแดงกินแล้วตาสว่าง ผมสงสัยว่าจะเกิดอะไรขึ้น ถ้าหากว่าเรากินยานอนหลับผสมกระทิงแดง
ผมสงสัยว่าระบบขนส่งมวลชนที่เราเรียกกันว่า รถไฟฟ้า นั้น ทำไมถึงไม่เห็นมีที่เสียบปลั๊กและสายไฟ
ผมสงสัยว่า ทำไมเราจึงเรียกพนักงานเก็บค่าโดยสารว่า กระเป๋ารถเมล์
ผมสงสัยว่า ทำไมเราจึงเรียกช่วงเวลาที่การจราจร อืดอาดเชื่องช้า มากสุดในรอบวันว่า ชั่วโมงเร่งด่วน
ผมสงสัยว่า ถ้าหากเปรียบโลกนี้เป็นละครขึ้นมาจริง ๆ ปัญหาก็คือว่าแล้วใครจะเป็นคนดู
ผมสงสัยว่า ทำไมอาหารสำเร็จรูปสำหรับแมว จึงไม่ผลิต รสหนู ออกมาขาย
ผมสงสัยว่า เวลาที่มีป้ายประกาศข้อความ ห้ามเดินลัดสนามหญ้า ถ้าหากทุกคนเคารพเชื่อฟังปฏิบัติตามข้อความดังกล่าวอย่างเคร่งครัดแล้ว ป้ายนั้นไปปักอยู่ตรงกลางสนามหญ้าได้อย่างไร
ผมสงสัยว่า ทำไมผู้ชายเราเวลา คิดนอกใจ แฟน จึงต้อง คิดในใจ เพื่อไม่ให้ใครล่วงรู้ ตกลงว่าจริง ๆ แล้ว คิดนอกใจหรือคิดในใจ กันแน่
อย่างไรก็ตาม ที่เขียน ๆ มาทั้งหมด กรุณาอย่าสงสัยว่าผมกำลังจะคิดนอกใจ (หรือคิดในใจ) เป็นอันขาดเชียวนะครับ
