เคยมีคนบอกว่าความเหงามันมาแล้วมันก็ไปแต่สำหรับฉันแล้วความเหงาไมเคยหนีหายไปไหนแม้สักนาที มันแปลกนะตั้งแต่คนของใจฉันที่เคยเป็นของฉันตอนนี้ ณ ปัจจุบันนี้เขาเป็นของใครฉันไม่รู้ และตั้งแต่ที่เค้าหายไปจากชีวิต และทุกวินาทีของฉันฉันมีสิ่งเดียวที่อยู่กับฉันเสมอคือ ความเหงา นั่นเอง มันก็ทั้งดีและไม่ดีในเวลาเดียวกันอย่างน้อยที่สุดความเหงานี่แหละที่อยู่ข้างๆ ฉันตลอดเวลาแต่ในเวลาเดียวกันวินาทีเดียวกันนั้นมันก็มีความรู้เศร้าควบคู่ไปด้วยนั่นแหละทำให้ฉันไม่ค่อยชอบความเหงาเท่าไรนักแต่ความเหงาสงสัยจะรักฉันมาก ไม่เคยห่างจากฉันเลยสักนาที อยากบอกเค้าจังว่าทุกวินาทีไม่มีเค้าในชีวิตคอยอยู่ข้างกันคอยอยู่ช่วยกันแก้ปัญหาแม้บางครังก็ไม่ได้ช่วยอะไรฉันเลยแต่มันก็ทำให้ฉันยิ้มได้ ฉันชอบเวลาที่เธอยิ้มให้ฉัน ฉันชอบเวลาที่เธออยู่ใกล้ ๆ กัน แต่ทุกอย่างมันจบไปแล้วและสุดท้ายฉันก็ต้องเข้าใจในสิ่งที่มันเป็นอยู่อยู่ดี ครั้งสุดท้ายที่อยากพูด ฉันรักเธอ จ๊ะ และตอนนี้ฉันก็อยู่ดีกับความรู้สึกตอนนี้ ณ ปัจจุบันนี้จังเลย ฉันยิ้มได้ทุกครั้งที่ฉันเหงา นี่แหละ ความสุขชีวิต ความเหงาไม่ทำให้เราเจ็บปวดเสมอไปหรอกนะ ฉันคนหนึ่งที่ฉันพูดได้เต็มปากว่าฉันรักความเหงาเสียเหลือเกิน