มหาชนก ๑

ในอดีตที่ล่วงมาแล้ว มีพระมหากษัตริย์พระองค์หนึ่งนามว่า มหาชนก เสวยราชสมบัติในเมืองมิถิลา ท้าวเธอมีโอรสสองพระองค์ องค์หนึ่งนามว่า อริฎฐชนก อีกองค์หนึ่งมีนามว่าโปลชนก พระองค์ได้ทรงตั้งอริฎฐชนกในตำเเหน่ง อุปราช และโปลชนกในตำเเหน่ง เสนาบดี ต่อมาเมื่อท้าวเธอสวรรคตแล้ว อุปราชก็ได้ขึ้นครองแผ่นดินเสวยราชสมบัติแทน และได้แต่งตั้งเจ้าโปลชนกผู้เป็นน้องให้เป็นอุปราช ในขณะเมื่อเจ้าอริฎฐชนกเป็นอุราชอยู่นั้นก็รู้สึกว่าเป็นคนยุติธรรมดีอยู่ แต่เมื่อเป็นพระเจ้าแผ่นดินแล้วหูเบา ฟังแต่ถ้อยคำคนประจบสอพลอ เพราะตามธรรมดาคนประจบสอพลอนั้น จะต้องหาเรื่องฟ้องคนนั้นคนนี้อยู่เสมอ เพราะคนไม่ทำงานแต่ก็อยากได้ความชอบ และการได้ความชอบโดยไม่ต้องทำงานวิธีง่ายที่สุดคือเหยียบย่ำผู้อื่นให้ตกแล้วตนจะได้แทนตำแหน่งนั้น ตามธรรมดาของโลกย่อมจะมีเช่นนี้ตลอดกาล ผู้ทรงอำนาจกับความหูเบามักจะเป็นของคู่กัน ถ้าใครได้อ่านพงศาวดารจีน หรือแม้แต่ประวัติศาตร์ของไทย จะเห็นความหูเบามักจะทำไห้บ้านเมืองต้องพินาศ เรื่องนี้ก็เช่นเดียวกัน เจ้าอุปราชโปลชนกถูกกล่าวหาจากผู้ใกล้ชิดของพระเจ้ากรุงมิถิลาว่าจะทำการกบฎ เพราะเจ้าอุปราชทรงอำนาจในทางการเมืองมาก ครั้งแรกก็ยัง ไม่ยอมเชื่อ ครั้งที่สองก็ชักลังเล พอครั้งมี่สามก็ทรงเชื่อเอาเลย ลืมคิดว่าผู้เป็นน้องของพระองค์ที่คลานตามกันออกมาแท้ ๆ ลักษณะเช่นนี้เข้าหลักที่ว่า อันเสาหินแปดศอกตอกเป็นหลักไปมาผลักบ่อยเข้าเสายังไหว แม้ความรักระหว่างพี่กับน้องก็ตัดได้ ถึงกับสั่งให้จับพระมหาอุปราชไปคุมขังไว้ยังที่แห่งหนึ่ง … Continue reading

Forever Love Forever Friend

ฉันไม่ต้องการสิ่งเหมือนชั่วนิรันด์ ฉันไม่เชื่อในรักชั่วนิรันด์ ฉันอยากจะขอบคุณให้มากกว่าที่เคยเป็น และให้มากกว่าปัจจุบัน แต่ความรักที่งดงามนั้นย่อมมีอุปสรรคอยู่มากมาย…. ………บนรถไฟด่วน ฮอกวอตส์…… เฮอร์ไมโอนี่ หยุดอ่านหนังสือซักสามนาทีเหอะ เธอกำลังทำให้ฉันปวดหัวนะ รอนพูดอย่างประสาทเสีย เฮอร์ไมโอนี่ละสายตาจากหนังสือ แล้วหันมามองรอนด้วยสายตาแบบศาสตราจารย์มักกอนนากัลจนรอนยอมแพ้ งั้นเชิญเธอตามสบาย รอนพูดอย่างเหนื่อยหน่าย แล้วเมินหน้าหนี แฮร์รี่กลั้นหัวเราะกับพฤติกรรมคู่กัดของทั้งคู่ ……………………………………………………………………………………… ประธานนักเรียน พรีเฟ็ค นำนักเรียนปีหนึ่งเข้าสู่ฮอกวอตส์ด้วย เสียงของแฮกริดร้องบอก รอน เฮอร์ไมโอนี่ พวกนายเป็นพรีเฟ็คไม่ใช่เหรอ รีบไปสิ แฮร์รี่พูดแต่น้ำเสียงเหมือนกับกระซิบ ทั้งรอนและเฮอร์ไมโอนี่ต่างก็มองหน้ากันอย่างลำบากใจ พวกเขาไม่อยากทิ้งแฮร์รี่เอาไว้คนเดียว ไม่มีพวกนายอยู่ ฉันก็ไม่ตายซักหน่อย อย่าคิดมากน่า แฮร์รี่กลายเป็นฝ่ายให้กำลังใจซะเอง เขารีบเดินเข้าสู่ห้องโถงใหญ่ทันที แต่เขาทันได้ยินเสียงเฮอร์ไมโอนี่ร้องเรียกเด็กปีหนึ่งอยู่ลางๆ ไง พอตเตอร์ เพื่อนทิ้งรึไง เสียงยานคางที่แสนคุ้นหูแต่ไม่อยากได้ยินดังขึ้น แฮร์รี่หันกลับไปเผชิญหน้าด้วยทันที … Continue reading