อำลาเมืองไทย

ตอนนี้หยกกลับมาเมกาอยู่กะคุณสามีเรียบร้อยแล้ว ติดเน็ตที่บ้านเรียบ้อยแล้ว ว่างก็เลยเอาไดฯตอนเดินทางกลับมาลงให้ได้อ่านแก้เบื่อกัน อาจจะยาวหน่อยนะ.. 13 ตค 2010 ช่วงบ่ายๆ หมกตัวอยู่แต่บนห้อง เพราะต้องแพคของให้เสร็จ จัดกระเป๋าไปมา ของหลายอย่างที่ตั้งใจว่าจะเอามาด้วยก็ไม่ได้เอามา เนื่องจากกระเป๋าเริ่มเต็ม -_-’ ก็ชักโน่นนี่ออกไปเรื่อยๆ สภาพห้องตอนจัด.. รกสุดๆ ของที่ขนมาด้วย ก็มีซอสสองสามอย่าง และของทำขนมกับข้าวบางอย่าง เลือกที่เราหาไม่ได้ที่โน่น เน้นหนักไปทางโลโบ เพราะสะดวกดี (เน้นแกงเขียวหวานกะต้มข่าไก่) ส่วนกะทิเลือกเอาแบบผงไป เพราะไม่หนักและไม่แต่แน่นอน เป็นของชาวเกาะ ซองละ 15บาท แพงกว่าแบบกล่องแต่ก็โอเค 14 ตค 2010 เช้านี้ตื่นประมาณเกือบๆตีสอง ลุกมาอาบน้ำแต่งตัวแล้วก็ออกจากบ้านประมาณตีสอง พ่อกับแม่(และพี่ยศ คนแถวบ้านที่รู้ทาง) ขับรถไปส่งที่สนามบินสุวรรณภูมิ ไปถึงประมาณตีสาม ก็ขนกระเป๋ามาใส่รถเข็น … Continue reading

อยากให้คุณยิ้ม…

วันนี้มีเรื่องมาให้ฮากันอีกแระ เพื่อนสาวคนสวยคนเดิม ชอบมีเรื่องให้หน้าอายได้ตลอด เที่ยงนี้…หล่อนอยากกินไอศครีมสเวนเซ่นมากกกก มานั่งคะยั้นคะยอให้ไปด้วยกัน อีเพื่อน…..”น่านะอากาศร้อนไปกินไอติมกันเหอะ” กรู….”ร้อนตรงไหนอยู่ในออฟฟิตเย็นจะตาย” อีเพื่อนก็นั่งตื้ออยู่เป็นนาน จริงๆ แล้วขี้เกียจออกไป สุดท้ายก็ต้องไปเป็นเพื่อนมันด้วยความรำคาญ ณ ร้านสเวนเซ่น อีเพื่อน….”ขอบานาน่าโบ๊ททีนึงค่ะ” กรูรีบสะกิตแทบไม่ทัน “บานาน่าโบ๊ท” มีด้วยหรอ? นั่นมันเรือกล้วยไม่ใช่หรอ? แต่น้องเค้าก้อรับออเดอร์ไป ก็เลยเอาเมนูมานั่นดู เออ…มีจริงๆ ด้วยแฮะ “บานาน่าโบ๊ท” จะถ้วยเล็กกว่า “บานาน่าสปริ๊ท” ไอ้เราก็เสียวแว๊บ กะว่าเมิงทำกรูอายอีกแน่ จริงๆ แล้วอีเพื่อนมันกะสั่งบานาน่าสปริ๊ทนั่นแหละ แต่มันเรียกผิด และก็บังเอิญว่าเมนูนี้มันมีพอดี งานนี้เลยรอดตัวไป… สักครู่..ไอติมที่สั่งมาวางตรงหน้า ตักไปได้สองคำ อีเพื่อนตะโกนเรียกเด็กเสริ์ฟ กรูแอบสะดุ้ง! มันจะเอาอะไรอีกว่ะ? อีเพื่อน….”น้องไอติมทำไมมันไม่เย็นอ่ะ” คุณน้องทำหน้างงๆ ….”ไอติมไม่เย็น?” … Continue reading

ถึง…..ที่ฉันรัก

อยู่ๆ ก็คิดถึง ทีลอซู…ที่ฉันรัก ……………………………………………………………….. ทริปโหด มัน ลุย! ณ อุ้มผาง ทีลอซู ดินแดนที่ใครๆ ว่าหินสุดๆ พวกเรา 8 ชีวิต เดินทางไปถึงเป้าหมายแรกที่ อ.แม่สอด จ.ตาก คืนแรกของการเดินทาง เป็นความโชคดีที่เราได้เห็นฝนดาวตกอย่างชัดเจน เสียงเฮ ได้ยินมาเป็นระยะๆ เกือบตี 1 แล้วนี่หว่า? ยังออกมานอนดูอยู่หน้ารีสอร์ท ตี 4 เรามีนัดกับเจ้าหน้าที่รีสอร์ทข้างบนที่จะมารับพวกเราขึ้นไปยังอุ้มผาง เราเพิ่งเข้าใจว่าทำไมต้องเดินทางเวลานี้ด้วย ด้วยระยะทางเพียงแค่ 164 กม. แต่ใช้เวลา 4 ชม. (นี่คือมืออาชีพขับ) 1,619 โค้ง มองซ้ายเหว … Continue reading

กาลครั้งหนึ่งไม่นานเท่าไหร่

กาลครั้งหนึ่งไม่นานเท่าไหร่ 55+ เป็นเวลายามเย็น…อากาศครึ้มฟ้าครึ้มฝน ฟ้าร้องคำราม ฟ้าแลบแปล๊บๆ มีชายหนุ่มคนนึงต้องการจะเดินทางจากฟากคลองฝั่งหนึ่งไปยังอีกฟากหนึ่ง เขาจำเป็นต้องไปเยี่ยมสุดที่รักของเขาที่ฟากฝั่งกระโน้น… เขาเหลือบไปเห็นเรือน้อยกับชายแก่ 1 คน “อ้าาา นั่นเรือจ้างใช่ไหมนั่น”…เขาร้องอุทานออกมาแล้วเดินไปหาชายคนนั้น และปรากฏว่าชายแก่รับปากตกลงจะพาพ่อหนุ่มไปฝั่งกระโน้นในราคาเป็นกันเอง ทั้งสองไม่รอช้ารีบจ้ำเรือออกจากฝั่ง… ฝนค่อยๆเทลงมาแล้ว ฟ้ายังร้องคำราม แต่ดูไม่รุนแรงนัก ไม่นานพ่อหนุ่มก็เริ่มสนทนากับชายแก่ตามประสาคนช่างคุย… “นี่ ลุ้งงงง ลุงรู้จักคอมพ์พิวเตอร์ป่ะคร้าบบบบ” เขาพูดเชิงตะโกนนิดๆ “อะเฮ้อออ รู้จักสิ แต่เล่นไม่เป็นหรอกนะ”… “โหยยย นี่ลุ้งงง สมัยนี้ใครเล่นคอมพ์ไม่เป็นนี่เรียกได้ว่าตายไปแล้ว 25 เปอร์เซนต์เลยนาาา” ลุงทำหน้างงเล็กน้อย “แล้วลูกหลานลุงมีใครเขาเล่นเป็นมั่งล่ะ…” “เป็นสิ หลานข้าเอง เล่น SF ทั้งวันทั้งคืนนนน…” “อ้อออ แล้วหลานลุงมันมีอีมง อีเมล์อะไรมั้ยครับ…สมัยนี้ต้องมีทุกคนนาาา … Continue reading

หนทางทุเลากรรม

ผิดศีลข้อ 1 ( ฆ่าสัตว์,เบียดเบียนทำร้ายสัตว์,กักขังทรมาณสัตว์) ผลกรรมคือ 1. มักมีปัญหาสุขภาพ ขี้โรค มีโรคเรื้อรัง รักษาไม่หาย รักษายุ่งยาก 2. มีอุบัติเหตุบ่อยๆ อาจมีอุปฆาตกรรม คือกรรมตัดรอน ทำให้ตายก่อนอายุขัย 3. อาจพิกลพิการ มีปัญหาร่างกายไม่สมส่วน ไม่สมประกอบ 4. กำพร้าพ่อแม่ คนใกล้ตัวโดนฆ่า 5.อายุสั้น ตายทรมาณ ตายแบบเดียวกับที่ไปฆ่าไปทรมาณสัตว์ไว้ 6. อัปลักษณ์ มีปมด้อยด้านสังขาร แนะนำหนทางทุเลา — ตั้งสัจจะว่าจะพยายามไม่ฆ่าสัตว์ ไม่ทำร้ายหรือเบียดเบียน ไม่แกล้ง ไม่กักขัง ว่างๆก็ไถ่ชีวิตสัตว์ เช่นไปตลาดซื้อปลาที่เค้ากำลังจะขายให้คนไปทำกิน ให้เราซื้อไปปล่อยในเขตอภัยทาน (ท่าน้ำของวัด) หรือ … Continue reading