อัศจรรย์ มะนาว ช่วยลดสารนิโคติน เลิกบุหรี่ได้ใน 2 สัปดาห์ แนะ กินมะนาวพร้อมเปลือก เคี้ยวนานๆ 3-5 นาที ทุกครั้งที่อยากบุหรี่ ทำให้สูบรสบุหรี่ไม่อร่อย ขม เฝื่อน จนไม่อยากสูบอีก ผศ.กรองจิต วาทีสาธกกิจ ที่ปรึกษามูลนิธิรณรงค์เพื่อการไม่สูบบุหรี่ กล่าวในการประชุมวิชาการ บุหรี่กับสุขภาพแห่งชาติ ครั้งที่ 7 เรื่อง เยาวชนรุ่นใหม่ ร่วมใจ ต้านภัยบุหรี่ โดยสำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ(สสส.) และศูนย์วิจัยและจัดการความรู้เพื่อการควบคุมยาสูบ (ศจย.) ว่า จากผลการวิจัยพบว่า ในวิตามินซีจะมีสารที่ช่วยลดความอยากของนิโคตินได้ และช่วยฟื้นฟูร่างกายที่ทรุดโทรมให้สดชื่นกระปรี้กระเปร่า จึงมีการนำใช้เพื่อช่วยเลิกบุหรี่ โดยเทคนิคการรับประทานผลไม้รสเปรี้ยว ที่มีวิตามินซีสูง โดยเฉพาะมะนาว พบว่า เมื่อนำไปใช้แล้วมีประสิทธิภาพได้ผลดีมาก … Continue reading →

…หลังจากเรื่องราว…เหงา…จริง…ได้รับการตอบรับการกลับมาค่อนข้างดี…ฟีดเบคดีมาก…แม้จะไม่ค่อยมีคนเม้นท์ให้ แต่ก็มีคนแอดเมล์เราไปคุยกันหลายคน…ดีใจ ที่เราไม่ได้เหงาอยู่บนโลกใบนี้ แค่คนเดียว… วันนี้เลยขอ…เข้าใจ…คนกรุงสะหน่อย… หลังจากมีชีวิตเรียนและทำงานไปพร้อมๆ กันมานิดนึง…แม้ตอนนี้จะเรียนเสร็จเทอมนึง…และกลับมาตกงานอีกครั้ง…(อีกแล้ว)…แต่ก็ทำให้เราเข้าใจ…ความเป็นคนเมืองกรุง…ที่ยากกว่าคนต่างจังหวัดเยอะจริงๆ… เข้าเรื่องเลยดีกว่า… …เช้าที่่อากาศไม่เคยสดใสเลย…ฝนยังพร่ำตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง…ต้องตื่นแล้ววันนี้…ชีวิตเราเปลี่ยนไปแล้ว… วันนี้เป็นวันเริ่มต้น…((..วันนั้นอ่ะนะ…))…เป็นอาจารย์ผู้ช่วย…ฟังดูดีจังเลย…แต่ทำงานไกลไปหน่อยนะ… พักอยู่ตลาดบางเขน…ม.เกษตร…ดันรับทำงาน…สะพานตากสิน…ริมแม่น้ำเลยทีเดียว…แต่เอาว่ะ…เป็นผู้ช่วยสอนคอมฯ ไม่ได้ยากได้เย็น ลองกันดูสักตั้ง อาบน้ำแต่งตัว เจ็ดโมงเช้า…เห้อ…อะไรว่ะเนี่ย…จะไปไหนกัน…ไม่อยากจะเชื่อ…รถเมล์เต็ม…เห่อๆ…ยืนแต่เจ็ดโมงเลยเรอะ…เห่อๆ อ่ะ…มีที่นั่งแล้ว… ขอนั่งสักหน่อย…เห้อ…สบาย…อ่ะ…ผู้หญิง…ตูดยังไม่เต็มเก้าอี้เลย… …เอ้า…สุภาพบุรุษ… ไปรถไฟฟ้าดีกว่า…ถึงหมอชิต…ห่วย…คนเยอะจังเลย…ง่ะ…นี่สถานีต้นทางนะ…ยังต้องยืนอีกเหรอ…เวรของเวร… อ่า…เปลี่ยนขบวนที่สยามอีกนี่นา…ดีดี…เพื่อจะมีที่นั่ง… …แหง่ว…คิดไรไม่เคยถูกเลย…ฝั่งนี้ก็เต็มอีกแล้ว…จะไปไหนกันเนี่ย…แล้วจะเบียดไรกันนักหนา…อยากไปเร็วๆ…ก็ตื่นให้เช้ากว่านี้สิ…เบียดอยู่นั่นละ…((..คิดในใจนะ…)) สถานีสุรศักดิ์….surasuk station…เห้อ…มีที่นั่งแล้ว… สถานีต่อไป…สถานีปลายทางตากสิน…ขอบคุณท่านผู้โดยสารที่ใช้บริการรถไฟฟ้าบีทีเอส… next station…thank you…อะไรว่ะเนี่ย…ถึงและเหรอ… ขนาดมาเจ็ดโมง…ยังถึงเก้าโมง…เวร…เซงว่ะ…มาทำงานสายตั้งแต่วันแรกเลยนะกูเนี่ย… เอ้า…เริ่มต้นทำงานสักที…โรงแรมสุดหรู อยู่ริมแม่น้ำ ทำงานบริษัทเหรอเรา… เอาว่ะ…ลองดู…. เง้อ…เป็นทีเอต้องยืนทั้งวันเลย…เมื่อยมากๆ…มีแต่คนแก่ๆ…สอนยากจริงๆ เรื่องง่ายๆ เอ็กเซลแค่เนี้ย…ทำตามไปดิ…มัวแต่คุยกันอยู่ได้ แล้วก็ตามไม่ทัน เหนื่อยกูนะโว้ย…((…คิดในใจอีกเหมือนเดิม…))…ตรงนี้ครับพี่…ต้องแบบนี้ครับพี่…ทำอย่างนี้สิครับพี่….ใช่แล้วครับพี่….ลองเริ่มดูอีกทีนะครับพี่… สี่โมงแล้ว…ผมกลับแล้วนะครับ…พอดีอยู่ไกล… อ่ะ…มีแต่เจ็ดเจ็ดมินินรกเขียว…อยากนั่งไฟฟ้าก็ไม่ไหว…ตังค์ยิ่งไม่ค่อยมีอยู่ เอาว่ะ…เจ็ดเจ็ด … Continue reading →