เที่ยวบางแสน

ไอ้ตึ๋ง….มึงจะไปไหน….ไอ้เวรนี่พอวางกระเป๋าหนังสือล่ะก็…..ทำท่าจะออกนอกบ้านเชียวนะ ” เสียงแม่ตวาดอย่างอารมณ์ไม่สู้ดีนัก ตึ๋ง พึ่งเรียนอยู่ชั้นประถมสอง บ้านของมัน อยู่ที่สลัมริมคลองพระโขนง ไม่ไกลจากโรงเรียนวัดธาตุทองที่มันเรียนอยู่มากนัก พอเลิกเรียน มันก็รีบกลับบ้าน แต่ใช่ว่าจะขยันไปช่วยแม่ขายของ ตึ๋งยังซุกซน อยากเล่นโน่น เล่นนี่ ตามประสาเด็กอายุ เก้าปี เดี๋ยวนี้ ที่ตลาดเปิดใหม่พระโขนง มีเกมส์ และของเล่นสารพัดอย่าง ให้ตึ๋งและเพื่อนๆของเขาได้มาเล่นจนเพลินมากมาย จนลืมทำการบ้านอยู่บ่อยๆ แม่ของตึ๋งขายของอยู่กับบ้าน พ่อขับแท๊กซี่เฉพาะช่วงดึก เวลากลางวัน พ่อเป็นคนขับรถประจำให้กับ เสี่ยหมง เจ้าของร้านขายนาฬิกาที่ตลาดพระโขนง ฐานะทางบ้านก็นับว่า พออยู่ได้ บ้านหลังนี้ที่อาศัยอยู่ ก็เป็นมรดกตกทอด มาตั้งแต่รุ่นปู่ย่าตายาย มีบ้านไม้แบบนี้ไม่กี่หลังหรอก ที่ปลูกยกพื้นสูงแบบโบราณ สมัยที่น้ำท่วมใหญ่ ปี 2526 แถบคลองแสนแสบที่มาทะลุออกคลองพระโขนง บ้านคนอื่นจมอยู่ใต้น้ำกันมากมาย … Continue reading

บางสิ่งที่เปลี่ยนไป ….ตอนจบ.

บางสิ่งที่เปลี่ยนไป ( 2 ) —————————————- พูดจบ เธอก็ส่งผ้าเช็ดตัว ขันและสบู่ให้กับเขา เมื่อเขาอาบน้ำเสร็จ ดื่มชาร้อนที่เธอชงให้ เขาก็นอนหลับไปด้วยความ อ่อนเพลีย ที่นอนอันอ่อนนุ่ม และหอมกรุ่นด้วยน้ำหอมจางๆ สร้างความสุขให้กับเขา หลังจากการใช้ชีวิตสำบุกสำบัน ในบ้านนอกที่มีแต่กลิ่นโคลน สาปควายมาหลายปี เขานอนหลับไปนานเท่าใดก็ไม่รู้ตัว เมื่อลืมตาตื่นขึ้น บรรยากาศภายนอก ก็ขมุกขมัวใกล้ค่ำแล้ว มองหา แดง ก็ไม่เจอ เขาดูเวลาที่นาฬิกาข้อมือ พรางรำพึงว่า “คงจะไปทำงานแล้ว…” บนโต๊ะเขียนหนังสือ ที่ใช้เป็นโต๊ะกินข้าวและสารพัดอย่าง มีขนมไส้ครีมอยู่ในกล่องจำนวนหลายอัน ใต้กล่องมีเงินสองร้อยบาท และโน้ตสั้นๆว่า….” แดง ไปทำงานแล้วนะพี่ ไม่อยากปลุกเพราะเห็นพี่นอนหลับสนิท….ตื่นแล้ว ชงกาแฟกินเองนะ น้ำร้อนต้ม ไว้ให้แล้ว อยู่ในกระติก … Continue reading

บางสิ่งที่เปลี่ยนไป… (1)

ชายหนุ่มคนนั้น ก้าวเท้าลงมาจาก บันไดตึก กรมอนามัยด้วยจิตใจที่สับสน ตอนนั้นแดดตอนบ่ายกำลังร้อนจัด เขาก้าวเท้าเดินออกมามุ่งสู่ถนนใหญ่ แพทย์ผู้ใหญ่ท่านหนึ่งเดินสวนมาทางเขา ท่านผู้นี้เขาจำได้ดี เพราะว่าในอดีต เคยสนิทและชื่นชมผลงานของเขามาก ” สวัสดี ครับ อาจารย์ ” เขายกมือไหว้ท่านพร้อมกับรอยยอิ้มด้วยความจริงใจ ท่านเงยหน้าเมื่อเห็นว่าเป็นเขา ใบหน้าของท่านดูพิกล และชะงักการเดินพลางยกมือไหว้ตอบ ” เอ้อๆ สวัสดี หมอ เป็นไง สบายดีหรือ….” ท่านพูดออกมา อย่างตะกุก ตะกัก อย่างไม่เคยเป็นมาก่อน และก่อนที่เขาจะพูดอะไรมากกว่านั้น ท่านก็รีบตัดบทว่า ” โทษนะหมอ ผมต้อง รีบไปประชุมต่อ………………” เขาไม่รีรอเสียเวลาอะไรต่อไปอีก เพราะรู้ดีว่า ในสภาวะที่เขาเป็นอยู่ ใครๆก็ไม่อยากมายุ่งเกี่ยวกับเขามากนัก ความรู้สึกสะเทือนใจวูบหนึ่งแล่นเข้ามาจนเขารู้สึกว่ามือทั้งสองข้างค่อนข้างเย็นและสั่นเล็กน้อยทั้งๆที่ตะวันยังแผดจ้า … Continue reading

วันที่เขาคิดได้………

หนังสือ ตกสำรวจ อีกเล่ม……….ชื่อ หนังสือ วันที่เขาคิดได้ ผู้เขียน หมอเมืองพร้าว ….นพ. อภิเชษฎ์ นาคเลขา พิมพ์ครั้งแรก โดย สำนักพิมพ์ สัญญลักษณ์ 1 มิถุนายน 2527 จัดจำหน่ายโดย บริษัท เคล็ดไทย จำกัด ราคา 20 บาท รวมเรื่องสั้น 15 เรื่อง ของหมอเมืองพร้าว 165 หน้า คำร้อยนำ ของหนังสือ เขียนโดย แสงดาว ศรัทธามั่น กวีรุ่นลายครามจากภาคเหนือ ส่วนหนึ่ง เขียนถึงหนังสือเล่มนี้ไว้ว่า………….ส่วนหนึ่งของคำนำ……….. หยาดน้ำตาสีเงินแห่งฝนเจ้าเอย ประจงหลั่ง … Continue reading

มาลัย…….

เย็นวันหนึ่ง…พ่อของมาลัยก็ไม่ได้กลับบ้าน มารู้กันทีหลังว่า พ่อของเธอที่ทำงานเป็นกรรมกร ให้กับรถขนซุง เกิดเสียหลัก ตกเหว ในช่วงรอยต่อ ของอำเภอ พร้าวและ อ.เชียงดาว พ่อของเธอ คอหัก กระดูกสันหลังหัก ตายคาที่ คำมูล แม่ของ มาลัย และพี่ๆของเธออีกสี่คน ต้องตกที่นั่งลำบาก แสรสาหัส พี่ๆของมาลัยที่กำลังเรียนชั้นประถมสองคน ต้องจำใจออกจาก โรงเรียนเพราะความยากจน เพราะโรงเรียน แจ่งกูเรือง บอกว่าเด็กต้องใส่รองเท้า ถุงเท้าไปเรียน แต่เธอไม่มีเงินจะไปซื้อสิ่งของดังกล่าว บ้านของเธอเป็นบ้านไม้ มุงจาก มุงตอง เก่าๆ มีที่ดินพอสมควร เธอเลี้ยงไก่ ปลูกต้นไม้ผลไม้ ไว้หลากหลายอย่าง เพียงพอที่จะนำไปขายแลกข้าวปลาอาหาร และให้ลูกกินผลไม้ได้พอควร มาลัย กำพร้าพ่อมาแต่อายุ … Continue reading