มีคุณพ่อคุณแม่หลายๆคนที่มักจะมาบ่นให้ผู้เขียนฟังเป็นประจำว่ารู้สึกหนักอกหนักใจไม่น้อย ที่มองดูแล้วรู้สึกว่าลูกถูกจัดอยู่ในจำพวกที่เรียกว่า เด็กไม่เอาไหน จริง ๆ แล้วความไม่เอาไหนหรือความไม่ได้เรื่องมีอยู่ในตัวของคนทุกคน แล้วแต่ว่าคน ๆ นั้นจะไม่เอาไหนในเรื่องใดบ้าง เพราะความเป็นจริงแล้วไม่มีใครที่จะสมบูรณ์แบบไปเสียทุกอย่าง แต่มิใช่ว่าเมื่อความเป็นจริงเป็นเช่นนี้แล้วคุณพ่อคุณแม่จะปล่อยปละละเลยลูก ๆ ไป แต่ควรจะมีบทบาทสำคัญที่จะช่วยปรับปรุง แก้ไขสิ่งบกพร่องเหล่านี้ให้กับลูกๆของเราเพื่ออนาคตที่ดีของเขาได้ ความไม่เอาไหนของเด็ก ๆ อาจแสดงออกมาในลักษณะต่างๆ ดังนี้ 1. ขี้เกียจเรียน/อ่านหนังสือ สำหรับเด็กบางคนการเรียนเปรียบเหมือนยาขม ยิ่งต้องอ่านหนังสือสอบยิ่งอยากจะเป็นลม สมัยเด็กๆผู้เขียนก็เป็นแบบนี้เช่นกันที่มักจะชอบเล่นสนุกกับเพื่อนๆมากกว่าจะมานั่งท่องตำรา คุณพ่อคุณแม่จึงต้องหาเทคนิคต่างๆมาช่วยมากมายทั้งเรียนพิเศษนอกเวลา ทั้งให้มีครูมาสอนการบ้าน แต่เทคนิคที่ได้ผลที่สุดสำหรับผู้เขียนสมัยที่เรียนอยู่ชั้นประถมปลายก็คือคุณพ่อคุณแม่หาแบบฝึกหัดหรือหาแนวข้อสอบมาให้ทำ เป็นธรรมดาที่เด็กเห็นตำราเรียนหนา ๆ ตัวหนังสือเยอะ ๆ แล้วมักจะรู้สึกง่วงหรือไม่ก็ขยาด แต่ในแบบฝึกหัดหรือแนวข้อสอบมักจะมีสรุปเนื้อหาที่ไม่มากเกินไปนักให้อ่านก่อนทำแบบทดสอบ คุณพ่อคุณแม่อาจจะให้ลูกลองทำแบบทดสอบด้วยดินสอดูก่อนให้เขาอ่านเนื้อหาเพื่อดูว่าลูกได้คะแนนเท่าไร ซึ่งหากมีข้อผิดยังไม่ต้องเฉลยข้อที่ถูก เสร็จแล้วค่อยให้ลูกอ่านเนื้อหาแล้วกลับมาทำข้อสอบเดิมที่ลูกลบคำตอบไปแล้ว แล้วดูอีกทีว่าเขาทำถูกมากขึ้นหรือไม่ เทคนิคนี้เด็กจะรู้สึกเหมือนกำลังเล่นเกม เขาจะสนุกที่ต้องทำคะแนนให้ได้มากขึ้น ๆ … Continue reading →