ไม่คาดคิดว่า.............จะได้พบคนๆหนึ่ง....
ที่ทำให้ได้เข้าสู่...........ห้วงของความรักได้..........อีกครั้ง
ความล้มเหลวที่ผ่านมา.........ใครๆก็รู้ว่า........บอบช้ำ.....สาหัส...
กว่าจะลุกขึ้นสู้ชีวิตได้ใหม่...............กว่าจะก้าวผ่าน....การทำใจ...
กว่าจะยอมรับ.....ที่จะอยู่ให้ได้กับสถานภาพใหม่.....กับภาระ.....ที่ต้องดูแล
เพียงลำพัง...ตลอดไป....
แต่แล้ว......ก็ได้พบเธอ....คนพิเศษจริงๆ
เพียงครั้งแรกที่ได้สบตา..........นิ่ง...งัน...ไปเลย
อะไรกันนี่.....ก็ฉันคิดว่าเข็ดแล้วกับความรัก
ไม่มีหรอกที่จะหวั่นไหวกับใคร...........ได้อีก
ใจมันปวดร้าว......จนชาชิน....มาหลายเดือน...หลายปี...
แล้วเธอมีอะไร.........ที่ซ่อนอยู่ในแววตาคู่นั้น....
เธอก็นิ่ง....มอง....สบตาฉัน....เหมือนเธอจะรู้.....
ในทุกครั้งที่ต้องสบตากัน......ความว้าวุ่นทางจิตใจ...
ความสับสนทางความคิด....
เธอเป็นใครกัน.....จะก้าวเข้ามาอยู่ในใจฉันด้วยเหตุผลอะไร...
...ด้วยระยะเวลา....ที่ค่อยๆผ่านไป..วันแล้ววันเล่า
..ครบรอบปีก็แล้ว...สายตาเธอก็ยังคงมีอิทธิพลกับหัวใจฉันเช่นเคย..
...สุดท้ายก็ต้องยอมรับ...ให้เธอก้าวเข้ามา..เป็นคนที่มีความหมายในทุกๆวัน
เช้าขึ้นมาก็คิดถึง... ทุกค่ำคืนก่อนนอนก็คิดถึง...
...ความรู้สึกที่ได้มา..อิ่มเอม..สุขใจ..มีความหวังกับเรื่องต่างๆที่ต้องทำ..
แต่สิ่งหนึ่งที่ฉันตั้งใจไว้ก็คือ....จะไม่คาดหวังในความรักครั้งนี้
อาจแค่คนๆหนึ่งที่เธอรู้จัก....
อาจแค่คนๆหนึ่งที่เมื่อเวลาผ่านเลยไป....ฉันก็หายไปจากความทรงจำของเธอ
แต่....สำหรับฉัน.....ขอขอบคุณ...ที่ทำให้ฉันได้รู้...
ว่าความรัก.....งดงามเสมอ...เมื่อยามที่ได้เกิดขึ้นในใจ...
ขอขอบคุณ... คนที่แสนดี
จาก 1011

View: [3269 times]