นิสัย………………..นะ

นิสัยเสียที่ใครทำอะไรไว้ให้เราเจ็บแล้วไม่จำ เลยโดนซ้ำๆ น่าเบื่อ
นิสัยเสียที่ใจดีเกินไปจนโดนมองข้างหัว
นิสัยเสียที่เป็นคนอะไรก็ได้จนยอมไปซะทุกอย่างง ใครพูดะไรมาก็อืมแล้วแต่
นิสัยเสียที่บ้างครั้งเงียบมาเกินไปคิดอะไรไม่พูด จนอึดอัดตัวเอง
นิสัยเสียที่ไม่กล้าพูดในสิ่งที่ตนคิดเพราะกลัวว่าสิ่งที่คิดจะมีความเห็นไม่ตรงกัน
นิสัยเสียที่บ้างครั้งพูดอะไรแล้วไม่คิด เอาซะเลยย

ไม่รู้ทำไมเป็นคนไม่กล้า ไม่กล้านูน ไม่กล้านี้
เบื่อตัวเองบ้างครั้งที่เป็นแบบนี้
อยากว่า อยากด่า อยากเถียง อยากบอก อยากพูด อยากถาม แต่ก็ปล่อยเลยตามเลยอยู่ดี นี้ละนิสัยเสียยย

ของนู๋

เอาไงดีปล่อยไปเรื่อยๆหรอ
ตามธรรมชาติ

นู๋เกียจคนเห็นแกตัวก็ต้องเจออยู๋บ่อยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
หัดทำอะไรโดยไม่หวังผลซะบ้างสิ

อยากให้ลองอ่านกัน………..

ข้อความนี้เพื่อนส่งมาให้ทางเมล
อ่านแล้วชอบ
เห็นบอกว่าเอามาจากในหนังสือเล่มนึง
เลยอยากให้ทุกคนได้อ่านกัน

โง่ ฉลาด จง…..
โง่ ที่คิดว่า…..ความพยายามอยู่ที่ไหนความสำเร็จอยู่ที่นั่น
โง่ที่คิดว่า…..ใครบางคนให้ความสำคัญกับตัวเรามากกว่าคน อื่น
โง่ที่คิดว่า….. คนที่เรารัก เค้าจะรักเราคนเดียว
โง่ที่คิดว่า….. คนที่เราดีใจเมื่ออยู่ใกล้เค้า จะไม่ใช่คนเดียวกันกับคนที่ทำให้เราเสียใจที่ สุด
โง่ที่คิดว่า….. เรามีความสำคัญกับใครคนหนึ่งมากจนเค้าขาดเราไม่ได้
โง่ที่คิดว่า….. การโกหกจะไม่เกิดขึ้นระหว่างคู่รักที่รักกันจริงๆ
โง่ที่คิดว่า….. คำหวานจากปากเค้า เค้าพูดเพราะเป็นห่วงเราจริงๆ
โง่ที่คิดว่า….. เวลาที่เราต้องการเค้าที่สุด เค้าจะอยู่กับเราเสมอ

อยากฉลาดม๊ะ…..

ฉลาดพอที่จะเข้าใจ ว่า…….ความพยายามบางครั้งมันก้อเป็นแค่ความพยายาม
ฉลาดพอที่จะเข้าใจ ว่า……อย่าหวังว่าใครจะเห็นเราสำคัญมากไปกว่าตัวเค้าเอง
ฉลาดพอที่จะเข้าใจ ว่า……คนที่เรารัก….บางทีเค้าก็มีคนที่เค้ารัก
ฉลาดพอที่จะเข้าใจ ว่า……คนที่เราอยู่ใกล้เค้าแล้วมีความสุขอาจ เป็นคนเดียวกันกับคนที่ทำให้เราเสียใจที่สุด
ฉลาดพอที่จะเข้าใจ ว่า……คำหวานจากปากเค้า เค้าพูดเพียงเพราะเค้าชอบพูดคำหวานกับใครๆ เสมอ…
ฉลาดพอที่จะเข้าใจ ว่า……การโกหกเกิดขึ้นตลอดเวลาไม่ว่าใคร
ฉลาดพอที่จะเข้าใจ ว่า……คนที่เรารักอาจเป็นคนเดียวกันกับคนที่ไม่เคยรักเรา
ฉลาดพอที่จะเข้าใจ ว่า……เวลาที่เราต้องการเค้าที่สุดอาจ เป็นเวลาเดียวกันกับเวลาที่เค้าหมดรักเรา แล้ว

จง…เข้มแข็งพอที่จะเผชิญหน้ากับความจริง
จง…อ่อนแอพอที่จะรับรู้ว่าลำพังเรานั้นทำอะไรไม่ได้ทุกอย่าง
จง…ฟุ่มเฟือย น้ำใจ เมื่อมีใครต้องการความช่วยเหลือ
จง…ประหยัดสิ่ง ที่จำเป็นไว้
จง…คิดก่อนทุกครั้ง ที่จะปล่อยเงินออกจากมือ
จง…ฉลาดพอที่จะ รู้ว่าเราไม่ได้รู้ทุกสิ่ง
จง…โง่พอที่จะ เชื่อในปาฏิหาริย์
จง…เต็มใจจะแบ่ง ปันความสุขของตัวเอง
จง…เต็มใจที่จะ แบ่งรับความทุกข์ของผู้อื่น
จง…เป็นผู้นำหาก ทางที่ผู้อื่นทิ้งไว้ให้นั้นเลือนราง
จง…เป็นผู้ตามหาก ตกอยู่ในวงล้อมแห่งความไม่แน่นอน
จง…เป็นคนแรกที่ แสดงความยินดีต่อความสำเร็จของคู่แข่ง
จง…เป็นคนสุดท้าย ที่จะวิจารณ์ความผิดพลาดของเพื่อน
จง…มองเพียงแค่ ก้าวถัดไปเพราะมันจะทำให้เราไม่ล้ม
จง…มองไปยังจุด หมายปลายทางให้แน่ใจ ว่าไม่ได้กำลังเดินผิดทาง

จง…ใช้เวลามอง หรือ ให้โอกาสกับตัวเองที่จะเรียนรู้คนที่เขาบอกรักคุณ
จง…รักคนที่รัก คุณ แม้อีก 5 ปี 10 ปี หรือ 50 เขาก็ยังรักคุณ
จง…รักคนที่ไม่ รักคุณแล้ว…สักวันนึงเค้าอาจจะเปลี่ยนใจมารักคุณ
จง…อย่าปล่อยให้คน ที่รักคุณหลุดลอยไป

สุดท้าย จง…อย่าหลอกตัวเอง !!

ยอมแพ้………………

นู๋จะกลับกทมวันที่แปดแล้ว
จากที่ตั้งใจกับตัวเองไว้ว่าจะกลับวันที่เก้า
และนู๋ก็ยอมแพ้ใจตัวเองที่คิดถึงคนที่กทมจนทนไม่ไหว
เลยตกลงกันว่าจะกลับไปวันที่แปดนี้ละเพราะคิดถึงไม่ไหวแล้ววว
ยอมแพ้จริงๆ
เพราะทนไม่ไหวแล้วว

คิดถึงจนร้องไห้
อายจัง
ก็มันคิดถึงนี้ค่ะ

ค้นพบแล้ว………..

นู๋เพิ่งค้นพบสิ่งที่นู๋ชอบบ
นู๋เรียนคณะเทคโนสื่อค่ะ
แต่นู๋เพิ่งรู้ว่าไม่ได้ชอบมันเท่าไหร นู๋ถามตัวเองตลอดว่าเรียนคณะนี้เพื่ออะไร พอเรียนไปเรื่อยๆแล้วมันไม่ใช่ แต่นู๋ก็ไม่ได้ย้ายคณะนะค่ะเรียนมาตั้งสองปีแล้วจะย้ายคงไม่ทน
นู๋เพิ่งคนพบว่าจริงๆแล้วตัวเองชอบอะไรเกี่ยวกับงานศิลป์ ไม่รู้เรียกงานศิลป์ปะไอ้ที่ชอบอะ นู๋ชอบเย็บปักถักร้อย ชอบวาดรูป ชอบดูแปลงบ้าน อยากจัดสวน จัดดอกไม้ ชอบแกะ อะไรแนวนี้อะค่ะ
ตอนนี้เพิ่งเริ่มทำกระเป๋าใบที่สองเป็นกระเป๋าทำมือทุกขั้นตอน รูปกล้องน่ารักสุดๆ
และนู๋ก็กำลังหัดแกะยางลบ เมื่อวานแกะรูปรถเต๋าไปแต่ไม่ค่อยสวยเป็นชิ้นแรกที่ทำสำเร็จค่ะ
กระเป๋าใบแรกที่เริ่มเพราะตั้งใจจะให้เป็นของขวัญวาเลนไทน์สำหรับคนที่รัก นู๋ตั้งใจทำจนเสร็จ แม้จะเป็นช่วงสอบ เค้าชอบมันนู๋ดีใจค่ะ
ส่วนแกะยางลบเค้าเป็นสอนน นู๋อยากแกะมานานแล้วแต่แกะไม่เป็น ถ่ายรูปเค้าก็เป็นคนสอน เค้าเป็นคนน่ารักมากก เค้าให้คำตอบได้ในเรื่องที่อยากรู้

นู๋อยู๋ภูกระดึงค่ะ มาเยี่ยมยาย คุณยายไม่สบายค่ะ ที่นี้เริ่มร้อนแล้วหญ้าข้างทางกลายเป็นสี้ส้ม มีฝุ่นด้วย แห้งแล้งอะไรประมาณนั้น แต่สวยดีมีความเป็นะรรมชาติกระจายอยู๋รอบตัว เลยว่าจะออกไปหัดถ่ายรูป แล้วกะว่าจะไปแวะขอนแก่นค่ะ ไปเที่ยวแล้วก็เยี่ยมญาติด้วย ถ้ามีอะไรน่าตื่นเต้นจะมาเล่าให้ฟังค่ะ

แต่ก็อยากกลับกทมไวไว คิดถึงนะค่ะ

เคยเป็นไหม…..

เคยเป็นไหมเวลามีปัญหาคาใจกับใครจะถามแต่ก็ไม่กล้า……………..
เคยไหมรู้สึกน้อยใจอย่างบอกไม่ถูก………………………………………..
เคยไหมรู้สึกเหมือนเป็นคนโง่………………………………………………..
เคยไหมเวลาอยากทำอะไรหวานๆให้กันแต่ก็ไม่กล้า……………………
เคยไหมไม่กล้าที่จะบอกว่าขอบคุณให้คนที่สำคัญฟัง…………………..
เคยไหมไม่กล้าที่จะบอกความคิดของตัวเองว่าคิดยังไง………………..
เคยไหมไม่กล้าจะพูดอะไรออกไปสู้เก็บไว้ในใจดีกว่า…………………..
เคยไหมที่รู้สึกไม่มั่นใจในตัวเองเอาซะเลย……………………………….
เคยไหมที่แอบนั่งร้องไห้ไม่อยากให้ใครเห็นน้ำตา……………………..
เคยไหมไม่อยากตื่นขึ้นมารับรู้อะไรอีก……………………………………
เคยไหมรู้สึกเหมือนอากาศที่ไม่มีใครมองเห็น………………………….

มีเพื่อนคนนึงบอกว่ายิ่งแสวงหาสิ่งที่ดีกว่าอาจจะยิ่งได้สิ่งที่เลวกว่า……..