สองสามเดือนมาแล้วที่เราเลิกกัน เธอทิ้งฉันไปในวันที่ครบรอบของเรา และกลับมาอีกในวันครบรอบถัดไปอีกเดือนเช่นกัน และครบรอปีครึ่งเธอก็เดินจากไปอีกครั้ง

แล้ววันนี้เธอก็โทรมา เพื่อนัดเจอฉัน
แน่นอนฉันเองก็อยากเจอเธอเหมือนกัน

เราเลิกกันทางโทรศัพท์ และพูดคุยผ่านมันมาตลอด
วันนี้เธอคงต้องการตอกย้ำมันต่อหน้าฉันจริงๆ

เราอยู่ที่บางแสนด้วยกัน 3 คืน 4 วัน
และแน่นอน ฉันร้องไห้ครบทั้ง4 วันที่อยู่กับเธอ

วันแรกฉันผิด ทำตัวงี่เง่าเอง
แต่วันที่สองฉันไม่ได้ตั้งใจทำตัวงี่เง่าจริงๆ และเราทั้งสองต่างเสียใจ
วันที่สามเธอทำฉันเสียใจจริงๆ
วันที่สี่ฉันพยายามที่จะไม่เสียใจหรือร้องไห้ ฉันพยายาม..

นี่เป้นครั้งแรกที่เธอพุดกับฉันตรงๆ ว่าเธอไม่ได้รักฉันแล้ว
มันเป้นครั้งแรกที่เธอพุดคำนี้ และยังพูดต่อหน้าของฉัน

แล้วเธอก็พูดร่ำลาตัดความสัมพันธ์ที่เธอทำลายมันทิ้งไปเนิ่นนาน
เธอตอกย้ำมันให้เจ็บขึ้นอีกครั้ง ลึกๆแล้วฉันยังเสียใจตลอดมา…
ความกดดันเพิ่มมากขึ้นในคืนที่สอง

เราไม่ได้มีอะไรกัน.. อาจเพราะมันเป็นวันนั้นของฉัน หรือไม่เธอก็ไม่ต้องการมันอีก
แต่ฉันก็ว่ามันดีเหมือนกัน เรานอนด้วยกันโดยไม่มีอะไร นอกจากกอดและจูบ
ที่ให้ความรู้สึกเหมือนเมื่อก่อน.. ฉันจูบเธอทั้งน้ำตา มันเจ็บปวดหรือดีใจกันแน่นะ

คืนที่2และ3เธอร้องไห้ มันเพราะอะไรกันนะ เพราะเธอสงสารฉันหรอ
หรือเพราะอะไร แต่ฉันก็เข้าใจนะ ถ้าเธอจะร้องไห้สงสารฉัน
เพราะฉันก็ร้องไห้ สงสารตัวเองเหมือนกัน

เธอขอให้ฉันปล่อยเธอไป
เพื่ออะไร…

ในเมื่อเธอไปจากฉันตั้งนานแล้ว
หรือเธอต้องการให้ฉันตัดใจ มันไม่ได้หรอก
แค่น้ำตาเธอมันทำให้ฉันตัดใจไม่ได้หรอก
เพราะฉันเองก็สั่งตัวเองทุกๆวันว่าให้ตัดใจจากเธอ
แต่ก็รู้ใช่ไหม ว่ามันไม่ไหวจริงๆ ลองทุกวิธีแล้วจริงๆ แต่ก็ไม่ได้จริงๆ

เธอบอกว่ายังมีความรู้สึกดีๆกับฉัน เธอกอดฉัน หยอกล้อ จูงมือ จูบ และมองตา
แต่สิ่งเหล่านั้นมันไม่ใช่รัก เราทำทุกอย่างอย่างคนรัก แต่ในฐานะ คนรู้จักกัน..
ความรู้สึกดีๆที่ไม่ใช่รัก..

มันเจ็บยิ่งกว่าเธอเกลียดฉันซะอีก
ความรักของฉันมันไม่ได้ทำลายแค่ฉัน แต่มันทำร้ายเธอด้วย
ฉันผิดใช่หรือเปล่า..

ฉันไม่เคยโทษที่เธอไม่รักฉันอีกแล้ว เพราะความรู้สึกของคนเรามันฝืนกันไม่ได้
แต่ได้โปรด อย่าให้ฉันฝืนความรู้สึกเพื่อเธอเลย ฉันเองก็กำลังเป็นแบบเธอ
คือทำตามความรู้สึกตัวเอง อย่างเห็นแก่ตัว

เธออย่าลืมฉันได้ไหม..
เกลียดฉันก็ได้ แต่อย่ามายุ่งกับความรักของฉัน อย่าสั่งหรือขอร้องให้ฉันทำตาม
เพราะเธอเอง ก็ทำตามหัวใจที่ไม่ได้รักฉันนี่นา

เราก็ต่างรักตัวเอง และเห็นแก่ตัวกันทั้งนั้นไม่ใช่รึไง ..ที่รัก

สับสนอ่ะ..
อะไร ที่เรียกว่ารักกันแน่ คนเรารักกันไปเพื่ออะไรหรอ เพราะความสุขใช่ไหม..
นั้นเฟรนดืก็คงบ้า หรือไม่ก็ สาดิต แน่ๆ เพราะเฟรนด์ไม่เคยคิดว่า
ความสุขคือความรัก อ่ะ คนที่คิดอย่างงี้ เขาเรียกว่า หลง หรอ

ไม่เข้าใจจริงๆ ว่าอะไรคือความรัก ความรู้สึกดีๆนะหรอ
แล้วถ้าเจ้บปวดล่ะ เรียกว่ารัก หรือเปล่า
ถ้าคุณกลายเป็นคนโง่ คนไร้ค่า ในสายตาคนที่คุณรัก คุณจะเลือกรักเขาต่อไปไหม

ถ้าคุณรู้ว่า ความรักที่คุณมีให้เขามันคือ รักแท้ แต่ความรู้สึกเขาที่มีต่อเรา
มันไม่ใช่ รักแท้ คุณจะเลือกไปจากเขาไหมอ่ะ
เฟรนด์คิดทบทวนมาหลยคืนนะ หลายคนเป็นห่วงเป็นใย และเสนอข้อคิดต่างๆ
จนเฟรนด์เริ่มสับสน บางคนบอกให้เดินต่อ บางคนให้เฟรนด์หยุดแล้วเริ่มใหม่

เฟรนด์ควรเอาไงดี
ถามว่าเสียใจไหม ถ้ายังคงไปยุ่งไปรักเขาอย่างนี้ ใช่ ฉันก็เสียใจ
แต่จะให้จำเป็นแค่อดีต แล้วเริ่มกับคนใหม่ แล้วจะเริ่มอะไรล่ะ..

งงอ่ะ ถ้าเราจำคนที่ทำร้ายเราไว้แต่ความทรงจำที่ดีๆ
แต่ทุกครั้งที่ภาพความทรงจำดีๆผุดขึ้นมา เราก็ใจเต้น เผลอยิ้ม
แล้วก็รู้สึกมีความสุข มันคืออะไรอ่ะ.. แต่บางครั้งพอรู้ว่ามันจะไม่มีอีกแล้ว
ก็เจ็บปวดทรมาน มันเพราะอะไรนะ แล้วถ้าเรารู้สึกอย่างนี้นะ มันใช่รักป่ะ
มันสรุปว่า เรายังรักเขาป่ะ ใช่ป่ะ แล้วถ้ายังรัก ต้องทำตัวอย่างไงหรอ

คนที่เป็นแฟนเก่าไปแล้ว(ไม่ถึงเดือน) มีสิทธิจีบแฟนเก่าตัวเองป่ะ
ถ้าเราจีบ เราจะดูไร้ค่าหรอ ผู้ชายเขาเห็นเราเป็นของตายใช่ไหม..
แล้วทำไงดีอ่ะ ใจมันเต้นแรงทุกครั้งที่คิดถึง ทุกครั้งที่ได้ยินเสียง เจอหน้า
แต่พอเขาเย็นชา ก็เสียใจ เราบ้าหรือเปล่านะ ปวดหัว..

ทุกครั้งที่ใจเต้นแรง ทำไมมันถึงได้รู้สึกดีจังนะ
อยากใจเต้นแรงแบบนี้บ้าง โดยการโทรไป แอบออนเมลล์เขา รับรู้เรื่องของเขา
คิดถึงเขา นึกถึงเวลาเขายิ้ม เขาอ่อนโยน ง่าๆๆ น่ารักอ่ะ แค่เขียนถึงก็ใจเต้นแรง
ถ้าทำแบบนี้ มันจะเรียกไร้ค่าไหม แลกกับการที่หัวใจเต้นแรงแบบนี้ มันคุ้มไหม

ถ้ากับเพื่อนๆ การเรียน ทุกอย่างมันดีล่ะ แค่เรื่องรักที่คุดๆ กุดๆ
มันเรียกว่าเราไร้ค่าหรอ แล้วแค่เรายังรกเขา ทำไมเขาต้องมองเราไร้ค่าล่ะ
เขาไม่มองมั้งหรอ ว่าเรารักเขาจริงๆ โอ๊ยย ยิ่งคิดยิ่งปวดหัว เอาไงดีล่ะ

ถ้าเราโทรไปบ้าง แล้วเขาเย็นชา หรือรำคาณ ใส่ เราอาจจะเสียใจบ้าง
แต่แลกกับการไม่โทรไปเลย อันไหนมีความสุขกว่ากันนะ
ถ้าเราไม่ได้ยินเสียงเขานานมากๆ แล้วเกิดทรมาน จนร้องไห้
กับโทรไปอาจได้ยินอะไรที่ทำให้เสียใจ แต่ก็หายคิดถึง หายทรมานบ้าง
เราควรโทรไปไหม แต่ช่วงนี้เขาก็ดีกะเราขึ้นบ้างแล้วนะ..
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะ เขาลืมเราได้แล้วเลยเฉยๆ หรือว่าอะไร

แต่ไม่อยากนึกเลย ว่าเขาหมดความรู้สึกต่างๆจากเราแล้ว
ถ้าต้องเป็นยังงั้น ให้เขาเกลียดเรายังดีซะกว่าเลย..

นี่เราปกติดีหรือเปล่านะ..

แหะๆ พูดแล้วก็เขิลล
แบบว่าเฟรนด์โดนแฟนทิ้งเมื่ออาทิตย์ก่อน ร้องไห้ฤมฟายไปหลายวันมากๆ
จนได้มาคุยกับพี่โย ก็เริ่มพอมีสติขึ้นมาบ้าง…

อยู่ๆดีเฟรนด์ก็ลุกขึ้นมาดูแลตัวเองให้ดีขึ้น…. มั้งนะ
แล้วก็ตัดสินใจว่า จะเลือกรัก ดีกว่า ลืม ก็แหม.. รักแล้วมันมีความสุขกว่านี้นา
ทุกวันนี้ก็จีบเชาไปแบบเลื่อนลอย จะยังรักเขาไปอย่างนี้แระ แม้เขาจะไม่รู้ก็เทอะนะ
จนกว่าสักวัน มันจะจืดจางไปเอง ถึงวันนั้น เฟรนด์ก็คงรู้สึกว่า ได้ทำดีที่สุดแล้วล่ะ

เซง.. มีแต่คนพูดว่า ความรักของเด็กสาวอายุ 17 มันไม่จริงจังขนาดนั้นหรอก
เหอๆ กล้าดีไงอ่ะ มาตัดสินความรู้สึกของคนอื่น
คนเราต่างเกิด ต่างที่มา ต่างความคิด ความรู้สึก ไม่เกี่ยวกับอายุซักหน่อย
แล้วความรักของเฟรนด์ เฟรนด์มั่นใจนะ ว่าไม่ใช่ความหลง

เหอๆ เขาใจแข็งมาก ยังทำตัวเย็นชา ห่างเหิน กับเราเหมือนเดิม
แล้วทำไมนะ คุณต้องหลอกกันว่ามีแฟนใหม่แล้ว ทำไมต้องให้จบแบบเกลียดกันด้วย แต่ก็แอบเป็นกำลังใจเขาไปเงียบๆอยู่เหมือนกัน

เหนื่อยล้าในบางเวลา อยากจะท้อใจ แล้วตัดใจไปได้ซะที
ก็แหม.. ดันไปแอบรักแฟนเก่าตัวเองซะนี่ ทำไงได้

จะอ่านหรือเปล่านะ‎
จาก: Endless love Always and forever (me_my_mine.ide@hotmail.com)
ส่งเมื่อ: 4 สิงหาคม 2550 19:53:21
ถึง: ichanin@hotmail.com
ดีนะเต้
ไม่รู้ว่าการที่เราส่งเมลล์อย่างนี้มันจะดีหรือเปล่า แต่ก็คิดว่านานๆครั้งคงจะไม่เสียหายอะไร..
หากว่าแฟนคุณมาเจอ อาจทำให้ทะเลาะกัน ถึงตอนนั้น ฉันต้องขอโทษจริงๆ เราตื้อเต้เอง เต้ไม่ได้มายุ่งกับเราแล้วก็แค่อยากระบายความรู้สึกที่มีอยู่บ้างก็เท่านั้น

พี่ตั้ม พี่สันที่มหาลัยเต้เขานิสัยดีจริงๆ หลังจากที่ได้คุยกับเขาสักพัก ก็เข้าใจเลยว่า ที่ผ่านมาตัวเองงี่เง่าขนาดไหน ตอนนี้เต้เองคงกำลังเรียนหนักและยุ่งกับการสอบกลางภาค อยากบอกว่า สู้ๆ เข้านะ
หากแฟนเต้อ่านอยู่ เราอยากให้คุณช่วยสอนเต้เรื่องgramma เขาหน่อย เพราะอ่อนเรื่องนี้เรื่องเดียว ถ้าพ้นปี1 มาได้เขาก็จะเป็นคนที่เก่งมากเลยล่ะ

พี่สันที่แม่ฟ้าหลวงทุกคนนิสัยดีจริงๆ น่ารัก อบอุ่น เราเองยังชอบเลยล่ะ อยากจะไปเรียนที่นั้นบ้างจังแต่ก็กลัวว่า ..มันจะไม่ใช่ที่สำหรับเรา
รู้สึกแปลกๆเหมือนกัน แต่ก็คิดว่าต้องทนให้ไหวเพราะเราในตอนนี้ ไม่มีที่ว่างให้ต้องอ่อนแอ บางที่นะ เราอาจเกิดมาอยู่คนเดียวจริงๆก็เป็นได้ล่ะ

แต่รู้ไหม.. เรานะโชคดี เพราะเรารู้จักรักแท้แล้วล่ะ วันนี้ เรากล้าพูดได้นะ ว่าเรารักเต้กว่าใคร..และเราก็มั่นใจว่า มันคือรักแท้ ไม่ต้องรักตอบ ไม่ต้องใส่ใจ แค่ได้รับรู้เรื่องราวบ้าง ก็คงดี…

คิดถึงนะ.. อย่าลบเมลล์เราเลยนะ
อุ้ม _________________________________________________________________MSN 8 ป้องกันไวรัสในอีเมล (ฟรี 2 เดือน*) http://join.msn.com/?

ชลบุรี‎
จาก: !mag!naTion CreAte (me_my_mine.ide@hotmail.com)
ส่งเมื่อ: 1 สิงหาคม 2550 22:11:17
ถึง: ichanin@hotmail.com
สวัสดีนะเต้.. รู้ไหมวันนี้เราไปแข่งภาษาอังกฤษที่ชลบุรีมา คิดถึงเหลือเกินนะ มันรู้สึกเหมือนกับว่า มีเธอนั่งอยู่ข้างๆฉันไปตลอดทางเหมือนที่เคยมีมา ไม่รู้ว่าเธอจะอ่านเมลล์นี้หรือเปล่า แล้วหากว่าได้อ่านจะรีบลบทิ้งไหม แต่ก็หวังว่ามันจะส่งไปถึงเธอในทุกๆวันที่ฉันยังคิดถึง

จำได้ไหม ตอนไปบางแสนนะ เธอบอกให้ฉันมองเสาสะพานใหญ่ว่าหมดเมื่อไหร่ตอนนั้นไม่ได้ตั้งใจฟังว่าเธอให้มองเพื่ออะไร รู้แต่ฉันมองจนเผลอหลับไป วันนี้ก็เช่นกัน.. ฉันเผลอหลับไปเพราะคิดว่าเธอโอบกอดฉันข้างๆ แอร์รถที่หนาวเย็น มันเตือนให้ฉันรู้ ว่าต่อไปนี้ไออุ่นจากเธอมันได้กลืนหายไปแล้ว..

ฉันหยุดน้ำตาที่จะไหลออกมาไม่ได้ แต่ก็พยายามกลั้นมันไม่ให้ไหล เพราถ้าหากน้ำตาฉันออกมาเพียงหยดเดียว ฉันก็รู้ดีว่ามันจะไม่มีทางหยุดไหลได้อีกแน่ เธอคงไม่อยากให้ฉันร้องไห้ใช่ไหมล่ะ..

และวันนี้ฉันก็แข่งชนะนะ ที่งานใหญ่มากๆ คนมากหน้าหลายตา มีวงดนตรีของร.ร.มากมายมาเล่น อดนึกถึงเต้ไม่ได้เช่นกัน ว่าป่านนี้วงของเต้จะไปถึงไหนแล้ว ยังไงก็สู้ๆ อุ้มเป็นกำลังใจอยู่ห่างๆ

หวังว่าเต้คงจะพออ่านมันบ้างนะ
อุ้ม