จาก เดลินิวส์ พ. ที่ 26 ธ.ค. 44
กฎหมายไอทีมีผลบังคับใช้ 4 เมษายนปีหน้า เนคเทคเตรียมกำหนดวิธีสรรหาคณะกรรมการ
ที่จะต้องจัดตั้งขึ้นตาม พ.ร.บ. ส่วนธุรกิจออกใบรับรองลายมือชื่อฯ
ชี้ซีเอที่ทำธุรกิจอยู่แล้วควรปรับตัวรับกฎหมาย

นายทวีศักดิ์ กออนันตกูล ผู้อำนวยการศูนย์เทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์แห่งชาติ
(เนคเทค) เปิดเผยถึงความคืบหน้ากฎหมายไอทีฉบับแรกของไทยว่า
กฎหมายธุรกรรมอิเล็กทรอนิกส์ จะมีผลบังคับใช้ในวันที่ 4 เมษายน 2545
ซึ่งในระหว่างนี้จะออก พระราชกฤษฎีการองรับรายละเอียดของกฎหมาย
รวมทั้งกำหนดขอบเขตอำนาจหน้าที่และวิธีการสรรหาคณะกรรมการ
ธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ ที่จะต้องจัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติฯ ฉบับนี้
โดยคณะกรรมการชุดดังกล่าว จะต้องมาจากภาครัฐ 6 คนและภาคเอกชน 6 คน
ทั้งนี้ในส่วนของธุรกิจการรับรอง ลายมือชื่ออิเล็กทรอนิกส์ หรือซีเอ
ผู้ประกอบการที่ดำเนินธุรกิจอยู่แล้ว เมื่อกฎหมายมีผลบังคับใช้
ควรจะปรับให้เข้ากับกฎหมายเพื่อให้ประชาชนผู้ใช้บริการเกิดความเชื่อมั่น

ฉบับต่อไปคือกฎหมายเกี่ยวกับการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานสารสนเทศให้ทั่วถึง
และเท่าเทียม ขณะนี้ผ่านการพิจารณาของคณะกรรมการกฤษฎีกาแล้ว
อยู่ระหว่างนำเข้าที่ประชุมคณะรัฐมนตรี คงจะนำเข้าสภาผู้แทนราษฎรได้ในสมัยประชุมหน้า
และกฎหมายเกี่ยวกับการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล
ซึ่งผ่านการพิจารณาจากคณะกรรมการเทคโนโลยีสารสนเทศแห่งชาติ (เอ็นไอทีซี) แล้ว
อยู่ระหว่างเสนอ ครม. เห็นชอบในหลักการ ส่วนร่างกฎหมายเกี่ยวกับ อาชญากรรมคอมพิวเตอร์
จะเสนอต่อที่ประชุมเอ็นไอทีซีในเดือนมกราคม และกฎหมายเกี่ยวกับการโอนเงินทางอิเล็กทรอนิกส์
ขณะนี้อยู่ระหว่างร่างเนื้อหา คาดว่าจะเสร็จภายใน 6 เดือนนับจากนี้.

อาจารย์ เพื่อน ๆ พี่ ๆ และน้อง ๆ ที่รัก,อ่านเมล์นี้แล้ว หากเห็นด้วย
โปรดส่งต่อไปถึงคนที่ท่านรู้จักให้ได้รับรู้กันมาก ๆ
ก็จะเป็นประโยชน์ต่อพวกเขา ขอบคุณค่ะเมื่อวันที่ 3 กุมภา มีเพื่อนมาทานอาหารที่บ้าน
เพื่อนซื้อกับข้าวที่มีผักกาดหอมและถั่วฝักยาวเป็นเครื่องเคียงมาด้วย
เมื่อทานกันไม่หมด จึงเอาผักนั้นไปวางเป็นปุ๋ยไว้ที่โคนต้นไม้ สิบวันต่อมา
เมื่อกลับมาบ้านอีกครั้ง ผักที่วางไว้ที่โคนต้นไม้
ท่ามกลางอากาศค่อนข้างร้อนของต้นเดือนกุมภา ยังเขียวสด ใบยังแข็งตึง
แทบจะหยิบมากินอีกได้ หยิบขึ้นมาพิจารณาดูก็เห็นว่าไม่มีทีท่าจะเหี่ยวเน่าเลย
แม้กระทั่งวันนี้ (ที่ 15 กุมภา – ซึ่งก็คือผ่านไปนานถึง 12 วันแล้ว ก็ยังเป็นเช่นนั้นอยู่)

ผักนั้นน่าจะถูกแช่มาอย่างแรงด้วยสารอะไร?อยากให้ทุกท่านลองนึกภาพเมื่อผักหรือ
ผลไม้ในสภาพเช่นนี้เข้าไปอยู่ในกระเพาะของคนทำงานเร่งรีบ
และปกติก็ย่อยยาก อย่างคนเมืองเช่นพวกเรา
ลองนึกต่อไปถึงสารสะสมที่ร่างกายจะเก็บไว้ จากที่ผัก ผลไม้
และเนื้อสัตว์แช่สารพิษเหล่านั้น ทิ้งไว้ในร่างกายของเราในระยะยาว
แล้วลองถามตัวเองว่า คนทำงานเสียภาษีจำนวนไม่น้อยเช่นพวกเรา
ควรทนต่อไปหรือไม่?หากจะพูดกันว่าคุณภาพชีวิตคนกรุงเทพฯ
กำลังอยู่ในสภาพย่ำแย่กว่าของชาวต่างจังหวัดเป็นอย่างยิ่งนั้น
ต้องบอกว่าไม่ผิดเลย แต่ทำไมพวกเราต้องทนกับสภาพเช่นนี้
อาหารที่พวกเราซื้อกินกันอยู่ในกรุงเทพฯ ทุกวันนี้นั้น มันแย่พอ ๆ กับขยะ
ไม่ให้ประโยชน์กับร่างกายน่ะยังไม่เท่าไหร่
แต่ยังแถมโทษให้อีกด้วยนี่เป็นเรื่องไม่น่าทนอีกต่อไปแล้ว
แม้ผักที่ชื่อว่าปลอดสารพิษก็น่าจะลองซื้อมาวางตากแดดกันดูบ้าง

ดูซิว่าจะอยู่ได้คงทนถึงสิบวันอย่างผักธรรมดานี่ไหมคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภคทำอะไรอยู่?
พวกเราเสียภาษีให้เขาทำงานเพื่อดูแลพวกเราหรือเปล่า?หากท่านเป็นคนหนึ่งที่รู้สึกทนไม่ได้
กรุณาส่งต่อเมล์นี้ไปยังคนรู้จักให้มาก ๆ แล้วเรามารวมตัวกันเพื่อทำอะไรบางอย่างให้กับ
สุขภาพของเราเองเสียที
ขอบคุณ

ฉัตรนคร องคสิงห์