Date Rape : It really did happen

“ถ้ามีใครมาถามว่ารู้สึกตัวเองเป็นผู้ใหญ่เมื่อไหร่
ก็จะนึกถึงเช้าวันที่ตื่นขึ้นมา หลังจากเหตุการณ์คืนนั้นทุกที”

‘ส้ม’ บอกเราเช่นนั้น สายตาเธอเหม่อมองไป
ยังจุดหนึ่งที่คล้ายจะอยู่
ไกลแสนไกล หรือย้อนกลับไปหลายแสนปี

“จนถึงวันนี้ ก็ยังไม่เข้าใจตัวเอง
มันเป็นเหตุการณ์ที่อธิบายสั้นๆ ไม่ได้เลย”

เมื่อ WARP คิดจะทำเรื่อง “date rape”
เราค้นพบอย่างรวดเร็วว่า ความพิกลของหัวข้อนี้ ก็คือคำว่า “ข่มขืน” นี่เอง
อันที่จริงนี่ก็ไม่ต่างจากปัญหา ของ “date rape” ทุกๆ ครั้งที่เกิดขึ้น
นั่นคือเราไม่สามารถ หาเส้นแบ่ง อย่างชัดเจนได้ง่ายนักว่า
มันคือการข่มขืนหรือไม่ ผลการสำรวจจากสหรัฐอเมริกา บอกว่า
ผู้ประสบกับ date rape จำนวนกว่าครึ่งหนึ่ง ไม่อยากยอมรับว่า มันคือการข่มขืน
ถึงแม้อีก 82 % จะสารภาพว่า เหตุการณ์นั้นเปลี่ยนแปลงตัวเอง ไปตลอดชีวิตก็ตาม …

‘ส้ม’ เองก็อยู่ในกรณีเดียวกันนี้

ส้มเป็นบุคคลจริง ขณะนี้เป็นบัณฑิตจาก
มหาวิทยาลัยและคณะที่มีชื่อเสียง เหตุการณ์ที่เธอกำลังจะเล่า
ก็เกิดขึ้นแล้วจริงๆ ส้มยินดีเล่าให้เราฟัง
เพื่อเป็นอุทาหรณ์สำหรับ “เพื่อน” ทุกคนที่อ่าน WARP อยู่นี้
เราขอใช้ชื่อสมมติ เพื่อปกป้องความเป็นส่วนตัวของเธอ

+ ช่วยเล่าให้ฟังได้ไหม ว่าเรื่องมันเกิดขึ้นได้อย่างไร?

หลายปีก่อนหน้านี้ ประมาณกลางเดือนตุลา เราอยู่ปีสาม
ที่คณะกำลังเตรียมงานนิทรรศการใหญ่ในเดือนหน้า เราเป็นคนทำละครเวที
ช่วงนั้นเครียดมาก ต้องอยู่คณะดึกๆ เกือบทุกวัน พอดีวันนั้น ซ้อมละครจนเลิก
เพื่อนสนิทก็ไม่อยู่สักคน เรากำลังเซ็งๆ พอดีก็ไปเจอเพื่อนคนนี้
ที่เคยไปค่ายด้วยกัน รุ่นเดียวกัน เขาชวนไปกินข้าวเย็น ก็เลยไป
นึกๆ อยู่นะว่า ไม่ควรไปกับเขาสองคนหรือเปล่า แต่ก็คิดว่าเขาเป็นเพื่อนเรา
แค่กินข้าว จะเป็นไรไป จริงไหม กินไปสักพัก เขาก็สั่งเบียร์ แล้วให้เรากินด้วย
เราก็ไม่ได้คิดอะไร อยู่ปีสามแล้ว เรื่องกินเหล้ากินเบียร์นี่ก็เคยอยู่
ระหว่างกินข้าว ได้คุยกันเยอะมาก เหมือนยิ่งคุยยิ่งรู้สึกสนิท กันมากขึ้นเรื่อยๆ

Continue reading →