อายครูไม่รู้วิชา… อายภรรยาไม่มีบุตร …
แต่ถ้าได้ครูเป็นภรรยา… จะได้ทั้งวิชาและบุตร

รักเมียเสียเพื่อน… รักเพื่อนเสียเมีย …
แต่ถ้ารักเมียเพื่อน… จะเสียทั้งเพื่อนและเมีย

ผู้ชายนั้น…รักจริงแต่เอาเล่น ๆ …
แต่ผู้หญิงรักเล่น ๆ… แต่เอา(เป็นผัว)จริง ๆ

มีความพยายามอยู่ที่ไหน…มีความสำเร็จอยู่ที่นั่น… …
แต่บรรดาเฒ่าหัวงูทั้งหลายบอกว่า มีตัณหาอยู่ที่ไหน… มีความพยายามอยู่ที่นั่น

การไอหรือจาม… จะเป็นอันตรายถึงชีวิต… …
ถ้าท่านสุภาพบุรุษทั้งหลาย…ไอหรือจาม…อยู่ใต้เตียงเมียของคนอื่น

ที่ใดมีรัก… ที่นั่นมีทุกข์ ….เพราะฉะนั้น… …
เราะจะไปแต่ที่ใดซึ่งมีแต่ความรัก , ที่นั่น…เราจะไม่ไป… เพราะมีแต่ความทุกข์

อิทานังทุกขังโลเก… หมายถึง…การเป็นหนี้เป็นทุกข์ในโลก …
แต่คนแก่ที่ไม่ยอมสู้ทั้งหลายก็คือ..กาเมมรณังทุกขังโลเก..กามตายด้านเป็นทุกข์ในโลก

ทำดีได้ดี… ทำชั่วได้ชั่ว… หรือหว่านพืชเช่นไร…ย่อมได้ผลเช่นนั้น ….
มีข้อยกเว้นคือ… ปลูกถั่วเขียว ….ได้ถั่วงอก

ผู้หญิงที่แต่งงานแล้ว ….จะสูญเสียทั้งข้างหน้าและข้างหลัง…
สูญเสียข้างหน้า… คือนางสาว… (เหลือแต่นาง) สูญเสียข้างหลัง ….คือนามสกุล… (รู้นะคิดอะรัยอยู่อิอิ)

น้องเมีย…เป็นทรัพยากรอันมีค่ายิ่งของพี่เขย… …
ใครบังอาจมาจีบน้องเมีย…ถือว่าเป็นผู้ที่ทำลายความหวัง….อันบรรเจิดจ้าของพี่เขย ฮะ ฮ่าๆๆๆๆๆ….เอิ๊กกก…

หน้าผาก = อวัยวะที่ใช้ประกอบกับเท้าเวลามีทุกข์ เช่นนอนเอาเท้าก่ายหน้าผาก
ผม = เรียกอีกอย่างว่า “ขนหัว” ใช้แสดงอาการตกใจมากๆ เช่น ขนหัวลุก
ตา = อวัยวะที่ใช้ในการมอง จะมีอุณหภูมิสูงมากเมื่อเห็นใครได้ดี
หู = อวัยวะที่ใช้ในการฟัง ส่วนมากจะมีน้ำหนักเบา จึงก่อให้เกิดเรื่องขึ้นบ่อยๆ
ปาก = อวัยวะที่ใช้พูด ส่วนมากจะอยู่ไม่ตรงกับใจ
คอ = อวัยวะที่เชื่อมระหว่างตัวและหัว เป็นอวัยวะที่คอยหันหาคนอื่น
ก้านคอ = อวัยวะที่คอยรับแข้งคนอื่น
ไหล่ = อวัยวะที่คู่กับบ่า เช่นเคียงบ่าเคียงไหล่ มีไว้ให้คนเหงาใจหรือเศร้าใจซบโดยเฉพาะ
บ่า = อวัยวะที่คู่กับไหล่ เช่นเคียงบ่าเคียงไหล่ อาชีพจับกังมีไว้แบกข้าวสาร(ส่วนถนนข้าวสาร จับกังไม่เกี่ยว)
หัวใจ = อวัยวะสูบฉีดเลือดและฟอกเลือดให้กับร่างกาย มีไว้ให้แสดงความรักและเก็บรักไว้
ปอด = อวัยวะที่รับอากาศมาส่งหัวใจ บางครั้งใช้แสดงระดับความกล้าหาญ
หน้าอก = อวัยวะที่รองรับเรื่องหนัก อาทิเรื่องหนักอกซึ่งผู้หญิงจะหนักกว่าผู้ชาย
นม = อวัยวะที่บ่งบอกภาระการรับน้ำหนักของอก ผู้หญิงมีไว้บริการนมให้บุตร ผู้ชายถึงมีก็ไม่ได้ใช้ให้เกิดประโยชน์ แต่ก็ไขว่คว้าอยากได้มาเชยชม…
ศอก = ข้อต่อระหว่างแขนและข้อมือ มีไว้เป็นอาวุธประจำกาย และรองน้ำสำหรับบรรดาภรรยาน้อย ไม่เป็นที่แนะนำสำหรับสาวๆ มันอันตราย
มือ = เป็นอวัยวะปลายสุดของแขน มีนิ้วเป็นส่วนประกอบนิยมใช้เงินยกเห็นกันมากในสภา
กำปั้น = เป็นอวัยวะชิ้นเดียวกับมือ แต่เปลี่ยนรูปเป็นอาวุธ นิยมใช้ตัดสินปัญหา ในกรณีที่ไม่ได้ใช้สมองแก้ปัญหา
ตัว = เป็นชิ้นส่วนใหญ่ของร่างกายให้อวัยวะอื่นได้พักพิง จะลืมกันมากเวลาได้ดี
สะดือ = เป็นอวัยวะที่ใช้เชื่อมต่อกับแม่ยามอยู่ในครรภ์ เมื่อโตขึ้นใช้วัดระดับความสุภาพ ถ้าต่ำกว่านี้ทะลึ่ง!!
ขาอ่อน = เป็นอวัยวะเชื่อมต่อจากสะโพกลงมา นิยมใช้ในการประกวด เพราะเห็นได้เด่นชัดกว่าสมอง
หัวเข่า = ข้อต่อระหว่างขาและหน้าแข้ง เป็นอาวุธประจำกาย ผู้หญิงใช้โจมตี จุดอ่อนผู้ชาย และบางคนใช้ซับน้ำตาเวลาเศร้า นิยมมากสำหรับคนหลงรักชาวบ้าน
แข้ง = อวัยวะที่ถัดมาจากเข่า นิยมใช้พาดก้านคอ…
น่อง = อวัยวะที่อยู่ด้านหลังของแข้ง ใช้วัดระดับความแข็งแรงของขาและวัดความกร้านชีวิต
ขนหน้าแข้ง = อวัยวะที่วัดระดับของฐานะ ยิ่งรวยมากขนหน้าแข้งจะร่วงน้อย
เท้า = เป็นอวัยวะที่ใช้ยืน บางครั้งใช้ก่ายหน้าผาก หรือเป็นอวัยวะที่ใช้ผลัก ซึ่งเรียกกันโดยทั่วไปว่า “ยัน”