พยายามเดินจากมาอย่างเงียบๆ

ไม่ต้องการบอกเล่าหรืออธิบายอะไร

ไม่ใช่ว่าไม่มีหัวใจ

ก้อเพราะรู้สึกจึงก้าวเดินออกมา

ขอบคุณทุกช่วงเวลาที่ผ่านเลยมา

ที่ทำให้ฉันรู้สึกว่าตัวเองมีคุณค่า

เป็นผู้หญิงที่เลิศเลอไม่แพ้ใคร

ถ้าเปรียบดังนกฉันคงเป็นนกที่อยู่ในกรงทอง

ที่ใครมองแล้วต่างอิจฉา

แต่ใครจะเข้าใจความรู้สึกของนกที่อยู่ในกรง

อิสระที่มันเฝ้าโหยหา

ปีกสองข้างที่ต้องการโบยบิน

มันห่างไกลเหลือเกิน

ความรักที่เจ้าของหยิบยื่นให้

รักในสิ่งที่เค้าอยากให้เป็น

จนลืมมองดูนกที่อยู่ในกรงว่ามันต้องการอะำไร

ขอเพียงอิสรภาพอันน้อยนิด

นกที่มีชีวิตคงไม่บินจากเธอไป…