… อดีตคือสิ่งที่ผ่านพ้นไปแล้ว แต่ทำไมคนเราถึงยังคงนึกถึงมัน และ ยังคงพร่ำเพ้อถึงสิ่งที่เสียไปในอดีต ยังคงจมปลักอยู่กับความรู้สึกส่วนตัวที่งดงามในอดีต โดยบางครั้งลืมสนใจในปัจจุบันและอนาคตไป …
… แม้บางครั้งคนเราจะรู้ว่าสิ่งที่คิดอยู่นั้นเป็นเพียงความคิด เป็นเพียงจินตานาการ รู้ตัวว่าตัวเองอยู่ในโลกแห่งความฝันที่ไม่มีจริง แต่ก็ยังคงยินดี และยอมที่จะอยู่ต่อ เหมือนกับเป็นการหลอกลวงตนเองให้มีความสุข แม้ว่าจะเพียงชั่วครู่ และไม่ยั่งยืน แต่แค่ได้ฝันทุกคนก็พอใจแล้ว …
… ตลอดเวลาที่ผ่านมามีผู้หญิงคนหนึ่งที่คิดอยู่เสมอตลอดเวลาว่า ตัวเองอยู่คนเดียว แม้ว่าเธอจะมีสีหน้ายิ้มแย้มอยู่เสมอๆ แต่ในใจของเธอกลับปวดร้าว เพราะความคิดที่ตัวเองคิดอยู่เองคนเดียว จนมาวันหนึ่ง เธอได้พบกับผู้ชายที่เป็นที่รัก ผู้ชายคนนั่นเข้ามาทำให้เธอรู้ว่า เธอเองก็ยังมีค่ากับใครๆอยู่ ทำให้โลกของเธอสว่างสดใสขึ้นมาทันที เธอจึงคิดในใจ ว่าชีวิตเธอจะมีแต่ผู้ชายคนนี้เพียงคนเดียว แต่แล้วเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันก็เกิดกับเธอ เมื่อผู้ชายคนนั้นเดินเข้ามาบอกเธอว่า เขาเจอคนที่ใช่แล้ว ขอบคุณที่เธออยู่เคียงข้างเข้ามาตลอดเวลา เธอร้องไห้เจียนจะขาดใจอยู่ตรงนั่น และถามว่า
“ตลอดเวลาที่ผ่านมาคุณไม่ได้รักฉันเลยใช่ไหม แล้วทำไมคุณต้องมาให้ความหวังกับฉันด้วย”
… ผู้ชายคนนั้นได้แต่ลำบากใจ เพราะตลอดเวลาเขาก็เป็นฝ่ายผิดที่ทำเหมือนเธอสำคัญ แม้เขาจะไม่เคยพูดว่ารักเธอ แต่การกระทำและคำพูดบางอย่างก็ทำให้คนที่อ่อนไหวอย่างเธอคิดไปเองได้ เขาได้แต่ยืนมองผู้หญิงที่เห็นเธอเป็นเพื่อนที่ดีมากคนหนึ่ง และ เขาไม่เคยคิดที่จะรักเธอมากกว่าคำว่าเพื่อนเลยแม้แต่ครั้งเดียวเขายืนมองเธอนั่งร้องไห้ แล้วเข้าก็หันหลังออกไป พร้อมกับทิ้งคำพูดว่า
“ผมไม่เคยบอกคุณสักคำเลยน่ะว่า ผมรักคุณ ที่ผ่านมาผมแค่ห่วงคุณเหมือนคุณเป็นเพื่อนที่ดีของผมคนหนึ่งเท่านั้นเอง”
… เธอหยุดร้องไห้และมองแผ่นหลังที่ครั้งหนึ่งเคยอยู่ใกล้และให้ความอบอุ่นกับเธอ เธอทั้งสับสนและวุ่นวายในหัวใจ และจากความรักมากมายของเธอ ก็กลับกลายมาเป็นความแค้น แค้นที่เขาคนนั้นเข้ามาหลอกลวงเธอ แค้นที่เข้าเคให้ความหวังและจากไป เธอจึงลุกขึ้นปาดน้ำตา และคิดในใจเงียบๆคนเดียวว่า เขาทำเราเจ็บ เขาก็ต้องเจ็บด้วยเหมือนกัน …
… วันที่ผู้ชายคนนั้นแต่งงาน เธอวางแผน สร้างความเข้าใจผิดให้เจ้าสาวของเขา จนงานแต่งงานวุ่นวาย ทั้งเธอยังคอยยุยงจนการทำงานของผู้ชายคนนั้นล้มเหลว เธอทำลายชีวิตของผู้ชายคนนั้นทุกอย่างจนเขาแทบบ้า และทนไม่ไหว จึงฆ่าตัวตาย หลังจากที่เธอรู้ข่าวการตายของชายอันเป็นที่รัก เธอแทบคลั่ง เธอไม่คิดว่าจะให้เขาตาย แค่อยากให้เขากลับมาอ้อนวอนคุกเข่าขอโทษเธอ เธอจึงพยายามฆ่าตัวตายตามแต่ไม่สำเร็จ ทำให้เธอพิการ อวัยวะส่วนล่างทำงานไม่ได้ และมีอาการเหม่อลอย เธอต้องเข้ารับการรักษาตัวอยู่นาน และเธอก็ฆ่าตัวเองตายจนสำเร็จ โดยการกินสารเคมีเข้มข้นเข้าไป …
… ที่ผ่านมาเธอรักผู้ชายคนนั้นมาก รักจนลืมเผื่อใจของตนเองเอาไว้สำหรับเจ็บ พอเมื่อถึงวันที่เธอต้องผิดหวัง จึงทำให้เธอแค้น และขาดสติในการทำใจ จึงทำให้มีแต่ความพินาศ ทั้งต่อเธอ และชายที่เธอรักมากที่สุด …
… จดหมายสารภาพความในใจของเธอ ได้เขียนขอโทษพ่อแม่ ที่เธอเป็นคนไม่ดี ทำให้พ่อแม่ต้องเสียใจ และเธอไม่สามารถทดแทนบุญคุณได้ ทั้เธอยังบอกว่า เธอรู้ว่าสิ่งที่เธอทำไปไม่ใช่สิงดี แต่เธอคงไม่สามารถมีจิตใจจะใช้ชีวิตต่อไปได้อีกต่อไป …