รับรู้.. กับความเจ็บปวด

เพราะมีเธอ ..ฉันจึงยิ้มได้
เพราะเป็นเธอ ..ฉันจึงรู้สึก
เพราะว่าเธอ ..ฉันจึงเผลอ……

เพราะฉันไม่เคยพูด
เพราะฉันไม่เคยถาม
เพราะเธอไม่เคยบอก

เพราะฉันเอง ทุกอย่างจึงเป็นแบบนี้

ฉันไม่ได้ตั้งใจจะให้เธอโกรธ
ฉันไม่ได้ตั้งใจจะให้เธอรำคาญ
ฉันไม่ได้ตั้งใจจะให้เธอเบื่อหน่าย
ฉันไม่ได้ตั้งใจจะให้เธอ…เดินออกไป

เพียงเพราะฉันกลัว ..กลัวใจตัวเอง
เพียงเพราะฉันไม่กล้า ..ไม่กล้าที่จะพูดออกไป
เพียงเพราะฉันไม่แน่ใจ ..ไม่แน่ใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น
เพียงเพราะ…….

สมควรแล้วที่ทุกอย่างลงเอยแบบนี้
สมควรแล้วที่ฉันต้องได้รับ
สมควรแล้วที่ฉันต้องเจ็บปวด
สมควรแล้วที่ฉันต้องทรมาน

ฉันต้องเจ็บ.. ก็เพราะตัวฉันเอง ถึงแม้ไม่ได้ต้องการให้มันเป็นแบบนี้
บางอย่างที่ทำไป ฉันไม่ได้ตั้งใจ ฉันขอโทษนะคะ ..

” ได้โปรด ..อย่าเย็นชาแบบนี้ ได้โปรด ..อย่าเดินจากไปเลย ”
” แต่ถ้าหาก..มันถึงเวลาแล้ว เพียงคุณบอกให้ฉันปล่อยคุณไป …
ในเมื่อคุณต้องการ ฉันก็จะทำให้ ถึงแม้ฉันจะ ต้องทรมานมากแค่ไหนก็ตาม ”

” แม้คุณจะเจ็บปวด ตัวฉันเองก็เจ็บปวดไม่น้อยไปกว่าคุณเลย ”