ยิ่งเวลาผ่านไป..ใจฉันยิ่งแย่ลง

ยิ่งเวลาผ่านไป..ใจฉันยิ่งแย่ลง

เคยมีใครๆหลายคนบอกกับฉันเสมอว่า..
เมื่อเวลาผ่านไปสักพักอะไรๆที่แย่ๆก็จะดีขึ้นเอง..
รวมทั้งหัวใจและความรู้สึกของฉันด้วย..
จนฉันเองก็เคยเชื่อแบบนั้น..
เพราะทุกๆครั้งที่ผ่านมาเวลาสามารถเยียวยาเรื่องแย่ๆได้จริงๆ
แต่วันนี้..เรื่องราวที่เกิดขึ้น
ทำไมทฤษฎีเก่าๆมันใช้ไม่ได้…
เวลาที่หมุนไปเรื่อยๆ..ที่เคยเยียวยา
กลับกลายเป็นมีดคอยเฉือนบาดแผลในใจของฉันให้มันใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ
เวลาที่หมุนไปเรื่อยๆ..ยิ่งทำให้หัวใจของฉันแย่ลง..
น้ำตา..ไม่เคยหยุดไหล…
น้ำตา..พรั่งพรูหลังออกมา
น้ำตา..ที่พยายามกลั้นเท่าไหร่ก็ไม่เป็นผล
น้ำตา..ที่สามารถไหลออกมาได้เพียงแค่,,หลับตาเห็นภาพใครบางคน
น้ำตา..ที่สามารถไหลออกมาได้เพียงแค่,,ได้ยินชื่อใครบางคน
น้ำตา..ที่สามารถไหลออกมาได้เพียงแค่,,ได้ยินเพลงบางเพลง
น้ำตา..ที่สามารถไหลออกมาได้เพียงแค่,,ได้เห็นภาพเก่าๆ
น้ำตา..ที่สามารถไหลออกมาได้เพียงแค่,,ได้เห็นอะไรๆที่สะกิดให้นึกถึงเรื่องของเรา
น้ำตา..ที่สามารถไหลออกมาได้เพียงแค่,,ได้รับรู้เรื่องราวของใครบางคน
น้ำตา..ที่สามารถไหลออกมาได้เพียงแค่,,ได้เห็นชื่อใครบางคนบนหน้าจอโทรศัพท์
น้ำตา..ที่สามารถไหลออกมาได้เพียงแค่,,ยังรักและคิดถึงใครบางคน-ทุกลมหายใจ-
วันนี้..ทุกวินาที..ฉันยังรักและคิดถึงใครบางคนเสมอ..และมีน้ำตา T^T
สุดท้าย..ยิ่งเวลาผ่านไป..หัวใจของฉันยิ่งแย่ลง

สักวันฉันคงชินใช่ไหม…?

สิ่งที่ตัวฉันทำวันนนี้..

หลายคนอาจจะมองว่าฉัน “โง่”

หลายคนอาจจะมองว่าฉัน “งมงาย”

หลายคนอาจจะมองว่าฉัน “ทำร้ายตัวเอง”

หลายคนอาจจะมองว่าฉัน “เวอร์”

แต่สำหรับใครที่ยังไม่เคยเจอ..ไม่รู้หรอกว่าฉันรู้สึกยังไง

ขอหลบไปพัก..เผื่อว่าจะดีขึ้น

ขอหลบไปพัก..เผื่อว่าจะเข็มแข็งเหมือนเดิม

ขอหลบไปพัก..ถึงแม้ว่าจะใช้เวลานานไปนิด

ขอหลบไปพัก..ถึงแม้ว่าจะลืมเค้าไม่ได้ -*-

ขอหลบไปพัก..ถึงแม้ว่าสุดท้าย..ยังคง “อ่อนแอ”

ขอหลบไปพัก..ถึงแม้ว่าน้ำตาไม่เคยหยุดไหล..

สักวันฉันคง “ชิน” ไปเอง..กับการยัง “ร้องไห้”

สักวันฉันคง “ชิน” ไปเอง..กับการยัง “คิดถึง..คนคนเดิม”

สักวันฉันคง “ชิน” ไปเอง..กับการยัง “รักเค้าอยู่ทุกลมหายใจ”

สักวันฉันคง”ชิน” ไปเอง..กับการยัง “รอคอยอย่างลมๆแล้งๆ”

—–นี่แหละ..ตัวคน..ของคนโง่..งมงาย..อย่างฉัน—–

*NarM_tOEy

..ทำไม..

ทำไม ต้องรักเค้ามากมาย
ทำไม ตัดใจจากเค้าไม่ได้สักที
ทำไม ต้องร้องไห้ทุกวัน
ทำไม อ่อนแอได้ถึงขนาดนี้
ทำไม ต้องอยากรับรู้เรื่องราวของเค้า
ทำไม ต้องอยากได้ยินเสียงเค้า
ทำไม ต้องอยากโทรไปหาเค้า
ทำไม ต้องคิดถึงเค้าตลอดเวลา
ทำไม ต้องเห็นภาพเก่าๆ ทุกครั้งที่หลับตา
ทำไม ต้องฝันถึงเค้าทุกคืน
ทำไม ต้องอยากเจอเค้า
ทำไม ต้องอยากเห็นหน้าเค้า
ทำไม ยังรอให้เค้ากลับมาหา
ทำไม ยังรอทั้งๆที่รู้ว่าเป็นไปไม่ได้
ทำไม ยังส่งข้อความไปหาเค้า
ทำไม ยังเป็นห่วงเค้า
ทำไม ไม่ยอมตัดใจทั้งๆที่รู้ว่า เค้าไม่รักเราแล้ว
ทำไม ไม่ยอมรับว่าเค้ารำคาญ
ทำไม ที่เจ็บทุกวันนี้ยังไม่พอ

พอสักทีเถอะ,,เค้าไม่มีวันกลับมา
พอสักทีเถอะ,,เหนื่อยบ้างมั้ย
พอสักทีเถอะ,,สงสารหัวใจ
พอสักทีเถอะ,,กับการร้องไห้
พอสักทีเถอะ,,กับการทำร้ายตัวเอง
พอสักทีเถอะ,,อย่าไปยุ่งกับเค้าอีกเลย
พอสักทีเถอะ,,อย่าทำให้เค้าสมเพศอีก
พอสักทีเถอะ,,น้ำตา

ก็แค่..ยอมรับความจริง
ก็แค่..อยู่คนเดียว
ก็แค่..เหงา
ก็แค่..กลับมาเป็นเหมือนเดิม
ก่อนเค้าจะเข้ามา
ก็แค่..ปิดตายหัวใจ
ก็แค่..ต่อไปนี้จะไม่มีเค้าอีกแล้ว

แล้วจำไว้ให้ดี
ความรัก,,มันทำให้เราเจ็บ
เพราะฉะนั้น,,
เก็บเอาไว้,,อย่าให้ใครอีกเลย
ปิดประตูหัวใจเอาไว้
อย่าให้ใครเข้าไปได้อีก

หนามเตย*

ไม่ผิดใช่ไหม??

ไม่ว่าจะทำดีแค่ไหน
สุดท้าย..ก้อไม่เหลือครัย

สิ่งดีๆที่ชั้นเคยทุ่มเทให้ไป..สุดท้าย
เหลือเพียง “น้ำตา”

แล้วชั้นจะทำดีต่อไปเพื่ออะไร??
ในเมื่อผลสุดท้ายก้อไม่เหลือครัยเหมือนกัน

วันนี้ถ้าจะขอ”เลว”คงไม่ผิด
ไม่ได้อยากทำ ให้ชีวิตตกต่ำ
ไม่ได้อยากทำ เพียงเพราะจะประชดใคร
ไม่ได้อยากทำ เพียงเพื่อจะเรียกร้องความสนใจ
ไม่ได้อยากทำ เพียงเพื่อจะให้ครัยกลับมา
แต่
อยากลองทำอะไรใหม่ๆบ้าง
อยากลองทำอะไร..ที่ตรงกันข้ามกับที่เคยทำ
อยากลองทำเป็นคนเลวดู..อาจจะมีความสุขกว่าเป็นคนดี
เพราะสุดท้าย..ผลที่ได้คงไม่ต่างกัน
คือ “น้ำตา”
และ
“ไม่เหลือครัย”

หนามเตย*