|| ปีใหม่ ระเบียงห้องที่แสนถูกใจ และสิ่งที่เรียนรู้ได้จากเวลา ||

สวัสดีปีใหม่
HAPPY NEW YEAR
!!! 2010 !!!

เทศกาลที่ฉันรู้สึกมีความรู้สึกร่วมมากที่สุด *o*
แม้หลายปีที่ผ่านมา จะไมได้ฉลองปีใหม่พร้อมกะใครๆก็ตาม
ปีใหม่ที่กลายเป็นปีเก่าในแต่ละปีๆ ฉันใช้ชีวิตในคืนส่งท้ายปี…คนเดียว
และไม่ได้รู้สึกอยากจะส่งท้ายกับใคร – - – - อันนี้เรื่องจริง

ฉันชอบที่จะมองบรรยากาศรื่นเริงนั้นโดยการมองและสัมผัสความรู้สึกแห่งความสุขนั้นทางสายตา
มากกว่าที่จะเอาตัวเองเข้าไปร่วมเป็นส่วนหนึ่ง ……….ไม่รู้ทำไม ?

ทั้งที่ก็มีเพื่อนที่ชวนฉันและเพื่อนที่ให้ฉันชวน…แต่ฉันก็ไม่เลือกทั้งสองอย่าง
ปีนี้ก็อีกเช่นกัน ฉันยังยืนกรานที่จะผ่านคืนวันที่ 31 ธันวา โดยลำพังอย่างมีความสุขด้วย
วันนี้ออกไปเดินเซนทรัลคนเดียว 3 ชั่วโมง ตั้งแต่ 6 โมงเย็น ยัน 3 ทุ่ม โอ้วววว
ไม่ใช่ว่าเซนทรัลกว้างซะจนเดินไม่ทั่ว แต่เพราะ หนังสือมีเยอะเกินที่จะเลือกได้
ใช่แล้ว ไปร้านหนังสือ อิอิอิ วนไปวนมา วนวนไป ๆๆๆๆ หยิบเล่นนั้นที เล่มนี้ที ๆ ๆ
สุดท้ายก็ผ่านไปชั่วโมงกว่า เลือกมาได้ 4 เล่ม
((แน่นอนว่ามันคงไม่ใช่หนังสือวิชาการจ๋า และต้องไม่ใช่ด้วย…ไม่ต้องการ))

จากนั้นก็เดินไปสู่เป้าหมายอันดับหนึ่งของการมาเซนทรัลในวันนี้
เคาท์เตอร์เครื่องหนัง กระเป๋า กระเป๋าสตางค์…..ฉันอยากได้กระเป๋าสตางค์ใบใหม่
เดินโฉบไปแบรนด์นั้นทีแบรนด์นี้ที เล็งใบนั้นที ใบนี้ที …..แต่แล้วก็ได้รองเท้ามาหนึ่งคู่ -*-
ผ่านไปอีกชั่วโมงครึ่ง……ในที่สุดกระเป๋าสตางค์ใบใหม่ของปีนี้ก็เป็นม้ามืดเข้าวิน
ไม่ใช่เพราะราคาถูกสุด (ซื้อกระเป๋าสตางค์ใบนี้แล้ว กระเป๋าสตางค์ที่พกมาแต่แรกแฟบลงไปเป็นคนไม่มีอันจะกินเลยทีเดียว)
แต่เพราะดูองค์ประกอบหลายๆอย่างแล้ว ดูเหมาะสมที่สุดและที่น่าแปลกคือ ยิ่งมองก็ยิ่งชอบ (ทั้งที่ตอนแรกไม่อยู่ในสายตาเลย)
3 ชั่วโมงที่ผ่านไป ใช้เวลาไปกับหนังสือและกระเป๋าสตางค์ แค่สองอย่างนี้จริงๆ ให้ตายเถอะ
…………แล้วก็กลับห้อง

00.00 เสียงพลุดังตูมตามๆไม่ขาดสาย เลยออกไปดูซะหน่อย
[[ ขอบอกหน่อยว่า ส่วนที่ฉันชอบห้องที่ฉันพักอยู่ตอนนี้มากที่สุดคือ มันมีพื้นที่สำหรับให้ทำเป็น 'ห้องครัว' ได้
และส่วนที่ชอบมากที่สุดอันดับสองคือ 'ระเบียงห้อง' ระเบียงห้องนี้เป็นระเบียงที่วิเศษมาก มันโล่ง ปลอดโปร่ง สบาย
ไม่มีตึกสูงมาเบียดบังอากาศหายใจ มองเห็นท้องฟ้า เห็นพระจันทร์ เห็นดาว แล้ววันนี้ก็ยังเห็นพลุสว่างไสวไปทั่วบริเวณในระดับสายตาพอดีด้วย
ซึ่งหาไม่ได้ง่ายๆในกรุงเทพฯ ที่จะมีห้องพักบรรยากาศระดับวีไอพีขนาดนี้ได้ *-* ]]
พลุก็สวยตามแบบฉบับของความเป็นพลุ จุดไล่เลียงสลับกันไปมาๆ
ฉันต้องกลอกตามองทั้งด้านหน้า ด้านซ้าย ด้านขวา จะได้มองทุกด้านไม่ให้น้อยหน้ากัน ฮ่าา
แล้วสุดท้าย ………ก็ไม่มีงานเลี้ยงใดที่ไม่มีวันเลิกลา

เสียงพลุ เสียงดนตรี เสียงผู้คน ก็เงียบลง………………………………ทุกอย่างกลับสู่โหมดปกติ
แต่ที่เปลี่ยนแล้วไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปคือ ปี เดือน วัน ที่เป็นปีใหม่ เดือนใหม่ วันใหม่ทั้งหมด

สิ่งที่เรียกว่า ” เวลา ” ไม่เคยหยุดนิ่ง มันยังคงเดินหน้านำพาสิ่งต่างๆให้ก้าวเดินต่อไปเรื่อยๆๆๆ
และสิ่งที่ได้เรียนรู้จาก ” เวลา ” คือ
——– ไม่มีสภาพใดที่จะไม่เปลี่ยนแปลงได้ตลอดไป และ ไม่มีปริมาณใดที่จะยังคงเท่าเดิมได้ตลอดกาล ———

สุขสันต์วันเริ่มต้นสิ่งใหม่ๆค่ะ

|| ฉันรักเธอ เธอรักฉัน….แต่…เรารักกัน ? ||

ฉันรักเธอ เธอรักฉัน เรารักกัน
ถ้าแค่นั้น เรื่องคงลงเอยด้วยดีได้
แต่เธอรักฉัน โดยที่มีอีกคนอยู่ข้างกาย
ความรักจบไม่ง่าย เมื่อมีสามหัวใจมาพัวพัน

ฉันรักเธอ เขารักเธอ เธอรักฉัน
เรารักกัน แต่เรามีกันและกันไม่ได้
เธอให้เขาอยู่ข้างกาย แล้วให้ฉันอยู่ข้างในใจ
หากแค่ตำแหน่งเดียวที่อยู่ได้ คงไม่มีฝ่ายใดยินดี

ฉันรักเธอ เธอรักฉัน หรือรักเขา
เรื่องของเรา อย่าปล่อยให้ค้างคาอยู่อย่างนี้
เธอเลือกฉัน หรือเลือกเขา ช่วยตัดสินใจเสียที
ให้มีคนเดียวที่ ได้อยู่ทั้งในใจและข้างกายเธอ

แต่งโดย ——————WongWaen——————
รู้สึกโดย ——————WongWaen——————
เศร้าโดย —————–WongWaen——————
เจ็บโดย ——————WongWaen——————

||

เราสองคน ต่างฝ่ายต่างให้คำนิยามกันและกันว่า “เพื่อนสนิท”
แต่ ………………………เราควรสนิทกันได้แค่ไหนเหรอ ??!!

เราห่วงใย เข้าใจ ไว้ใจ เชื่อใจ ฯลฯ
รู้สึกกับแกทุกอย่าง
เท่าที่เพื่อนคนหนึ่ง จะมีให้ เพื่อนอีกคนหนึ่งได้
เราเชื่อว่าแก ก็มีความรู้สึกเหล่านั้น ให้เราเช่นกัน

เรารู้ว่า แกรักเรา

เ ร า ก ็ ” ร ัก ” แ ก

—o—-o—-o—-o—-o—-o—

ถึง เพื่อนสนิท…

เราไม่รู้ว่าควรจะเริ่ม จากตรงไหน
คิดไม่ออกว่า ควรจะเริ่มต้นยังไง
ความรู้สึกในใจ ที่เก็บไว้ตลอดมา

ถ้าเพื่อนคนนี้ รู้สึกไม่เหมือนเดิม
ถ้าความห่วงหา มันเพิ่มจากวันก่อน
ถ้าเมื่อคิดถึงแก ก็มีแต่ความอาวรณ์
ถ้าความรักแอบซ่อน มันซ้อนอยู่ในใจ

เราควรทำอย่างไร…
ควรบอกแกไป หรือคิดในใจเท่านั้น
ควรแสดงออก หรือเก็บไว้ตลอดกาล
ควรรับรู้ด้วยกัน หรือทรมานคนเดียว

–__–__–__–__–

เมื่อ

“ความรัก” ที่มี

กับ

“ความสัมพันธ์ ” เนิ่นนาน

นั้นได้ถูกกั้นไว้ แค่เส้นบางๆ

….ฉั น ไ ม่ ก ล้ า ข้ า ม ไ ป….

——————————————————————————-

โอ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
ติสแตกแล้วค่ะ พี่น้องงงงงงงงงงงงงงงงง
ช่วยหนูด้วยยยยยยยยยย

ก็ไม่ได้คิดฝันเลยว่าจะเอามาเปิดเผย
ต่อสาธารณชนแบบนี้
แต่วันนี้มันไม่ไหวแล้วจริงๆ
ขอให้ได้ระบายหน่อยเหอะ
กลืนไม่เข้า คายไม่ออก

SaDddddddddddd ค่ะ TT^TT

ละครชีวิตเรื่องนี้ สอนให้รู้ว่า

” อย่ามีเพื่อนสนิท ต่างเพศ…จะเป็นการปลอดภัยต่อตัว และหัวใจที่สุด”

TTT^TTT

||….พยายามที่จะพยายาม…||

5 เดือน

และแล้ววันนี้…..ชีวิตคุณวงแหวนแสนทรหดก็ถึงแก่การปฎิวัติรัฐประหารวงจรชีวิตตัวเองโดยสิ้นเชิง

จากชีวิตเรื่อยๆเปื่อยๆชิวๆ
เข้านอนตีสาม ตื่นนอนสิบโมงถึงเที่ยง
ดูทีวี เล่นเนต นั่งเหม่อลอย นอนกลิ้งเกลือกเล่นตอนกลางวัน

แต่แล้วในที่สุด สวรรค์ก็ปราณีมาโปรดสัตว์แก่ชะตาชีวิตที่ว่างเปล่าของสาวน้อยร้อยชั่ง (น้ำหนักตัว)
ใครสักคนคงจะสมเพชวงจรอุบาทว์ตลอดระยะเวลาห้าเดือนที่ผ่านมา จึงทำให้เกิดสิ่งมหัศจรรย์เกิดขึ้นบนโลกนี้
สองวันที่ผ่านมานี้และคงจะจากนี้เป็นต้นไป คุณวงแหวนแสนสารพัดตื่นนอนเวลาตีห้าสี่สิบห้า อาบน้ำแต่งตัว
ดื่มนมหนึ่งกล่อง เรียกวินมอไซ ต่อรถไฟฟ้าใต้ดิน เดินด้วยสองเท้าอวบๆ เพื่อ…..ไปทำงานนนนนนนนนน !!!!!!!!!!

ใช่ค่ะ เธอมีงานทำแล้ววววววววววววววววววค่ะ T___T
เธอไม่ใช่คนว่างงานแล้วววววววววววววววววค่ะ T____T
หลังจากที่สมัครงานมาเรื่อยๆ รอสัมภาษณ์งานเรื่อยๆ
ไปสัมภาษณ์งานเป็นระยะๆ ภายในเวลาห้าเดือนที่ผ่านมา
ท้อ เหนื่อย เบื่อ เครียด กังวล ผิดหวัง เศร้า ตื่นเต้น
และอีกสารพัดอารมณ์ทั้งมวลบนโลก
เธอได้รู้สึกถึงอาการเหล่านั้นมันซ้ำไปซ้ำมา
ตลอดเวลาที่ผ่านมาจนกระทั่งตอนนี้และอีกต่อไปในอนาคต
เธอได้ลิ้มรสชาติทั้งความขื่นขมและความหอมหวานของสิ่งที่เรียกว่า…..” ความพยายาม “

ความพยายามปลุกใจ ปลอบใจตัวเองตอนท้อแท้ ผิดหวัง หมดกำลังใจ
ความพยายามที่จะทำให้หลายๆคนเห็นว่าเธอไม่ใช่คนไม่เอาไหน เกาะพ่อแม่กินไปวันๆ หรือหวังพึ่งพาบารมีของใครให้ได้งาน
ความพยายามที่จะดิ้นรนให้ตัวเองหลุดพ้นจากความว่างเปล่า ความเรื่อยเปื่อย ความไม่มีสาระ
และความพยายามที่จะแสดงให้ทุกคนเห็นว่าเธอยืนบนขาตัวเองได้ ดูแลตัวเองและครอบครัวได้ และใช้ชีวิตอยู่บนโลกนี้อย่างมีคุณค่า

– เป็นผู้ใหญ่ที่สง่างาม –

ณ เวลานี้……”ความพยายาม”ข้างต้นนี้ จะดำเนินไปได้อีกนานแค่ไหน จะกลายเป็น”ความสำเร็จ” ในวันใด
ไม่มีใครตอบได้แม้แต่ตัวเอง แต่อย่างน้อยตอนนี้ เวลานี้

….. “ชีวิตก็กำลังพยายามที่จะพยายาม”……..

|| ทำไมโลกนี้ต้องมีผู้ชาย….อย่างเธอ !!?!! ||

….

อีกแล้ว

นี่กูถูกโฉลกหรือประสาทสัมผัสกูเสื่อม

ถึงขนาดจับพลังความแมนของเธอไม่ได้

ที่ผ่านมาเวลาเจอคนประเภทนี้ ก็จะรู้นะว่า

-ใคร แอ๊บไม่แอ๊บ-

แต่แล้ว

ความรักทำให้คนตาบอด…….จริงด้วย ?

ต่อมผลิตฮอร์โมนที่ใช้จับพลังเพศตรงข้ามของฉัน

คงถูก….รังศีความลุ่มหลง….มาบดบัง

หรือจะเป็นเพราะเธอสำเร็จวิชา -แอ๊บขั้นเทพ- ?

ไม่ได้เสียใจ ไม่ได้เสียดาย ไม่ได้เกลียด ไม่ได้จะประจานอะไรเธอทั้งนั้น

ฉันแค่……………………….ช๊อค !?!

เขาว่ากันว่า….คนเราเลือกเกิดไม่ได้ แต่เลือกที่จะเป็นได้

แล้วเธอเลือกที่จะเป็นแบบนี้….งั้นหรอ ?

หรือว่าเธอก็ไม่ได้อยากเป็น แต่เธอโดนสภาพแวดล้อมบังคับ….งั้นหรอ ?

ในเมื่อเธอก็รู้ตัวแล้วว่าเธอเป็นแบบนี้ แล้วเธอมาแสดงว่าเธอไมได้เป็น
แล้วมาทำตัวแบบนั้นให้ฉันเห็น แล้วให้ฉันรู้สึกกับเธอเหมือนที่รู้สึกกับ
ผู้ชายโดยธรรมชาติทำไม ?

หรือฉันผิดเองที่ไม่ดูตาม้าตาแมวดีๆก่อนที่จะคิดอะไรกับใคร ?

หรือเพราะโชคชะตาชอบเล่นตลก ?

หรือเพราะฉันควรเป็นทอม ?

เพราะอะไร

โธ่เว้ย !!!??!!!!!

ทำไมโลกนี้ต้องมีผู้ชาย……..อย่างเธอ T3T