สวัสดีปีใหม่
HAPPY NEW YEAR
!!! 2010 !!!
เทศกาลที่ฉันรู้สึกมีความรู้สึกร่วมมากที่สุด *o*
แม้หลายปีที่ผ่านมา จะไมได้ฉลองปีใหม่พร้อมกะใครๆก็ตาม
ปีใหม่ที่กลายเป็นปีเก่าในแต่ละปีๆ ฉันใช้ชีวิตในคืนส่งท้ายปี…คนเดียว
และไม่ได้รู้สึกอยากจะส่งท้ายกับใคร – - – - อันนี้เรื่องจริง
ฉันชอบที่จะมองบรรยากาศรื่นเริงนั้นโดยการมองและสัมผัสความรู้สึกแห่งความสุขนั้นทางสายตา
มากกว่าที่จะเอาตัวเองเข้าไปร่วมเป็นส่วนหนึ่ง ……….ไม่รู้ทำไม ?
ทั้งที่ก็มีเพื่อนที่ชวนฉันและเพื่อนที่ให้ฉันชวน…แต่ฉันก็ไม่เลือกทั้งสองอย่าง
ปีนี้ก็อีกเช่นกัน ฉันยังยืนกรานที่จะผ่านคืนวันที่ 31 ธันวา โดยลำพังอย่างมีความสุขด้วย
วันนี้ออกไปเดินเซนทรัลคนเดียว 3 ชั่วโมง ตั้งแต่ 6 โมงเย็น ยัน 3 ทุ่ม โอ้วววว
ไม่ใช่ว่าเซนทรัลกว้างซะจนเดินไม่ทั่ว แต่เพราะ หนังสือมีเยอะเกินที่จะเลือกได้
ใช่แล้ว ไปร้านหนังสือ อิอิอิ วนไปวนมา วนวนไป ๆๆๆๆ หยิบเล่นนั้นที เล่มนี้ที ๆ ๆ
สุดท้ายก็ผ่านไปชั่วโมงกว่า เลือกมาได้ 4 เล่ม
((แน่นอนว่ามันคงไม่ใช่หนังสือวิชาการจ๋า และต้องไม่ใช่ด้วย…ไม่ต้องการ))
จากนั้นก็เดินไปสู่เป้าหมายอันดับหนึ่งของการมาเซนทรัลในวันนี้
เคาท์เตอร์เครื่องหนัง กระเป๋า กระเป๋าสตางค์…..ฉันอยากได้กระเป๋าสตางค์ใบใหม่
เดินโฉบไปแบรนด์นั้นทีแบรนด์นี้ที เล็งใบนั้นที ใบนี้ที …..แต่แล้วก็ได้รองเท้ามาหนึ่งคู่ -*-
ผ่านไปอีกชั่วโมงครึ่ง……ในที่สุดกระเป๋าสตางค์ใบใหม่ของปีนี้ก็เป็นม้ามืดเข้าวิน
ไม่ใช่เพราะราคาถูกสุด (ซื้อกระเป๋าสตางค์ใบนี้แล้ว กระเป๋าสตางค์ที่พกมาแต่แรกแฟบลงไปเป็นคนไม่มีอันจะกินเลยทีเดียว)
แต่เพราะดูองค์ประกอบหลายๆอย่างแล้ว ดูเหมาะสมที่สุดและที่น่าแปลกคือ ยิ่งมองก็ยิ่งชอบ (ทั้งที่ตอนแรกไม่อยู่ในสายตาเลย)
3 ชั่วโมงที่ผ่านไป ใช้เวลาไปกับหนังสือและกระเป๋าสตางค์ แค่สองอย่างนี้จริงๆ ให้ตายเถอะ
…………แล้วก็กลับห้อง
00.00 เสียงพลุดังตูมตามๆไม่ขาดสาย เลยออกไปดูซะหน่อย
[[ ขอบอกหน่อยว่า ส่วนที่ฉันชอบห้องที่ฉันพักอยู่ตอนนี้มากที่สุดคือ มันมีพื้นที่สำหรับให้ทำเป็น 'ห้องครัว' ได้
และส่วนที่ชอบมากที่สุดอันดับสองคือ 'ระเบียงห้อง' ระเบียงห้องนี้เป็นระเบียงที่วิเศษมาก มันโล่ง ปลอดโปร่ง สบาย
ไม่มีตึกสูงมาเบียดบังอากาศหายใจ มองเห็นท้องฟ้า เห็นพระจันทร์ เห็นดาว แล้ววันนี้ก็ยังเห็นพลุสว่างไสวไปทั่วบริเวณในระดับสายตาพอดีด้วย
ซึ่งหาไม่ได้ง่ายๆในกรุงเทพฯ ที่จะมีห้องพักบรรยากาศระดับวีไอพีขนาดนี้ได้ *-* ]]
พลุก็สวยตามแบบฉบับของความเป็นพลุ จุดไล่เลียงสลับกันไปมาๆ
ฉันต้องกลอกตามองทั้งด้านหน้า ด้านซ้าย ด้านขวา จะได้มองทุกด้านไม่ให้น้อยหน้ากัน ฮ่าา
แล้วสุดท้าย ………ก็ไม่มีงานเลี้ยงใดที่ไม่มีวันเลิกลา
เสียงพลุ เสียงดนตรี เสียงผู้คน ก็เงียบลง………………………………ทุกอย่างกลับสู่โหมดปกติ
แต่ที่เปลี่ยนแล้วไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปคือ ปี เดือน วัน ที่เป็นปีใหม่ เดือนใหม่ วันใหม่ทั้งหมด
สิ่งที่เรียกว่า ” เวลา ” ไม่เคยหยุดนิ่ง มันยังคงเดินหน้านำพาสิ่งต่างๆให้ก้าวเดินต่อไปเรื่อยๆๆๆ
และสิ่งที่ได้เรียนรู้จาก ” เวลา ” คือ
——– ไม่มีสภาพใดที่จะไม่เปลี่ยนแปลงได้ตลอดไป และ ไม่มีปริมาณใดที่จะยังคงเท่าเดิมได้ตลอดกาล ———
สุขสันต์วันเริ่มต้นสิ่งใหม่ๆค่ะ
