ช่วงเวลา..สุดขมขื่น อีกช่วงในชีวิต

ช่วงนี้นัทอยู่ในช่วงสอบแล้ว เทอมนี้เป็นเทอมเลคเชอร์เทอมสุดท้ายซะที

แต่มันช่างเป็นเทอมที่ยากเย็น แสนเข็ญ แสนจะทุกข์ทรมาน กายและใจ..

ข้อสอบเทอมนี้มีแต่แบบเทคโฮม แล้วก็ช่างนัดกันส่ง เรียกว่าไม่ต้องหลับไม่ต้องนอนกันเลยล่ะ

ใช้ชีวิตแบบว่า นอนตีสาม ตื่นเจ็ดโมงเช้ามาปั่นงานได้เป็นอาทิตย์แล้ว

เมื่อเช้าเพิ่งไปนำเสนอโครงร่างงานวิจัย เล่นเอากระหืดกระหอบ ไปเลย..

เดี๋ยวว่าจะนอนซักงีบ เฮ้อออออออ… เย็นๆๆ มาปั่นต่อ ข้อสอบๆๆๆๆ…

โอยเหนื่อยยยยย นะเนี่ย..

ถ้าหมดช่วงสอบเมื่อไหร่… เฮ้อออ…อย่าคิดว่าจะได้พัก…

เตรียมตัวสอบโครงร่างวิทยานิพนธ์ได้เลย… อะไรๆๆ มันเยอะแยะมากมาย..
มารุมอยู่ช่วงนี้ช่วงเดียว..

นัดกะคุณแฟนไว้ว่า.. เดี๋ยวสอบเสร็จเมื่อไหร่ไปนวดกัน
นั่งตรงหน้าจอทั้งวันทั้งคืน ปวดเมื่อยตามตัวสุดๆๆเลย..

เมื่อไหร่น๊อออ จะผ่านช่วงนี้ไปได้ซ๊ากกที
เด็กขี้บ่น.. อิอิ

แอบ งง..

เพิ่งกลับมาจากโคราชวันนี้เอง… แอบหนีเที่ยวไป 3 วัน

กลับมาพร้อมกับอาการโหย.. อาการเหนื่อย อย่างรุนแรง

วันนี้เลยลองได้เข้าสาระแน ว้าววว.. เริ่มมีผู้คนเข้ามาเจิม เข้ามาพูดคุยกันมากมาย

แอบซุ่มอ่านตามพี่ต้นไม้อยู่หลายวันเหมือนกัน  ก่อนหน้านี้ก็พยายามจะเม้น

ไม่รู้ว่าทำไมเม้นไม่ติด..

ไดอารี่จะเขียนแล้วได้หรือเปล่ายังไม่รู้เลย

คิดถึงพี่ๆๆ ทุกคนนะคะ

ความจริงมักโหดร้ายอย่างนี้เสมอ

เฮ้ออออ…

ไม่รู้จะให้ตัวเองรู้สึกอะไรมากไปกว่านี้..

นอกจากคำว่า… โง่…

ปล่อยให้เค้าหลอกมาได้ตั้งหลายปี..

บางทีก็บอกไม่ถูกเหมือนกัน ว่าจะเสียใจดีหรือเปล่า

อย่างน้อยมันก็ดีที่เค้าบอกความจริงกับเราตรง ๆ ในทุกเรื่อง

แต่นั่นแหละที่ว่า.. ความจริงมันกำลังทำร้ายเราเหลือเกิน

อย่างน้อยการเดินจากไปของเรา

มันก็ไม่มีอะไรเคลือบแคลงสงสัย เพราะ…

ทุกอย่างมันควรจะเป็นอย่างนี้มาตั้งนาน..

มันควรจะจบ แล้วก็ไม่ควรจะมีคำว่าเริ่มต้น

ลาก่อน.. สายลม ที่หวังดี

อารมณ์ที่ไร้ทิศทาง..

อารมณ์ที่ไม่แน่นอน…

เมื่อวานยังเป็นผู้หญิงรั่วรับประทาน…

ข้ามคืนมาวันนี้…
เป็นผู้หญิง ขี้หงุดหงิด…
ยังดีที่ยังไม่รุนแรง วีนแตกออกมา..

แค่เพียงมีเรื่องกระทบนิดหน่อย.. อารมณ์ที่กักมานานแสนนาน
มันก็ระเบิดปะทุออกมา

วันนี้ได้เมลล์มาฉบับนึง…
ข้อความที่ลงท้ายในเมลล์ฉบับนั้นเค้าลงท้ายเอาไว้ว่า

วันนี้ อาจเป็นวันที่ฝนตก ฟ้าครึ้ม . . .
จงนึกไว้เสมอว่า . . . ต้องมีซักวันที่อากาศสดใส
. . . พรุ่งนี้ต้องเป็นของเรา . .

ชอบประโยคนี้จัง… มันทำให้นัทมีแรง..
มีกำลังใจขึ้นมา เป็นร้อยเท่า พันเท่า..
เพราะอย่างน้อย…
มันก็ทำให้เรารู้ว่า… สักวันหนึ่ง…
มันจะต้องดีกว่าวันนี้ แน่นอน..

แค่รอเวลาเพื่อหลุดพ้นเท่านั้น…

คำคมดีดี จากภาพยนต์ 32 ธันวา

เราอย่าตามหาคนที่ดีพอ เราต้องตามหาคนที่พอดี

การที่เราจะเริ่มรักใครสักคนมันไม่ใช่เรื่องยาก และการที่เราจะเลิกรักใครสักคนมันก็ไม่ใช่เรื่องง่าย

ความสุขบางอย่าง แม้เราไม่ได้ลงมือทำ ขอแค่ได้ดู… ก็มีความสุขแล้ว

ความรักมันไม่มีเหตุผล..เชื่อว่าคนเราเมื่อแก่ตัวลง เหตุผลก็น่าจะน้อยลงตามไปด้วย

ความรัก ทำให้คนบางคนรู้ตัว เมื่อสายไป (ทุกที)

บางครั้งรู้ว่าอยู่ด้วยกันแล้วอาจไม่รอด แต่ความรักก็ทำให้คนเรา ยังอยากอยู่ด้วยกันอยู่ดี

มันไม่เกี่ยวว่าใครเอาเราอยู่ มันเกี่ยวที่ว่าเราอยากอยู่กับใครแล้วใครอยากอยู่กับเรา

ความรัก ทำให้คนบางคนอยู่ในที่ที่ไม่ใช่ตัวเองได้

ผู้หญิงน่ะ ไม่ได้อยากแอ๊บหรอก แต่แอ๊บเพราะอยากให้ชอบ

ผู้ชายมักแยกไม่ออกว่าผู้หญิงใส่ใจรายละเอียดหรือจู้จี้

ผู้หญิงไม่ได้ชอบคนเลว แต่มันมาเลวตอนไหนก็ไม่รู้ พอบอกให้มันเลิกเลวมันก็ไม่เลิก บอกให้ตัวเองเลิกรัก มั๊นนนน..ก็เลิกไม่ได้

ทิ้งปมตัวเอง.. แต่กับสร้างปมให้กับคนอื่น

การที่ไม่รู้ว่าใครรักเรา ไม่ใช่เรื่องใหญ่เท่าการที่ไม่รู้ว่าเรารักใคร – - แล้วทำไง ถึงจะรู้ว่าเรารักใคร—

ความสุข…แม้มิได้ลงมือทำเอง แค่ได้ดูก็มีความสุขแล้ว

ความรักทำให้คนที่เคยถูกง้อ กลายเป็นฝ่ายง้อตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้

โรงพยาบาลดีๆ ก็อาจมีหมอที่ไม่เก่ง และหมอเก่งก็อาจอยู่ที่โรงพยาบาลที่ไม่ดีได้

ความรักไม่จำกัดเพศ แต่เพศต่างหากที่จำกัดความรัก

ในที่ดีๆก็มักจะมีคนเลวๆปนอยู่ และในที่เลวๆก็อาจจะมีคนดีๆปนอยู่เหมือนกัน

คนเรานะ ต้องดูแลตัวเอง เรื่องใหญ่ๆต้องทำเอง และก็จะรักใคร ต้องดูแลเอาใจใส่ เรื่องเล็กๆน้อยๆ ซึ่งกันและกัน หรือว่าถ้าจะเลิกกัน มันก็เป็นเพราะว่าไม่ดูแลเอาใจใส่เรื่องเล็กๆน้อยๆของกันและกัน แต่บางทีนะ เรื่องเล็กๆเนี่ย มันเป็นเรื่องใหญ่