วันนี้มีเรื่องอยากจะขอคำปรึกษาจากเพื่อนๆหน่อยค่ะ

ตอนนี้มีแฟน คบกันมาได้2ปี แฟนเป็นคนสูบบุหรี่ จะทำยังไงให้เค้าเลิกบุหรี่ได้บ้างมั้ยค่ะ

เถียงเรื่องนี้กันมาตลอดตั้งแต่เริ่มคบกัน

พยายามพูดดีก็แล้ว ขอร้องก็แล้ว แต่ก็ได้แค่ลดปริมาณลงมานิดหน่อย

พอเวลาผ่านไปก็กลับมาสูบเยอะเหมือนเดิม  ไม่รู้จะทำยังไงแล้ว เครียดมากค่ะ

เพราะเรารักเค้าก็อยากให้เค้าเลิกสิ่งที่มันไม่ดีกับสุขภาพ  ทำไมเค้าไม่เข้าใจกันบ้าง

มีใครพอจะแนะนำวิธีดีให้ได้บ้างมั้ยค่ะ

หลายๆคนก็ไม่เชื่อว่า ไม่รู้ว่าท้องได้ไง ตั้งใจปิดมากกว่า
ตอนนั้น หยกก็ไม่เชื่อหรอกนะ ว่าเค้าไม่รู้น่ะ
ประจำเดือนไม่มา ตั้งหลายเดือน ไม่รู้ได้ไง

จนได้มาดูรายการ I did not know I was pregnant.
(ไม่รู้เลย ว่าท้อง ) น่ะ
สาวๆเมกัน หลายๆคน มีอาการนี้กันเยอะมาก
คือ อยู่ๆก็ ปวดท้องมาก ก็ไปหาหมอ
จนหมอบอกว่าท้อง จะคลอดอยู่แล้ว ถึงได้รู้ว่าตัวเองท้อง
บางคน ลูกหลุดออกมาเอง ถึงได้รู้ว่า ท้อง (แต่ส่วนมากเด็กปลอดภัยนะ)

ทำไมถึงไม่รู้ว่าตัวเองท้อง??

หนึ่งคือ คนที่นี่ ร่างกายท้วมใหญ่อยู่แล้ว ก็เลยไม่รู้ถึงการเปลี่ยนแปลงของร่างกาย
ก็คิดว่า แค่ นน. ขึ้น หรืออ้วนแบบ เมกันทั่วไป

สอง ประจำเดือนมา ปกติ แต่อาจจะน้อยลง
คือ ถ้ารู้ตัวว่าท้องอยู่ แล้วมีเลือดออก ก็จะตกใจว่ามีอะไรผิดปกติ ก็จะแล่นไปหาหมอ
แต่คนที่ไม่รู้จริงๆ แล้วเลือดออก ก็คิดว่าเป็นประจำเดือน มาปกติ ก็เลยไม่สนใจ

บางคนกินยาคุม แต่ก็ยังมีโอกาสท้องได้ ในกรณีที่ ลืมกินบ้าง

หรือ บางคนที่ ประจำเดือน มาขาดๆหายๆ เป็นเรื่องปกติ
เมื่อท้อง ก็มาขาดๆหายๆเหมือนเดิม ก็เลยไม่รู้ว่าตัวเองท้องอยู่
(แล้วช่วงที่คิดว่า เป็นเลือดจาก ปจด.แต่จริงๆแล้วเป็นอาการตกเลือด เล็กๆ)

ตอนนี้ ก็เลยคิดว่า คุณแหม่ม เธออาจจะ ไม่รู้จริงๆก็ได้ ว่าไม่ได้ท้อง
เพราะความเป็นไปได้ มันมีอยู่…

ลองเข้าไปดูกันนะ

ซึ่งแต่ละรัฐก็จะมีกฏแตกต่างกันไป นิดหน่อย แต่ไม่มากนัก

เมื่อได้มาแล้ว จึงสามารถไปสอบขับเพื่อเอาใบขับขี่ตัวจริงได้

ก่อนอื่น ต้องสอบข้อเขียน เพือเอาใบ Learner’s Permit ก่อน

ในคู่มือก็จะแบ่งเป็นตอนๆ ตอนแรกก็เกี่ยวกับสัญญาณจราจรต่างๆ

สถานการณ์คือ ติดแหง่ก อยู่ในบ้านหลังหนึ่ง
กับคนหลายๆคน.. รู้สึกไปว่าเป็นคนในครอบครัวบ้าง
คนแปลกหน้าบ้าง ร่วมๆ 10 ชีวิต -”-
ข้างนอกมีแต่ซอมบี้..
ก็นั่งดูทีวีไปเรื่อย (ซะงั้น)

แล้วก็ไม่รู้ว่าทำไม ตูและบางคน ต้องออกไปข้างนอก
(ไปหาอาหารเพิ่มมั้ง คือไปหยิบจากซุปเปอร์มาร์ ประมาณนั้น ตามหนังๆ)
ก็เตรียมอาวุธ เค้ามีปืนๆกัน เราก็ ขอมั่งดิ
เค้าก็ให้มาอันหนึ่ง..

พอออกไปข้างนอก ซอมบี้ก็เตรียมเดินมาหาเลย
เค้าก็ก็ยิงๆ เราก็เอามั่ง
เล็งที่หัวก่อนเล้ย.. ตามสคริป ต้องยิงหัว มันถึงจะหยุด
เอ้า เล็งหัว.. ไอ้ตัวที่มาใกล้สุดก่อน
ยิง!!!!!!
มีลูกปืนกลมๆสีฟ้าๆ ออกมาจากปิน พุ่งไปแต่ะที่หัวซอมบี้
ย้ำ.. แต่ะ ที่หน้าผากซอมบี้..

ชิบหาย!!.. ปืนลม..ปืนสปริงเด็กเล่น !! O_O’

วิ่งหน้าตั้งเข้าบ้าน ( c’>)//
เม้งไอ้คนให้ปืนมา ไม่รู้ใคร
ก็บอก จะให้ปืนลมตู ก็ขอแบบ BB gun ได้มั้ย
ไอ้ที่แรงๆแบบทะลุหัวน่ะ

แหง่มมมๆๆๆ เกือบไปแล้ว..

แล้วก็ดูทีวีต่อ (มั่วๆดี)

แล้วก็มีคนมาทุบๆที่ประตูเลื่อนกระจก
คือ ขอเข้ามาหลบด้วย (>[]<)!!
เราก็ไม่อยากให้เข้ามา เพราะ ไม่รู้ว่ามันติดเชื้อมามั้ย
แต่ก็คิดอักที ถ้าไม่ให้เข้ามา เด๋วพังกระจกเข้ามา จะแย่
เพราะซอมบี้จะตามเข้ามาได้

ก็เอาว๊ะ เปิดให้เข้ามา..มาๆ รีบๆเข้ามาเลย จะได้ปิดๆประตู
มันพาพวกมาด้วย ประมาณ 4-5 คน
สองสามคนเเรก เข้ามาเรียบร้อย
ส่วนอีนาง สองคนค่อยๆ เยื้องย่าง ไม่รีบร้อน ไม่รู้สึกรู้สาถึงสถานการณ์
เห็นข้างหลังอีนาง.. ซอมบี้พุ่งตามหลังมาแล้ว
มึงไม่รีบ แต่กุรีบ..
ปืดประตูล็อคแม่งเลย.. (=.,=)
ซอมบี้เอาไปกินซะเลย โสนะน่า นวยนาดดีนัก
ฮ่าๆๆๆ…
(สันดานลึกๆออกเลยตู แห่ะๆ -_-' )

แล้วก็ตื่น..

สงสัยจะดู ซอมบี้มากไป..

ปล. แต่ก็.. สนุกดีนะ
อยากยิงซอมบี้อ่ะ แต่เสือกเป็นปืนลม เซ็งเลย..

ฉันรักและหวงแหนหนังสือเล่มนี้ เป็นความงดงามของตัวละคร เป็นความงดงามของคนแต่ง เป็นความบริสุทธิ์ของหัวใจ อ่านทีไรก็รู้สึกมีความสุขทุกครั้ง ฉันไม่รู้ว่าถ้าคนอื่นได้อ่านจะรู้สึกมากเหมือนฉันมั้ย อาจจะรู้สึกว่าโง่ บ้า ปัญญาอ่อน ไร้สาระสิ้นดี ก็เป็นได้

เด็กหญิงคนหนึ่งที่หลงใหลการวาดรูปแต่ถูกมองว่าเป็นกิจกรรมที่จะบั่นทอนการเรียนรู้ทางวิชาการหลัก เธอจึงถูกจำกัดขัดขวางจนไม่อาจทำในสิ่งที่รักได้ เย็นวันหนึ่งหลังเลิกเรียนเธอได้เห็นคุณลุงภารโรงกำลังกวาดใบไม้ เหล่าใบไม้หลากหลายสีสัน ลีลาการตวัดไม้กวาดอันสวยงาม แล้วเธอก็พบคำตอบ “คุณครูบอกว่าคนที่ทำให้โลกนี้สวยขึ้นก็คือศิลปิน ลุงเป็นศิลปินนี่เอง!”

บางทีคนที่รักเราก็มักจะผลักเราให้ไปยืนในจุดที่เขาและสังคมเห็นว่ามันคือความสำเร็จ ไม่แน่ใจว่าได้สนใจหรือเปล่าว่ามันจะทำให้ชีวิตที่เหลืออยู่ของเรามีความสุขมั้ย

สิ่งที่เด็กหญิงรักที่สุดคือการวาดรูป การเป็นศิลปิน คนกวาดถนนในสายตาของเด็กหญิงคือศิลปิน หากการได้ทำในสิ่งที่รักแทนด้วยการได้เป็นคนกวาดถนน ฉันเองก็อยากเป็นคนกวาดถนน

05.15 น.

เสียงโทรศัพท์ตั้งปลุกให้ลุกขึ้นไปกดปิด แล้วก็นอนต่อ ซะงั้น (- -”)

งัวเงียเพราะเพลียเป็นพิเศษ (วันจันทร์อีกแล้ว TOT)

คุณสามีก็กลิ้งๆมานอนใกล้ๆ กอดด้านหลังแล้วก็จุ๊บให้ตื่น ไล่ให้ไปอาบน้ำ

เราก็หันมากอดตอบ บอกคุณสามีว่า “มะคืนฝันร้าย”  แต่ก็ลุกไปอาบน้ำแต่โดยดี (อยู่ในโอวาทสามีค่ะ อิอิ)

วันนี้ไม่มีอารมณ์จะเสริมสวยรับวาเลนไทน์

เพราะดูเหมือนว่าจะหมดความหมายตั้งแต่หลายปีก่อน

แต่…ชีวิตมันก็ไม่ได้เลวร้ายซะทีเดียว

ขณะที่กำลังเลือกชุดที่จะใส่มาทำงานวันนี้

ก็เห็นกล่องสี่เหลี่ยมแบนๆคุ้นๆตา แต่ไม่ใช่ของเรา

พอดีคุณสามีเดินออกมาจากห้องน้ำเลยถามไถ่ แต่ไม่ได้ความซะงั้น

ก็ไม่ยักกะสนใจ นึกว่าของคนอื่นเลยโยนไปไกลๆตา

แต่ก็ไม่วายตาดี เหลือบไปเห็นโปสการ์ด ภาพคุ้นๆที่แปะอยู่หน้ากล่อง

ก็นึก นึก นึก แล้วก็นึก อ่อ Palio เขาใหญ่ เอ…ชักยังไง ยังไง

ของอยู่ในห้องเรา จะเป็นของคนอื่นไปได้อย่างไร ในใจก็คิด

เอาน่า…หยิบมาแง้มดูซะหน่อยเจ้าของเค้าคงไม่ว่าอะไรล่ะมั้ง

และแล้วก็ ผ่างงงงงงงง !!!!!  0_0 (กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด)

Postcard ถึง…

Dear เบียร์สุดที่รัก

นี่มันลายมือคุณสามีนี่นา เขียนว่า บลา บลา บลา 7-8 บรรทัด

แล้วทิ้งท้ายว่า 

“สัญญาว่าจะทำให้ทุก 365 วัน เป็นวันแห่งความรักของเราทั้งสองคน”

“มีความสุขมากๆนะครับ”

“รักเบียร์ครับ”

(วี๊ดดดด วิ้วววววววว)

อ่านเสร็จยิ้มแก้มแทบปริเลยคร๊า…

ของในกล่องเดาว่าเป็นนาฬิกาแขวน Handmade

และก็ ใช่จริงๆด้วย 55555

หน้าปัดเป็นรูปเบียร์กับคุณสามีตามสถานที่ต่างๆ

ที่เราไปไหนมาไหนด้วยกัน รวมถึงรูปแต่งงงานด้วย 

คุณสามีทำเองอีกตะหาก

หน้าปัดนาฬิกา บอกตัวเลขแค่ 3 ตัวเท่านั้น คือ 

1  (Month)

9  (Day)

11 (Year)

ทีแรกก็งง ว่าทำไมมีแค่ 3 ตัว แล้วก็มาถึงบางอ้อ

เป็นวันที่ ที่เราแต่งงานกันนั่นเอง

อย่างนี้เลยให้รางวัลไป 1 กอด และ 1 ฟอด ใหญ่ๆ  (๑^_ ^๑)

คุณสามีน่ารักที่สุดในโลกเล้ยยยยยย   ^O^

…………………………………..

ถึงแม้ว่า ตอนเย็นเราจะไม่ได้ดินเนอร์ด้วยกันอย่างคู่รักบางคู่

แต่ก้ไม่นึกเสียดายอะไร เพราะ กินที่ไหน เมื่อไหร่

ก็คิดถึงคุณสามีตลอดเวลาอยู่แล้ว อิอิ

ดอกกุหลาบคุณสามีก็ให้มาตั้งแต่มะวานแล้ว

ราคาสูงลิบ รูดบัตรไป ปาดเหงื่อไป น่าสงสารคุณสามีจัง

ดีที่ยังลด 10% (ยังแพงอยู่ดี) แลกสติกเกอร์ได้ 2 ดวง

55555 เอาไว้ไปช๊อปต่อได้ส่วนลดอีก โฮะๆๆๆๆๆๆ

เป็นวาเลนไทนส์ที่น่ารักที่สุดในชีวิตเบียร์เลยค่ะ *_*

เนื่องจากเจ้านายใหญ่ของคุณสามี

รับปากเป็นมั่นเป็นเหมาะว่าจะไปร่วมงานแต่งงานของเราในวันจริง

แต่พอถึงวันงาน เกิดติดธุระด่วน ไปร่วมงานไม่ได้

ท่านก็เลยจัดเลี้ยงย้อนหลังให้

ที่ร้านอาหารแถวๆ นนทบุรี เมื่อวันเสาร์ ที่ 5 ก.พ.2554 ที่ผ่านมา

ฟองเบียร์ก็ได้มีโอกาสไปแนะนำตัวและทำความรู้จัก

กับผู้หลักผู้ใหญ่และเพื่อนร่วมงาน

ในองค์กรของคุณสามีอย่างเป็นทางการ

ฟองเบียร์ก็รู้สึกเกรงใจและประหม่าเยอะเหมือนกัน

ก็ยังไม่รู้จักใครซักคน เหอะๆๆ

ท่านเจ้านายใหญ่นอกจากจะให้ซอง(ชอบของในซอง โฮะๆๆๆๆ )

ท่านก็ยังให้โอวาทและยกตัวอย่างในการดำเนินชีวิตคู่ของตัวท่านเอง ว่า

” ผมและภรรยาแต่งงานกันมาร่วม 30 ปี

ไม่เคยทะเลาะกันรุนแรง ด้วยอาศัยคำ 2 คำ

UNDERSTANDING  AND  FORGIVING

ความเข้าใจ และ การให้อภัย 

ถ้าพี่เขตทำอะไรผิด

น้องเบียร์ก็ต้องพร้อมที่จะเข้าใจและให้อภัยพี่เขต

พี่เขตก็ต้องรู้จักขอโทษน้องเบียร์

น้องเบียร์พร้อมที่จะให้อภัยพี่เขตอยู่แล้ว”

ก็ประมาณว่าอวยพรแทงกั๊ก

ให้ลูกน้องอย่างออกหน้าออกตาไปหน่อย

เหมือนรู้ล่วงหน้าว่า

ต้องมีเหตุการณ์ใดเหตุการณ์หนึ่ง

ที่อาจทำให้ฟองเบียร์อาจจะโกรธคุณสามีก็เป็นได้

เรื่องบางเรื่องอภัยได้ไม่เสียหาย

จะแกล้งทำเป็นลืม หรือไม่รู้ไม่ชี้ไปก็ได้ค่ะ

แต่บางเรื่องฟองเบียร์เอาจริงค่ะ

คนที่ทำผิด ก็ควรจะได้รับโทษ

กลัวอารมณ์ตัวเองอยู่เหมือนกัน แหะๆๆ

ส่วนภรรยาของเจ้านาย ก็พูดกับฟองเบียร์ว่า

“เป็นสะใภ้ที่ Pesco ต้องรู้จักอดทน

ต้องอดทนให้มากๆ เพราะ Pesco งานเยอะ

และมี Site งานอยู่ทั่วประเทศ

อาจจะไม่ค่อยได้อยู่ด้วยกัน” 

 T_T อดทน อดทน อดทน

ตั้งแต่แต่งงานมาได้ เดือนนึง ได้ยินแต่คนอวยพรว่า ให้อดทน

สรุปแล้ว ผู้หญิงแต่งงาน เพื่อ ความอดทน นั่นเอง

แต่อดทนแล้วผลลัพท์จะเป็นยังไง ต้องทนมากทนน้อย

มีอะไรซ่อนเร้นภายใต้ความอดทน

จะดีหรือแค่ยอมรับได้ หรือรับไม่ได้

อันนี้ก็วิถีใครวิถีคุณ

หรือมีคนจะแย้ง หึหึ

เมื่อเช้าตื่นนอน อาบน้ำเสร็จ ยื่นซองที่เจ้านายคุณสามีให้วันก่อน

หน้าซองมีข้อความสั้นๆ เขียนว่า UNDERSTANDING  AND  FORGIVING

แล้วบอกคุณสามีว่า

Understanding น่ะ เบียร์ทำได้นะ เบียร์พอจะเข้าใจ

แต่ Forgiving น่ะ คนผิดก็ต้องโดนลงโทษอย่างสาสม

จะไม่มีคำว่าอภัยง่ายๆ หรอก

หึหึ

คือที่ มหาลัยเป็นแบบ กินนอน
เด็กที่พักอยู่ที่มหาลัยก็จะรวมค่าอาหารด้วย
ซึ่งอาหารที่ โรงอาหาร จะเป็นแบบบุฟเฟต์
กลางวัน คนละ $3.50
มื้อเย็นคนละ $4.50 เท่านั้น
แล้วอาหารเยอะมาก เลือกเอาเลยว่าอยากกินอะไร
(พฤหัสหน้าเป็น spring rolls, shusi >__<

เดวิดบอก เฮ้ย วางลงไปที่เดิม!!
อีเมียตกใจ ทิ้งเงินลงพิ้น O_O'??
เดวิดบอก มีกล้องซ่อนตรงไหนหรือเปล่า?
โดนทดสอบอะไรอยู่หรือเปล่า?

อีเมีย -_____- นะ คิดไปได้
แต่ก็ หันซ้ายขวา มองรอบๆ ไม่มีใคร
(คือ เพิ่งดู รายการ What would you do? มาไง ฮ่าๆๆ)

ยืนถกกันอยู่ตรงนั้นประมาณ 10 นาที
กับเงิน $20 ที่นอนอยู่บนพื้น
เดวิดลังเลอยู่ว่า จะเก็บเงิน หรือทิ้งไว้อย่างนั้น
เพราะเผื่อว่าเจ้าของอาจจะกลับมา หาเงินที่ทำตกไว้
แต่ก็กลัวว่า คนอื่นที่ไม่ใช่
จะมาเจอแล้วเอาไปเสียก่อน (คนอื่น อย่างเช่น อีเมียเป็นต้น)

เดวิดรู้สึกผิด ถ้าจะเก็บเงินไว้
แต่อีเมียบอก เจ้าของอาจจะไม่รู้ด้วยซ้ำว่า ทำเงินตกไว้ก็ได้
ถ้าเป็นกระเป๋าเงิน ที่มีเอกสารที่ตามตัวเจ้าของได้
ยังไงก็ต้องตามหาเจ้าของแล้วส่งคืนแน่ๆ
แต่นี่ มันยากไปหน่อย ที่จะหาเจ้าของอ่ะ
(ถ้าเป็นร้อย หรือพันๆเหรียญ ก็ว่าไปอย่าง นี่แค่ $20 -_-')

เดวิดยังมีต่ออีกว่า แต่นี่ก็มากกว่าที่บางคนสามารถหาได้ทั้งวันนะ
โอ้.. คิดไปนั่น..

จากบทสนทนา รู้เลยว่า ใครอยู่ฝ่ายมืด ใครอยู่ฝ่ายสว่าง
ก๊ากกกกกกกก..

ปกติ เวลาบอกใครๆว่า เก็บเงินได้นะ เก็บของได้นะ
เค้าอาจจะคิดว่า เออ โชคดีนะ
แต่ไอ้คนเก็บได้ อาจจะไม่รู้สึกโชคดีก็ได้นะ
ประมาณว่า ถ้าตูไม่ต้องมาเจอของคนอื่นที่ทำหายไว้
คงไม่ต้องมานั่งสองจิตสองใจ ว่า จะเก็บ หรือจะคืนดี?

จริงมะ?

ปล. สรุป ก็เก็บเงินมาล่ะ..
เดวิดบอก เอาไว้บริจาคที่ไหนซักแห่งละกัน จะได้ไม่รู้สึกผิด(มาก) :P

วันนี้ก็ไม่มีอะไรมากมาย แค่จะมาบอกว่า….
ขณะนี้ ฟองเบียร์เปลี่ยนสถานะภาพ

จาก “โสดไม่สนิท” มาเป็น “ไม่โสดสนิท” แล้วจ้า 5555

แหม…ๆๆๆๆ อย่างที่บอกไปเมื่อไดอารี่ก่อน
อัพเดทเรื่องจะแต่งงาน
ตอนนี้ก็จะแต่งงานเรียบร้อย
เมื่อวันที่ 9 มกราคม 2554 ที่ผ่านมานี่เอง

แต่งงานเสร็จแล้วก็ทำงานต่อ
ยังไม่ได้ไปฮันนีมูนที่ไหน
จองโรงแรมที่กระบี่ไว้ แต่ยังไม่ได้ flight หุหุ
เลยหาโรงแรมหัวหินไว้แก้ขัดก่อน
เพราะยังไม่เคยไป ก็ชอบทะเล นี่นา
อีกที่นึงก็จองไว้ที่เชียงใหม่ อิอิ
เปลี่ยนไปปีนภู ดูดาวบ้าง
ยังไม่ได้ flight อีกเหมือนกัน ง่า….

สรุปฉันจะได้เที่ยวมั้ยเนี่ย !!!
เอาน่าเที่ยวเอาแรง ชาร์จแบตให้เต็มที่
ปีหน้ากะจะมี ทายาทให้มะม๊าได้เลี้ยงหลานซักคน
บ่นมานานมากแล้ว อิอิ

ตอนนี้อายุเราก็เยอะสุขภาพไม่ค่อยดี
สามีก็อยู่ไกล กว่าจะได้เจอกันก็วันเสาร์
ยังไงก็ต้องรักษาสุขภาพให้แข็งแรงแล้วก็จะได้มีน้อง
คุณสามีอยากได้ฝาแฝด อยากได้ยังไง ก็ทำเอาสิคะ โฮะๆๆๆๆ

ท้ายนี้ไม่มีโรคเป็นลาภอันประเสริฐค่ะ

แล้วเจอกันไดอารี่หน้าค่ะ

ปล. Selinsgrove เป็นเมืองเล็กๆในรัฐ Pennsylvania ของ United States of America
มีแม่น้ำสายใหญ่ใกล้ๆเมือง ชื่อ Susquehanna