รักนะคะ คนดีของฉัน

14.02.2011

05.15 น.

เสียงโทรศัพท์ตั้งปลุกให้ลุกขึ้นไปกดปิด แล้วก็นอนต่อ ซะงั้น (- -”)

งัวเงียเพราะเพลียเป็นพิเศษ (วันจันทร์อีกแล้ว TOT)

คุณสามีก็กลิ้งๆมานอนใกล้ๆ กอดด้านหลังแล้วก็จุ๊บให้ตื่น ไล่ให้ไปอาบน้ำ

เราก็หันมากอดตอบ บอกคุณสามีว่า “มะคืนฝันร้าย”  แต่ก็ลุกไปอาบน้ำแต่โดยดี (อยู่ในโอวาทสามีค่ะ อิอิ)

วันนี้ไม่มีอารมณ์จะเสริมสวยรับวาเลนไทน์

เพราะดูเหมือนว่าจะหมดความหมายตั้งแต่หลายปีก่อน

แต่…ชีวิตมันก็ไม่ได้เลวร้ายซะทีเดียว

ขณะที่กำลังเลือกชุดที่จะใส่มาทำงานวันนี้

ก็เห็นกล่องสี่เหลี่ยมแบนๆคุ้นๆตา แต่ไม่ใช่ของเรา

พอดีคุณสามีเดินออกมาจากห้องน้ำเลยถามไถ่ แต่ไม่ได้ความซะงั้น

ก็ไม่ยักกะสนใจ นึกว่าของคนอื่นเลยโยนไปไกลๆตา

แต่ก็ไม่วายตาดี เหลือบไปเห็นโปสการ์ด ภาพคุ้นๆที่แปะอยู่หน้ากล่อง

ก็นึก นึก นึก แล้วก็นึก อ่อ Palio เขาใหญ่ เอ…ชักยังไง ยังไง

ของอยู่ในห้องเรา จะเป็นของคนอื่นไปได้อย่างไร ในใจก็คิด

เอาน่า…หยิบมาแง้มดูซะหน่อยเจ้าของเค้าคงไม่ว่าอะไรล่ะมั้ง

และแล้วก็ ผ่างงงงงงงง !!!!!  0_0 (กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด)

Postcard ถึง…

Dear เบียร์สุดที่รัก

นี่มันลายมือคุณสามีนี่นา เขียนว่า บลา บลา บลา 7-8 บรรทัด

แล้วทิ้งท้ายว่า 

“สัญญาว่าจะทำให้ทุก 365 วัน เป็นวันแห่งความรักของเราทั้งสองคน”

“มีความสุขมากๆนะครับ”

“รักเบียร์ครับ”

 

(วี๊ดดดด วิ้วววววววว)

 

อ่านเสร็จยิ้มแก้มแทบปริเลยคร๊า…

ของในกล่องเดาว่าเป็นนาฬิกาแขวน Handmade

และก็ ใช่จริงๆด้วย 55555

หน้าปัดเป็นรูปเบียร์กับคุณสามีตามสถานที่ต่างๆ

ที่เราไปไหนมาไหนด้วยกัน รวมถึงรูปแต่งงงานด้วย 

คุณสามีทำเองอีกตะหาก

หน้าปัดนาฬิกา บอกตัวเลขแค่ 3 ตัวเท่านั้น คือ 

1  (Month)

9  (Day)

11 (Year)

ทีแรกก็งง ว่าทำไมมีแค่ 3 ตัว แล้วก็มาถึงบางอ้อ

เป็นวันที่ ที่เราแต่งงานกันนั่นเอง

อย่างนี้เลยให้รางวัลไป 1 กอด และ 1 ฟอด ใหญ่ๆ  (๑^_ ^๑)

คุณสามีน่ารักที่สุดในโลกเล้ยยยยยย   ^O^

…………………………………..

ถึงแม้ว่า ตอนเย็นเราจะไม่ได้ดินเนอร์ด้วยกันอย่างคู่รักบางคู่

แต่ก้ไม่นึกเสียดายอะไร เพราะ กินที่ไหน เมื่อไหร่

ก็คิดถึงคุณสามีตลอดเวลาอยู่แล้ว อิอิ

 

ดอกกุหลาบคุณสามีก็ให้มาตั้งแต่มะวานแล้ว

ราคาสูงลิบ รูดบัตรไป ปาดเหงื่อไป น่าสงสารคุณสามีจัง

ดีที่ยังลด 10% (ยังแพงอยู่ดี) แลกสติกเกอร์ได้ 2 ดวง

55555 เอาไว้ไปช๊อปต่อได้ส่วนลดอีก โฮะๆๆๆๆๆๆ

เป็นวาเลนไทนส์ที่น่ารักที่สุดในชีวิตเบียร์เลยค่ะ *_*

ผู้หญิงเราแต่งงานเพื่อ ?

5 ก.พ.2554

เนื่องจากเจ้านายใหญ่ของคุณสามี

รับปากเป็นมั่นเป็นเหมาะว่าจะไปร่วมงานแต่งงานของเราในวันจริง

แต่พอถึงวันงาน เกิดติดธุระด่วน ไปร่วมงานไม่ได้

ท่านก็เลยจัดเลี้ยงย้อนหลังให้

ที่ร้านอาหารแถวๆ นนทบุรี เมื่อวันเสาร์ ที่ 5 ก.พ.2554 ที่ผ่านมา

ฟองเบียร์ก็ได้มีโอกาสไปแนะนำตัวและทำความรู้จัก

กับผู้หลักผู้ใหญ่และเพื่อนร่วมงาน

ในองค์กรของคุณสามีอย่างเป็นทางการ

ฟองเบียร์ก็รู้สึกเกรงใจและประหม่าเยอะเหมือนกัน

ก็ยังไม่รู้จักใครซักคน เหอะๆๆ

ท่านเจ้านายใหญ่นอกจากจะให้ซอง(ชอบของในซอง โฮะๆๆๆๆ )

ท่านก็ยังให้โอวาทและยกตัวอย่างในการดำเนินชีวิตคู่ของตัวท่านเอง ว่า

” ผมและภรรยาแต่งงานกันมาร่วม 30 ปี

ไม่เคยทะเลาะกันรุนแรง ด้วยอาศัยคำ 2 คำ

UNDERSTANDING  AND  FORGIVING

ความเข้าใจ และ การให้อภัย 

ถ้าพี่เขตทำอะไรผิด

น้องเบียร์ก็ต้องพร้อมที่จะเข้าใจและให้อภัยพี่เขต

พี่เขตก็ต้องรู้จักขอโทษน้องเบียร์

น้องเบียร์พร้อมที่จะให้อภัยพี่เขตอยู่แล้ว”

ก็ประมาณว่าอวยพรแทงกั๊ก

ให้ลูกน้องอย่างออกหน้าออกตาไปหน่อย

เหมือนรู้ล่วงหน้าว่า

ต้องมีเหตุการณ์ใดเหตุการณ์หนึ่ง

ที่อาจทำให้ฟองเบียร์อาจจะโกรธคุณสามีก็เป็นได้

เรื่องบางเรื่องอภัยได้ไม่เสียหาย

จะแกล้งทำเป็นลืม หรือไม่รู้ไม่ชี้ไปก็ได้ค่ะ

แต่บางเรื่องฟองเบียร์เอาจริงค่ะ

คนที่ทำผิด ก็ควรจะได้รับโทษ

กลัวอารมณ์ตัวเองอยู่เหมือนกัน แหะๆๆ

ส่วนภรรยาของเจ้านาย ก็พูดกับฟองเบียร์ว่า

“เป็นสะใภ้ที่ Pesco ต้องรู้จักอดทน

ต้องอดทนให้มากๆ เพราะ Pesco งานเยอะ

และมี Site งานอยู่ทั่วประเทศ

อาจจะไม่ค่อยได้อยู่ด้วยกัน” 

 T_T อดทน อดทน อดทน

ตั้งแต่แต่งงานมาได้ เดือนนึง ได้ยินแต่คนอวยพรว่า ให้อดทน

สรุปแล้ว ผู้หญิงแต่งงาน เพื่อ ความอดทน นั่นเอง

แต่อดทนแล้วผลลัพท์จะเป็นยังไง ต้องทนมากทนน้อย

มีอะไรซ่อนเร้นภายใต้ความอดทน

จะดีหรือแค่ยอมรับได้ หรือรับไม่ได้

อันนี้ก็วิถีใครวิถีคุณ

หรือมีคนจะแย้ง หึหึ

เมื่อเช้าตื่นนอน อาบน้ำเสร็จ ยื่นซองที่เจ้านายคุณสามีให้วันก่อน

หน้าซองมีข้อความสั้นๆ เขียนว่า UNDERSTANDING  AND  FORGIVING

แล้วบอกคุณสามีว่า

Understanding น่ะ เบียร์ทำได้นะ เบียร์พอจะเข้าใจ

แต่ Forgiving น่ะ คนผิดก็ต้องโดนลงโทษอย่างสาสม

จะไม่มีคำว่าอภัยง่ายๆ หรอก

หึหึ

สวัสดีค่ะ ทุกคน ต้องขอโทษด้วยน๊า

สวัสดีค่ะ ทุกคน
ต้องขอโทษด้วยน๊า ที่ไม่ได้เข้ามาตั้งนาน
แต่ที่จริงก็เปิดเข้ามาดูบ่อย
แต่ยังไม่มีเวลาพอที่จะ Log in เม้นท์นั่น นี่ โน่น
แต่ยังคิดถึงกันอยู่ใช่อ่ะป่าว….5555

วันนี้ก็ไม่มีอะไรมากมาย แค่จะมาบอกว่า….
ขณะนี้ ฟองเบียร์เปลี่ยนสถานะภาพ

จาก “โสดไม่สนิท” มาเป็น “ไม่โสดสนิท” แล้วจ้า 5555

แหม…ๆๆๆๆ อย่างที่บอกไปเมื่อไดอารี่ก่อน
อัพเดทเรื่องจะแต่งงาน
ตอนนี้ก็จะแต่งงานเรียบร้อย
เมื่อวันที่ 9 มกราคม 2554 ที่ผ่านมานี่เอง

แต่งงานเสร็จแล้วก็ทำงานต่อ
ยังไม่ได้ไปฮันนีมูนที่ไหน
จองโรงแรมที่กระบี่ไว้ แต่ยังไม่ได้ flight หุหุ
เลยหาโรงแรมหัวหินไว้แก้ขัดก่อน
เพราะยังไม่เคยไป ก็ชอบทะเล นี่นา
อีกที่นึงก็จองไว้ที่เชียงใหม่ อิอิ
เปลี่ยนไปปีนภู ดูดาวบ้าง
ยังไม่ได้ flight อีกเหมือนกัน ง่า….

สรุปฉันจะได้เที่ยวมั้ยเนี่ย !!!
เอาน่าเที่ยวเอาแรง ชาร์จแบตให้เต็มที่
ปีหน้ากะจะมี ทายาทให้มะม๊าได้เลี้ยงหลานซักคน
บ่นมานานมากแล้ว อิอิ

ตอนนี้อายุเราก็เยอะสุขภาพไม่ค่อยดี
สามีก็อยู่ไกล กว่าจะได้เจอกันก็วันเสาร์
ยังไงก็ต้องรักษาสุขภาพให้แข็งแรงแล้วก็จะได้มีน้อง
คุณสามีอยากได้ฝาแฝด อยากได้ยังไง ก็ทำเอาสิคะ โฮะๆๆๆๆ

ท้ายนี้ไม่มีโรคเป็นลาภอันประเสริฐค่ะ

แล้วเจอกันไดอารี่หน้าค่ะ

เตรียมตัวสู่จุดเปลี่ยน

ช่วงนี้ห่างหายจากการเขียนบันทึกไปนานมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
(ดูสิลี้ยงไก่ออกลูกออกหลานเต็มเล้าเลย อิอิ)

ก็ด้วยภาระหน้าที่การงาน ของ พนักงานที่ดี
และ
ก็ด้วยภาระหน้าที่เติมความหวาน ให้คุณว่าที่…

อิอิ

ช่วงนี้มองท้องฟ้าที่หม่นฝนทีไร
ก็เหมือนกำลังสดใสเหมือนฟ้าหลังฝนมีสายรุ้งพาดผ่าน
ว้าว อะไรจะเว่อร์ขนาดนั้น

ก็แหงล่ะ คนมันกำลัง Inlove
หลายๆอย่างไปได้อย่างสวยงาม

ติดอยู่ตรงที่ว่า….
ทำไม เรา ถึงได้เอาแต่ใจจัง เอิกๆๆๆ
เท่านั้นแหละ ที่ติดขัด

แต่ถึงกระนั้นคุณว่าที่….ก็นะ ตามใจ
ก็แล้วไง มันช่วงโปรโมชั่นอยู่นี่เนาะ
ยังไงต่อไปค่อยว่ากันอีกที

…………………………..

การเตรียมงานที่จะจัดขึ้นในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า
ไม่ค่อยมีอะไรมาก
เพราะยังไง ก้ต้องไปจัดที่บ้านนอก
รับผิดชอบในส่วนของตัวเองเท่านั้น

ช่วงนี้ก็กำลังเฟ้นหาคัดเลือกสถานที่ ถ่ายรูปสตูดิโอกัน

คุณว่าที่ก็อยากได้แนว สนุกสนาน สีสันสดใส ก็เลือกกันมา ว่าจะไป ถ่ายที่ดรีมเวิร์ล
ส่วนเราก็ชอบแนว ร่วมสมัย คลาสสิค ดูมีสถาปัตย์หน่อย ก็อยากไปสวนวัง และ ทะเล

แต่สุดท้าย เราก็เลือกในสิ่งที่เรามีความสุขสินะ โฮะๆๆๆๆๆ

เราก็เลยเลือกที่จะถ่ายสตูฯที่ รามราชนิเวศน์ เพชรบุรี
(ที่จริงอยากไปพระราชวังมฤคทสยวัน แต่สู้ค่าที่ไม่ไหว)
ค่าสถานที่ ก็พอไหวอยู่ ค่าเช่ารถ ค่านั่น นี่ โน่น จุกจิก อีก เฮ้อ เหงื่อตก เพราะ งกเป็นเหตุ
เอาน่า ครั้งเดียวในชีวิต ขอแบบสวยเริ่ดเลอ นะเธอจ๋า

…………………………..

แต่ที่ดีใจและปลื้มสุดๆ ตอนนี้ ก็คือ

แหวนเสร็จแล้ววววววววววว กรี๊ดดดดดดดดดด

 

 

แหวนที่สลักชื่อของเราและคู่ชีวิต มันดูมีคุณค่าและมีความหมายมากกว่าคำพูดอื่นใดที่อยู่ในใจ

สิ่งที่สะท้อนออกมาจากแหวน สองวงนี้ มันมากพอแล้ว ไม่จำเป็นต้องทีคำอธิบายใดๆ อีก

ดีใจที่สุดในโลกเลย

ที่ถึงแม้เป็นผู้หญิงธรรมดาคนนึง

ที่มีคนอื่นมาให้ความสำคัญกับเรามากพอ

ที่…..เค้าอยากให้ชื่อของเราติดอยู่ในแหวนที่เค้าจะสวมใส่ไปตลอดชีวิต

ถึงมันจะบอกว่า คนสวมนั้น ได้ถูกตรีตราว่ามีเจ้าของแล้ว

“อิสระนั้น” หายไป

คนในอยากออก คนนอกอยากเข้า บ้างหละ

สิ่งที่เสียไปใช่จะเสียของ

แต่แลกกับคำอื่นมาทดแทนได้อย่างคุ้มค่ายิ่ง

“ครอบครัว” ไม่เหงา

ถึงยังไง นั่นแหละ คือจุดเริ่มต้น ของสถาบันที่เล็กที่สุด

แต่เป็นสถาบันที่สำคัญที่สุดกว่าสถาบันอื่นใดในโลก

“Family”

“ปะป๊า” ” มะม๊า”

คำนี้ อบอุ่นดีนะ

ใครมาเป็นเบียร์ตอนนี้ก็คงรู้สึกแบบเบียร์

ถ้าไม่เคย ก็จะไม่รู้

หงุดหงิด ใครคิดว่าไม่สำคัญ

หงุดหงิด คุณคิดว่าไม่สำคัญ
หงุดหงิดนิดเดียวเท่านั้น ทำไมฉันสั่นไปถึงหัวใจ

คุณทำให้หงุดหงิด คุณคิดบ้างมั้ย
ฉันหาวฉันหอน เหมือนดังเป็นใบ้ ทุกทีทุกที

ไม่รู้จะร้องเพลงอะไร

โอ้ยยยยยย หงุดหงิดเว้ยหงุดหงิดจนนึกเพลงจะร้องไม่ออก

ซื้อหวยก็ไม่ถูก ช่วงนี้มันเป็นอะไรวะเนี่ย

เสียแฟนแล้ว ยังแห้วเพราะหวยอีก

ซื้อ 11 มันดันออก 22 บ๊ะ
งวดที่แล้วก็ออก 22 แล้ว ไม่มีตัวจะออกแล้วรึไง 00-99 ออกซักตัวสิพี่

เซ็งๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

เซ็งแบบนี้ ตอนเย็นหาอะไร แพงๆกิน 20-30 บาทดีกว่า

เฮ้อ !!!!