05.15 น.

เสียงโทรศัพท์ตั้งปลุกให้ลุกขึ้นไปกดปิด แล้วก็นอนต่อ ซะงั้น (- -”)

งัวเงียเพราะเพลียเป็นพิเศษ (วันจันทร์อีกแล้ว TOT)

คุณสามีก็กลิ้งๆมานอนใกล้ๆ กอดด้านหลังแล้วก็จุ๊บให้ตื่น ไล่ให้ไปอาบน้ำ

เราก็หันมากอดตอบ บอกคุณสามีว่า “มะคืนฝันร้าย”  แต่ก็ลุกไปอาบน้ำแต่โดยดี (อยู่ในโอวาทสามีค่ะ อิอิ)

วันนี้ไม่มีอารมณ์จะเสริมสวยรับวาเลนไทน์

เพราะดูเหมือนว่าจะหมดความหมายตั้งแต่หลายปีก่อน

แต่…ชีวิตมันก็ไม่ได้เลวร้ายซะทีเดียว

ขณะที่กำลังเลือกชุดที่จะใส่มาทำงานวันนี้

ก็เห็นกล่องสี่เหลี่ยมแบนๆคุ้นๆตา แต่ไม่ใช่ของเรา

พอดีคุณสามีเดินออกมาจากห้องน้ำเลยถามไถ่ แต่ไม่ได้ความซะงั้น

ก็ไม่ยักกะสนใจ นึกว่าของคนอื่นเลยโยนไปไกลๆตา

แต่ก็ไม่วายตาดี เหลือบไปเห็นโปสการ์ด ภาพคุ้นๆที่แปะอยู่หน้ากล่อง

ก็นึก นึก นึก แล้วก็นึก อ่อ Palio เขาใหญ่ เอ…ชักยังไง ยังไง

ของอยู่ในห้องเรา จะเป็นของคนอื่นไปได้อย่างไร ในใจก็คิด

เอาน่า…หยิบมาแง้มดูซะหน่อยเจ้าของเค้าคงไม่ว่าอะไรล่ะมั้ง

และแล้วก็ ผ่างงงงงงงง !!!!!  0_0 (กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด)

Postcard ถึง…

Dear เบียร์สุดที่รัก

นี่มันลายมือคุณสามีนี่นา เขียนว่า บลา บลา บลา 7-8 บรรทัด

แล้วทิ้งท้ายว่า 

“สัญญาว่าจะทำให้ทุก 365 วัน เป็นวันแห่งความรักของเราทั้งสองคน”

“มีความสุขมากๆนะครับ”

“รักเบียร์ครับ”

(วี๊ดดดด วิ้วววววววว)

อ่านเสร็จยิ้มแก้มแทบปริเลยคร๊า…

ของในกล่องเดาว่าเป็นนาฬิกาแขวน Handmade

และก็ ใช่จริงๆด้วย 55555

หน้าปัดเป็นรูปเบียร์กับคุณสามีตามสถานที่ต่างๆ

ที่เราไปไหนมาไหนด้วยกัน รวมถึงรูปแต่งงงานด้วย 

คุณสามีทำเองอีกตะหาก

หน้าปัดนาฬิกา บอกตัวเลขแค่ 3 ตัวเท่านั้น คือ 

1  (Month)

9  (Day)

11 (Year)

ทีแรกก็งง ว่าทำไมมีแค่ 3 ตัว แล้วก็มาถึงบางอ้อ

เป็นวันที่ ที่เราแต่งงานกันนั่นเอง

อย่างนี้เลยให้รางวัลไป 1 กอด และ 1 ฟอด ใหญ่ๆ  (๑^_ ^๑)

คุณสามีน่ารักที่สุดในโลกเล้ยยยยยย   ^O^

…………………………………..

ถึงแม้ว่า ตอนเย็นเราจะไม่ได้ดินเนอร์ด้วยกันอย่างคู่รักบางคู่

แต่ก้ไม่นึกเสียดายอะไร เพราะ กินที่ไหน เมื่อไหร่

ก็คิดถึงคุณสามีตลอดเวลาอยู่แล้ว อิอิ

ดอกกุหลาบคุณสามีก็ให้มาตั้งแต่มะวานแล้ว

ราคาสูงลิบ รูดบัตรไป ปาดเหงื่อไป น่าสงสารคุณสามีจัง

ดีที่ยังลด 10% (ยังแพงอยู่ดี) แลกสติกเกอร์ได้ 2 ดวง

55555 เอาไว้ไปช๊อปต่อได้ส่วนลดอีก โฮะๆๆๆๆๆๆ

เป็นวาเลนไทนส์ที่น่ารักที่สุดในชีวิตเบียร์เลยค่ะ *_*

เนื่องจากเจ้านายใหญ่ของคุณสามี

รับปากเป็นมั่นเป็นเหมาะว่าจะไปร่วมงานแต่งงานของเราในวันจริง

แต่พอถึงวันงาน เกิดติดธุระด่วน ไปร่วมงานไม่ได้

ท่านก็เลยจัดเลี้ยงย้อนหลังให้

ที่ร้านอาหารแถวๆ นนทบุรี เมื่อวันเสาร์ ที่ 5 ก.พ.2554 ที่ผ่านมา

ฟองเบียร์ก็ได้มีโอกาสไปแนะนำตัวและทำความรู้จัก

กับผู้หลักผู้ใหญ่และเพื่อนร่วมงาน

ในองค์กรของคุณสามีอย่างเป็นทางการ

ฟองเบียร์ก็รู้สึกเกรงใจและประหม่าเยอะเหมือนกัน

ก็ยังไม่รู้จักใครซักคน เหอะๆๆ

ท่านเจ้านายใหญ่นอกจากจะให้ซอง(ชอบของในซอง โฮะๆๆๆๆ )

ท่านก็ยังให้โอวาทและยกตัวอย่างในการดำเนินชีวิตคู่ของตัวท่านเอง ว่า

” ผมและภรรยาแต่งงานกันมาร่วม 30 ปี

ไม่เคยทะเลาะกันรุนแรง ด้วยอาศัยคำ 2 คำ

UNDERSTANDING  AND  FORGIVING

ความเข้าใจ และ การให้อภัย 

ถ้าพี่เขตทำอะไรผิด

น้องเบียร์ก็ต้องพร้อมที่จะเข้าใจและให้อภัยพี่เขต

พี่เขตก็ต้องรู้จักขอโทษน้องเบียร์

น้องเบียร์พร้อมที่จะให้อภัยพี่เขตอยู่แล้ว”

ก็ประมาณว่าอวยพรแทงกั๊ก

ให้ลูกน้องอย่างออกหน้าออกตาไปหน่อย

เหมือนรู้ล่วงหน้าว่า

ต้องมีเหตุการณ์ใดเหตุการณ์หนึ่ง

ที่อาจทำให้ฟองเบียร์อาจจะโกรธคุณสามีก็เป็นได้

เรื่องบางเรื่องอภัยได้ไม่เสียหาย

จะแกล้งทำเป็นลืม หรือไม่รู้ไม่ชี้ไปก็ได้ค่ะ

แต่บางเรื่องฟองเบียร์เอาจริงค่ะ

คนที่ทำผิด ก็ควรจะได้รับโทษ

กลัวอารมณ์ตัวเองอยู่เหมือนกัน แหะๆๆ

ส่วนภรรยาของเจ้านาย ก็พูดกับฟองเบียร์ว่า

“เป็นสะใภ้ที่ Pesco ต้องรู้จักอดทน

ต้องอดทนให้มากๆ เพราะ Pesco งานเยอะ

และมี Site งานอยู่ทั่วประเทศ

อาจจะไม่ค่อยได้อยู่ด้วยกัน” 

 T_T อดทน อดทน อดทน

ตั้งแต่แต่งงานมาได้ เดือนนึง ได้ยินแต่คนอวยพรว่า ให้อดทน

สรุปแล้ว ผู้หญิงแต่งงาน เพื่อ ความอดทน นั่นเอง

แต่อดทนแล้วผลลัพท์จะเป็นยังไง ต้องทนมากทนน้อย

มีอะไรซ่อนเร้นภายใต้ความอดทน

จะดีหรือแค่ยอมรับได้ หรือรับไม่ได้

อันนี้ก็วิถีใครวิถีคุณ

หรือมีคนจะแย้ง หึหึ

เมื่อเช้าตื่นนอน อาบน้ำเสร็จ ยื่นซองที่เจ้านายคุณสามีให้วันก่อน

หน้าซองมีข้อความสั้นๆ เขียนว่า UNDERSTANDING  AND  FORGIVING

แล้วบอกคุณสามีว่า

Understanding น่ะ เบียร์ทำได้นะ เบียร์พอจะเข้าใจ

แต่ Forgiving น่ะ คนผิดก็ต้องโดนลงโทษอย่างสาสม

จะไม่มีคำว่าอภัยง่ายๆ หรอก

หึหึ

วันนี้ก็ไม่มีอะไรมากมาย แค่จะมาบอกว่า….
ขณะนี้ ฟองเบียร์เปลี่ยนสถานะภาพ

จาก “โสดไม่สนิท” มาเป็น “ไม่โสดสนิท” แล้วจ้า 5555

แหม…ๆๆๆๆ อย่างที่บอกไปเมื่อไดอารี่ก่อน
อัพเดทเรื่องจะแต่งงาน
ตอนนี้ก็จะแต่งงานเรียบร้อย
เมื่อวันที่ 9 มกราคม 2554 ที่ผ่านมานี่เอง

แต่งงานเสร็จแล้วก็ทำงานต่อ
ยังไม่ได้ไปฮันนีมูนที่ไหน
จองโรงแรมที่กระบี่ไว้ แต่ยังไม่ได้ flight หุหุ
เลยหาโรงแรมหัวหินไว้แก้ขัดก่อน
เพราะยังไม่เคยไป ก็ชอบทะเล นี่นา
อีกที่นึงก็จองไว้ที่เชียงใหม่ อิอิ
เปลี่ยนไปปีนภู ดูดาวบ้าง
ยังไม่ได้ flight อีกเหมือนกัน ง่า….

สรุปฉันจะได้เที่ยวมั้ยเนี่ย !!!
เอาน่าเที่ยวเอาแรง ชาร์จแบตให้เต็มที่
ปีหน้ากะจะมี ทายาทให้มะม๊าได้เลี้ยงหลานซักคน
บ่นมานานมากแล้ว อิอิ

ตอนนี้อายุเราก็เยอะสุขภาพไม่ค่อยดี
สามีก็อยู่ไกล กว่าจะได้เจอกันก็วันเสาร์
ยังไงก็ต้องรักษาสุขภาพให้แข็งแรงแล้วก็จะได้มีน้อง
คุณสามีอยากได้ฝาแฝด อยากได้ยังไง ก็ทำเอาสิคะ โฮะๆๆๆๆ

ท้ายนี้ไม่มีโรคเป็นลาภอันประเสริฐค่ะ

แล้วเจอกันไดอารี่หน้าค่ะ

ก็ด้วยภาระหน้าที่การงาน ของ พนักงานที่ดี
และ
ก็ด้วยภาระหน้าที่เติมความหวาน ให้คุณว่าที่…

อิอิ

ช่วงนี้มองท้องฟ้าที่หม่นฝนทีไร
ก็เหมือนกำลังสดใสเหมือนฟ้าหลังฝนมีสายรุ้งพาดผ่าน
ว้าว อะไรจะเว่อร์ขนาดนั้น

ก็แหงล่ะ คนมันกำลัง Inlove
หลายๆอย่างไปได้อย่างสวยงาม

ติดอยู่ตรงที่ว่า….
ทำไม เรา ถึงได้เอาแต่ใจจัง เอิกๆๆๆ
เท่านั้นแหละ ที่ติดขัด

แต่ถึงกระนั้นคุณว่าที่….ก็นะ ตามใจ
ก็แล้วไง มันช่วงโปรโมชั่นอยู่นี่เนาะ
ยังไงต่อไปค่อยว่ากันอีกที

…………………………..

การเตรียมงานที่จะจัดขึ้นในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า
ไม่ค่อยมีอะไรมาก
เพราะยังไง ก้ต้องไปจัดที่บ้านนอก
รับผิดชอบในส่วนของตัวเองเท่านั้น

ช่วงนี้ก็กำลังเฟ้นหาคัดเลือกสถานที่ ถ่ายรูปสตูดิโอกัน

คุณว่าที่ก็อยากได้แนว สนุกสนาน สีสันสดใส ก็เลือกกันมา ว่าจะไป ถ่ายที่ดรีมเวิร์ล
ส่วนเราก็ชอบแนว ร่วมสมัย คลาสสิค ดูมีสถาปัตย์หน่อย ก็อยากไปสวนวัง และ ทะเล

แต่สุดท้าย เราก็เลือกในสิ่งที่เรามีความสุขสินะ โฮะๆๆๆๆๆ

เราก็เลยเลือกที่จะถ่ายสตูฯที่ รามราชนิเวศน์ เพชรบุรี
(ที่จริงอยากไปพระราชวังมฤคทสยวัน แต่สู้ค่าที่ไม่ไหว)
ค่าสถานที่ ก็พอไหวอยู่ ค่าเช่ารถ ค่านั่น นี่ โน่น จุกจิก อีก เฮ้อ เหงื่อตก เพราะ งกเป็นเหตุ
เอาน่า ครั้งเดียวในชีวิต ขอแบบสวยเริ่ดเลอ นะเธอจ๋า

…………………………..

แต่ที่ดีใจและปลื้มสุดๆ ตอนนี้ ก็คือ

แหวนเสร็จแล้ววววววววววว กรี๊ดดดดดดดดดด

แหวนที่สลักชื่อของเราและคู่ชีวิต มันดูมีคุณค่าและมีความหมายมากกว่าคำพูดอื่นใดที่อยู่ในใจ

สิ่งที่สะท้อนออกมาจากแหวน สองวงนี้ มันมากพอแล้ว ไม่จำเป็นต้องทีคำอธิบายใดๆ อีก

ดีใจที่สุดในโลกเลย

ที่ถึงแม้เป็นผู้หญิงธรรมดาคนนึง

ที่มีคนอื่นมาให้ความสำคัญกับเรามากพอ

ที่…..เค้าอยากให้ชื่อของเราติดอยู่ในแหวนที่เค้าจะสวมใส่ไปตลอดชีวิต

ถึงมันจะบอกว่า คนสวมนั้น ได้ถูกตรีตราว่ามีเจ้าของแล้ว

“อิสระนั้น” หายไป

คนในอยากออก คนนอกอยากเข้า บ้างหละ

สิ่งที่เสียไปใช่จะเสียของ

แต่แลกกับคำอื่นมาทดแทนได้อย่างคุ้มค่ายิ่ง

“ครอบครัว” ไม่เหงา

ถึงยังไง นั่นแหละ คือจุดเริ่มต้น ของสถาบันที่เล็กที่สุด

แต่เป็นสถาบันที่สำคัญที่สุดกว่าสถาบันอื่นใดในโลก

“Family”

“ปะป๊า” ” มะม๊า”

คำนี้ อบอุ่นดีนะ

ใครมาเป็นเบียร์ตอนนี้ก็คงรู้สึกแบบเบียร์

ถ้าไม่เคย ก็จะไม่รู้

คุณทำให้หงุดหงิด คุณคิดบ้างมั้ย
ฉันหาวฉันหอน เหมือนดังเป็นใบ้ ทุกทีทุกที

ไม่รู้จะร้องเพลงอะไร

โอ้ยยยยยย หงุดหงิดเว้ยหงุดหงิดจนนึกเพลงจะร้องไม่ออก

ซื้อหวยก็ไม่ถูก ช่วงนี้มันเป็นอะไรวะเนี่ย

เสียแฟนแล้ว ยังแห้วเพราะหวยอีก

ซื้อ 11 มันดันออก 22 บ๊ะ
งวดที่แล้วก็ออก 22 แล้ว ไม่มีตัวจะออกแล้วรึไง 00-99 ออกซักตัวสิพี่

เซ็งๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

เซ็งแบบนี้ ตอนเย็นหาอะไร แพงๆกิน 20-30 บาทดีกว่า

เฮ้อ !!!!

มิ้น สวรรยา – Wish

จากวันละน้อย ที่เวลาได้กลายเป็น ความผูกพัน
จากนาทีที่เราเจอกัน ก็เปลี่ยนแปลงฉันเป็นคนใหม่
จากคำว่ารัก เพียงหนึ่งคำ ชีวิตดูมีค่า
เพราะเธอเข้ามา อยู่ ข้างๆ กัน

แต่ใครจะรู้ จะมีวันที่เราต้อง ไกลห่างกัน
กลับมาเตรียมหัวใจไม่ทัน ทุกอย่างที่ฝันสลายไป
ก็ยังไม่รู้ นานเท่าใด เธอถึงย้อนคืนมา
รู้เพียงอย่างเดียว ว่า คิดถึงเธอ

อยู่คนละฟ้า เธอฝันดีหรือเปล่า เธอเหงาบ้างหรือเปล่า
มีหรือเปล่า ที่ยังเดียวดาย ต่อให้มีใครมากมายรุมล้อม
อยู่ไกลๆ หนาวใจหรือเปล่า อยากบอกเธอฉันยังคอยห่วง
ให้รู้ไว้อย่าง ไม่ต้องเกรงใจ ถ้าไม่มีใครให้คิดถึงกัน

จะรอตรงนี้ เก็บคืนวันที่เราเคยดีต่อกัน
อยู่ในใจทุกความทรงจำ ให้เตือนและย้ำ เมื่อเธอไกล
หลับตาทุกครั้ง ยังเจอะเธอ ยังพบเจอในใจ
แล้วเธออย่างไร อยากรู้เหลือเกิน

อยู่คนละฟ้า เธอฝันดีหรือเปล่า เธอเหงาบ้างหรือเปล่า
มีหรือเปล่า ที่ยังเดียวดาย ต่อให้มีใครมากมายรุมล้อม
อยู่ไกลๆ หนาวใจหรือเปล่า อยากบอกเธอฉันยังคอยห่วง
ให้รู้ไว้อย่าง ไม่ต้องเกรงใจ ถ้าไม่มีใครให้คิดถึงกัน

อยากขอเพียงให้เธอไม่หวั่น ถ้าพบถ้าเจอคนไหน
หากว่าเจอใครดีกว่าฉัน สักเท่าไหร
ฉันเองจะรอ และหวังว่าเธอจะยัง ไม่เห็นใครดีกว่า
แล้วเราจะกลับมา รักกันอีกครั้ง

อยู่คนเดียว ฝันดีหรือเปล่า เธอเหงาบ้างหรือเปล่า
มีหรือเปล่า ที่ยังเดียวดาย ต่อให้มีใครมากมายรุมล้อม
อยู่ไกลๆ หนาวใจหรือเปล่า อยากบอกเธอฉันยังคอยห่วง
ให้รู้ไว้อย่าง ไม่ต้องเกรงใจ ถ้าไม่มีใครให้คิดถึงกัน

ขอให้เธอ อย่าลืม รักเรา..

*คิดถึงจริงจริง

ส่งยิ้ม ทั้งที่มันรู้
ว่าใจเธอมันเปลี่ยนไป
ต้องทำเหมือนไม่เคยเอะไจ
ไม่รู้เรื่องเขาและเธอ

จะยอมแกล้งทำเป็นโง่
ไม่เห็นเธอจับมือเขา
จะฝืนแม้ว่าปวดร้าวมันเจ็บช้ำสักเท่าไร

อย่างน้อยถ้าไม่บอกไป
ก็คงยังไม่จบกัน
แค่ขอเธอยังอยู่กับฉัน
ต้องร้าวหัวใจก็ยอม

….

เราจะได้อะไรตอบแทน กับความอดทน

เราจะได้อะไรตอบแทน ถ้าเราไม่อดทน

เราจะเสียอะไรไป ถ้าเรายอมอดทนต่อไป

เราจะเสียอะไรไป ถ้าเราไม่อดทนอีกตอไป

รักนั้นยากแท้หยั่งถึง

………..

มีเรื่องให้ทำเยอะแยะไปหมด และก็ไม่สำเร็จซักอย่าง
ติดขัดไปซะทุกเรื่อง

เบื่อจริงๆ เลย

ทั้งเรื่องงาน ที่แม่จะให้ไปทำ
ทั้งๆที่สมัครทางเนตแท้ๆ คิดว่า เราจะเป็นตัวเต็ง เดี๋ยวไฟดับ เดี๋ยวฝนตก เดี๋ยวงานยุ่ง
เดี๋ยว โปรแกรม random
จั๊กมันอิหยังกันนักกันหนา ฮ่วย

แล้วยังมีอีกกะว่าจะวางแพลนไปเที่ยวพักผ่อนซะหน่อย
ปรากฏว่า ทางเมืองจีนเค้าปิดฉลองวันชาติ ต้องรอยื่นเอกสารตอนเปิด

โอเค รอได้ พอเปิดทำการ โทร.ไปตามอีก เค้าบอกให้รอ Confirm จากทาง สายการบิน

โอเค รอได้ ยังไงก็ขอให้ทันเถอะว่ะ เพราะว่า ที่บ้านเค้ายื่นไปได้มาหมดแล้ว เหลือตูคนเดียว กดดัน เครียดนะว้อยยยยยย

รอ รอ รอ รอต่อไป
แล้วโทรศัพท์ที่รอคอยโทร.มาบอกให้เตรียมพาสปอร์ตไว้รอยื่นสถานฑูต
โอเค บอกให้ มอร์ไซค์หัวไส มารับได้เลย

แล้วก็มีสายโทร.มาบอกว่า สายการบินโทร.มาบอกว่า

ไม่มีที่ว่างสำหรับเธอ

คราวหน้าค่อยไปกับเพื่อนแล้วกันนะเคอะ

อะไรเนี่ยเหลวอีกแล้ว เหลวทั้งๆที่ยังไม่ได้ยื่นแม้กระทั่งวีซ่าเลย

เฮ้อ จะบ้าตาย เครียดจัด แม่อุตส่าห์โทร.มาปลอบ บอกคราวหน้าค่อยไป
คราวหน้าเนี่ยมันเมื่อไหร่ยังไม่รู้เลยโอ้ยยยยยยยย เซ็งๆๆๆๆๆ เบื่อๆๆๆๆๆๆ

น้องสาวอุตส่าห์ปลอบว่า เดี๋ยวจะไปช็อปแหลกลาน Thanks God sale กับแฟน แล้วจะให้ไปด้วย

ฉันเชื่อแกล่ะ เจอแฟนแล้วก็ลืมฉันอีกล่ะ

T_T

ครั้นจะไปกับแฟนตัวเองก็ไม่ได้ดั่งใจอยู่ด้วย เซ็งๆๆๆๆ

วันนี้เจ้านายยังมาถามอีกนะว่า ทำงานมีเบื่อมั้ย มีปัญหากับอาซิ้มหรือเปล่า

โหย ฉันก็เบื่อมันทุกเรื่องตั้งแต่ก้าวประตูเข้ามาทำงานเนี่ยแหละ

จะบ่นกลับอย่างนั้นก็ไม่ได้อีกล่ะ ภาพพจน์ฉันยิ่งเป็นคนดีศรีอยุธยาอยู่ด้วย

ทำไมมันน่าเบื่ออย่างนี้ เบื่อๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

00.55 a.m.

ฉันสะดุ้งตื้นด้วยความพะวักพะวงกับโทรศัพท์ที่อยู่ในมือ
ฉันหยิบมันขึ้นมากดแป้นพิมพ์ข้อความ สั้นๆ
ส่งถึงใครคนนึงซึ่งอยู่ห่างไกล แต่ใกล้แค่คิดถึง

Darling ja, Happy birthday naka ^ ^

11.00 a.m.

วันจันทร์งานตรึม หัวฟูกับเอกสารงานปรับปรุงลิฟท์
( ว้า…ยังไม่ได้โทร.หาที่รักเลย เลิกเรียนยังนะ)

03.30 p.m.

กระดาษหลากสี ชิ้นเล็กชิ้นน้อยกระจัดกระจายอยู่บนโต๊ะทำงาน เกลื่อนกลาด
ตัด ตัด ตัด
พับ พับ พับ
เขียน เขียน เขียน
ตัดๆ พับๆ เขียนๆ

หิวข้าวจัง ยังไม่กินมื้อเที่ยงเลย งานเข้าอีกแล้ว ทำงานก่อนแล้วค่อยทำต่อ

05.00 p.m.

เลิกงานแล้วค่ะ อิอิ
เย้….ซองการ์ดเสร็จพอดี ผูกโบว์นิดนึงนะ ก็สวยเริ่ด
การ์ดสีฟ้าขาว ซองสีชมพู ข้อความธรรมดาๆ สำหรับคนอื่น พร้อมส่งแล้ว
เค้าจะชอบการ์ดน่ารักๆ (ชมตัวเอง) ที่เราตั้งใจทำให้มั้ยน๊า……โฮะๆๆๆๆ

ของขวัญวันเกิด เป็นผ้าพันพอที่ถักเองสีแดงสลับดำ
มีอักษรย่อ เป็นชื่อเล่นของเค้า ดูตลกๆ แฮะ – - อิอิ

มันถูกห่อกระดาษสาบางสีขาว ผูกด้วยเชือกไหมพรมสีแดง
เค้าจะถูกใจมั้ยน๊า….จะกล้าใช้ผ้าพันคอของเรามั้ยเนี่ย น่าอายแทนจัง ไม่สวยเอาซะเลย ~ ~

ที่รักบอกว่า อากาศเริ่มเย็นแล้ว
ส่งไปตอนนี้ ก็ได้ทันใช้ตอน winter ที่นู่นพอดี

ทุกสิ่งถูกบรรจุลงกล่องหนา พันทับด้วยกระดาษสีเขียว ผูกเชือกไหมพรมสามสี ขาว ชมพู แดง
จ่าหน้าถึง My Dearest at Japan

เจ้าหน้าที่ไปรษณีย์ จะด่าฉันมั้ยเนี่ย โฮะๆๆๆๆ ช่างกล้านะยะ หล่อน
เสี่ยงกับพัสดุภัณฑ์สูญหาย ลงทะเบียนเพิ่มอีก 55 บาท
แหม ก็นะ ความคิดถึงทำให้หน้าหนาขึ้น อีก 2 นิ้ว

…………………….

だいすきなひとへ
たんじょうび、おめでとうね。

อยากให้ทุกเส้นใยของไหมพรม ห่มเธอให้อุ่นใจ ถึงจะไกลแค่ไหน อย่าหวั่นว่าฉันจะเปลี่ยน

ถ้า…เธอไม่ทำให้ฉันเซ็ง

* แค่อยากรู้ ว่าเธอยังเป็นสุขใจ
ลมหายใจ ยังสดใสเหมือนเคยได้ฟัง
แค่อยากรู้ ว่าคนที่อยู่ข้างเธอนั้น
ยังรักและแคร์เธออยู่ใช่ไหม

** ที่โทรมาแค่อยากจะฟังเสียงลมหายใจ
แค่อุ่นไอที่ผ่านตามสายก็เหมือนใกล้กัน
ที่โทรมาแค่อยากจะฟังเสียงลมหายใจ
คนเคยรักกัน ไม่ต้องพูดอะไร
แค่ได้ยินเสียงเธอหายใจก็สุขพอ

ยังเหมือนเก่า ที่เคยเข้าใจ
เป็นอะไรถ้าเธอพอใจให้เป็นยังนั้น
ไม่ก้าวก่าย แค่ห่วงใยไกลๆดวงใจของฉัน
และยังเหมือนเดิมตลอดไป

ซ้ำ *,**
ที่โทรมาแค่อยากจะฟังเสียงลมหายใจ
แค่อุ่นไอที่ผ่านตามสายก็เหมือนใกล้กัน
ที่โทรมาแค่อยากจะฟังเสียงลมหายใจ
คนเคยรักกัน ไม่ต้องพูดอะไร
อยากฟังเสียงเธอหายใจ อย่างตอนเรารักกัน

I just realized that my breath is for you

Yours