เพราะรัก ถึงต้องไป..

เมื่อคืนไม่รู้เป็นไร ตดเหม็นมากกก..
แล้วตดตลอด ตดบ่อยมาก
แล้วพอได้เวลานอน เข้าใจมะ ว่าตดใต้ผ้าห่มอ่ะ มันไม่ไปไหน
มันวิ่งขึ้นมาด้านบนหาจมูกน่ะ -_-^

ตอนตีสาม ต้องลุกไปนอนอีกห้อง
เกรงใจคุณสามี (_ _’)

อีกห้องผ้าห่มไม่อุ่นเหมือนห้องนอน
เพราะห้องหลักมีผ้าห่มไฟฟ้า แล้วcomforter ก็อย่างดี (ของ Nuatica)
อีห้องรับแขกก็ผ้าห่มสองชั้น แต่เอาไม่อยู่เท่าไร
จะลุกไปเอาผ้าห่มมาซ้อนอีกผืนก็ขี้เกียจ
(ทั้งที่ก็อยู่แค่ใต้เตียง ฮ่าๆๆ)
ก็เลยนอนมันทั้งอย่างนั้น.. จนเช้า

เดวิดตื่นมาตอนเช้า เดินหาเมีย ว่าเมียหายไปไหน
คือ นอนทั้งคืนไม่รู้ตัวเลยว่าเมียไม่ได้นอนด้วย -_-’

พอดีห้องที่นอนเป็นห้องแต่งตัวเดวิด
แล้วเค้าต้องใช้แต่งตัวไปทำงาน

ก็เลยลุกกลับมานอนต่อที่ห้อง
เดวิดก็ตามมานอนต่อด้วย หลังจากที่หาเมียเจอ :P
เดวิดถาม ทำไมไปนอนห้องโน้น
เราก็บอก ตดเหม็นอ่ะ
เดวิดเอาตีนดันๆออก ร้อง อี๋ๆ กลับไปห้องโน้นเลย -_-’

เด๋วตดจ่อหน้าเลยนี่ -”-

เฮ้อ.. สงสัยเป็นเพราะ สุกี้รสจัด เมื่อวานแน่ๆเลย

ปล. เพราะรักนะเนี่ย.. ถึงต้องไป.. นอนอีกห้อง แห่ะๆ

ไม่คิดเลยว่า เรื่องราวในอดีต จะกลับมาทำร้ายเราได้ขนาดนี้….

ไม่คิดเลยว่า เรื่องราวในอดีต จะกลับมาทำร้ายเราได้ขนาดนี้….

 จากความปากพล่อยของคนบางคน ทำให้เกือบเอาชีวิตไม่รอด กับเรื่องราวที่ผ่านมาหลายปี เพียงแค่คนปากพล่อยเพียงคนเดียว ยังไม่รู้ว่าวันนี้จะเป็นอย่างไร จะเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตอีก……….. ไม่มีใครไม่มีอดีต ที่ไม่อยากให้ใครพูดถึง และหากการนำมาพูดถึง หากคนที่รู้แล้วก็ไม่ใช่สิ่งแปลก แต่หากตรงกันข้าม เมื่อคนที่เพิ่งรับรู้และต่างสถานการ มันจะตีความไปกันขนาดไหน บางคนอาจเข้าใจ บางคนเฉยๆ แต่กับบางคนอาจจะเป็นเรื่องเก่าเล่าใหม่ แต่กับบางคนที่อยู่ตรงกันข้ามล่ะ มันจะแตกแขนงไปแค่ไหน หากตามแก้ จะแก้ตรงจุดไหน แก้แล้วจบก็ดีไป หากแก้แต่กับกลายเป็นตีแผ่ขยายวงกว้างเข้าไปอีก หากมีการใสสีเข้าไปอีก ไม่มีใครห้ามปากคนได้ ที่ว่ากันว่า ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ …. สับสนมากมาย หากลำพังตัวเอง คงจะปล่อยไปตามน้ำ แต่นี่มีบางคนต้องรับผลนั้นด้วยเช่นกัน… หากคนคนนั้นเข้าใจก็ดีไป หากไม่และคิดตามสถานการขนะนั้นก็คงเข้าทางคนพวกนั้น คิดไม่ตกจริงๆ……

มานีกับชูใจเป็นยังไงบ้างแล้วน้า…

แบบเรียนภาษาไทยระดับประถมศึกษาสมัยฉันเรียนมีตัวละครหลักชื่อ มานี  มานะ  ชูใจ  ปิติ  และอีกหลายๆ คน  แต่ละคนอายุเท่ากันบ้าง  ต่างกันบ้าง  รู้สึกคนที่อายุเท่ากันกับฉันจะเป็นมานีกับชูใจ เวลาที่ฉันเรียนชั้นไหนทั้งสองคนก็จะเรียนชั้นนั้น  เวลาฉันได้เลื่อนชั้นทั้งสองคนก็จะเลื่อนชั้นตามฉันด้วย  โอ้ว…มหัศจรรย์

เพื่อนของฉันคนหนึ่งเราเคยเรียนด้วยกันสมัยประถม  เราจากกันยังไงฉันจำไม่ได้เหมือนกัน  รู้สึกว่าเธอจะไม่ได้อยู่เรียนที่โรงเรียนของเราจนจบป.6  คล้ายๆเธอจะย้ายไปที่อื่นซะก่อน

ไม่นานมานี้เพิ่งได้มาติดต่อกันอีกครั้งในเฟสบุค  ภาพที่อยู่ในหัวฉันเวลาคุยกับเธอคือภาพเด็กหญิงอายุ 10 ขวบ  ตัวผอมๆ  หน้าซีดๆ  วันนี้ฉันออนเอ็มเจอเธอ  เห็นรูปเธอ  โอ้ว…โตแล้วเหรอเนี่ย!  เป็นสาวแล้วเหรอเนี่ย!  เป็นผู้ใหญ่แล้วเหรอเนี่ย!  เออนะ…ถึงเราจะไม่ได้เจอกันเวลาของเราก็ไม่ได้หยุดอยู่ตรงนั้นนี่  ฉันโตขึ้นทุกวัน  เธอก็โตขึ้นทุกวัน

มานีกับชูใจเองก็คงโตแล้ว  ป่านนี้จะเป็นยังไงบ้างแล้วน้า  คิดถึงจัง…

แม้ไม่ใช่คนรักสัตว์แต่ฉันก็รักสัตว์

คนอย่างฉันดูเผินๆอาจไม่ได้ถูกจัดให้อยู่ในกลุ่มคนรักสัตว์เหมือนใครๆ และเอาจริงๆก็ไม่น่าจะอยู่ในกลุ่มนั้นจริงๆนั่นแหละ แต่ถามว่ารักมั้ย ตอบได้เต็มปากว่ารัก

ฉันไม่ชอบเลี้ยงสัตว์มาแต่ไหนแต่ไร เวลาเห็นสัตว์ก็รู้สึกเอ็นดูนะ รู้สึกว่าอยากเลี้ยงเหมือนกัน แต่พอคิดว่าจะไปไหนก็คงเป็นห่วงไม่เป็นอันทำอะไร ก็เลยตัดใจไม่อยากรับเขามาแล้วดูแลไม่ดีไม่อยากให้เขาต้องมาลำบากเพราะเรา

ฉันชอบอิสระ เคยคิดไว้ว่าถ้าจะเลี้ยงสัตว์สักตัวก็จะต้องเป็นสัตว์ที่สามารถปล่อยให้เขาไปไหนมาได้ได้ตามใจ ไม่ชอบเลยสัตว์ที่ต้องขังอยู่ในกรงหรืออะไรพวกนี้

ไม่หมาก็แมวคือสัตว์ที่เคยคิดว่าอยากจะเลี้ยง น้ำหนักจะไปทางหมามากกว่าเพราะแมวมีอย่างหนึ่งที่ไม่ชอบคือ ‘ขี้เหม็น’ แต่จนแล้วจนรอดฉันก็ยังไม่พร้อมที่จะเลี้ยงสัตว์ได้สักที ‘ถ้ายังไม่พร้อมก็จะไม่เลี้ยง’ คิดไว้อย่างนี้ แต่อย่างไม่ตั้งใจฉันกลับได้ปลามาเลี้ยง ฮ่าๆๆ

เพื่อนบ้านชวนไปดูปลา ฉันเองเป็นคนที่ถ้าไม่คอขาดบาดตายถ้าใครชวนไปไหนฉันมักจะไปด้วยเสมอ ตั้งใจไว้ว่าไปดูเป็นเพื่อนเขาเฉยๆ แต่แล้วก็ได้มาหกตัว ได้มาได้ไงยังงงๆ

แต่พอได้มาเลี้ยงจริงๆรู้สึกดีกว่าที่คิด ตอนแรกกลัวว่าเขาจะทรมานที่ต้องอยู่ในอ่างบัว แต่พอเห็นเขาว่ายน้ำเล่นสนุกสนานสุขภาพแข็งแรงดีฉันก็ดีใจมาก ฉันดูแลเขาเป็นอย่างดี เจ้าสอดดำที่ซื้อมาคู่นึงออกลูกมาหลายครอกตอนนี้มีเป็นร้อยๆตัวแล้ว เจ้ากุหลาบแดงก็ซื้อมาคู่นึงแต่ถูกเจ้าไทเกอร์หมาข้างบ้างสังหารไปซะแล้ว ตอนนี้เหลือตัวแม่หนึ่งตัวกับลูกอีกตัวหรือสองตัวนี่แหละต้นไม้เยอะมองไม่ค่อยเห็น อีกคู่นึงที่ซื้อมาคือเจ้าม้าลาย คู่นี้ไม่ยอมมีลูกสงสัยจับโดนเพศเดียวกันก็ไม่รู้ และที่เศร้ากว่าคือเมื่อสองสามวันก่อนจู่ๆก็ลอยน้ำตายไปตัวนึง นี่เป็นครั้งแรกที่สัตว์ที่เลี้ยงไว้ตายจากไป เศร้าประมาณนึงแต่ก็โอเคกว่าที่คิดมาก

ด้วยธรรมชาติของปลาที่ต้องอยู่ในน้ำ ฉันไม่อาจให้เขามาเดินเล่นข้างนอกได้ แต่ก็พยายามจัดอ่างบัวให้มีต้นไม้อื่นๆเพิ่มเติมให้ใกล้เคียงธรรมชาติมากขึ้น พอเห็นเขาดำผุดดำว่ายหยอกกันสนุกสนานแล้วฉันก็เบาใจเชื่อว่าเขาคงมีความสุข

กล้องถ่ายหนังอยู่ในกระเป๋า

วันนี้พาอากิไปซื้อของแถวบึงแก่นนคร  พอดีในบึงมีงานงิ้วเลยแวะเข้าไปดูก่อน  ตอนจะกลับค่อยมาเลือกของเพื่อระหว่างเดินเล่นในงานจะได้ไม่เกะกะ

ในงานก็อารมณ์งานวัด  ไม่ได้มีอะไรที่ถึงกับตื่นตาตื่นใจ  แต่มีจัดทีไรถ้ามีโอกาสไม่ติดอะไรฉันก็ชอบไปเดิน

เดินไปได้ประมาณกลางๆงานก็เจอร้านเกมร้านนึง  เป็นเกมที่ให้โยนลูกตะกร้อกระทบไม้กระดาน  หากโยนกระทบกระดานแล้วลูกตกลงในกล่องด้านล่างก็จะได้รางวัลเป็นตุ๊กตาตัวใหญ่หนึ่งตัว  ที่ทำให้ต้องหยุดดูคือคนขายเขาพูดเก่งมาก  เขาพูดได้ต่อเนื่องเหมือนไม่ต้องคิด  พูดตลกทำให้เราฟังแล้วมีความสุข  ประกอบกับสาธิตการเล่นให้ดูว่าเป็นเกมที่ทำได้จริง  คนมุงดูและร่วมเล่นเกมที่ร้านเขาเยอะกว่าร้านอื่นๆอย่างเห็นได้ชัด  ฉันเองก็อยากเล่นเหมือนกัน  แต่ติดที่พาอากิไปด้วยทำให้ไม่สะดวก

ภาพความสุขของคนขาย  คนเล่น  คนมุง  ที่อยู่เบื้องหน้าทำให้นึกถึงคำของคุณแฉะ  ผู้กำกับหนังผีนองสยองขวัญที่เพิ่งได้ชมการให้สัมภาษณ์ของเขาทางเคเบิลเมื่อบ่ายนี้  ”เราทุกคนมีกล้องถ่ายหนังอยู่ในกระเป๋า”

เออใช่  นักแสดงของฉันกำลังแสดงกันอย่างสมบทบาท  มีเพียงฉันกับกล้องที่ยังไม่พร้อม  ฉันพยายามควานหากล้องถ่ายหนังในกระเป๋าเพื่อถ่ายทำหนังเรื่องแรกในชีวิต  แต่…กล้องถ่ายหนังไม่อยู่ในกระเป๋า