ไม่รู้จะเม้าส์อะไรแระ…คราวนี้ขอเม้าส์หมาที่บ้านล่ะกัน
ในฐานะที่คุยภาษาหมารู้เรื่อง ก็ขอเป็นตัวแทนบ่นแทนมันสักหน่อย
สืบเนื่องมาจาก….คืนวันปีใหม่ที่ผ่านมา
บรรดาหม่อมลุง หม่อมป้ามารวมตัวกันโดยมิต้องนัดหมาย
อันนี้รู้โดยสัญชาติญาณ!! พอเจ้าให้พรปีใหม่เสร็จปุ๊บ
เจ้ามือก็องค์ลงทันที โดยมิได้มีความเกรงกลัวกฎหมายบ้านเมือง
แต่อย่างใด …หุหุ เคยได้ยินเม๊ะ
“ที่ที่อันตรายที่สุดคือที่ที่ปลอดภัยที่สุด”
บังเอิญว่าตำหนักที่ตั้งอยู่ติดกับบ้านผู้มีบุญบารมีทั้งหลาย
ด้านซ้ายติดบ้านท่าน ส.ส. ด้านขวาติดบ้านท่านด๊อกเตอร์
ตรงข้ามเป็นบ้านผู้กำกับ หลังบ้านเป็นบ้าน ผ.อ.
และที่สำคัญ 1 ในผู้ร่วมวงเป็นถึงเมียผู้กำกับ (ใหญ่พอมั๊ยล่ะ)
แต่กิจกรรมที่ว่านี้ไม่ได้ทำกันเป็นประจำหรอก
จะมีขึ้นเฉพาะวันสำคัญของชาติ เช่น วันปีใหม่ วันสงกรานต์ เป็นต้น
ถือว่าเป็นวันรวมญาติวันนึง และเป็นการเชื่อมความสามัคคีในหมู่คณะ
แบบว่า…เล่นเอาขำขำ ม่วนม่วน เงินที่ได้ก็เอามาให้ลูกๆ หลานๆ
กินขนมกัน
เอ๊า…แล้วมันเกี่ยวกับหมาตรงไหนเนี่ย?
ก็ตรงงี้ไง…ปกติไม่ได้มีกิจกรรมวันรวมญาติอะไรกัน คุณหมาที่บ้าน
ก็เข้านอนตามเวลาตรงกับเจ้านายของมันไป
ถึงเวลาก็ขึ้นไปนอนบนห้องนอน ดูทีวี กรนคร๊อกๆ แข่งกับนาย
แต่วันนี้!!!…กรรมของหมา นายของมันถูกรับมอบหมายให้เป็นเจ้า
ด้วยความรักและซื่อสัตย์ คุณหมาก็มานั่งรอหมอบอยู่ข้างๆ
สัปหงกบ้าง ตื่นบ้าง เมื่อยๆ ก็ลุกขึ้นเดินวนๆ แล้วก็แหมะอยู่ที่เดิม
มันคงนึกในใจ “เมื่อไหร่พวกเมิงจะเลิกเล่นกันซะที เลยเวลานอนกรู
แล้วนะเนี่ย!!” เที่ยงคืน ก็แล้ว ตี 1 ก็แล้ว ….
สรุปว่าคืนนั้น…คุณหมาอดหลับอดนอนไปกับคน
เช้าวันุร่งขึ้น…..อ้าว หมากรูเป็นไรเนี่ย!!! ยืนอ๊วกซะงั้น !!!
ทั้งวันหลับเป็นตาย!! หมากรูเพลีย!! หมากรูอดนอน!!
ขำกันขี้แตกขี้แตน ….ฮ่วยยยยย
เฮ้อ?? เข้าใจคนหน่อยนะหมา นานๆ เจอกันทีอ่ะ
งานนี้ถือว่าทำเพื่อเจ้านาย….555
ป.ล. เจอกันอีกทีวันสงกรานต์ เตรียมตัวให้ดีเถอะเอ็ง!