นั่งเปื่อย โดนไม่คิดอะไร …………….คิดถึงยัยชมพู
ไม่หวังอะไร …………………………เข้าgoogle
ไม่สนใจเท่าไหร่ …………………….พิมคำว่า “ยัยชมพู”
อะไรมะรุ้ เยอะแยะไปหมดไม่คาดหวังจริงๆ..พิมเพิ่มเข้าไป “นายฟ้า”
ใจเต้น ตึกตักๆ……………………….นายฟ้า กับยัยมพู และความสีขาว..จากDek-d
ใจเต้น ตึก-ตึก ตัก-ตัก เลื่อนลงๆ แรงขึ้น ดังขึ้น….Saranairสาระแน ไม่ไร้สาระ
คลิกเข้าไป อะไรน่ะ มาจากไหน…….หัวข้อคุ้นเคยเต็มไปหมด
หลังจากหลายปีที่ได้รู้จักเวปไซค์นี้ ชอบนักบทความต่างๆ
สนุกนักกับการเขียนเรื่อง มีความสุขกับไดอารี่
บล๊อกสำคัญ “สิ่งสำคัญ”ที่คิดว่าจะไม่หายไป
จนความรักหล่นหาย…แรงบันดาลใจไม่มี ไร้ซึ่งเรื่องเล่า
ไม่เป้นไร เป้นความทรงจำ คือห้องของฉัน ห้องที่จะใส่ของที่สำคัญ
จะยังคงอยู่ตลอดไป……..ก่อน จะ หาย ไป ทั้ง หมด
เรื่องไร้สาระของฉันทั้งหมด หายไปเพราะเวปโดนแฮก
เปิดมานั่งอึ้งมีเพียงข้อความต่อว่ารุนแรงต่อผู้ที่ทำ…ทำไปเพื่ออะไร ไม่รู้
เป็นเวปที่ดี เป็นเวปที่ทำขึ้นมามีคนหลายคนแวะเวียนผ่านมาและผ่านไป
มีสิ่งที่ดี สิ่งที่ถูกเก็บรักษา แต่ต้องหายไปจนหมด
เจ้าของเวปก่นด่าแต่ไม่ย่อท้อ ยังคงทำเวปต่อไปเขียนเรื่องใหม่ต่อไปใส่ไว้
ให้คนที่ยังคงแวะเวียนเข้ามา คนที่อาจยังรอคอย คนที่รักในบทความ
ไม่คุ้นชิน ไม่คุ้นเคย จึงเดินจากมาหลังจากยืนดูห่างๆ เหมือนบ้านที่เคยอยู่
มีห้องของฉัน โดนไฟไหม้ยังไงอย่างงั้น แอบกลับไปดูบ้าง แต่ก็ทำใจไม่ได้อยุ่ดี
จนวันนี้ ตะกี้นี้ Gampong_ka กลับมาแล้ว กลับมาจริงๆ ชื่อฉัน…เรื่องของฉัน
แม้จะยังค้นหาบรรดาเครือญาติ คู่แฝด แม้แต่ตัวละครลับ เงา*ของฉัน ยัง ไม่ เจอ
แต่แค่นี้ แค่ีู้ว่าเค้าสามารถกู้ข้อมูลกลับมาได้บ้าง
แม้กลับมาไม่ครบ กลับมาไม่เท่าเดิม หน้าตาเปลี่ยนไป แต่นั่นคือเรื่องราวของฉัน
ที่ได้เกิดขึ้น ถูกบันทึกไว้เพื่อเป้นสิ่งยืนยันว่า ฉันเคยมี..
เล่าถึงความไร้เดียงสาของเด็กผู้หญิงที่วันนี้ไม่มีแล้ว ไม่สามารถจะกลับมาเป็นเด็กคนนั้นได้อีกแล้ว
แต่ขอบคุณค่ะ ขอบคุณจริงๆที่กลับมาแล้ว
ขอบคุณที่ช่วยนำกลับมา ขอบคุณ.. :’)
ps.เป็นไปได้ นู๋ขอภาษาไทยเพิ่มหน่อยก็ดีคะ แอบงง กว่าจะกลับมาได้อีกครั้ง^^