นิสัยเสียที่ใครทำอะไรไว้ให้เราเจ็บแล้วไม่จำ เลยโดนซ้ำๆ น่าเบื่อ
นิสัยเสียที่ใจดีเกินไปจนโดนมองข้างหัว
นิสัยเสียที่เป็นคนอะไรก็ได้จนยอมไปซะทุกอย่างง ใครพูดะไรมาก็อืมแล้วแต่
นิสัยเสียที่บ้างครั้งเงียบมาเกินไปคิดอะไรไม่พูด จนอึดอัดตัวเอง
นิสัยเสียที่ไม่กล้าพูดในสิ่งที่ตนคิดเพราะกลัวว่าสิ่งที่คิดจะมีความเห็นไม่ตรงกัน
นิสัยเสียที่บ้างครั้งพูดอะไรแล้วไม่คิด เอาซะเลยย

ไม่รู้ทำไมเป็นคนไม่กล้า ไม่กล้านูน ไม่กล้านี้
เบื่อตัวเองบ้างครั้งที่เป็นแบบนี้
อยากว่า อยากด่า อยากเถียง อยากบอก อยากพูด อยากถาม แต่ก็ปล่อยเลยตามเลยอยู่ดี นี้ละนิสัยเสียยย

ของนู๋

เอาไงดีปล่อยไปเรื่อยๆหรอ
ตามธรรมชาติ

นู๋เกียจคนเห็นแกตัวก็ต้องเจออยู๋บ่อยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
หัดทำอะไรโดยไม่หวังผลซะบ้างสิ

เมื่อวานตอนเย็น เดินตลาดเพื่อหาของกิน
ไม่รู้จะกินอะไร หันไปเห็น “หอยแคลง” ตัวใหญ่ๆ อู้ย
น่ากินวะ กะว่าจะซื้อสักโล พอเดินไปใกล้ๆ มันยังไม่ตายนี่น่า
แลบลิ้นออกมาแผล่บๆ เราก็ยืนจ้องมันอยู่นาน
จะกินดี ไม่กินดีว้า คิดๆๆ
มันยังไม่ตายอ่ะ นึกถึงคำพูดน้าสาว
“กินหอยบาปกรรม กินครั้งหนึ่งหลายชีวิต” เอาแล้วไงกู จะกินดีไม่กินดีวะ
แล้วคำพูดน้าก็ลอยมาอีก
“ถ้าตายแล้วไม่เป็นไร ถ้ายังไม่ตายบาปกรรม ต้องอนุโมธนาสาธุ ฆ่าหลายชีวิต”
โอ๊ย ….. …………………………………………………….
ตัดสินใจ ไม่กินก็ได้วะ เห็นเป็นๆเลยกินไม่ลง
ด้านขวา มีหอยแมงภู่ใส่ถุงวางอยู่ กินหอยแมงภู่ก็ได้

“ทำไมตัวเล็กจังแม่ค้า”
“ตัวเล็กแต่อ้วนนะคะวันนี้”
เอาก็เอาวะ ไหนไหนก็ไหนไหน

กลับมาบ้าน ตัวข้างบนๆถุงที่ว่าเล็กแล้วนะ พอเทมา
โห ยังกะหอย กระพง ตัวจิ๋วๆ เหมือนเพิ่งคลอดทั้งนั่นเลย

ก็กินๆไปเสียดาย น้ำจิ้มก็เผ็ดมาก และน่าจะใช้น้ำส้มสายชูแน่ๆเลย
แต่ก็ขี้เกียจจะไปทำใหม่ก็ “ทน ทน กินไป”
กินได้แค่ครึ่งเดียว ไม่ไหว ขีเกียจแกะ ตัวเล็กมากๆๆ เสียอารมณ์แล้ว

ตกดึกปวดท้องค่ะ ไม่ได้ท้องเสียนะ แต่ปวดแบบปวดแสบปวดร้อน
ปวดทรมาร ปวดท้อง ปวดกระเพาะ สงสัยกินเผ็ด และก็ น้ำส้มสายชูด้วย
เข็ดเลย แผลเก่ายังไม่หายดี ไปทำร้ายมันอีกแล้ว

ไม่เอาแล้วพอกันที กะหอยตามตลาดนัด น้ำจิ้ม ตลาดนัด ไม่กินแล้วค่า

และแล้วเมื่อวานก็ได้ไปเดินงานกาชาดที่สวนอัมพรมา

บางคนว่า ไม่เห็นน่าไปเลย เหมือนงานวัดนั่นแหละ ร้อนก็ร้อน คนก็เยอะ

ไม่เห็นน่าไปเลย ทำไมแอลถึงอยากไป

อยากไปเพราะ

1. ก็เพราะเหมือนงานวัดนั่นแหละ ที่อยากไป ไม่ได้มีให้ไปบ่อยๆ

2. มองอะไรมันก็ดูตื่นตาดี ของกินหลากหลาย คนเดินมากมาย

3. เสื้อผ้า ของใช้ก็ราคา(เหมือน)ถูก มีถูกจริง ถูกไม่จริงต้องเลือกๆเอา

(ได้เสื้อชั้นในมา 2 ตัว ดีใจเหมือนได้แก้ว)

4.สอยดาว ช้อนไข่ เจาะลูกโป่ง (รู้ทั้งรู้ว่าต้องได้แต่มาม่า สบู่ แป้ง) แต่ก็ชอบเสี่ยง

5.ซื้อสลากกาชาด ทั้งของจุฬา(ปีนี้หมดแล้วซื้อไม่ทัน) ธรรมศาสตร์ เกษตร

และอีกหลายๆ สำนักงาน ก็ซื้อ (ทั้งที่ไม่เคยถูก ก็เหมือนหวยนั่นแหล่ะ) ก็ทำบุญไป

6.โอวัลติน ต้องกินมันทุกครั้งที่ไป เพราะอยากได้แก้วใส่น้ำ (แก้วที่บ้านก็เยอะนะ)

7.ดูสุนัขที่เขาเอามาโชว์ ชอบมากี่ปีๆ ก็เหมือนเดิม แต่ก็ยังอยากมุงดูกะเขา

8.ไปดูเขาวาดรูป และนึกถึงตอนแอลกะแฟนจีบกันใหม่ๆ เราก็มานั่นให้เขาวาดรูป

เราให้ ฮิๆ รูปมันดูสวย หล่อ กว่าตัวจริงอ่ะ

9.ไปยิงปืน แม่นบ้างไม่แม่นบ้าง ชอบสนุกดี เหมือนเล่นเกมส์น่ะแหละ

10. จริงๆ เพราะอยากทำบุญ ได้ร่วมสนุก นึกถึงวันเก่าๆ เดินกะแฟน 2 คน

กระหนุงกระหนิง เหมือนจีบกันใหม่ๆ ฮ่า
เราขับรถไปจอดไว้ที่สนามม้า เสีย 20 บาท และนั่นมอไซค์คนละ 20 บาท

ขากลับ มาแอลกะแฟนซ้อนมาคันเดียวกัน จะบอกว่า

“เสียวมากกกกกก” อ่ะ อย่าคิดลึกนะ

ไอ้คนขับมอไซค์ แม่งเมายาเปล่าไม่รู้ ขับได้น่าหวาดเสียวโครต

ขับไป ก็ด่าไป แซงขวารถตู้ที่กำลังจะเลี้ยวขวา เหลือซอกนิดเดียวมันก็เบียดไป

บิดประมาณ 80/ชม. โอ้แม่เจ้า จะรอดกลับไปหาลูกหาแม่ไหมเนี่ย

พอถึง ที่จอดรถ แฟนบอก ขี่มอไซค์ได้โครตน่ากลัวเลย เร็วโครต

อันตรายมาก แซงขวารถตู้ที่กำลังจะเลี้ยวขวา

นั่นบ่นๆกันไป บอกไม่เอาแล้วมอไซค์รับจ้างมันเมายาแน่ๆ เลย

นึกว่าจะไม่ได้เห็นหน้าลูกซะล่ะ 55 ดีที่รอดมา

เมื่อกี๊นั่งตอบกระทู้อยู่ หันไปข้างนอกพอดีเห็นคนกำลังลอยเลย

รถกระบะ ชนกะมอไซค์ คนลอยเลย หน้าบริษัท ตาดีจริงๆ เห็นตอนกำลังชน

และก็ลอยพอดี อ้า… น่ากลัวจริงๆมอไซค์เนี่ย เนื้อหุ้มเหล็กชัดๆ