> ช่วงเวลาสิ้นเดือนที่ดีที่สุด

[[ เกริ่นนำ : ชื่อเล่น ปลั๊ก , จังหวัดขอนแก่น , โปรดิวเซอร์ และ ดีเจ ]]

—————————————————————

ตามประสามนุษย์เงินเดือน เมื่อต้นเดือน-เงินเดือนออก ใครหลายคน มักทำตัวเป็นเศรษฐี เป้นคนมีตังค์ ใช้ตังค์ฟุ่มเฟือยได้เรื่อย ๆ

จนมาถึงกลางเดือนต้องฉุกคิดและชะลอความเร็วในการใช้เงิน และพอถึงปลายเดือนต้องใช้เงินอย่างรัดกุม หรือบางคนมักพูดว่า “

กินแกลบ”

ในเดือนกันยายนนี้ ผมก็เป็นอย่างข้อความข้างต้นนั้นแหละครับ ปลายเดือนเดือนนี้จนกรอบมาก ต้นนี้มีเงินเหลืออยู่ไม่กี่บาท ไม่รู้

จะพอค่าข้าว ค่าน้ำมันรึเปล่า

ไม่อยากจะบอกเลยว่า อันที่จริง เงินเดือนตัวเองหมดไปแล้ว ที่ใช้ ๆ อยู่นี่เงินที่ยืมท่านแม่มา(เฮ้อ.. หน้าไม่อาย)

แต่เหตุไฉน ยังไงไม่รู้ ถึงแม้ผมจะจน แต่มีความสุขแฮะ?

โดยเฉพาะวันเสาร์-อาทิตย์ที่ผ่านมา
มาดูซิว่า ผมมีความสุขอย่างไร……….

วันเสาร์
เป็นวันทำงาน แต่ก็ทำงานชิล ๆ ตั้งแต่เช้าถึงบ่าย ตกเย็นมา ไปดูคอนเสิร์ต Groove Riders ตอน Last Call For GR007 เป็น

คอนเสิร์ตใหญ่ ครั้งสุดท้ายของกรูฟ ไรเดอร์

ผมชอบกรูฟ ไรเดอร์ แบบกลาง ๆ ไม่มาก ไม่น้อย ..แต่พี่ ๆ วงกรูฟ ไรเดอร์ เล่นคอนเสิร์ตได้สนุกมาก
แต่ที่สำคัญ งานนี้ต้องซื้อบัตรเข้าไปดู แต่ผมดูฟรี(อิอิ) ในฐานะสื่อมวลชน

และในฐานะสื่อมวลชน ก็เลยได้ดูและได้ถ่ายในแบบใกล้ชิดเป็นพิเศษ ติดขอบเวที :) ซึ่งได้ดีแบบนี้ก็ไม่รู้ว่าบ่นอะไร
[[ดูภาพประกอบได้ครับ แต่ไม่ใช่ฝีมือผมนะ เป็นฝีมือช่างภาพมืออาชีพหลายๆท่านในขอนแก่นนะครับ http://www.fotolism.com/index.php?topic=108.0 ]]

ดูเสร็จ ก็ยกทีมงานไปทานข้าวรอบดึกกันแบบแซบ ๆ

มากลับถึงห้อง ..นอนหลับอย่างสบาย

————————-

สายวันอาทิตย์

ติ่นขึ้นมาเช็คผลบอลคู่เด็ดประจำสัปดาห์ “เอฟเวอร์ พบ ลิเวอร์พูล”

หงแดงส์-ลิเวอร์พูล ทีมโปรดบุกไปชนะเอฟเวอร์ตันไปได้ด้วยสกอร์สวยงาม 0-2

นั่งเคลียร์งานไป..เล่นเน็ตไป…. ถึงบ่าย แวะไปดูฟุตบอลลีกดิวิชั่น 1 ทีมสโมสรจังหวัดขอนแก่น เปิดบ้านรับ ทีม ศรีราชา เกมส์นี้

เป็นเกมส์สุดท้ายของฤดูกาล ที่ทีมขอนแก่นจะเตะในบ้านตัวเอง คนดูจึงมาเชียร์กันเยอะเป็นพิเศษ

จบการแข่งขัน ทีมขอนแก่น ชนะ ศรีราชา 1 – 0
[[ http://www.khonkaenfc.net ]]

ตกเย็น กลับบ้าน มาทานสุกี้อร่อย ๆ กับครอบครัว อิ่มแล้วขี่รถจักรยานยนต์แบบชิล ๆ ไปดูหนังกับเพื่อน เรื่อง Eagle Eye หนัง

แอ็คชั่นมันส์ ๆ ของฮอลลีวูด นำแสดงโดย “ไชอา ลาบัฟฟ์”พระเอกเรื่องทรานส์ฟอเมอร์ และ”มิเชล โมนาแกน” นางเอกจาก

เรื่องมิสชั่น อิมพอสสิเบิล 3 ซึ่งสร้างความสนุก ตื่นเต้นได้มากโขทีเดียว
[[ http://www.siamzone.com/movie/m/5228 ]]

ดูจบแล้วเพื่อนคนนี้เพิ่งไปดูงานที่ฮ่องกง ก็เลยซื้อของมาเพื่อนพ่อแม่พี่น้อง รวมถึงผมด้วย นายคนนี้ไปซื้อนาฬิกาแบบซื้อเป็น

ชุด(มีหลายเรือน หลายลวดลายคละกัน) มันก็ให้ผมเลือก ซึ่งแต่ละลายก็ออกแนวน่ารัก แหวว ๆ ไปซะหน่อย ก็เลยบอกเพื่อนว่า “

งั้นเอาไปฝากแฟน” เพื่อนโอเค ก็เลยถือว่าอยู่ดี ๆ ก็ได้ของไปฝากแฟน

อันที่จริง เรื่องทุกข์ ๆ เครียด ๆ นอกจากเรื่องจนกรอบก้มีอยู่บ้าง เช่นว่า ช่วงนี้แฟนเป็นเคร่งเครียดกับการทำโปรเจ็ค ทำให้หงุด

หงิดและทะเลาะกันง่าย รวมถึงต้องเคลียร์งานยาก ๆ ที่คั่งค้างอยู่ แต่ก็ไม่เป็นไร เพราะถ้าคิดมากไปก็ไม่ดี

ขอให้ทุกคนมีความสุขกับทุกเดือน..ทั้งเดือนนะครับ :)

ปล.

มนุษย์เงินเดือนทั้งหลาย.. ต้นเดือนที่จะถึงนี้ ไปเที่ยวไหนกันดีคร้าบ!!! :D

>> นายหัวแห้วมีความสุข…เมื่อได้เห็นคนรักมีความสุข

[[เกริ่นนำ :: ชื่อเล่น ปลั๊ก , จังหวัดขอนแก่น , มีแฟนแล้ว ]]

————————————————– – - ——————- – - -

ว่ากันด้วยเรื่องของ “ทรงผม” ครับ

ความจริงในใจ ผมอยากให้ตัวเองมีทรงผมที่ดูดี เท่ห์ หล่อ ฯลฯ เหมือนพวกดาราเกาหลี … บอกไปใคร ๆ ก็คงจะนึกภาพกันออก

คือ พวกดาราเกาหลีที่ไว้ผมยาวเกือบประบ่า.. ปิดหน้าปิดตา.. ไว้จอนและผมด้านข้างยาว ๆ
..หรือถ้าเอาศิลปินดาราไทยมาช่วยยกตัวอย่างให้เห็นภาพ ก็คือ ทรงผมประมาณ กอล์ฟ-ไมค์ , ซีควินซ์ , เคโอติก , บี โอ วาย ฯลฯ อะไรทำนองนั้นแหละครับ

ผมอยากมีทรงผมแบบดาราเกาหลีก็จริง….แต่ เอาเข้าจริง ก็ทำไม่ได้ครับ

เพราะ… หมดความอดทนซธก่อน และขี้เกียจไว้ผมยาว…
และสุดท้ายพอเส้นผมเริ่มยาว..ก็กลับไปตัดสั้นทันที….
บางทีก็ถึงกับตัดผมทรง สกินเฮด

แต่จะว่าไป..การไว้ผมสั้นก็ถือเป็นการดี คือ… มันช่วยให้หน้าตาเราดูอ่อนกว่าวัย
เพราะ บางครั้งระหว่างตัด…ช่างตัดผมก็ถามประมาณว่า..
“น้องเรียนปีไหน?” ,
“ปิดเทอมแล้วทำไมยังตัดผมสั้นอีกละ?” อะไรทำนองนั้น ก็ทำให้เราแอบอมยิ้มในใจ :) ฮ่า!

————————- — – - – - – -

เมื่อสองเดือนก่อน.. ผมไปตัดผมเป็น “ทรงสกินเฮด” มานะครับ… ด้วยความที่รำคาญทรงผมตัวเอง ว่าจะใส่เจลยังไง หรือจะตัด จะไปไปทางไหนดี??
ก็เลยไปตัดซะสั้นเชียว..

จากวันที่ตัดสกินเฮดครั้งก่อน จนมาถึงบัดเดี๋ยวนี้ เวลาก็ล่วงเลยมาสองเดือนแล้ว..
ถึงเวลาต้องตัดผมครั้งใหม่สักที

ผมก็คิด ๆ อยู่นาน.. ว่าจะลองไว้ผมยาว อีกดีมั้ย?.. หรือจะตัดสั้น ๆ ให้ดูอ่อนกว่าวัย หรือจะเอายังไงดี…?

ตัดสินใจยังไม่ได้ ก็เลยไปถามความคิดเห็นกับแฟน

ซึ่งตอนนี้ แฟนผม “คลั่ง” ศิลปินเกาหลี กลุ่ม “Big Bang” อย่างแรง…

โดยเฉพาะคนที่ชื่อ ท็อป
(ชอบซะขนาดว่า ปริ๊นท์รูปท็อปมาแปะผนังห้อง!)

Top – Big Bang .. ดูจาก MV ที่แฟนพยายามยัดเยียดให้ดู.. นายท็อปนี่หล่อที่สุดในกลุ่ม Big Bang แล้วล่ะ และ ถ้ามุ่งสนใจไปที่ทรงผมของนายTop นายคนนี้มีทรงผมที่หลากหลาย.. ไม่ว่าผมยาว หรือ ผมสั้น .. คือพูดง่าย ๆ ว่า … นายคนนี้ “หล่อ” – ทำผมทรงอะไรก็ได้..

ก็คนมันหล่ออะคร้าบ!

ส่วนแฟนผม … ที่บอกว่าอยากให้ผม ทำทรงผมเหมือน นาย Top – Big Bang ซึ่งทรงผมที่ว่า ก็คือ….

ทรง.. โมฮอว์ก

โมฮอว์ก!

ทรงโมฮอว์ก ก็คือทรงที่ ผมด้านข้างซอยสั้น ๆ ส่วนด้านบนนั้นหนา.. และตอนจัดทรงนั้นต้องทำผมด้านบนให้แหลมขึ้นไป .. ดูไกล ๆ เหมือนคนหัวแห้ว..

ทรงโมฮอว์ก = ทรงหัวแห้ว

นั่นแหละคือสิ่งที่แฟนผมแนะนำ

และผมก็ขอลองทำตามที่เธอต้องการ…
ทั้งอยากเปลี่ยนตัวเอง ลองทำอะไรแปลกใหม่
และอยากอยากกเอาอกเอาใจแฟนด้วย
เพราะฉะนั้น ก็ถือว่าทำผมทรงเดียว ได้ประโยชน์ถึงสองต่อ :) ก็เลยตัดสินใจทำ

ขั้นตอนการทำวุ่นวายนิดหน่อย..
เริ่มจากการสระผม
แล้วทำการ “ช็อตฟลอยด์” คือการทำให้เส้นผมบริเวณที่ต้องการ แห้ง..เสีย..(ผมมันจะได้ชี้ๆ ฟูๆ ตั้งๆ)
จากนั้นสระผมอีกสองครั้ง
และสุดท้าย ก็คือการซอยผม ซึ่งทั้งที่ว่ามาใช้เวลากว่าชั่วโมง

พอทำเสร็จออกมาก็รู้สึกแปลก ๆ ดี …ผมสั้น ๆ หัวแหลม ๆ เหมือนมนุษย์หัวแหลม… มนุษย์หัวแห้ว….
นึกไปนึกมาอีกที.. ผมทรงนี้เหมือนทรงที่ “แว้นบอย” หรือเด็กขี่รถซิ่งบางคนชอบทำ

แฟนเห็นแล้วอมยิ้ม….

แต่นั่นแหละนะ… ไปทำมาซะขนาดนี้แล้ว… จะดี-ไม่ดี ยังไงก็ต้องขอลองอยู่กับผมทรงนี้สักเดือน

ปล.

www.bigbangthailand.com เว็บแฟนคลับบิ๊กแบงคร้าบ!

> แล้วน้องจะมาชนตูดพี่ทำไมค้าบ!!

[[เกริ่นนำ :: ชื่อปลั๊ก , จังหวัดขอนแก่น , ขับรถโตโยตา โคโรล่า ทวินแคม 16 วาว์ว]]
—————————————————————————
เวลา 1 ทุ่ม หลังเลิกงาน

ผมขับรถกลับบ้าน………..

เส้นทางกลับบ้าน ต้องขับผ่านตลาดเจ๊พร.. และถนนบางสายภายในมหาวิทยาลัยขอนแก่น
ก็ขับ ๆ ไปดี ๆ แหละครับ ขับช้าด้วย เพราะตอนนั้นการจราจรคับคั่ง

ระหว่างทางที่ต้องขับผ่าน “สามแยก” แห่งหนึ่งใน มข.

ผมขับตรงไปอย่างใจเย็น…

มองไปทางขวา ที่มีแยกตัดเข้ามา.. รถเก๋งสีบรอนซ์-ทองคันหนึ่ง ขับมาอย่างตะกุกตะกักจากแยกนั้น เพื่อมาร่วมเส้นทางตรง .. หรือขับเข้ามาร่วมเส้นทางเดียวกันกับผม
ผมแอบบ่นคนขับรถคันนั้นในใจ.. “ทำไมมันขับเดาๆ อย่างนั้นว่ะ?”

เพราะเค้าขับรถได้แย่มาก คือ.. ขับ ๆ หยุด ๆ.. เงอะ ๆ งะๆ แงะๆ… และเท่าที่ดูแว้บเดียวก็ฟันธงแบบหมอลักษณ์ได้เลยว่า…

- คนที่ขับรถคันนี้.. ต้องเป็นมือใหม่หัดขับ และ ยังไม่มีใบขับขี่แหงม ๆ -
พอบ่นในใจเสร็จ.. ผมก็ขับรถช้า ๆ พร้อมกับฟังเพลงจากอัลบั้มใหม่ของ PlayGround อย่างใจเย็น…

และหลังจากนั้นไม่นาน…..

ผมก็ได้ยินเสียงสังเคราะห์ที่ดังขึ้นผสมผสานเพลง “เจ้าชู้” ของ Playground อย่างไม่ลงตัว…
เสียงที่ว่านั้นดัง.. “ตุ้บ!!!”

เสียงมันดังขึ้น พร้อมกับที่รถของผมถูกแรงผลักไปข้างหน้าเล็กน้อย
ผมเบรก.. แล้วหันหลังมองกลับไปท้ายรถ

“อ้าว! รถตูถูกชน”

และคันที่มาชน.. ก็คันนั้นแหละ.. คันที่ผมเพิ่งบ่นไป
..เซ็ง….
– – - – — – - – - – - – -
ก็ต้องลงไปเคลียร์กันตามระเบียบ

คนที่ขับรถมาชน เป็นน้องนักศึกษาสาว..ดูจากแว่นที่น้องสวมใส่ รวมถึงความบ้องแบ๊วแล้ว น่าจะอยู่ปีหนึ่ง ชื่อน้องจอ(นามสมมติ) น้องจอก็ขอโทษขอโพยกันไป

สภาพบริเวณที่ถูกชนนั้น ก็พอทนครับ คือกันชนมันถลอก ต้องทำสีใหม่

หลังจากโทร.ปรึกษาท่านพ่อแล้ว พ่อก็แนะนำว่าให้ขอบัตรประจำตัวประชาชนน้องเค้าไว้..(เผื่อจะได้จีบกัน… เอ้ย! ไม่ใช่) เพื่อเป็นหลักประกัน พร้อมกับขอเบอร์ผู้ปกครองของน้องเค้า

จากนั้นเราก็แยกกันไป

ผมขับรถกลับบ้านด้วยความเซ็ง

วันถัดมา ผมกับพ่อต้อง.. “ลำบาก” ขับรถมาที่อู่ ให้ช่างและเจ้าหน้าที่บริษัทประกันมาตรวจสภาพรถ ใช้เวลาพอสมควร

เสร็จแล้วช่างที่อู่นั้นก็บอกพร้อมรอยยิ้มว่า “ช่วงนี้งานเยอะมาก แนะนำให้ซ่อมที่อู่อื่นนะครับ”
…อ่าว….

ก็เลยต้อง “ลำบาก” ขับรถไปหาอู่ซ่อมกับพ่อ

พอไปอู่ที่สอง ช่างก็ดูสภาพ และกำลังจะรับซ่อม.. แต่สุดท้ายช่างของอู่ที่สองก็ปฏิเสธทันควัน เมื่อรู้ว่า.. เป็นรถที่ทำสัญญากับบริษัทประกันอะไร..

คือ อู่แห่งนี้เคยมีปัญหากับบริษัทประกันนี้นั่นเอง…
…อ่าว…..

ก็เลยต้อง “ลำบาก” ขับรถไปหาอู่ซ่อมกับพ่อ
จนมาถึงอู่ที่สาม… พอพ่อเดินลงไปถาม…

แล้วท่านพ่อก็เดินกลับมาพร้อมรอยยิ้ม..

เพราะว่า เจ้าของอู่รู้จักกับพ่อ ในฐานะที่เคยวิ่งออกกำลังกายยามเช้าด้วยกัน

คุณน้าเจ้าของอู่ ก็รับปากว่าจะดูแลอย่างดี พร้อมจะแถมซ่อมสีในส่วนอื่นให้นิดหน่อย(ในราคาประกัน) ..ในฐานะที่รู้จักกัน
ในความซวย..ยังพอมีความโชคดีแฮะ :)
ช่างนัดแนะให้นำรถมาซ่อมในเช้าวันถัด และจำต้องใช้เวลาในการซ่อมจำนวน 2 วัน

ระหว่างนี้คงต้อง “ลำบาก” ตากแดดขี่รถจักยานยนต์ไปไหนมาไหนเหมือนอย่างเคย…

— – - – - – - – —- — -

ก็ขอฝากไว้ด้วยแล้วครับ..

สำหรับใครที่ต้องขับขี่รถไปที่ไหน ๆ ตามปกติ..เราก็ขับอย่างระมัดระวังอยู่แล้วใช่มั้ยครับ.. ว่าเราจะขับไม่ดี..ไปชนใครเข้าหรือเปล่า

แต่นอกจากนี้ ก็อย่าลืมที่จะระแวดระวังด้วยว่า.. จะมีรถคันอื่นมาชนเราหรือเปล่า

เหมือนอย่างที่ผม และใครอีกหลายคนได้โดนกันไป
- เร็ว ไม่ขับ

- โทร. ไม่ขับ

- เมา ไม่ขับ

ปล.

ขอแถมอย่างหนึ่ง

- เป็นมือใหม่หัดขับ.. ก็อย่ามาขับในเส้นทางที่มันขับยาก ๆ เถอะครับ.. พี่น้องค้าบ!!

> คนบ๊องที่ป้องกันประตูสุดชีวิต

[[ เกริ่นนำ : ชื่อเล่น ปลั๊ก , ทำงานแล้ว , มักเตะบอลในวันอาทิตย์ ที่สนามหญ้าพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ จ.ขอนแก่น , เด็กหงส์!! ]]

– – - – - – - – - — – -

กีฬาที่ผมรัก และ ถนัดที่สุดคือ กีฬาฟุตบอล

เชียร์ทีมชาติไทย และเชียร์ทีมสโมสร “หงส์แดง” ลิเวอร์พูล :)

เมื่อสมัยเรียน ก็เตะเกือบทุกวัน แต่ตอนนี้เรียนจบ ทำงานแล้ว มีเวลาเตะน้อยลง ..ส่วนมากก็ช่วงบ่ายวันอาทิตย์

แต่ถึงแม้จะบอกว่าชอบ หรือ รัก ก็ตามแต่ ..แต่ผมก็ไม่ได้เตะบอลเก่งอะไร
เตะบอลแค่พอขำ ๆ สนุก ๆ ออกกำลังกายมัน ๆ เท่านั้นเอง

——————- – - – - -

ย้อนไปเมื่อเกือบ 10 ปีก่อน (โหย.. นานโคต..ร!!!)
เวลาผมกับเพื่อน ไปเตะบอลที่สนามใกล้บ้าน จะต้องเจอผู้ชายคนนึงเป็นประจำ

เค้าคนนี้เล่นฟุตบอลตำแหน่งผู้รักษาประตู ..อายุน่าจะห่างจากผมราวสิบปี สูงประมาณ 160 กว่าๆ หน้าตาซื่อ ๆ แต่ที่สำคัญคือ ..เค้าเป็นคนสติไม่ค่อยดี จะแบบซื่อ ๆ บื้อ ๆ ต๊อง ๆ บ๊อง ๆ สักหน่อย .. ด้วยเหตุที่เค้า ซื่อ และ บื้อ นี่เอง จึงทำให้ผม เพื่อน และทุก ๆ คน ไม่ว่าจะเด็ก จะแก่.. ไม่ค่อยให้ความเคารพนับถือชายบ๊องคนนี้เท่าไหร่ ..หนำซ้ำยังชอบแกล้งและล้อเลียนเขาด้วยซ้ำ

ส่วนชื่อของเขานั้น.. ผมและคนส่วนใหญ่ ไม่รู้ว่าเขาชื่ออะไร .. แต่ก็อย่างที่บอก ว่าคนส่วนใหญ่ที่มาที่นี่มักจะแกล้ง หรือล้อเลียนเขา.. พวกเราที่เหลือจึงมักจะตั้งชื่อของเขาตามชื่อของผู้รักษาประตูทีมชาติไทย

อย่างเช่น สมัยสิบปีก่อน..พวกเราก็ตั้งชื่อเขาว่า “วัชระพงษ์” (อดีตทีมชาติ..ตอนนี้เสียชีวิตแล้ว)

จากนั้นมา..จนถึงล่าสุด เราก็ตั้งชื่อให้เค้าว่า “วิรัช” ซึ่งมาจาก วิรัช วังจันทร์ ผู้รักษาประตูทีมชาติไทยชุดคิงส์คัพ ปี 2543

— – - –

ก็อย่างที่บอกแหละครับว่า วิรัช นั้นสติไม่ค่อยดี เวลาทำหน้าที่ผู้รักษาประตูก็เลยทำได้ไม่ดีเท่าไหร่

ยิงเดา ๆ ก็เข้า
ยิงแรง ๆ ก็เข้า

บางที.. ทีมเดียวกัน ส่งคืนหลัง ก็ยังปล่อยให้เข้าประตูไป

วิรัชเป็นผู้รักษาประตูที่ห่วยแตกได้ใจจริง ๆ

บางครั้งเวลาที่วิรัชฟอร์มหลุดมาก ๆ เซฟไม่ได้.. เสียประตูตลอด .. เขาจะหงุดหงิดอารมณ์เสีย และวิ่งขึ้นมาเล่นเป็นกองหน้า เพื่อหวังจะทำประตูแก้ความผิดพลาดของตัวเอง
..ซึ่งทุกครั้งที่วิรัชโกรธ แล้วเติมขึ้นกองหน้า ทุกคนในสนามทั้งทีมเดียวกันและทีมตรงข้าม ก็จะส่งเสียงเชียร์ เฮฮา ด้วยความตลก และเชียร์ให้วิรัชยิงประตูได้

ซึ่งแน่นอน.. คนบ๊องอย่างเค้าไม่สามารถทำประตูได้
ไม่ได้เป็นการดูถูกเหยียดหยามแต่อย่างใด.. แต่เขาทำไม่ได้จริง ๆ

—————– – - – -

ที่เล่าเรื่องวิรัชให้ฟังนี้ เชื่อไหม? …ว่าใจจริงแล้วอยากจจะเขียนชื่นชมวิรัช!!

ใช่ครับ ข้อความท่อนบนเป็นแค่การเกริ่นนำเรื่องวิรัชนะครับ คืออยากจะบอกว่า เมื่อราวสิบปีก่อน .. นายประตูซื่อบื้อคนนี้ห่วยแตกมาก

แต่ถึงแม้ความจะห่วยแตก.. จะถูกแดกดัน แกล้ง ยั่วล้อ จากเพื่อน ๆ ในสนามฟุตบอลอย่างไร เขาก็ยังมาเตะบอลทุกวัน

วันไหนที่ผมและเพื่อนมาเตะ.. วิรัชก็มาเตะ
วันไหนที่ผมไม่ได้เตะ..แต่ผมขี่รถผ่านสนามฟุตบอล.. วิรัชก็มาเตะ
วันไหนที่ผมไม่ได้เตะ..ไม่ได้ขี่รถผ่านสนามฟุตบอล….. แต่เพื่อนที่ไปเตะ ก็เล่าให้ฟังว่า วิรัชก็มาเตะ

อาจจะไม่ได้เตะทุกวันจริง ๆ หรอก… แต่ก็แทบทุกวัน เท่าที่จะทำได้แหละน่า

วิรัช.. เล่นฟุตบอลในตำแหน่งผู้รักษาเรื่อยมา….

เรื่อยมา…….. เรื่อยมา……………………………………………………………..

จนป่านนี้ เกือบสิบปีแล้ว.. ที่ผมเห็นวิรัชเตะบอล

เขาพัฒนาขึ้น

พัฒนาขึ้น….. พัฒนาขึ้น!!!!

- – - ——

เดี๋ยวนี้.. นายบ๊องที่พวกเราตั้งชื่อให้ว่า “วิรัช” ไม่ใช่ผู้รักษาประตูห่วย ๆ อีกต่อไป

ลูกง่าย ๆ รับได้..ไม่มีปัญหา
แถมบางที..ลูกยิงยาก ๆ เขาก็ยังโชว์ซุปเปอร์เซฟ… ป้องกันประตูได้ ..จนผมและใครหลายคนยังปรบมือให้
(แต่….บางที ก็ยังแอบเหวอ แอบฟอร์มหลุดให้ได้ฮากันบ้างแหละ.. แหะๆ)

และที่ผม “ซึ้งใจ” จนต้องมาเขียนไดอารี่ถึงวิรัชในวันนี้.. ก็เพราะว่า…..

วันนี้ เป็นวันหยุด.. ผมก็วางแผนว่าตอนบ่าย ๆ 5 -6 โมงเย็น จะชวนเพื่อนไปเตะบอลที่สนามประจำซะหน่อย..
แต่เนื่องจากมีฝนตกปรอยตลอดคืน..จนถึงช่วงเที่ยง.. ผมจึงต้องตัดใจไม่เตะ และเปลี่ยนแผน ชวนเพื่อนไปดูหนัง “เส้าหลิน เกิร์ล – นักเตะสาว เสี้ยวลิ้มยี่” แทนที่จะไปเตะบอล

ช่วงบ่าย ๆ ผมไปหาเพื่อนที่บ้าน เพื่อจะซ้อนมอเตอร์ไซด์ออกไปดูหนังด้วยกัน

ระหว่างขับรถไปนั้น.. ผมเห็น “วิรัช” สวมชุดผู้รักษาประตูแบบเต็มยศ ขี่จักรยาน.. เส้นทางมุ่งตรงไปสนามฟุตบอล

ผมตกใจมาก!

“สนามเปียก ๆ อย่างนี้… วิรัชจะไปเตะบอล!!??”

พอไปถึงบ้านเพื่อน จึงรีบเล่าเรื่องนี้ให้เพื่อนฟังด้วยความทึ่ง
สุดท้าย จึงลงความเห็นกันว่า ตอนขี่รถออกไปดูหนังนั้น ต้องขี่ผ่านเส้นทางไปสนามฟุตบอล ..เรามาลุ้นกันซิว่า จะเจอวิรัชที่สนามฟุตบอลจริงหรือไม่?

และสุดท้าย ก็เจอ!

ผมและเพื่อน เห็นวิรัชเดินเล่นอยู่ข้างสนาม ก็เลยรีบจอดรถเทียบ เพื่อถามวิรัชให้หายข้องใจว่า..

“วิรัช.. วันนี้มาเตะบอลเหรอ?”

“ใช่” วิรัชตอบ

“สนามมันแฉะอย่างนี้นี่นะ..จะเตะบอล?” ผมถาม

“อื้ม..”

สุดท้ายผมและเพื่อนส่งยิ้มให้ แล้วขี่รถจากวิรัชไป…

ณ เวลานั้น.. สนามฟุตบอลที่เปียกแฉะแห่งนั้น มีวิรัชอยู่ผู้เดียว

เขามาเตะบอลคนเดียว..

ขอชื่นชม กับคนบ๊องคนนี้ ที่ชื่นชอบฟุตบอลสุดชีวิต แล้วเขาก็เก่งขึ้น..เก่งขึ้น.. ทุกวัน

ถ้าพูดถึง “พัฒนาการ” ทางด้านฟุตบอล

เมื่อก่อน..ผมพัฒนาได้ดีครับ.. แต่ตอนนี้ ด้วยปัจจัยและข้ออ้างหลาย ๆ อย่าง.. ทำให้พัฒนาการผมหยุดลง.. ตอนนี้อาจจะเตะบอลไม่ดีสู้เมื่อก่อนด้วยซ้ำ

แต่ “วิรัช” …มีพัฒนาการช้ามาก… แต่เขาก็พัฒนาขึ้นทุกวัน.. ทุกวัน.. ทีละนิด..ละนิด… จนผมต้องยอมรับว่า เขากลายเป็นคนที่มีพัฒนาการทางด้านนี้ ดีกว่าผมซะแล้ว

วิรัช… นายแน่มาก!

ปล.

(ความเห็นส่วนตัว)
หนังเรื่อง “เส้าหลินเกิร์ล – นักเตะสาว เสี้ยวลิ้มยี่” …แรก ๆ เหมือนดีนะ.. แต่สุดท้าย… ไม่ดีอะ??

>> เมื่อ สันติสุข ..ร้องและเต้นเพลง เหวี่ยง ของ ฟิล์ม รัฐภูมิ

เมื่อบ่ายวันอาทิตย์ที่ผ่านมา

วันหยุด.. พักผ่อนอยู่บ้าน .. ว่าง ๆ ก็หยิบรีโมต เปิดทีวี..

กดดูผ่าน ๆ ไปเรื่อย ๆ …

ช่อง 3 , 5 ,7 , NBT , ASTV , POP , Nation ฯลฯ

ที่บ้านติดเคเบิ้ลทีวี มีหลายสิบช่องครับ.. ก็กด ๆ เรื่อย ๆ ไป

พอกดถึงช่องท้าย ๆ แล้วก็กดย้อนกลับมา..

…แล้วก็มาหยุดที่ช่อง 7 สี ทีวีเพื่อคุณ

ตอนนั้นเป็นรายการ 07Show ครับ รายการเกมส์โชว์สนุก ๆ ของทางช่อง 7 ..ช่องที่นางเอกละครมีข่าวฉาวมากที่สุด

รายการนี้ มีพิธีกรกี่คนไม่แน่ใจครับ.. เพราะผมไม่ได้ติดตามมากนัก แต่ที่เห็นบ่อย ๆ ก็จะเป็นคุณดู๋ สัญญา คุณากร และ คุณสันติสุข พรหมศิริ

———– – - -

รายการ 07Show ณ เวลาที่ผมดูอยู่นั้น เค้าจัดให้ผู้ร่วมรายการร้องเพลงสั้น ๆ คนละเพลง

ผู้ร่วมรายการแต่ละคน ก็ร้องกันไปคนละเพลง.. คนละเพลง…..

ผมดูแล้วก็เฉย ๆ นะกับการให้ดารา นักแสดง มาร้องเพลง… ซึ่งบางคนก็ร้องลิปซิงค์ หรือบางคนก็ร้องสด แต่เสียงห่วยมาก(จริงๆ)(ยืนยัน)..
(เสียงห่วยจริงๆ)

แต่.. ที่ดูแล้วสะดุดกึก! ก็คือ พอผู้ร่วมรายการร้องกันครบแล้ว ก็มีเซอร์ไพร์สเล็กๆ

ด้วยการให้คุณสันติสุข พิธีกรรายการ แต่งตัวเท่ ๆ กางเกงยีนส์ , เสื้อหนัง ,ทรงผมวัยรุ่น พร้อมกับการร้องและเต้น เพลง เหวี่ยง ของ ฟิล์ม รัฐภูมิ

คุณสันติสุข ก็พยายามร้องและเต้นอย่างเต็มที่ครับ ดูแล้วก็สนุกดี
สนุกกับการที่ได้เห็นคนที่มีอายุมากแล้ว แต่ยังทำตัววัยรุ่น

หรือพูดง่าย ๆ ว่า สนุก.. ที่ได้เห็น ‘ผู้ใหญ่ทำตัวกระชากวัย’.. ว่างั้นเถอะ

— – - – -

[[ท่อน Hook เพลง เหวี่ยง ----

"เหวี่ยง…มาเลยทางนี้ เหวี่ยงมาให้โดนฉัน เหวี่ยงมาให้แรงถึงใจ
เหวี่ยงมาได้อีกนิด ใส่มาไม่ต้องยั้ง
เอาเลยสักกี่ครั้ง เหวี่ยงมาได้เลยฉันทนไหว" ]]

—- – - – -

เมื่อคุณสันติสุข ร้องและพยายามเต้น เพลงเหวี่ยงจบแล้ว ทุกคนกรี๊ดและปรบมือกันเกรียว..

แล้วคุณดู๋ และผู้ร่วมรายการท่านหนึ่ง(ลืมชื่อ) ก็แซว ๆ คุณสันติสุข ประมาณว่า…

อายุปูนนี้แล้ว ก็คงไม่องไม่อายกันแล้ว.. จะทำอะไรก็รีบทำ.. ไม่งั้นเดี๋ยวพอแก่ไป มันจะทำอะไรอย่างนี้ไม่ไหว…

ซึ่งมันก็จริงอย่างที่ว่า

เพราะบ่อยครั้ง เวลาที่เราอยากจะทำอะไรสักอย่าง แต่เรา “ไม่สามารถทำสิ่งนั้นได้”

..ไม่ใช่เพราะ “ทำไม่ได้” แต่เป็นเพราะ “ไม่ได้ทำ”

และบ่อยครั้ง ที่เรามักจะกล้า “ทำ” ในสิ่งที่อยากทำ เมื่อเวลาที่ “สายเสียแล้ว”

เมื่อถึงเวลาก็สายเสียแล้ว…

แต่อย่างไรเสีย ถ้าดูจากกรณีของคุณสันติสุข ถึงแม้เพลงที่เขาร้องและเต้นในวันนั้น มันดูจะเป็นการกระทำอาจจะสายเกินไป.. แต่อย่างน้อย เขาก็ได้ทำ

และแน่นอนว่า.. สิ่งที่เขาทำนั้น ไม่ใช่สิ่งเลวร้าย คนทำมีความสุข…คนดูก็มีความสุข

——— – - – - – - – –

ครั้งหนึ่ง คุณวินทร์ เลียววาริณ(นักเขียนซีไรต์) ได้เขียนความเรียงเรื่อง “ข้าวผัด”
และช่วงท้ายของงานเขียนนั้น เขาบอกว่า

“..ชีวิตคนเราสั้น เราจึงสมควรทำให้ชีวิตของเรา ‘อร่อย’

แต่เราต้องเป็นคนปรุงอาหารชีวิตจานนี้เอง..”

เป็นเช่นนั้น นั่นเอง

ปล.

สนใจผลงานของคุณวินทร์ ก็ลองคลิกไปดูแล้วกันนะครับ www.winbookclub.com

:)