ฉันรักทะเล …
วันหนึ่ง ฉันเห็นเธอไปทะเล
ฉันเลยคิดเอาเองว่า เธอชอบไปทะเล …
หลังจากนั้น ฉันชวนเธอไปทะเลบ่อยๆ ยามว่าง
เธอก็ไปทะเลกับฉันหลายครั้ง …
เวลาที่เราสองคน ยืนอยู่ด้วยกันที่ริมทะเลนั้น
ฉันรู้สึกว่า เหมือนเราสองคนได้รักกัน
มองทะเลด้วยกัน …
ยืนใกล้ๆกัน …
นั่งเคียงข้างกัน …
ฉันบอกรักเธอไปหลายครั้ง ที่ริมทะเลนั้น
แต่เธอคงไม่ได้ยิน …
เพราะเธอมัวแต่มองออกไปในท้องทะเลกว้าง
และเสียงคลื่นซัดหาด คงจะกลบเสียงฉันไปหมด …
หรือว่า …
เธอไม่สนใจจะฟัง …
ฉันรู้ เธอไม่ได้ชอบฉัน
แต่เธอไปกับฉัน เพราะเธอชอบไปทะเล …
ผ่านมานาน จนถึงวันนี้
ฉันก็ยังชวนเธอไปทะเลอยู่บ่อยๆ
แต่เธอไม่อยากไปทะเลแล้ว …
เธอบอกให้ฉัน ไปชวนคนอื่นเถิด ไปแต่ทะเลน่าเบื่อ
ฉันรู้ ว่าเธอยังชอบทะเลอยู่ แต่เธอคงไม่ชอบฉัน
ฉันขอโทษ …
ฉันดูโง่เง่าเหลือเกิน ที่เฝ้าแต่ชวนเธอไปทะเล
ที่ผ่านมา … ไม่ใช่ว่าฉันไม่อยากชวนเธอไปที่อื่น
และการไปทะเล มันก็ไม่ได้สำคัญขนาดนั้น
แต่การไปทะเล เป็นสิ่งเดียว …
ที่ทำให้ฉัน …
ได้ใกล้ชิดกับเธอ …
ไปทะเลกับฉันอีกได้ไหม …