ลาภลอย
ราส์ส กิโลหก

เวลาเกือบเที่ยงคืน..ณ…ร้านอาหารใจกลางเมืองกรุงเทพมหานคร….แห่งหนึ่ง….

สมชายเดินเซนิดๆออกมาจากด้านใน…มายืนอยู่หน้าร้าน บนฟุตบาทริมถนนหลวง..มองดูรถที่วิ่งผ่านไปมา.พร้อมหยิบซองบุหรี่จากกระเป๋าเสื้อ…เอานิ้วคีบบุหรี่….มาคาบไว้ที่มุมปาก…จุดด้วยไฟแช๊คราคาถูก….พลางล้วงกระดาษแผ่นเล็กๆจากกระเป๋ากางเกงยกมาอ่านดูแบบลวกๆๆ…..

แพง ซิบ..เป๋ง…เบียร์แค่ 4 ขวด….กับแกล้ม 3 อย่าง…ล่อเข้าไปเกือบ 500…สมชายบ่นกับตัวเอง..พลางหันไปมองร้านอาหารที่เพิ่งเดินออกมา…แบบมีอารมณ์..นิดๆ…..พร้อมขยำกำกระดาษแผ่นเล็กเป็นก้อนกลมๆ..ปาทิ้งพื้นอย่างไม่แยแส…

สมชายเป็นคนต่างจังหวัด…สอบบรรจุเข้าเป็นข้าราชการ…มาประมาณ 5 ปีเศษ….ทำงานประจำที่สำนักงานระดับกรมแห่งหนึ่ง…ในกรุงเทพมหานคร…เงินเดือนของเขาเกินหมื่น..นิดเดียว..ยังดีที่เขาเป็นคนโสด..แต่ก็ไม่พอเหลือเก็บอะไร….พอถูไถไปได้เดือนชนเดือน..บ้านต้องเช่า ข้าวต้องซื้อ….นานๆครั้ง..สมชายจะหาโอกาส..มานั่งละเลียดเบียร์เย็นให้สบายใจ…ดังเช่นวันนี้…..

สมชายยังหม่อลอย.กราดมองไปข้างหน้า…อย่างไม่มีทิศทาง…พึมพัมกับตัวเอง…อีก 3 วันจะสิ้นเดือน..เงินในกระเป๋า..เหลืออยู่แค่…400 กว่าบาท..หลังจากจ่ายค่าอาหารเมื่อครู่นี้…ไปไหนต่อคงไม่ไหว.. .กลับบ้านดีกว่า….วะ… พูดกับตัวเอง…

บ้านพักสมชายห่างออกไปอีกประมาณ 5 ป้ายรถเมล์….อากาศเย็นสบายเขาเดินทอดน่อง…เป่าบุหรี่ ควันโขมง..ไปเรื่อยๆไม่รีบร้อน….ร้านค้าข้างทางส่วนใหญ่ปิดหมดแล้ว..เดินเอื่อยๆ…จนมาถึงบริเวณปากซอย..แห่งหนึ่ง..

เด็กผู้ชายอายุประมาณ 8 ขวบ.ใส่เสื้อยืดเก่าๆกางเกงขาสั้น..ตัวผอมเล็กไม่สมอายุ…ที่หน้าผากมีรอยแผลเป็นมองเห็นได้ชัด….นั่งยองๆอยู่หน้าปากซอย….ในมือถือ..ล๊อตเตอรี่…อยู่ 2 ใบ..เขามองสมชาย ..ด้วยสายตาที่วิงวอน…ชวนให้น่าสงสาร…ก่อนเอ่ยปากส่งเสียงเล็กๆออกมา ..น้าๆ ช่วยซื้อ ล๊อตเตอรี่..หน่อยครับ..เหลือ 2 ใบสุดท้าย แล้ว..ผมจะได้เข้าบ้าน..พูดแล้วก็เดินยื่นมือ..เข้ามาตื้อสมชาย.. เลข สวยด้วย นะ น้า…357 ..สุดท้ายจริงๆ..

สมชาย.หยุดมองดูเด็ก….ถามว่า. อะไร…ดึกดื่นขนาดนี้…ยังมานั่งขายอีก..บ้านอยู่ไหน ล่ะ นี่.. พลาง..เอามือล้วงกระเป๋า.ลูบไปที่เงินก้อนสุดท้าย 400 กว่าบาท …เกิดความสงสาร…

เด็กน้อย….เอาหลังมือขะมุกขะมอม ป้ายที่ตา…เหมือนร้องไห้แต่ไม่มีน้ำตา… บ้านผมอยู่..สุดซอยนี้แหละ ครับ..แม่ผมไปทำงาน ยังไม่กลับ ผมไม่มี พ่อครับ…ผมมารอรับแม่ครับ….เด็กพูด…คล่องเสียงดังฟังชัด…

สมชายตัดสินใจ..จะช่วยซื้อด้วยความสงสาร.. คิดใบเท่าไหร่ อ้ายหนู… พร้อมดึงเงินออกจากกระเป๋า..ออกมา…นึกในใจว่า ทำบุญ..เผื่อโชคลาภจะตามมา…อีก 3 วันเงินเดือนออก..อดเอาหน่อย…

เด็กชาย แสดงออกถึงความดีใจ…มือชูล๊อตเตอรี่..สบัดไปมา.. ผมคิด น้า ใบละ 90 บาท ครับ ที่ อื่น ขายไปละ 95 ครับ…..

สมชาย …หยิบแบ๊งค์..100 บาทออกมา 2 ใบ..ยื่นให้เด็ก… เอ้า..น้าให้ 200 บาท..ไม่ต้องทอน.. พร้อมหยิบล๊อตเตอรี่..2 ใบจากมือเด็ก.. มองดู..ตัวเลขสวยไม่เบา…เลข…123357…..จำง่ายดี…ขึ้นต้นด้วย..123..สามตัวหลัง..จำง่าย 357..เป็นขนาดลูกปืน…

กลับถึงบ้าน…เอาล๊อตเตอรี่…เสียบไว้ที่ใต้ฐานพระที่ตั้งอยู่ในบ้าน.. นึกเล่นๆว่า ช่วย…ลูกช้างถูกรางวัลที่ 1 ซักทีเถิด…จะบวชให้เจ้ากรรมนายเวร ซัก 7 วัน….สมชายคิดว่าคนไทยเกือบครึ่งประเทศ…ก่อนหวยออก..ต่างก็สร้างวิมานในอากาศทั้งนั้น…ล๊อตเตอรี่เหมือนเป็นกระดาษวิเศษ..ที่จะสามารถบัลดาลทุกสิ่งทุกอย่างได้ในพริบตา…แต่หลังจาก..หวยออกแล้ว….ส่วนใหญ่ก็จะเป็นวิมานทะลาย..กระดาษวิเศษจะกลายเป็นกระดาษ..เช็ดน้ำตา…

เงินที่เหลือเพียง 200 บาทเศษๆ…สมชายต้องประหยัดใช้ให้ถึงสิ้นเดือน….แต่ไม่มีปัญหาสำหรับสมชายเพราะตัวคนเดียว..กินง่าย นอนง่าย….แบบพอเพียงตามสมัยนิยม….!!

วันหวยออก…สมชายเงินเดือนยังเต็มกระเป๋า…ยังไม่เข็ด…เลิกงาน…เขาไปนั่ง สั่งอาหารกินที่ร้านเดิม..เมื่อ 3 วันก่อน..คงเพราะใกล้บ้าน…สั่งเบียร์..สั่งกับแกล้ม…มากิน..มีความสุขอยู่คนเดียว ตามประสาคนหนุ่ม…ตามลิมิตความทนของเขา..กินเบียร์ได้ไม่เกิน 4 ขวด..ถ้ามากกว่านี้ จะถึงขีดเรียกว่า ฟิวส์ขาด…คือจะเมาไม่รู้เรื่อง…

เบียร์หมดไป 3 ขวด เขาเรียกสั่งขวดที่ 4…เวลาเกือบ หนึ่งทุ่ม..บนถนนรถรายังขวักไขว่..เสียงบีบแตร เสียงเร่งเครื่อง..ได้ยินจนชินหู..แต่เสียงที่สมชายโกธรที่สุดคือเสียง..แหลมๆของรถมอเตอร์ไซค์..เขาอวยพรให้คนขับทุกครั้งที่..ขับผ่านมาแถวนี้..

หวย งวดนี้ เลขมันสวย ยัง กะลูกปืน…เสียงดังมาจากในร้านที่….เป็นเคาเตอร์ตั้งอยู่มุมร้านด้านในมีคนนั่งอยู่ 3-4 คน…. ห่างจากโต๊ะสมชายที่นั่งอยู่ไม่ไกล ..คงเป็นเจ้าของร้านคุยกับลูกน้อง…สามตัวหน้า.ก็เรียงสวย..ยังกับหวยล๊อค…….คุยกันเสียงดัง…อย่างออกรส..

ยายคนหนึ่งอยู่ในกลุ่ม….อายุมากแล้วคงเป็นแม่ครัว..พูดว่า .ซื้อหวย มาจนแก่ จะเข้าโลงอยู่แล้ว..ไม่เคยถูกเลย..ไม่รู้มีเวร มีบาปอะไรหนักหนา….สมชายได้ยิน ยังนึกในใจว่า..แล้วไปซื้อทำไม ???..

ความจริง สมชาย เป็นคนไม่เล่นการพนันทุกชนิด..เพราะเขามีประสบการณ์ที่ขมขื่น..ที่เกิดในครอบครัวเขาเอง..การพนันทำให้พ่อ-แม่ ของเขามีหนี้สิน…..เพราะผีพนันได้สิงสู่….ที่นาที่ไร่..ต้องตกเป็นของนายทุน…การหาเงินจากการพนันดูเป็นสิ่งง่าย..เหมือนจะได้มาง่ายๆ..แต่จริงแล้วเป็นภาพหลอนมากกว่า…กว่าจะรู้ตัวก็ถลำจนมิดตัว…กลับตัวขึ้นไม่ได้..

แต่ก็มีคนวิ่งเข้าหา..เหมือนแมงเม่าบินเข้ากองไฟ……อันนี้เป็นเรื่องจริง ในสังคมของเรา…เป็นเพียงเพราะอยากได้เงิน..มาง่ายๆและแยะๆในคราวเดียวกัน…เป็นความโลภ…

เบียร์ขวดที่ 4 หมดลง..สมชายเรียกคนมาเก็บเงิน…ยายแก่คนที่พูดเรื่องหวย..เดินมาเก็บ… สี่ร้อย ห้าสิบ ค๊าแกพูด…และยืนรอเก็บเงิน…

ป้า ตะกี๊..คุยเรื่องหวยกัน…หวยออกอะไรมั่ง…ยื่นเงินให้แล้ว….เงยหน้าถามยายแก่ ….สมชายนึกถึงหวยที่ซื้อไว้เมื่อ 3 วันก่อน..เผื่อจะได้ค่าเบียร์คืนบ้าง..ถ้าถูก.!! ..ยายแก่จำแม่นสมกับเป็นคอหวย ตัวจริง… …สามตัวบน 357 …สามตัวล่าง……………………….และ สองตัวล่าง 00….

สมชายหมดความหวัง…ไม่ถูกทั้ง สามตัวล่าง สองตัวล่าง…แต่สามตัวบนซึ่งเป็นเลขท้ายรางวัลที่ 1 คือ 357…เขาตกใจนิดนึง..เพราะตรงกับเลขท้าย 3 ตัวลอตเตอรี่ที่เขาซื้อไว้..แต่ไม่ตื่นเต้นอะไรเพราะเป็นเรื่องยากที่..สามตัวข้างหน้าจะตรงกับรางวัล…

ยายแก่..เดินกลับมา..พร้อมบิลเงินสด..และเงินทอน…คงคิดว่า สมชายเป็นคอหวยเหมือนกับแก… คุณเอ๊ย !! รางวัลที่ 1 งวดนี้…เลขมันสวยจริงๆ..ข้างหน้าเรียงเป็น แถว เชียว .. สมชายรับเงินทอนและบิล…ลุกขึ้นเตรียมตัวกลับ… ยายแก่ยังพูดไม่หยุด ออกมาได้ 123357…….ห๊าๆๆๆ !!! สมชาย ร้องเสียงหลง…ทั้งบิลทั้งเงินทอน…หลุดจากมือ…..

สมชายเดินตัวตรงออกมา…นอกร้าน…เขาหยิบบิลขึ้นมาดู…แล้วเอาแตะริมฝีปากตัวเอง…ด้วยอารมณ์ดี…เอานิ้วกรีดพับบิลด้วยความประณีต….ยัดใส่กระเป๋า…สายตาเป็นประกาย…มองไปที่ถนนเห็นรถวิ่งขวักไขว่…หันกลับมองเข้าไปไนร้านอาหารอย่างเป็นมิตร…รถมอเตอร์ไซค์….ขับผ่านมาพร้อมเสียงที่สมชายเกียดที่สุด…วันนี้เสียงนี่เพราะจริงๆๆ..เขาหัวเราะขำตัวเอง….

ควักบุหรี่เกือบเต็มซอง จากกระเป๋า…หยิบออกมา 1 มวนคาบที่มุมปาก…ไฟแช๊คราคาถูกอันเก่าของเขาทำหน้าที่จุดบุหรี่อย่างเคย….แต่คราวนี้..เขาไม่เก็บใส่กระเป๋า…แต่เอาทั้งหมดโยนทิ้งข้างถนน..พร้อมพูดกับตัวเองเบาๆ……พอกันทีบุหรี่และไฟแช๊ค..ราคาถูก

สมชายเดินตัวลอย…เขาเริ่มสร้างวิมาน..เขากำลังจะเป็นเจ้าของเงิน เกือบ 8 ล้านบาทจากกระดาษวิเศษ เล็กๆ 2 ใบ..เขานึกว่าจะบวชที่วัดไหนดี..ตามที่บอกกับพระพุทธรูปที่บ้านเอาไว้…นึกถึง บ้านที่ต่างจังหวัด นึกถึง พ่อ-แม่…วันนีเป็นวันที่เขามีความสุขที่สุดในโลก….

จนเดินมาถึงปากซอยที่…เด็กน้อยเอาล๊อตเตอรี่มาขายให้เมื่อสามคืนก่อน…..เขานึกถึงเด็กคนนั้นทันที…เด็กคนนี้เป็นคนนำโชคลาภมาให้..เขาควรที่จะตอบแทนเด็กบ้าง…..แต่มองหาไม่เห็น…เขาคิดว่า ได้เงินมาแล้วค่อยมาตามหาอีกครั้ง…จะตามมาตอบแทนบุญคุณ..ให้เต็มที่…

ถึงแม้จะนอนไม่หลับทั้งคืน…แต่สมชายก็รีบตื่นแต่เช้า…เขาโทรศัพท์ขอลางาน 1 วัน เพราะจะเอาล๊อตเตอรี่ ไปขึ้นเงินที่สำนักงานสลากฯ..เขานึกถึง ธนาคารที่จะนำเงินถูกหวยไปฝาก…นึกถึงวิธีการ ไปขึ้นเงินจะลำบากใหม……คิดๆๆๆๆ

สมชายเดินทางถึงสำนักงานสลากฯเกือบ เก้าโมงเช้า…เขาเอามือ แตะกระเป๋ากางเกงที่ใส่ ล๊อตเตอรี่..เกือบตลอดเวลา..ทำเหมือนว่ากลัวมันจะวิ่งหนีไป…จากกระเป๋า… ..

ขอโทษครับ..ผมเอาสลาก มาขึ้นเงิน รางวัลที่ 1 ครับ สมชาย ยึดอก.. พูดกับเจ้าหน้าที่สาวสวยคนหนึ่ง…..

อ๋อ เชิญ ทางนี้เลยค่ะ…โอ..คุณโชคดีมากๆ เลย ค่ะ….เธอพาสมชายไปที่แผนกรับรางวัล…

เจ้าหน้าที่ให้สมชาย..เซ็นต์ชื่อ..ที่ด้านหลัง ล๊อตเตอรี่…..พร้อมพลิกสลาก..ดูด้านหน้า…

ตัวเลข ตรง…แต่ เอ๊ะ..!!!!

สมชายชะโงกหน้าเข้าไปถามอย่างสงสัย มีอะไร หรือครับ.??…

เสียงเจ้าหน้าที่ตอบกลับมา มันเหมือนเสียงที่มาจากไกลแสนไกล….

งวดนี้ งวดวันที่ 1..ตุลาคม……..แต่ลอตเตอรี่ของ คุณ..มันงวด วันที่ 16…กันยายน……ลอตเตอรี่ใบนี้เป็นของ งวดที่แล้ว…ค่า ขอโทษ…ค่ะ..คุณไม่ถูกรางวัล…..เสียงอันหลังนี่..ดังแสบแก้วหูเหมือนเสียงรถมอเตอร์ไซค์…บนถนน….

ณ..ร้านอาหารเดิม…เวลา เกือบเที่ยงคืน…ขวดเบียร์ เปล่า ตั้งอยู่บนโต๊ะ…4 ขวด..สมชายตะโกนสั่ง ขวดที่ 5…เขาคิดว่า.. วันนี้..จะกินให้ ฟิวส์ขาดซักวัน…..

ณ…บ้านไม้เก่า ซ่อมซ่อ ปลายซอย… …

แม่ จะเที่ยงคืนแล้ว หนูเอา ลอตเตอรี่ 2 ใบ ไปปากซอย นะ เสียงเด็กน้อย อายุประมาณ 8 ขวบใส่เสื้อยึดเก่าๆกางเกงขาสั้น…ที่หน้าผากเป็นรอยแผลเป็น…

เออ.ๆๆๆๆไปเถอะ…..ดูดีๆหน่อย นะ….ดู ผู้ชายที่มาคนเดียว…พวกขี้เมา น่ะ…พวกอื่นอย่าไปยุ่ง เสียงหญิงวัยกลางคน…ผู้เป็นแม่…พูดย้ำแล้วย้ำอีก……….

หล่อน.นั่งอยู่กลางพื้นบ้าน…ด้านหน้าเป็นจานอาหาร…ขวดเบียร์เปล่า 4 ขวด…และกำลังเปิด ขวดที่ 5….เธอเทเบียร์ใส่แก้วจนฟองล้น…พลางนึกกระหยิ่มอยู่ในใจ ..ล๊อตเตอรี่…เก่าก็มีราคาได้…มันอยู่ที่การจัดการ…. ฮิฮิๆๆๆ…