ตกลงว่า…เธอกับเค้าคนนั้น รักกันใช่ไหม

ตอนนี้ฉันไม่อาจบอกความรู้สึกของตัวฉันเองได้ว่าฉันรู้สึกอย่างไร

ฉันรักเธอ แต่เธอล่ะ รักใคร เธอรักเค้าคนนั้นที่เป็นเพื่อนสนิทของฉัน

ฉันควรจะดีใจหรือเสียใจดี

ตอนนี้ฉันเหมือนคนไร้ความรู้สึก ฉันยินดีด้วยนะกับเธอทั้งสองคนที่ฉันรัก

เวลาเธออยู่ด้วยกันเธอคงมีความสุขมาก  ฉันมันเป็นแค่ส่วนเกิน

เธอรู้ไหมเวลาที่เธอเดินข้างกันฉันไม่อยากจะเห็นภาพนั้นเลย ฉันขอหลีกทางดีกว่า

ฉันไม่สามารถที่จะทนเห็นภาพเหล่านั้นได้

ฉันคงน่ารังเกียจมากที่รู้สึกแบบนั้น

เธอรักเค้าและเค้าก้อรักเธอมากเช่นกัน ฉันรู้ดี

รักกันให้นานๆนะ

ไม่คิดเลยว่าวันนึงฉันต้องแอบรักเพื่อนสนิทของตัวเอง

ฉันเคยถามคนอื่นหลายๆครั้งว่าทำไมต้องมาชอบเพื่อนของตัวเองด้วย

แต่ก่อนฉันคิดว่ามันเป็นเรื่องที่ไร้สาระมาก และฉันก้อเกลียดความรู้สึกเหล่านี้ด้วย

แต่จนกระทั่งวันนึง ความรู้สึกเหล่านี้แหละที่มันเกิดขึ้นในตัวฉัน

ฉันเริ่มรู้สึกเกลียดตัวเอง เกลียดที่ฉันมีความรู้สึกแบบนั้นไปได้ยังไง

เค้าเป็นเพื่อนของฉัน เค้าไม่ได้คิดอะไรเกินเลยกับฉัน แต่ฉันสิที่คิดไปเอง

ทุกครั้งที่เราคุยกัน ฉันมีความสุขมาก ทุกครั้งที่เธอมาแกล้งฉัน

มาจับแก้มฉันและยิ้มให้ฉัน บอกว่าคิดถึงฉัน ทุกครั้งที่เธอจับมือ….

ฉันรู้สึกดีมากเลย ฉันดีใจ ฉันมีความสุข การกระทำของเธอเหล่านี้มันทำให้ฉันแอบคิดว่า

เธออาจจะมีใจให้ฉันบ้าง….แต่มันไม่ใช่เลย เธอไม่ได้ทำแบบนั้นกับฉันแค่คนเดียว

เธอทำแบบนั้นกับคนอื่นด้วย….ฉันรู้ดี ว่าฉันไม่ควรคิดกับเธอแบบนั้น ฉันคงดูแย่มาก

แย่ แย่ที่ทรยศความรู้สึกที่เธอมีให้ฉัน ฉันพูดได้คำเดียวว่า…ฉันขอโทษ

แต่ทำไงได้ล่ะ..ตอนนี้ ฉันรักเธอไปแล้ว รักมากด้วย

ฉันอยากให้เธอได้ยิน อยากให้เธอรู้ว่า มีเพื่อนคนนี้ ที่รอเธอ

ตอนนี้ฉันเหมือนคนบ้า บ้าที่ต้องเก็บความรู้สึกแบบนี้เมื่ออยู่ต่อหน้าเธอและเพื่อนคนอื่นๆ

บางที ฉันต้องแกล้งทำเป็นไม่สนใจในตัวเธอ แกล้งว่าไม่แคร์เธอ

แต่รู้ไหมใจลึกๆของฉัน มันแทบบ้า

ฉันรักแกว่ะ

……

เมื่อความอดทนถึงที่สุดแล้ว

เมื่อความอดทนถึงที่สุดแล้ว

ก็ไม่จำเป็นต้องอดทนอีกต่อไป

เมื่อไม่ต้องอดทน

ก็ไม่ต้องทนทุกข์อีกต่อไป

เมื่อไม่ต้องทนทุกข์

ก็ไม่ต้องทนอึดอัด คับข้องใจอีกต่อไป

เมื่อไม่ต้องทนอึดอัด คับข้องใจ

ก็เกิดความสบายใจ

เมื่อเกิดความสบายใจ

ก็ไม่ต้องอดทนกับสิ่งที่ทำให้เราเกิดความทุกข์อีกต่อไป

“แกล้ดเอง”

26/5/2554

รักบริสุทธิ์ของเธอ

ฉันพยายาม ฝืนตัวเองแล้วที่รัก ฉันพยายามฝืนมันอยู่

จากบทเรียนที่ผิดพลาดครั้งนั้น ฉันได้สูญเสียเธอไป ไม่ได้ยื้อ รั้ง หรืออ้อนวอนใดๆ ต่อเธอเลย

ความรักที่บริสุทธิ์… ฉันใช้คำนี้ กับรักที่เธอมอบให้

แม้จะมีความใคร่คละเคล้าปนอยู่

แต่ทุกอณูที่ใกล้เธอ ฉันไม่รู้จริง ๆ ว่าจะหาไม่ได้ง่ายๆ!!

ตลอดเวลา ฉันคิดว่า หากมีคนรัก

สิ่งเหล่านี้จะตามมาเอง

แต่ ฉันคิดผิด!!

ไม่มีใครแทนที่เธอได้ และไออุ่นของเธอ ทำให้ฉัน ลืมไม่ลง

ทุกสิ่งที่เป็นเธอต่างหาก คือสิ่งที่ฉันต้องการ

แต่ ก็มารู้ตอนสุดท้าย ที่ทิ้งเธอ เหยียบย่ำรักที่ดีของเธอ ให้พังทลายไม่เหลือชิ้นดี

น้ำตาของเธอหลั่งไหล เพียงใด ในเวลานั้น มันช่างดูงี่เง่าสิ้นดี

แต่มาวันนี้ วันที่ไร้เธอข้างกาย

เหลือเพียงแต่กลิ่นอายแห่งความรู้สึกเท่านี้ ที่จะหามาแทนที่เธอได้

ตอนนี้ ฉันรับรู้ถึงความรู้สึก ขืนขม ผิดหวัง และการถูกทิ้งให้โดดเดี่ยว

เพราะเธอที่รักฉัน ถูกทำลายไปแล้ว

เหลือเพียงร่างผู้ชาย ที่ไม่มีแล้ว รักอันบริสุทธิ์ แบบนั้นอีกต่อไป

ฉันเพียงภาวนา ให้เธอยอมมองหน้า

และบอกทุกอย่างที่เธอจะให้ฉันทำได้

เพื่อให้เธออันเป็นที่รัก คนเดิม กลับมา

จะเป็นตาย อะไร ฉันก็ยอม ทุกอย่าง ขอเพียง ฉันได้รักเธอคืนมา