เพราะฉันอยู่ไกลเกินไป

เพราะฉันอยู่ไกลเกินไป

เธอจึงมองไม่เห็นฉัน

 

พอฉันเข้ามาใกล้ๆ

เธอก็มองข้ามฉันไป

 

พอฉันมาอยู่ทางซ้าย

เธอก็หันไปมองข้างขวา

 

พอฉันมาอยู่ข้าหน้า

เธอก็หันกลับไปมองข้างหลัง

 

เธอจึงไม่เคยมองเห็นฉันเลยสักครั้ง….

 

แม้ว่าในทุกๆครั้ง…….

เธอจะอยู่ในสายตาฉัน..ก็ตาม

 

10/3/2010

GLAD

msn เกือบทำซึ้งอ่าน๊า

Mail ใครกัน Run หน้าจอ ขอเป็นมิตร
เรา Click ปิด ทิ้งไป ไม่ใช่เพื่อน
แต่ไม่นาน ก็พลัน Run มาเยือน
อยากเป็นเพื่อน อยู่อย่างนั้น วันหลายครา

เริ่มรำคาญ พาลคันปาก อยากด่าใส่
Click เข้าไป ใจอิดเอียน หวังเขียนด่า
แต่พอเห็น หน้า M อย่างเต็มตา
มุมบนขวา มีรูปด้วย ว๊าว! สวยจริง

จึงลองพิมพ์ Chat ไป ใจเริ่มอ่อน
เขาก็ On In จ๊ะจ๋า ประสาหญิง
ก็เลย Out ออกไม่ได้ ใจประวิง
เราเริ่มยิง M ไปมา ภาษาใจ

เริ่มคุ้นเคย เอ่ยถาม ความลึกลึก
ความรู้สึก สองเรานั้น ตรงกันไหม
สรุปผล ออกมา น่าพอใจ
ผูกสายใย ไม่โยเย Say Good-bye

ตัดสินใจ He’llo กดโทรหา
เสียงตอบมา พาให้ เราใจหาย
ใยสาวสวย เสียงใหญ่จัง ดังเสียงชาย
อุ๊ยต๊ายตาย ว๊ายเนื้อเย็น เป็น”กระเทย”

ข้อดีของความทุกข์

ถ้าเรามองความทุกข์ในแง่ที่ดีบ้างบางทีเราอาจจะทุกข์น้อยลงก้อได้
เอาลองดูซะหน่อย

ข้อดีของความทุกข์

1.ทำให้เราเข้มแข๊งขึ้น
2.ทำให้รู้ถึงค่าของความสุข
3.ทำให้เรามีความสามารถมากขึ้น
4.ทำให้เรามีสิ่งที่ต้องทำ(ทำเพื่อให้หายทุกข์
5.ทำให้เรามีประสบการณ์ในการแก้ปัญหามากขึ้น
6.ทำให้เรามีความอดทนมากขึ้น
7.ทำให้ความสุขมีค่ามากขึ้น
8.ทำให้มีความระมัดระวังมากขึ้น
9.ทำให้เรามองโลกกว้างมากขึ้น
10.ทำให้เราเห็นได้ว่าใครคือคนที่เป็นที่พึ่งยามยากของเรา
11.ทำให้เราได้รู้ว่ามีใครบ้างที่ห่วงเราล
12.ทำให้เราได้รู้ว่ามีใครบ้างที่เป็นมิตรแท้ของเรา
13.ทำให้รู้ได้ว่าเพื่อนของเรามีความสามารถแค่ไหน
14.ทำให้เรารู้ว่าใครมีความสามารถขนาดไหน
15.ทำให้เรารู้ได้ว่ามีคนไหนที่รักเราจริง
16.ทำให้เรารู้ว่าการหัวเราะเป็นสิ่งจำเป็น
17.ทำให้เราพยายามที่จะมองโลกในแง่ดีมากขึ้น
18.ทำให้เรามาค้นหาข้อดีของความทุกข์
อืม ข้อดีของมันก้อเยอะเหมือนกันนะ
รู้สึกเหมือนความทุกข์มีประโยชน์มากแบบว่าคนเราขาดมันไม่ได้เลยล่ะ
แต่ยังไงๆก็ไม่อยากที่จะมีมันสักเท่าไหร่อยู่ ดี แหะๆ

……………………………………………………………..”

ชีวิตยังมีทิศตะวันออก

บ่อยครั้งที่ชีวิตผิดพลาด..ไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็แล้วแต่
เรามักจะเอาสมาธิไปจดจ่ออยู่กับความผิดพลาดนั้น
ซ้ำเติมตัวเองให้ทุกข์…ให้เสียใจ…
และพยายามจะสร้างคำถามเพื่อค้นหาคำตอบให้ตัวเองอยู่เสมอ

ทั้งๆ ที่เราก็รู้ว่าคำตอบที่สร้างขึ้นมานั้น มัน ” ไม่ใช่ความจริง”…
ที่จะทำให้เราหลุดพ้นจากความเสียใจนั้นได้เลย…

เราจึงยอมติดกับดักความเสียใจอย่างถอนตัวไม่ขึ้น
และกลายเป็นทาสของมันอย่างรู้ตัว…

รู้ว่าเสียใจแต่ก็ไม่ทำให้อะไรมันดีขึ้นมา
และเราก็ไม่สามารถย้อนเวลากลับไปแก้ไขอดีตได้
แต่ทำไมเรายังเป็นทุกข์กับการเลือกที่จะเสียใจ
และทำชีวิตให้มันแย่ลงกว่าเดิมทุกวันๆ…

ทั้งๆ ที่ก็รู้ว่ารสชาติของมันสุดแสนจะขมขื่นมากมายเพียงใด

เพราะ ” เราเริ่มต้นใหม่ไม่เป็น”…
เราเลยยังทุกข์ระทมไปกับความผิดพลาดของชีวิต

สิ้นสุดแล้วแต่ก็เริ่มต้นใหม่ไม่ได้…
ไปไม่เป็น…เหมือนจะมองเห็นทาง…

แต่ก็เลือกที่จะปิดหู ปิดตา และไม่พยายามจะเปิดใจ
เราจึงต้องอยู่กับความเศร้าเสียใจอยู่ทุกคืนทุกวัน
ตอกย้ำความผิดพลาดให้ตัวเองอยู่อย่างนั้น…

ลองมองดูวิถีดอกทานตะวันบ้างสิ..ชีวิตมีแต่ความเบิกบาน
เพราะรู้จักที่จะใช้ชีวิตไปพร้อมๆ กับแสงตะวัน
แสงสว่างที่ส่องนำทางให้ชีวิตทุกชีวิต…” ยังคงมีชีวิต”…

แม้ยามที่ดอกทานตะวันร่วงโรย…
ก็ยังคงทิ้งเมล็ดพันธุ์ให้เจริญเติบโต…
งอกงามและรับแสงตะวันได้ใหม่อีกครั้ง

เพราะฉะนั้นเราต้องไม่ปิดตัวเอง…
แล้วจมอยู่กับความคิดที่ว่าชีวิตต้องเริ่มต้นใหม่ไม่ได้

อย่าทำร้ายตัวเองด้วยการเศร้าเสียใจ…
แล้วปล่อยให้ชีวิตมันไหลไปเรื่อยๆ อย่างไม่มีคุณค่าและไร้จุดมุ่งหมาย…

จงใช้ชีวิตให้เป็นดั่งเช่นดอกทานตะวัน…
แม้ยามผิดพลาด เสียใจ ก็จะมีทางออกของชีวิตเสมอ

อับจนหนทางอย่างไร แสงสว่างจากดวงตะวัน
ก็จะคอยส่องทางให้เราได้พบเจอทางออก

“ชีวิตเราจึงมีทางออก ตราบใดที่บนโลกใบนี้ยังมีทิศตะวันออก”…

แม้ว่าชีวิตจะยังมืดมน จะยังคงจมอยู่กับความผิดพลาด เศร้าใจ
ก็จงเศร้าให้ถึงที่ สุด เสียใจ ก็จงเสียใจเสียให้พอ

หากยังร้องไห้ ขอให้ระบายน้ำตาออกมา อย่ากักเก็บมันไว้ …
เมื่อเราเสียใจอย่างถึงที่สุดแล้ว เราต้องกล้าลุกขึ้นมาปฏิวัติตัวเอง
และพร้อมที่จะเป็นคนใหม่ ที่ใช้บทเรียนจากอดีต…
เป็นเหมือนเข็มทิศคอยช่วยบอกทางแก่ชีวิต เพราะ…

” ความเศร้านั้นมีข้อดีข้อเสียในตัวมันเอง
ข้อเสียคือทำให้เราโศกาอาดูร
แต่ข้อดีของมันคือ…
สอนให้เรารู้ว่าเราจะไม่ผิดพลาดตรงนี้อีก
เราจะต้องไม่ร้องไห้ให้กับมันอีก…”

ใครบางคนเคยบอกเอาไว้ตอนที่เสียใจกับความผิดพลาดของชีวิต…
เพราะฉะนั้นแล้วเกิดเป็นคน มีความรู้สึกรู้สาเหมือนกันหมด
สามารถเศร้าเสียใจกับอดีตที่ผิดพลาดได้เหมือนกันหมด
และก็เริ่มต้นใหม่เหมือนกันหมดเช่นเดียวกัน…

ขอเพียงกล้าที่จะเป็นนกปีกหักที่พร้อมจะรักษาตัวเอง
และออกเดินทางได้โดยไม่กลัวว่าหนทางข้างหน้า…
จะผิด พลาดซ้ำสอง อย่าลืมนะว่า …

” เรามีโอกาสผิดพลาดได้บ่อยครั้งเท่าไหร่ เราก็เดินถูกทางมากขึ้นเท่านั้น…”