ฉันไม่รู้..ว่าจะต้องทำตัวเช่นไร
ในเมื่อทุกคืนวัน ยังคิดถึงเธออยู่ร่ำไป

ฉันรู้ว่าต้องเปิดใจ..ให้เรื่องราวใหม่ๆเข้ามาในชีวิต
แต่ทุกครั้งที่พบใครต่อใคร- -หัวใจมันยังย้ำเพียงภาพเธอ

อยากย้อนคืนวัน..กลับเป็นเหมือนเก่า
อยากมองภาพเธอนั่งดีดกีตาร์ข้างฉัน..ท่วงทำนองแผ่วเบา
อยากให้มีวันของเรา..อีกครั้งจัง

ช่วยฉันที….

คืนนี้ยังคงเหมือนเช่นทุกคืน
ฉันอยู่ท่ามกลางเสียงเพลงอึกทึก แต่กลับรู้สึกได้ถึงความเหว่ว้า

แม้ในบางคืนที่ฉันจบด้วยการนอนกับใครสักคน
ที่ทำให้ฉันพอใจในรสกายสัมผัส

คืนนี้ก็เช่นกัน
ผู้คนมากหน้าหลายตา ต่างรุมล้อม ต่างเอาใจ
แอกอฮอล์ในร่างกายคงมากไป แต่มันก็ยังไม่พอสำหรับจินตนาการ
ยากล่อมประสาทชนิดที่รัฐบาลเรียกว่ายาเสพติดยังคงเป็นเพื่อนที่ดีสำหรับค่ำคืนนี้
ฤทธิ์ของยาทำให้ใจฉันสั่น ร่างกายพร้อมจะรับรสรักและจิตนาการ
ใครคนนึงที่มุมห้อง ที่ฉันสบตาตั้งแต่ตอนเข้ามา
ตอนนี้มากรุ่ยกร่ายอยู่กับร่างกายส่วนล่างของฉัน

นี่แหละน๊า ที่เค้าเรียกว่าความมอมเมา
ชีวิตฉันเต็มไปด้วยสิ่งเหล่านี้ และฉันก็ดูจะสนุกกับมันขึ้นทุกวัน
โดยไม่สนใจผู้คนรอบข้าง ไม่แม้กระทั่งจะสนที่จะรับผิดชอบผลของการกระทำของตัวเอง
ฉันมีเพื่อนมากหน้าหลายระดับ ฉันมีเงินพอที่จะซื้อความสุขเหล่านี้
เท่านี้ก็เพียงพอกับการใช้ชีวิตอย่างลำพังแล้ว

แม้ค่ำคืนเช่นนี้ ฉันไม่สามารถปิดกั้นความรู้สึกในใจตัวเองได้
ความรู้สึกที่ว่าฉันกำลังเหว่ว้า ต้องการความรักที่แท้จริง
ความรักที่ไม่ต้องการยา ไม่ต้องการยั่วยวน ไม่ต้องการแม้เงินทอง รักที่คนหนุ่มสาวพึงมี
ในแบบที่บริสุทธิ์ใส…..

เพียงแต่ฉันไม่อาจหลุดพ้นวังวนที่เรียกว่าความมอมเมาเหล่านี้ออกไปได้
ฉันไม่รู้ว่าเหตุใด จึงตกอยู่ในที่แห่งนี้

คืนนี้ดูช่างยาวนานนัก….
ฉันเปลือยกายท่อนล่างและนั่งอยู่บนหน้าตักเค้า
เราต่างขยับเขยื้อนร่างกายเข้าหากัน
ไม่สนใจคนรอบข้าง ที่ต่างบรรเลงเพลงรักโง่เขลา และเราเช่นกัน..
sex ที่ไม่มีการผูกมัด sex ที่ไร้ซึ่งพันธะใดๆ
ผู้รับและผู้ให้ต่างเต็มใจ พร้อมที่จะเดินจากกันในเวลาที่แสงตะวันมาถึง

ช่างโง่เขลาอะไรเช่นนี้….
ชีวิตฉันไม่เคยต้องการอะไรอย่างนี้เลย
ฉันต้องการความรัก ความอบอุ่นแท้จริงที่ใช้ใจสัมผัส ไม่ใช่ที่เป็นอยู่ในทุกค่ำคืนอย่างนี้

ฉันชอบเวลายามค่ำแบบนี้…มันทำให้ฉันหลับสนิทดีเหลือเกิน
แอบคิดไปว่าสักวัน ฤทธิ์ของยา จะทำให้ฉันไม่ต้องตื่นขึ้นมาอีก

ในคืนที่มืดมิด …ตาของฉันมืดบอด
คนอย่างฉัน….หลงอยู่ในความมอมเมา
โดยไม่รู้ว่าจะออกมาได้อย่างไร

ช่วยฉันที….ฉุดฉันขึ้นจากนรกนี้ไปที

P’s “แม้จะมีชีวิตที่ดี แต่หากใช้ในแง่ร้าย ชีวิตก็จมอยู่ในด้านลบ”

ก็คงมีเพียงฉันและวันที่เหงา
สิ่งที่เรามีให้กัน แค่ฝันเมื่อวันวาน
ที่เราเคยผูกพันอยู่ทุกคืนวันไม่เปลี่ยนแปลง
จนเมื่อเค้าเดินเข้ามา…..

ช้ำ..แต่ฉันมันก็ชิน เมื่อมองเธอ เดินจากไปแสนไกล…

ตื่น..กี่ครั้งก็ยังเห็นภาพเธอ
ยามหลับตา…ยังคงชัดเจน

อยากกอดเธอ ก่อนจะถึงเวลาที่เค้าจะพาเธอไป….
ขอแค่เพียงสักวินาที ก่อนคืนนี้จะผ่าน
เหลือไว้เพียงความทรงจำ

ก็คงทีเพียงเค้าและเธอจากนี้

วันคืนที่ดี ฉันยังเก็บไว้
แต่เธอนั้น..ไม่เคย ไม่รู้ ไม่เลย…
ไม่ใส่ใจ ว่าฉันเป็นเช่นไร

และคืนนี้คงผ่าน…ทิ้งไว้เพียงความทรงจำ

ชีวิต ฉัน…ที่เหลืออยู่

ก็เพียงแค่ หายใจทิ้งไปวัน-วัน

ตั้งแต่

จากเธอมา

ฉันก็เฝ้าแต่ถามตัวเองว่า ฉันจะผ่านมันไปได้อย่างไร

- – -

ค่ำคืน ดูยาวนาน…เมื่อไม่มีเธอ

เช้าวันใหม่…ฉันยังคงย่ำอยู่กับความเจ็บช้ำในหัวใจ

อีกนาน….นานเท่าไร

ชีวิตที่เหลือของฉันจะหมดไป

- – -

เวลา…กับใจ ไม่ช่วยเยียวยา

คงต้องใช้เวลาที่เหลือทั้งชีวิต

และ – - เมื่อถึงวันนั้น….ฉันคง….เลิกรักเธอ