ฉันรักทะเล

ฉันรักทะเล …

วันหนึ่ง ฉันเห็นเธอไปทะเล
ฉันเลยคิดเอาเองว่า เธอชอบไปทะเล …

หลังจากนั้น ฉันชวนเธอไปทะเลบ่อยๆ ยามว่าง
เธอก็ไปทะเลกับฉันหลายครั้ง …

เวลาที่เราสองคน ยืนอยู่ด้วยกันที่ริมทะเลนั้น
ฉันรู้สึกว่า เหมือนเราสองคนได้รักกัน

มองทะเลด้วยกัน …
ยืนใกล้ๆกัน …
นั่งเคียงข้างกัน …

ฉันบอกรักเธอไปหลายครั้ง ที่ริมทะเลนั้น
แต่เธอคงไม่ได้ยิน …
เพราะเธอมัวแต่มองออกไปในท้องทะเลกว้าง
และเสียงคลื่นซัดหาด คงจะกลบเสียงฉันไปหมด …
หรือว่า …
เธอไม่สนใจจะฟัง …

ฉันรู้ เธอไม่ได้ชอบฉัน
แต่เธอไปกับฉัน เพราะเธอชอบไปทะเล …

ผ่านมานาน จนถึงวันนี้
ฉันก็ยังชวนเธอไปทะเลอยู่บ่อยๆ
แต่เธอไม่อยากไปทะเลแล้ว …
เธอบอกให้ฉัน ไปชวนคนอื่นเถิด ไปแต่ทะเลน่าเบื่อ
ฉันรู้ ว่าเธอยังชอบทะเลอยู่ แต่เธอคงไม่ชอบฉัน

ฉันขอโทษ …
ฉันดูโง่เง่าเหลือเกิน ที่เฝ้าแต่ชวนเธอไปทะเล

ที่ผ่านมา … ไม่ใช่ว่าฉันไม่อยากชวนเธอไปที่อื่น
และการไปทะเล มันก็ไม่ได้สำคัญขนาดนั้น

แต่การไปทะเล เป็นสิ่งเดียว …
ที่ทำให้ฉัน …
ได้ใกล้ชิดกับเธอ …

ไปทะเลกับฉันอีกได้ไหม …

ขอบคุณ …

ฉันเห็นเธอ
เธอเห็นฉันบ้างไหม …
แต่ไม่เป็นไร
ฉันรักเธอ …

…………………………
…………….
……..
….

ฉันชอบเธอ…
ฉันมีความสุข เวลาที่ได้อยู่กับเธอ อยากอยู่ใกล้ชิดเธอทุกวัน ทุกคืน เธอชอบฉันบ้างไหม …

ฉันคิดถึงเธอ …
ฉันคิดถึงเธอมาก คิดถึงวันที่เราได้พบกันครั้งแรก และวันที่เราจะได้พบกันอีก ฉันเฝ้าแต่รอ และรอ …

ฉันรักเธอ …
รักในหัวใจของเธอ และเพิ่งรู้ว่า นอกจากหัวใจของฉันแล้ว ฉันเกิดมาเพื่อรักหัวใจอีกดวงหนึ่ง ซึ่งเป็นของเธอ …

…………………………
…………….
……..
….

ฉันขอบคุณเธอ …
ขอบคุณที่เธอ ‘ไม่เคยคิด’ ว่า ‘ฉัน’ มีตัวตน อยู่ในโลกนี้ …

ผู้มีคุ้ม

9 ฝากมาบอกว่า …

เอี๊ยดดด …
พิษณุต้องหยุดรถกระทันหัน เนื่องจากมีรถมอเตอร์ไซค์คันหนึ่งจอดอยู่ข้างทาง ค่อนมากินช่องทางเดินรถของเขา
สถานที่เปลี่ยว ย่ำรุ่งเช่นนี้ ใครกันที่มาจอดรถไว้ คงจะเกิดปัญหาบางอย่าง พลันสายตาเหลือบไปเห็นหญิงสาวนางหนึ่ง
กำลังนั่งอยู่ริมทางเท้า พิษณุจึงลดกระจกอีกด้านหนึ่งลง …
“มีอะไรให้ช่วยไหมครับ”
“ค่ะ น้ำมันหมดค่ะ หนูต้องรีบไปทำงานด้วยค่ะพี่ ดูสิรถมอไซดันมาน้ำมันหมดเอาแถวนี้ได้”
“อ๋อ แถวนี้มีปั๊มน้ำมันนี่น้อง เดินไป อีกหน่อยทางถนนใหญ่ด้านโน้น สักกิโลนึงได้”
“ไกลจังเลยค่ะพี่” เธอพ้อ
พิษณุเห็นเธอเป็นผู้หญิงตัวคนเดียว นึกสงสารที่ต้องมารถเสียอยู่แถวนี้ แถมปั๊มน้ำมันก็อยู่อีกไกล ครั้นจะให้เธอเดินไปเอง
ก็อันตราย ในสถานที่เปลี่ยว ณ เวลาเช่นนี้

เขาตัดสินใจเดินลงจากรถเข้าไปหาหญิงสาว บอกว่าจะช่วยดูอาการรถให้ เผื่อว่าไม่ใช่น้ำมันหมด
หลังจากตรวจดูสักพักก็พบว่าน้ำมันหมดจริงๆ

“น้ำมันหมดจริงด้วยน้อง”
“ค่ะ” หญิงสาวก้มหน้าขานรับ
“งั้น … น้องเดินไปซื้อน้ำมันทาง ..” ยังพูดไม่ทันจบหญิงสาวพูดขึ้นมาเสียงเหนื่อยๆ
“ช่วยหนูหน่อย พาหนูไปด้วย …… ให้หนูไปด้วย…”
พิษณุรู้สึกสงสาร กว่าจะถึงปั๊มก็ไกล เวลานี้ถนนหนทางก็ยังมืด ปล่อยเธอไว้ตรงนี้คนเดียวก็ไม่ดี สุดท้ายจึงให้เธอขึ้นมา
บนรถ และพาเธอไปซื้อน้ำมันยังปั๊มที่ว่า ที่คิดว่าใกล้ที่สุด

ระหว่างทางที่นั่งคู่กันไปนั้น พิษณุเพิ่งสังเกตว่าหล่อนเป็นผู้หญิงผมยาวหน้าตาดี ผิวพรรณเป็นอย่างผู้มีสกุล แต่ที่น่าตก
ใจคือ ที่ต้นคอของเธอ มีปานแดงขนาดใหญ่ครอบคลุมต้นคอซีกขวาลงมาถึงผิวบริเวณกระดูกไหปลาร้าอย่างเห็นได้ชัด
ในขณะที่ต้นคอด้านซ้ายกลับขาวนวลผิดกันเป็นที่น่าสังเกต ถ้าใครได้เห็นคงตกใจกับปานแดงที่ต้นคอนี้อย่างแน่นอน
เพราะมันมีสีแดงเข้ม และมีขนาดใหญ่มากจนน่ากลัว
Continue reading

แด่ศรัทธาที่จากไป

ความเอื้ออาทรจากน้ำใจไมตรี มิตรภาพ รอยยิ้มที่หาได้ไม่ยากเย็นในสังคมไทย กำลังจะจางหายไปแล้วหรือ …

กุญชรเป็นนักออกแบบศิลปะคอมพิวเตอร์กราฟฟิค ทำงานอย่างอิสระไม่ขึ้นอยู่กับหน่วยงานใด อันที่จริงแล้วเขาเคยทำงานให้กับบริษัทหลายบริษัท แต่เมื่อถึงเวลาหนึ่ง ใจไม่อยู่กับองค์กรนั้น จึงตัดสินใจออกมาทำงานหาเงินให้ตัวเอง อย่างไม่มีเหตุผลใดอื่น

ด้วยความเป็นลูกคนหัวปลีของบ้านข้าราชการชั้นประทวน และถูกเลี้ยงดูมาในครอบครัวที่อบอุ่น กุญชรจึงรักพ่อแม่และน้องชายของเขามาก ครั้นเมื่อศึกษาจบจากคณะนิเทศศิลป์จากสถาบันอุดมศึกษา กุญชรก็รีบออกหางานทำและได้งานโดยไม่ยาก เพราะเขาเป็นคนฝีมือดีทั้งยังเป็นคนมีอัธยาศัย มนุษยสัมพันธ์ดีและอ่อนน้อมถ่อมตน เมื่อทำงานไปได้สักระยะหนึ่ง ความคิดเติบโตขึ้น เขาจึงยอมรับไม่ได้กับการเดินตามทางที่นายจ้างขีดไว้ กุญชรไม่ได้มีปัญหาอะไรกับองค์กร แต่ลาออกเอง ลาออกเพื่อมาทำความฝันและหารายได้จุนเจือครอบครัว
Continue reading