กลับชาติมาเกิด(ภาคจบ)

ท่านที่ยังไม่ได้อ่านกลับชาติมาเกิด(ภาคต้น) คลิ้กที่นี่

(ต่อจากตอนที่แล้ว)

ปัง!!! ปัง!!! ปัง!!!

สิ้นเสียงปืน เจนตกไปในคูน้ำตื้นข้างสวน ในขณะที่เธอวิ่งเข้าไปเพื่อจะช่วยออนชและอองญีนั้นมีทหารนายหนึ่งเห็น และพุ่งเข้ามาเอาพานท้ายปืนกระแทกที่ท้องของเจน เธอจึงเซถลาตกลงไปในคูน้ำ และสลบไป ผมเห็นออนชโดนยิงเข้าที่หัวด้วยสามนัด ส่วนอองญีสะบัดตัววิ่งออกจากวงล้อมทหารเมื่อเห็นเจนวิ่งเข้าไป แต่โดนทหารคนหนึ่งใช้ดาบยาวอย่างตาบโบราณที่ทั้งหนาและหนักฟันเข้าที่หัว ผมเห็นสภาพศพของอองญีตอนนั้นยังติดตามาถึงทุกวันนี้ หัวของอองญีเกือบแบ่งเป็นสองซีกด้านนึงถูกแรงฟันของดาบทำให้แยกออกจากหัวอีกด้านหนึ่ง แบ่ะลงมาเกือบชิดกับหัวไหล่ …
Continue reading

กลับชาติมาเกิด

คุณเชื่อเรื่องกลับชาติมาเกิดไหม …

ท่ามกลางสงครามร้อนระอุในกัมพูชา(Cambodia) สงครามฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวเขมร(Killing Field)ที่เกิดขึ้นภายไต้การบัญชาการของแกนนำเขมรแดง การพัดพราก น้ำตา ความตายและกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งไปทั่วทุกอณูของแผ่นดินนี้ แผ่นดินกัมพูชา …

ผมมาประจำอยู่ที่นี่ได้ประมาณหกเดือน เพื่อทำงานให้กับรัฐบาลโดยเป็นอาสาสมัครในการเข้ามาเก็บภาพข่าวและความเคลื่อนไหวในสมรภูมิรบกัมพูชา ผมรักงานนี้ รักการได้ถ่ายภาพเสี้ยววินาทีของความตาย
Continue reading

ผีอาตรี

ควันสีเทาจาง ลอยโชยพุ่งไปข้างหน้าอย่างช้าและกลุ่มควันเข้มตามหลังมาอย่างกระชั้นถันพุ่งออกมาจากปลายจมูกของผม
” ฮื่อออ … ” รู้สึกดีที่ได้สูบมันทุกครั้ง ถึงมันจะบั่นทอนสุขภาพก็ตามที เนื่องจากผมติดบุหรี่อย่างปกติที่คนติดบุหรี่จะสูบมันเป็นประจำแต่จะมากน้อยตามแต่ความอยาก

ผมจะออกมายืนสูบบุหรี่หลังบ้านทุกคืน คืนละหนึ่งมวนก่อนนอนทุกคืนและผมจะเป็นคนนอนสายมากนั่นหมายถึงเลยเที่ยงคืนไปแล้วและก่อนนอนผมจะมายืนที่นี่ หลังบ้านของผมเอง จุดบุหรี่ขึ้นสูบและมองออกไปยังแหล่งน้ำธรรมชาติหลังบ้านซึ่งเกิดจากการขุดเพื่อนำดินที่ได้ไปถมที่สร้างบ้านพักของทางราชการ บ้านที่ผมอยู่นี้เป็นบ้านพักข้าราชการทหารแห่งหนึ่งย่านดอนเมือง

เนื่องจากเป็นบ้านแถวดังนั้นบ้านทุกหลังจะติดกันเป็นบล็อก บล็อกละสิบหลัง คล้ายๆบ้านทาวน์เฮ้าส์สมัยนี้นั่นเอง หลังบ้านของบ้านทุกหลังจะเชื่อมต่อถึงกันหมดเดินผ่านไปบ้านไหนก็ได้ซึ่งด้านหน้าบ้านก็เช่นเดียวกัน ผมอาศัยอยู่ที่นี่มาตั้งแต่เกิด แต่เนื่องจากเป็นสังคมของทหาร ในหมู่บ้านของเราจึงไม่ค่อยมีเรื่องมีราวผิดปกติอย่างเช่นโจรกรรมหรือฆาตรกรรม และเนื่องจากเป็นสังคมเล็กๆทุกคนจะรู้จักกันเกือบหมด พูดถึงใครคนใดคนนึงในหมู่บ้านก็ต้องย่อมรู้จัก ดังนั้นถ้าเกิดการตายขึ้นในหมู่บ้านของพวกเราทุกคนก็จะรู้เรื่องเป็นธรรมดา และในบล็อกเดียวกันของบ้านที่ผมอยู่นี้ก็ยังไม่มีใครตายมานานแล้วในรอบ 15ปี ที่ผมจำความได้ จนมาถึงคราวนี้ …
Continue reading

เมนูสุดสยองพองขน โอ้วววว ~ น้ำลายหก

เก็บตกมาจาก fw mail อีกแล้วคับพ้ม
ขอบอกว่าก่อนอ่านท่านผู้อ่านควรจะไปหุงข้าวรอไว้นะครับ อ่านจบแล้วก้อไปทานข้าวกันซะนะ ฮ่าๆ

เรื่องจริง … ไม่อิงนิยาย
เพื่อนๆเคยได้ยินชื่อเมนูอาหารอีสานพวกนี้บ้างรึเปล่า?
1.ไก่กะทิ
2.ไก่กระบอก
3.แกงส้มปลาลูกคอก
4.วัวนรก

1.ไก่กะทิ มีวิธีทำคือ เลือกไก่ตัวอ้วนๆนำมาเป็นๆแล้วฝังลงในทรายไม่ให้ไก่กระดุกกระดิก ไก่อยู่ในทรายก็จะเริ่มร้อน ไก่จะอ้าปากระบายความร้อน ต่อจากนั้นเค้าจะเอากะทิมาป้อนให้ไก่กิน ป้อนไปเรื่อยๆประมาณ2-3สัปดาห์ ในตัวไก่ก็จะชุ่มด้วยกะทิแล้วนำมาปรุงอาหารที่เพื่อนๆทานกันนั่นแหละ รู้อ้ะป่าว

2.ไก่กระบอก จะเริ่มจากนำลูกเจี๊ยบตัวเล็กๆ มาเลี้ยงในกระบอกไม้ไผ่ นำอาหารและน้ำมาป้อนตามปกติ แต่ไม่ให้ไก่ออกไปไหนเลย เราก็จะได้ไก่ตัวยาวๆ ขาสั้นๆ แต่เดินไม่ได้ ภายในตัวไก่ ก็จะเป็นกระดูกอ่อน หลังจากไก่โตพอสมควร ก็นำกระบอกมาปิ้งหรือย่างกันสดๆเลยล่ะ

3.วัวนรก เนี่ยน่ากลัวนะ เค้าจะนำวัวที่โตพอควร มามัดขาแยกไว้ 4 หลักไม่ให้เดินไปไหน จากนั้นนำเหล้าใส่เข็มฉีดยามาฉีดให้วัวไปเรื่อยๆ ให้วัวทานอาหารบ้างเล็กน้อย แต่จะหนักไปทาง ฉีดเหล้าให้วัว วัวจะมึนงงไม่รับรู้ พอจะปรุงก็จับวัวมัดไว้แล้วย่างสดๆ วัวจะทุรนทุรายมาก เค้าว่ากันว่าถ้าจะทานให้อร่อยต้องแล่เนื้อตอนที่วัวยังไม่ตาย แล้วก็แล่ไปเรื่อยๆจนมันตายไปเอง

นักเก้าขอแทรกหน่อย : มาถึงตรงนี้ก้อสามเมนูแล้ว โธ่สามอย่างเอง คงยังไม่อิ่มอร่อยพอเน๊อะคับ ยังมีเมนูให้เลือกอีกนะ
เข้าไปดูสิ เอ …. ข้าวที่หุงไว้สุกหรือยังนะ ฮิฮิ

Continue reading

กำลังใจจากท้องฟ้า

” น้อยหน่าลูกนี้อร่อยดีนะ ” ผมชี้พลางคายเม็ดออกจากปากใส่ที่มือแล้วกองไว้บนโต๊ะ
” ค่ะ อร่อยไหมคะ นี่เกดเก็บมาเองกับมือเลยนะเนี่ย “
น้องสาวลูกพี่ลูกน้องของผมคุยโอ่ เนื่องจากเป็นคนเก็บน้อยหน่ากองนี้ให้ผมเอง …

ผมไม่สบายหนัก เป็นหลายโรคทั้งไวรัสลงกระเพาะ ภูมิแพ้ และเหงือกอักเสบ
ดูมันไม่ค่อยจะเกี่ยวกันเลย แต่มันก็อยู่ในตัวผมนี่แหละ มาพร้อมๆกันซะด้วย
ผมเลยป่วยงอมแงม ถึงกับล้มหมอนนอนเสื่อ เฮ้อ เมื่อไหร่จะหายสักทีนะ
หยุดงานมาทั้งอาทิตย์แล้วนะเนี่ย

ลมหนาวชื้นๆพัดผ่านกลางวง ช่วงเดือนกันยาอย่างนี้
หรือจะเป็นช่วงอากาศเปลี่ยนจากหน้าฝนเข้าสู่หน้าหนาว แต่ที่แน่ๆผมก็ยังเป็นไข้ไม่หาย
แล้วที่ออกมานั่งรับลมข้างนอกชานนี้ก็เพราะคิดว่าอุดอู้อยู่แต่ในห้องคงไม่มีอะไรดี
สู้ออกมายืดเส้นยืดสายดีกว่า จะได้ลดอาการปวดเมื่อยของไข้ลงได้บ้าง

” หมดแล้วค่ะ พี่แอ้มจะเอาอีกไหมคะ เกดจะไปสอยมาให้ใหม่ ” น้องสาวแสนดี คะยั้นคะยอกับน้อยหน่ากองใหม่
” ไม่แล้วจ้ะ พี่อิ่มแล้วหละ ” ผมยิ้มแหยๆ พลางมือก็บ่ายไปมา เพราะอิ่มจริงๆ
แล้วอีกอย่างเท่าที่ผมมองไปต้นน้อยหน่าเนื้อลูกก็พร่องมากแล้ว
ถ้าเจ้าเกดไปสอยมาใหม่ต้องเป็นน้อยหน่าหนังเป็นแน่ เพราะมันมีต้นเคียงกันอยู่ ดูลูกยังดก
ผมไม่ชอบกินน้อยหน่าหนัง

ผมเอนหลังหน่อยนึง กำลังสบาย เจ้าเกดนั่งอ่านหนังสืออยู่ใกล้ๆไม่ยอมห่าง
เนื่องจากอาของผมกำชับให้ดูแลผมเป็นอย่างดี ผมมองผ่านระเบียงบ้านออกไปเห็นเขาลูกใหญ่บังวิวทิวทัศน์เสียมิด
นี่ผมมาพักหลังเขาเชียวหรือนี่ กับอีแค่เป็นไข้นิดหน่อย จะว่าไปแล้วที่ผมนั่งอยู่นี่มันคือหลังเขาหรือหน้าเขากันแน่นะ
พูดถึงเรื่องวิสัยทัศน์และมุมมอง ผมอาจจะพักอยู่ด้านหน้าเขาก็ได้ใครจะรู้
คนนี้ว่าด้านหน้า คนนี้ว่าด้านหลัง แต่เอาเถอะแถวๆเขาก็แล้วกัน
Continue reading